پایان نامه ارشد درباره ارزش شرکت، زیست محیطی، سود سرمایه، عملکرد آتی

دانلود پایان نامه ارشد

ممکن است محصولات باکیفیت و بادوام، تحویل محصولات در سریع ترین زمان ممکن و با حداقل هزینه، تأکید بر شئونات انسانی، رضایت شغلی و وفاداری بلندمدت و دوطرفه میان سازمان و تمامی ذینفعان به خصوص کارکنانش باشد. در نتیجه مسئولیت های اجتماعی شرکت ها طیف وسیعی از فعالیت های سازمانی، شامل تولیدی و خدماتی را تحت تأثیر قرار می دهد که در نهایت می تواند باعث بهبود مزیت رقابتی آن گردند.
مدیریت ریسک اثربخش تر
افشای مسئولیت اجتماعی به مدیریت ریسک اثربخش تر می انجامد که به شرکت ها کمک می کند تا زیان های قابل اجتناب را کاهش داده، موضوعات جدید را شناسایی و از موقعیت های مناسب برای دستیابی به مزایای رقابتی استفاده کند(آرتور و لیتل52،2004). نتایج تحقیق انجام شده توسط(آمرو سوکان و فلدام53،1997) نشان داد که بهبود در عملکرد زیست محیطی شرکت ها، باعث کاهش ریسک سیستماتیک آن ها می‌شود. همچنین نتایج تحقیق انجام شده توسط(روسن بلوم و لونگرستس54،1973)نشان می دهد که رابطه ای منفی میان افشای مسئولیت اجتماعی و ریسک سیستماتیک وجود دارد.
بهبود عملکرد و افزایش ارزش شرکت
(نارور55،1971) استدلال می کند که هدف فرضی یک شرکت، این است که ارزش فعلی بازار خود را به حداکثر برساند، اما شرکت تنها از طریق اقدامات داوطلبانه در خصوص اثرات جانبی (به خصوص آلودگی) می تواند ارزش خود را حداکثر کند. بر این اساس اکثر شرکت ها از آن رو اقدام به فعالیت در جهت مسئولیت های اجتماعی می کنند که عقیده دارند این فعالیت ها سودهایی را برای شرکت به همراه داشته و یا خواهد داشت(اون و اسچرر56،1993) (باقرپور ولاشانی و عرب صالحی، 2008). تحقیقات قبلی نیز رابطه ی مثبتی میان ایفای مسئولیت های اجتماعی و عملکرد مالی شرکت نشان داده اند(مسگیور و همکاران57،1998).
با افزایش آگاهی زیست محیطی و در نتیجه افزایش انتظارات از شرکت ها، خطرات قانونی و اقتصادی بالقوه ای وجود خواهد داشت که بازار سرمایه پاسخ گوی آن هاست. شرکتی که متعهد به ایفای مسئولیت های اجتماعی خود است، به صورت داوطلبانه درگیر فعالیت های پرهزینه ای در جهت کاهش اثرات منفی فعالیت های خود بر جامعه شده و سپس، صرفاً با این هدف که خود را از سایر شرکت های مشابه متمایز کند و از این طریق ارزش بازار خود را افزایش دهد، در بازار کالا و بازار سرمایه واقعیت عمل خود را (فعالیت های کنترل و جلوگیری از اثرات زیست محیطی) افشا خواهد کرد(نارور،1971). سرمایه گذاران اکثراً به دنبال بیشینه کردن بازده ممکن برحسب سود سرمایه و سود تقسیمی بوده ولی، افزایش نگرانی عمومی در خصوص اثرات اجتماعی و زیست محیطی فعالیت های شرکت شرایطی ایجاد می کند که در آن دو عامل ضروری جدید در تصمیم‌گیری های سرمایه گذاری وارد شده است. اولین مورد تحریم های سخت گیرانه در برابر انواع خاصی از فعالیت های شرکت ها به دلیل نگرانی عمومی در مورد عوارض جانبی آن ها است. مورد دوم افزایش تعداد سرمایه گذاران اخلاق گرا است که بر این باورند باید از سرمایه گذاری در گروه های خاصی از شرکت ها که باعث آسیب های اجتماعی و یا خسارت های زیست محیطی می‌شود، اجتناب کرد (اسپیکر58،1978). بنابراین ایفای مسئولیت های اجتماعی نه تنها باعث کاهش خطرات احتمالی (به عنوان مثال دعاوی حقوقی) برای شرکت ها شده، بلکه باعث جذب سرمایه گذاران بیشتر و در نهایت افزایش ارزش آن می‌شود.

