پایان نامه ارشد با موضوع گروه کنترل، بهبود عملکرد، تحت درمان

دانلود پایان نامه ارشد

متابوليسم چربي مشاهده شده که بربرين قادر به کاهش غلظت ليپيد از طريق افزايش فعاليت رونويسي از پروموتور LDLR60 بوسيله مسير JNK و تثبيت گيرنده LDL_C کبدي LDL_R بوسيله مسير وابسته به کيناز تنظيم کننده سيگنال خارج سلولي ERK61 مي باشد. (158)
بعلاوه اثر بر 5AMPK و بلوکه کردن مسير AMPK/ERK سبب مهار سنتز ليپيد مي شود.
فعاليت ضد افزايش چربي خون بربرين در انسان نيز مسلم شده است(159) . در يک آزمون کلينيکي 91 فرد داراي کلسترول بالا (52 مرد و 39 زن) با تيپ IIa , IIb مقدار بالاي چربي نام نويسي کردند . بيماران به دو گروه تقسيم شدند :
يک گروه g 5/0 بربرين خوراکي دو بار در روز به مدت سه ماهه دريافت کردند در حالي که بقيه به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند . در پايان دوره درمان نمونه هاي خون جمع آوري شده و غلظت کلسترول پلاسما ناشتا ، تري گليسيريد ، ليپو پروتئين با چگالي بالا و پايين کلسترول LDL_C,HDL_C ، عملکرد درست کليه و کبد مورد آزمايش قرار گرفت .در 63 بيمارا داراي چربي بالا مقدار کلسترول در حدود 18% کاهش يافته ، تري گليسيريد28% LDL_C 20% اما هيچ تغيير مشخصي در ميزان HDL-C مشاهده نشد.
بعلاوه بربرين هيچ اثر مداخله اي بر عملکرد کليه نداشته اما سبب بهبود عملکرد کبد از طريق کاهش مقدار آنزيم هاي آلانين آمينوترانسفراز ، آسپارتات آمينوترانس آميناز و گاماگلوتاميل ترانس پپتيداز شد . گروه کنترل هيچ گونه تغيير در پارامترهاي مورد سنجش نشان ندادند .
نتايج ذکر شده در بالا مجددا در افرادي که هيچگونه دارو يا گياه دارويي يا رژيم غذايي خاص قبل و در طي دوره درمان با بربرين استفاده نکرده بودند اندازه گيري شد.
در اين مطالعه mg 500 بربرين دوبار در روز به مدت سه ماه به 32 بيمار مبتلا به چربي خون بالا تجويز شد.
اثرات ضد قند خون بالا در اين گروه با 11 بيمار تحت درمان با دارو نما مقايسه شد . مشاهده شد که بربرين مقدار کلسترول را به ميزان 29% تري گليسريد را 35% و LDL-c را 25 % کاهش مي دهد.
در يک مطالعه دارويي ديگر بربرين ويک ترکيب از بربريه به همراه پلي کوزانول عصاره مخمر قرمز فوليک اسيد و استاگزانتين به طور روزانه براي 40 بيمار مبتلا به چربي خون غيرطبيعي خفيف که به دو گروه 20 تايي تقسيم شدند تجويز شد . بعد از يک دوره 4 هفته اي ميزان کلسترول TC 62 LDL-C APoB,Non-HDL,HDL_C 63 LP(a),ApoAو تري گليسريدTG اندازه گيري شد.
هر دو گروه دريافت کننده بربرين و ترکيب دارويي کاهش قابل توجهي در TC (16 تا 20%) LDL(20 تا 25%) و ApoB(15و29%)و TG (22 و 26 درصد) و افزايشي در HDL (6/6 1/5 درصد) نشان دادند.
مي توان نتيجه گرفت مکمل هاي غذايي شامل محصولات طبيعي مانند آنچه مطالعه شد مي تواند براي تکميل رژيم غذايي روش زندگي جهت اصلاح چربي هاي غيرطبيعي سودمند بوده و در نتيجه خطرات قلبي عروقي را در بيماران مبتلا به چربي هاي غيرطبيعي خفيف کاهش دهد.
بعلاوه اثرات زيان آور و آسيبهاي ناشي از ترانس آمينازهاي کبدي در اين مطالعه مشاهده نشد که اين نشان دهنده سلامت و نسبتا مفيد بودن دارو در انسانها مي باشد (160)

