پایان نامه ارشد درباره زنجیره تأمین، زنجیره تامین، روش های توزیع، واحدهای تجاری

دانلود پایان نامه ارشد

پاسخگویی به مشتری توانایی یک شرکت مرکزی برای پاسخگویی به نیازهای مشتریان به‌صورت به زمانمند می‌باشد. پاسخگویی به مشتری به‌عنوان یکی از بحرانی‌ترین اهداف عینی ادغام زنجیره عرضه مشخص‌شده است. پاسخگویی به مشتری یک بعد کلیدی از عملکرد مبتنی بر زمان است. در مکتوبات، انجام سریع سفارش‌ها و مدیریت زمانمند شکایت مشتری به‌عنوان دو شاخص کلیدی پاسخگویی به مشتری شناخته‌شده‌اند (Hee Youn et al, 2014).

2-2-3-3- بهای تمام‌شده محصول
كاهش مستمر هزینه‌های خرید مواد، توليد و… بر اي تمامي شركاي زنجيره تأمين مطرح است. به عبارت ديگر، هر يك از اعضای زنجيره تأمين به‌جای تولید محصولی باقیمت تمام‌شده بالا و فروش به قيمت بالاتر به ديگر اعضاي زنجيره تأمين، سعي می‌کند تا قيمت تمام‌شده خود را كاهش دهد. اين امر موجب می‌شود تا بهاي تمام‌شده محصول اين نوع زنجيره تأمين كاهش يابد و عملكرد شركت ارتقا يابد (رحمان سرشت و افسر، 1387).
در این پژوهش، ابعاد بهای تمام‌شده محصول عبارت‌اند از: بهای تمام‌شده محصولات شرکت نسبت به رقبای عمده‌ی شرکت، بهای تمام‌شده محصولات شرکت نسبت به سه سال گذشته و ارزش نسبی محصولات شرکت برای مشتریان نسبت به شرکت‌های رقیب.

2-3- مدیریت زنجیره تامین
شاید تا 20 سال پیش کسی نام زنجیره تأمین را به‌صورت رسمی نشنیده بود ولی در حال حاضر، این مفهوم از عمده مفاهیمی است که همه‌روزه در مجلات و نشریات به آن اشاره می‌گردد (زارع مهرجردی و همکاران، 1390).
در دو دهه 60 و 70 ميلادى، سازمان‌ها براى افزايش توان رقابتى خود تلاش می‌کردند تا با استانداردسازى و بهبود فرآیندهای داخلى خود محصولى باکیفیت بهتر و هزينه كمتر توليد كنند. در آن زمان تفكر غالب اين بود كه مهندسى و طراحى قوى و نيز عمليات توليد منسجم و هماهنگ، پیش‌نیاز دستيابى به خواسته‌های بازار و درنتیجه كسب سهم بازار بيشترى است. به همين دليل سازمان‌ها تمام تلاش خود را برافزایش كارايى معطوف می‌کردند. در دهه 80 ميلادى با افزايش تنوع در الگوهای مورد انتظار مشتريان، سازمان‌ها به‌طور فزاینده‌ای به افزايش انعطاف‌پذیری در خطوط توليد و توسعه محصولات جديد براى پاسخ به نیازهای مشتريان علاقه‌مند شدند. در دهه 90 ميلادى، به همراه بهبود در فرآیندهای توليد و به‌کارگیری الگوهای مهندسى مجدد، مديران بسيارى از صنايع دريافتند كه براى ادامه حضور در بازار تنها بهبود فرآیندهای داخلى و انعطاف‌پذیری در توانایی‌های شركت كافى نيست، بلكه تأمین‌کنندگان قطعات و مواد نيز بايد موادى با بهترين كيفيت و كمترين هزينه توليد كنند و توزیع‌کنندگان محصولات نيز بايد ارتباط نزديكى با سیاست‌های توسعه بازار توليدكننده با چنين نگرشى، رویکردهای زنجيره تأمین و مديريت آن پا به عرصه وجود نهاد (فرجي خورشيدي و حدادي، 1387).
با حرکت به سمت قرن 21، سازمان‌ها با افزایش پیچیدگی در فرآیند تولید و تجارت مواجه شده‌اند. هم‌اکنون با توسعه رقابت جهانی می‌بایست محصولات متنوع در زمان و مکان مناسب در دسترس مشتری قرار گیرد. خواست مشتری برای کیفیت بالاتر و خدمات‌رسانی موجب افزایش فشارهایی شده که قبلاً وجود نداشت. همچنین فن‌آوری سخت‌افزاری و نرم‌افزاری پیشرفته، موجب انعطاف‌پذیری بالا، سرعت بیشتر در حمل‌ونقل و امکان دسترسی بهتر به اطلاعات در مراکز تولیدی و خدماتی شده است (زارع مهرجردی و همکاران، 1390). پژوهشگران و نویسندگان مختلف، نگرش ها وتعاریف متعددی از زنجیره تامین ارائه نموده اند، برخی از این تعاریف به شرح زیر است:
زنجیره تامین عبارت از فرایند کامل تهیه کالا و خدمات برای مصرف کننده نهایی می باشد (احمدی، 1384).
زنجیره تامین شامل شبکه ای از تسهیلات و روش های توزیع است که نقش تدارک و تهیه مواد، حمل مواد اولیه و محصول نهایی و رساندن این محصولات به دست مشتریان را ایفا می کند (Georgion, 2009).
زنجیره تامین یک شبکه از کارخانه ها ومراکز توزیع می باشد که وظایفی مانند تهیه مواد، تبدیل این مواد به محصولات نیمه ساخته و ساخته شده و توزیع این محصولات ساخته شده به مشتری نهایی را انحام می دهد (بیات، 1378).