کاهش هزینه ی سرمایه
اکثر تحقیقات قبلی در زمینه ی رابطه ی میان افشا و هزینه ی سرمایه، بیش تر بر افشای مالی تمرکز داشته اند (کوور59،2001؛ پالپو و هالی60،2001؛ لیوز و ویسوکی61،2008)
به نظر می رسد که توافق عمومی بر این باشد که رابطه ای منفی بین کیفیت افشای مالی و هزینه ی سرمایه وجود دارد. افشای بیش تر، آگاهی سرمایه گذاران را از موجودیت شرکت افزایش داده و هزینه های سرمایه را کاهش می دهد (مرتون62،1987) عقیده دارد که افشای بهتر آگاهی سرمایه گذاران را از موجودیت شرکت افزایش داده و باعث افزایش تعداد سرمایه گذاران، تسهیم ریسک و کاهش هزینه ی سرمایه ی شرکا می‌شود.
نتایج تحقیقات قبلی(ریچاردسون63،2001؛ فرانکل و آندرسون و ولکر64،1980)نشان می دهد که سرمایه گذاران آگاه از موضوعات اجتماعی، حاضر به پرداخت مبالغ بیش تری برای اوراق بهادار شرکت هایی هستند که به مسئولیت های اجتماعی خود عمل می کنند. افشای اطلاعات مربوط به مسئولیت های اجتماعی باعث کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و عدم اطمینان مربوط به عوامل مؤثر بر ارزش شده (رودریگلز و همکاران65،2006) که به نوبه ی خود هزینه ی سرمایه را کاهش می دهد. نتایج تحقیق(دهالیوال و همکاران66،2011)نیز نشان می دهد که شرکت هایی که اقدام به افشای مسئولیت های اجتماعی خود می کنند نسبت به شرکت های مشابه در همان صنعت، پس از اقدام به افشا، کاهشی در هزینه ی سرمایه ی خود داشته اند.

2-3-مروری بر ادبیات ارزش شرکت
ارزش متغیری است که دارای بار معنایی گسترده ایی می‌باشد که دامنه آن با تعداد رشته ها و تخصص ها مرتبط است. نظیر ارزش اجتماعی، ارزش اقتصادی، ارزش مالی و… نماد هر یک از ارزشها با توجه به اهدافشان انتخاب و ارائه می‌شود. برای مثال ارزش های اجتماعی، مدل های کلی رفتار جمعی و هنجارهای کرداری هستند که مورد پذیرش عمومی و خواست جامعه اند. این نوع ارزش ها شامل تمامی ارزش هایی می‌شوند که مردم یک جامعه با آنها حیات اجتماعی خود را میگذرانند و در برابر آن به نوعی وفاق و تفاهم رسیده اند.
ارزش های مالی، در حقیقت بهای دارایی هستند که به صورت های مختلف و با عنوان ارزش اسمی، ارزش تاریخی، ارزش متعارف، ارزش معاملاتی(بازار) و ارزش ذاتی(فعلی یا جاری) تعیین می‌شوند. تعیین ارزش انواع داراییهای مالی در تصمیم‌گیری سرمایه‌گذار نقش قابل توجهی دارد. زیرا سرمایه‌گذار قبل از خرید انواع اوراق بهادار، علاقه مند است از ارزش آن آگاهی یابد. ارزش اوراق بهادار به وسیله حقوق صاحبان سهام و سود بالقوه تبیین می‌شود. علاوه بر آن محیط اقتصادی و عملکرد بنگاه اقتصادی در صنعت بر ارزش اوراق بهادار و نرخ بازدهی آن موثر است. دارایی‌های مالی در حقیقت انواع اوراق بهاداری هستند که بر اساس آن ارزش شرکت محاسبه می گردد و عبارتند از اوراق قرضه، سهام ممتاز و سهام عادی. ارزش یک قلم دارایی اعم از اینکه واقعی یا مالی باشد بستگی به این دارد که تا چه حد بتواند خواسته ها و نیازهای اشخاص را ارضا کند. ارزش یا مطلوبیت داراییهای یک شرکت در گرو توانایی آن در ایجاد جریانات نقدی در یک دوره معین زمانی است. فرض اصلی ارزشیابی دارایی‌های مالی این است که سرمایه‌گذار می خواهد ارزش بازار اوراق بهادار را بداند. زیرا اوست که اوراق بهادار شرکت‌ها را خرید و فروش می‌کند.
ارزش یک دارایی مالی، معادل ارزش فعلی بازدهی های مورد انتظار آتی می‌باشد خصوصاً سرمایهگذار انتظار دارد که دارایی، جریانی از بازدهی را طی یک دوره زمانی فراهم نماید. بنابراین تعیین ارزش ذاتی، بعنوان نظریه ارزشیابی مدنظر قرار می‌گیرد. به نظر پروفسور رضایی(2001) مفهوم ارزش به همان سادگی نیست که گروهی از افراد تصور می کنند. ارزش هر دارایی به عوامل مختلفی مانند فردی که ارزشیابی برای او صورت می‌گیرد، نوع ارزشی که باید اندازه‌گیری شود، زمانی که برآورد ارزش در آن لحظه انجام می‌شود و هدف ارزشیابی بستگی دارد. وی اعتقاد دارد که ارزش، یک مفهوم ایستا یا مشابه با مفاهیم دیگر نیست. ارزش هر دارایی به عوامل گوناگونی بستگی دارد که در زمانهای مختلف ممکن است تغییر کنند.
به طور کلی ارزش عبارت است از بار معنایی خاصی که انسان به برخی اعمال، حالت ها و پدیده ها نسبت می دهد.

2-3-1-فرایند ارزشیابی شرکت
فرایند ارزشیابی شرکت شامل مراحل زیر است:
شناخت شرکت: این مورد شامل ارزیابی صنعت، موقعیت رقابتی شرکت در صنعت و استراتژی شرکت است. تحلیلگر مالی، از این اطلاعات به همراه گزارش های مالی شرکت، برای پیش بینی عملکرد آتی شرکت استفاده می‌کند.
پیش بینی عملکرد آتی شرکت: فروش، سود و موقعیت مالی آتی شرکت
انتخاب مدل ارزشیابی
محاسبه ارزش شرکت
تئوری ارزش، چارچوبی مشترک برای ارزشیابی تمام سرمایهگذاری ها را فراهم می‌کند، کاربردهای مختلف این تئوری، ارزشهای برآوردی متفاوتی را برای راه کارهای سرمایه‌گذاری به دلیل جریان های پرداخت مختلف و ویژگی‌های اوراق بهادار به وجود می آورد که بر اساس آن سرمایهگذار اقدام به سرمایه‌گذاری در یک دارایی مالی می نماید.

2-3-2- رویکردهای ارزشیابی شرکت
جنکینز67(2006) معتقد است برای تعیین یا براورد ارزش شرکت سه روش کلی وجود دارد. آنها عبارتند از
رویکرد ارزشیابی مبتنی بر داراییها68
رویکرد ارزشیابی مبتنی بر ارزش مقایسهای بازار69
رویکرد ارزشیابی مبتنی بر درآمد70
رویکرد ارزشیابی مبتنی بر داراییها
طبق این رویکرد، ارزش داراییها و بدهیهای شرکت بر اساس ارزش جاری بازار تعیین می‌شود. این ارزشیابی ممکن است به صورت تک تک اقلام صورت های مالی و یا به صورت گروهی صورت گیرد. برای انجام این کار معمولاً از یک متخصص ارزشیابی که در صنعت مربوطه دارای تخصص و شناخت کافی می‌باشد استفاده می گردد. ارزش داراییها از طریق برآورد درآمد آنها در آینده تعیین می‌شود. در طول کاربرد بالقوه داراییها و یا از طریق ارزش تسویه آنها، درآمد ایجاد میشود.