شکل 2-2- جریان کالا و مواد در زنجیره تأمین (شفيعي و تارمست، 1393)

زنجيره تأمين داراي ساختار چندبعدی است كه با تمركز بر یکپارچه‌سازی كليه فرآيندهاي منبع يابي، توليد و توزيع سعي در تحويل به‌موقع محصولات نهايي به مشتريان را دارد يك زنجيره تأمين شبکه‌ای از سازمان‌ها است كه در پردازش يك عملكرد کسب ‌و کار در هر مرحله از زنجيره ارزش از قبيل توليد، توزيع، تدارك و … درگير هستند (محمودي و همکاران، 1389).
زنجيره تأمين، شبکه‌ای از سازمان‌های بالادستي تا پایین‌دستی است كه در فرايندها و فعالیت‌های مختلفي كه در قالب محصولات و خدمات در دست مشتري نهايي ايجاد ارزش می‌نمایند، درگير هستند. تأكيد اين تعريف بر در نظر گرفتن ارضاي نياز مشتريان در تمامي فعالیت‌های زنجيره تأمين است. بر مبنای این تعریف، خانه SCM در شكل 2-3 نشان داده ‌شده است سقف اين خانه، هدف نهایی SCM يعني رقابت‌پذیری را نشان می‌دهد (رحمان سرشت و افسر، 1387).

شکل 2-3- خانه SCM (رحمان سرشت و افسر، 1387)

مديريت زنجيره تأمین فلسفه‌ای يكپارچه در جهت مديريت جريان كلي مسير توزيع از سوي تأمین‌کننده تا كاربر نهايي است و به‌عنوان يك فلسفه مدیرانِ شامل ميزان و حدود رفتارهاي يكپارچه جهت همكاري بين مشتري و تأمین‌کننده در جريان یکپارچه‌سازی خارجي است مديريت زنجیره تأمین به‌عنوان يك مجموعه پروسه‌های مديريتي شامل پروسه‌ای از روابط مديريتي، اطلاعات و جريان مواد درون مرزهاي تعیین‌شده به جهت ارسال خدمات و ارزش اقتصادي به مشتري طي مديريت کانال‌های فيزيكي و اطلاعات مرتبط از منابع براي مصرف می‌باشد. تعريفي ديگر از مدیریت زنجيره تأمین به اين صورت تأمین‌کننده اصلي كه محصولات، خدمات و اطلاعات را می‌افزاید و به مشتري و سهامداران ارزش بيشتر می‌دهد (حيدري قره بلاغ، 1388).
مديريت زنجیره تأمين دامنه‌ی وسيعي دارد كه شامل: تأمین‌کنندگان جزء، تأمین‌کنندگان عمده، عمليات داخلي، مشتريان عمده، مشتريان جزء و مصرف‌کنندگان نهايي می‌باشند (جعفر نژاد و شاه حسینی، 1385).
برخی از دیگر تعاریف مدیریت زنجیره تأمین که توسط صاحب‌نظران ارائه‌شده است عبارت‌اند از:

مدیریت زنجیره تأمین یک برنامه جامع و استراتژیک با رویکرد تقاضا، تدارکات، عملیات و لجستیک می‌باشد(Chow et al, 2008).
مدیریت زنجیره تأمین عبارت است از شبکه‌ای از شرکت‌ها که برای تحویل محصولات یا خدمات به مشتری نهایی فعل‌وانفعال دارند و جریان‌ها را از عرضه مواد خام تا تحویل نهایی به هم مرتبط می‌کنند(Chan et al, 2012).
مدیریت زنجیره تأمین، مدیریت شبکه ارتباطات شرکت و سازمان‌ها و واحدهای تجاری وابسته است که شامل عرضه‌کنندگان مواد، خرید، تولید، بازاریابی، حمل و سایر سیستم‌های مرتبط می‌باشد که گردش صحیح مواد، خدمات و اطلاعات را از تولیدکننده اصلی به مشتری نهایی باهدف کسب سود از طریق کارایی و جلب رضایت مشتری تسهیل می‌کند(Stock, 2009).
مديريت زنجيره تأمین هماهنگ‌سازی توليد، موجودي، محل و موقعيت و حمل‌ونقل در بين اجزاي يك زنجيره به‌منظور رسيدن به بهترين تركيب پاسخ‌دهی، كارايي براي بازار موردنظر است (دلوي اصفهاني و همکاران، 1393).
مديريت زنجيره تأمین بر یکپارچه‌سازی فعالیت‌های زنجيره تأمین و نيز جریان‌های اطلاعاتى مرتبط با آن‌ها از طريق بهبود در روابط زنجيره، براى دستيابى به مزيت رقابتى قابل‌اتکا و مداوم تمركز دارد (Lummus, 1999).
مدیریت زنجیره تأمین عبارت است از فرآیند برنامه‌ریزی، اجرا و کنترل عملیات مرتبط با زنجیره تأمین در بهینه‌ترین حالت ممکن. مدیریت زنجیره تأمین دربرگیرنده تمامی جابجایی‌ها و ذخیره مواد اولیه، موجودی در حین کار و محصول تمام‌شده از نقطه شروع اولیه تا نقطه پایان مصرف می‌باشد. مدیریت زنجیره تأمین یک رویکرد یکپارچه‌سازی برای برنامه‌ریزی و کنترل مواد و اطلاعات می‌باشد که از تأمین‌کنندگان تا مشتریان جریان دارد همان‌گونه که در وظایف مختلف در یک سازمان جریان دارد. مدیریت زنجیره تأمین، مجموعه‌ای از روش‌های مورداستفاده برای یکپارچگی مؤثر و کارای تأمین‌کنندگان، تولیدکنندگان، انبارها و فروشندگان به‌گونه‌ای که به‌منظور حداقل کردن هزینه‌های سیستم و تحقق نیازهای خدمات، کالاها به تعداد صحیح در مکان مناسب و در زمان مناسب تولید و توزیع گردند (شفيعي و تارمست، 1393).

2-3-1- ساختار زنجيره تأمين
زنجيره تأمين داراي شاخه ها و ريشه هاي زيادي است و اينكه چه تعداد از اين شاخه ها و ريشه ها بايد مديريت شود بسته به سطح مشاركت و همكاري در شبكه و همچنين ميزان ارتباط تخصيص داده شده در شبكه است. يعني بعضي از ارتباطات در زنجيره تأمين نياز به هماهنگي شديد و ارتباط زياد دارند چون سطح همكاري روي ميزان كنترل و مديريت ارتباطات اثر مي گذارد. شاخه‌ها و ریشه‌های زنجيره تأمين بناي ايجاد ساختار زنجيره تأمين هستند، ساختار زنجيره تأمين از سه قسمت زير تشكيل می‌شود: (گيوريان و ديندار فركوش، 1390)