2-3-3-رویکرد ارزشیابی مبتنی بر ارزش مقایسه ای بازار
معمولاً برای تعیین ارزش شرکت بر اساس ارزش مقایسه ای بازار از دو روش مختلف ارزشیابی استفاده می‌شود: یکی مقایسه با معاملات یا فعالیت‌های مشابه و دیگری مقایسه با شرکت‌های سهامی مشابه.
الف) مقایسه با فعالیت های مشابه: تجزیه و تحلیل داده‌های عملیاتی و مالی از فعالیت‌های مشابه میتواند برای پیش بینی ارزش شرکت مورد نظر مورد استفاده قرار گیرد. اینگونه مقایسه بر اساس اطلاعات تاریخی صورت میگیرد و می‌تواند ارزش شرکت هدف را که در صنعت مشابه فعالیت میکند برآورد نماید.
ب) مقایسه با شرکت‌های سهامی مشابه: برای تعیین ارزش شرکت هدف، می توان از میان شرکت‌های سهامی موجود، شرکتی را که قابلیت مقایسه با شرکت مورد نظر دارد به عنوان الگو انتخاب نمود. همچنین می توان از ارزش سهام شرکت‌های مشابه ای که در بازار مبادله می‌شوند و به عنوان مبنایی برای ارزشگذاری شرکت هدف، استفاده نمود. این روش اهداف و قابلیت های مقایسه ای مشابه را برای حصول اطمینان از سود سرمایهگذار در نظر می‌گیرد.
در هریک از روشهای بالا، ممکن است برای ارزشیابی و انعکاس نقاط قوت(فرصت های رشد) یا نقاط ضعف(چالش هیی که برای تحقق اهداف وجود دارد) از جایزه یا تخفیف استفاده شود.

2-3-4-رویکرد ارزشیابی مبتنی بر درآمد
ارزشیابی شرکت ها بر اساس رویکرد درآمدی به دو عامل بستگی دارد: یکی برآورد منطقی از مزایای آتی مورد انتظار و دیگری نرخ تنزیل مناسب است. با استفاده از نرخ تنزیل مناسب درآمدهای آتی به ارزش روز تبدیل می‌شوند. در رویکرد درآمدی، متغیرهایی از قبیل سود یا جریان نقدی بعنوان معیاری از مزایای مورد انتظار سهامداران به کار گرفته می‌شود. مدل سرمایه ای71 و مدل جریان نقد تنزیل شده72(DCF) از جمله مدل هایی هستند که تحت رویکر درآمدی برای ارزشیابی سهام شرکت از آنها استفاده می‌شود
هر فرد سرمایه گذار با توجه به ارزش، ریسک و بازده سهام اقدام به سرمایه گذاری در اوراق بهادار مختلف می کند. ارزش هر شرکت تحت تأثیر دو عامل کلیدی ریسک و بازده قرار دارد. معمولاً سرمایه گذاریها با هدف کسب نرخ بازده مورد انتظار انجام می‌گیرند ولی کسب این نرخ بازده همراه با ریسک است. ریسک را می توان احتمال اختلاف بین بازده واقعی یک سرمایه گذاری از بازده مورد انتظار آن دانست. بر این اساس لازم است که سرمایه گذاران بتوانند ارزش شرکت مورد نظر را محاسبه کرده، ریسک سرمایه گذاری خود را اندازه‌گیری کنند و نیز نحوه تأثیر ریسکهای سیستماتیک و غیر سیستماتیک بر ارزش سهام را تجزیه و تحلیل نمایند. در مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای که دارایی ها را با توجه به ریسک آنها قیمت گذاری می کند

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد درباره مسئولیت اجتماعی، مسئولیت اجتماعی شرکت، تعهد اجتماعی، مشارکت اجتماعی Next Entries پایان نامه ارشد درباره ارزش بازار، اوراق قرضه، ارزش شرکت، ارزش دفتری