الف- اعضاء زنجيره
مهم‌ترین مبحث در مورد اعضاء آن است كه اهميت و بحراني بودن هر عضو دررسیدن به هدف توليد تعيين می‌شود تا در شبكه ميزان ارتباط، مشاركت و همكاري تجاري با آن مشخص گردد. منظور از اعضاء زنجيره تأمين تمام سازمان‌ها و واحدهاي اجرايي آن‌هاست كه در زمینه‌های عملياتي و مديريتي موجب افزايش ارزش‌افزوده كه در فرايند تجاري شبكه می‌شوند و در طراحي و ارائه محصول و ستاده براي بازار و مشتري اين شبكه فعاليت می‌کنند تأمین‌کنندگان قطعات و مواد به‌عنوان اعضاء تأمین‌کننده در شبكه نقش بسزايي در انجام عمليات شبکه‌دارند و بحث اصلي در مورد اعضاء دقت در انتخاب آن‌ها از بين داوطلبين بالقوه با در نظر گرفتن كليه معيارها و شاخص‌ها است. پس از انتخاب اعضاء آن‌ها رده‌بندی می‌شوند اين رده‌بندی به‌صورت عمودي انجام‌شده و رده‌ها به تأمین‌کنندگان جزء تقسيم می‌شوند. چنانچه هر رده اول نيز خود داراي رده‌های زیرشاخه به‌عنوان رده‌های دوم و سوم است.

ب- ابعاد ساختاري شبكه (ساختار افقي و عمودي)
زنجيره تأمين داراي سه بعد ساختاري است:

1- بعد افقي ساختار
بعد افقي ساختار زنجيره تأمين به تعداد شاخه‌های افقي ساختار شبكه اشاره دارد كه مانند حيطه نظارت در ساختار سازماني می‌تواند وسيع يا كوچك باشد. براي يك شرکت فعال در صنايع دريايي می‌توان شاخه‌های ساخت كشتي، تعمير كشتي، ساخت سكوهاي دريايي، نصب سكو و… در شبكه ايجاد كرد.

2- بعد عمودي ساختار
بعد عمودي ساختار به تعداد عرضه‌کننده يا تأمین‌کننده در هر شاخه افقي اشاره دارد و یک شركت می‌تواند داراي ساختار عمودي باريك (تعداد تأمین‌کنندگان كم) ويا ساختار عمودي وسیع‌تر (تعداد تأمین‌کنندگان زياد) باشد.

3- بعد موقعيت افقي ساختار
اين بعد به جايگاه سازمان در شبكه اشاره دارد يعني يك شركت می‌تواند در زنجيره تأمين نزديك به تأمين مواد خام و قطعات باشد و يا در انتهاي شبكه نزديك به بازار مصرف و مشتري.

ج- ارتباطات و اطلاعات درون شبكه
به اعتقاد بسياري از محققين اين قسمت از ساختار شبكه مهم‌ترین قسمت آن محسوب می‌گردد زيرا اگر ارتباطات به‌صورت صحيح و سالم در شبكه جریان نيابد ساير قسمت‌ها نيز دچار اخلال می‌شوند. پاسخگويي به نياز مشتريان مستلزم داشتن ارتباط و اطلاعات در كل شبكه است. مديريت يكپارچه زنجيره تأمين ميسر نخواهد بود مگر با ايجاد اطمينان در شبكه كه اطمينان در شبكه از جريان درست، سالم و دقیق اطلاعات و ارتباطات ناشي می‌گردد.
درگذشته روابط خريدار و فروشنده را قيمت و تا حدودي هم كيفيت كالاي مورد معامله تشكيل می‌داد و ساير معيارها و شاخص‌ها در روابط ديده نمی‌شد كه خودبه‌خود باعث كاهش تضمين ارتباط سالم و صحیح می‌شد. بعدها با درك اهميت اطلاعات و ارتباطات و حفظ انسجام زنجيره تأمين به اين قسمت اهميت خاص داده شد. وجود يا ايجاد اختلاف در بين اعضای زنجيره تأمين غیرقابل‌اجتناب است ولي با ايجاد يك مديريت

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد درباره مزیت رقابتی، منابع سازمان، رهبری هزینه، مزیت رقابتی پایدار Next Entries پایان نامه ارشد درباره کیفیت اطلاعات، زنجیره تامین، زنجیره عرضه، مدل‌سازی