4-18-2 فعاليت ضد فشار خون:
اثرات کاهنده فشار عروقي بربرين در مدلهاي حيواني مختلف مشاهده شده است (161) بربرين بر هر دو بخش اندوتليوم و ماهيچه صاف عروقي زير آن عمل کرده و سبب کاهش فشار عروقي از طريق مکانيسم هاي سلولي چندگانه مي شود.البته مکانيسمهاي عمل دارو بر سيستم عروقي کاملا روشن نشده است . پيشنهاد شده است که در غلظت هاي پايين ميانجيگري بربرين کاهش فشار آئورت وابسته به اثر آن بر اندوتليوم باشد در حاليکه در غلظت هاي بالا اثرات ايجاد شده بوسيله دارو غير وابسته به حضور اندوتليومي باشد. (162)
ساير مکانيسم هاي مورد بحث نيز پيشنهاد شده است که شامل اثر مهار کننده ACE- رها شدن مستقيم No/CGMP از حلقه هاي آئورتي رت ، افزايش حساسيت به عملکرد استيل کولين و فعالسازي کانالهاي K+ مي باشد. (163) يک مطالعه فعاليت بلوک کننده گيرنده آدرنو بربرين را شرح مي دهد. (164)
در اين مطالعه بربرين و پرازوسين (يک بلوک کننده شناخته شده براي گيرنده آدرنو ) استفاده شدند که در آنجا به طور موازي در شيفت راست در پاسخ وابسته به دوز فنيل آفرين اضافي يک منحني بوسيله هر دو دارو مشاهده شد بدون اينکه تغييري در پاسخ ماکسيمال ايجاد شود . در رت هاي ايزوله ماهيچه آنوکوکي گوس و قطعه باريک آئورت خرگوش PAZ اندازه گيري شد PAZ يک اندازه گيري آزمايشگاهي فعاليت آنتاگونيست بوده که به چگونگي فعاليت آنتاگونيست بستگي ندارد
مقدار PAZ بوسيله اندازه گيري مقدار نسبت غلظت r در چندين غلظت آنتاگونيست معين شد . بررسي غلظت آنتاگونيست که در آن r به اين صورت مي باشد ، مقدار PAZ براي بربري به ترتيب 62/6و54/6 بود ر حاليکه براي پرازوسين اين مقدار به ترتيب 46/8و31/8مي باشد
اين نتايج نشان مي دهد بربرين يک فعاليت رقابتي بلوک کننده گيرنده آدرنو مشابه با پرازوسين دارد
در بيماران مبتلا به تاکي ريتمي بطني بربرين 50% کاهش انقباض زودرس بطني در 62% بيماران و بيش از 90% کاهش در 38% بيماران ايجاد مي کند(165)

5-18-2 فعاليت ضد التهابي:
التهاب بوسيله پروستاگلاندين ها PGs در جائي که Cox-2 64 در سنتز آن نقش کليدي ايفا مي کند ايجاد مي شود . در مطالعه محيطي و آزمايشگاهي در رت هاي نژاد ويستار بربرين اثرات مثبت ضد التهابي نشان مي دهد(165)
در اين مطالعه تيمار با بربرين با دوزهاي mM 1و10و100 در رده سلولهاي سرطاني دهان OC2 65 و سلولهاي KB نشان داد محصولات وابسته به دوز پروستاگلاندين (PGE2)E2 با يا بدون تحريک 12-o- تترادکانوييل فوربل -13- استات TPA 66 nm 10 کاهش مي يابند . اين اثر ايجاد شده با بربرين به سرعت پس از 3 ساعت به عنوان پاسخي به کاهش پروتئين Cox-2 اما نه فعاليت آنزيمي رخ مي دهد.
اين اثرات ضد التهابي در محيط طبيعي در تاييد نتايج آزمايشگاهي in vivo مي باشد که در آن بربرين در رت هاي ويستار از پيش درمان شده توليد اگزو داو PGE2 در کيسه هاي هوايي تحت تاثير کاراگينان را مهار مي کند.در پايان نويسنده نتيجه مي گيرد که بربرين اثر ضد التهابي خود را از طريق کاهش پروتئين Cox-2 اعمال مي کند نه از طريق مهار فعاليت هاي آنزيمي.(166)

1-19-2 بربرين و اثرات آن بر ديابت:
در 1988 اثر ضد ديابتي بربرين در حالي مشخص شد که از بربرين براي درمان دياره آ در بيماران ديابتي استفاده مي شد.(166)
از آن زمان بربرين به عنوان يک داروي ضد افزايش قند خون در چين بوسيله بسياري از پزشکان استفاده مي شود بربرين برخوردهاي مشخصي را با متابوليسم چربي و کربوهيدرات نشان داده است . مطالعات قبل و بعد از تشخيص بيماري نشان داده است اثرات بسياري بر هومئوستاز گلوکز دارد در واقع بربرين بيان mRNA گيرنده انسولين را از طريق پروتئين کيناز وابسته به سايکلين به عناون يک پروموتور در کشت هاي سلولي کبد انسان و ماهيچه اسکلتي افزايش مي دهد (167)
بربرين نشان داده که قادر است از تخريب سلولهاي و همچنين پانکراس در مقابل استرس اکسيداتيو در رت هاي ديابتي حمايت کند(168)
2-19-2 اثر گذاري بربرين در بيماران ديابتي :
در بسياري مقالات چيني اثر گذاري بربرين در کاهش گلوکز خون بيماران ديابتي با داروهايي چون متفورمين مقايسه شده است . قبل از هر چيز قابل ذکر است بربرين قادر به کاهش FGB 67 به خوبي PGB 68 در بيماران مبتلا به دياابت تيپ 2 مي باشد (169).
Hbalc بيماران ديابتي در حدود 2/0 درصد به کمک درمان با بربرين کاهش يافت که با متفورمين قابل مقايسه است در بيماران ديابتي کاملا تحت کنترل بربرين Hbalc را حدود 8/0 کاهش داد . در کنار اثر هايپوگلايسمي بربرين اثرات مفيدي بر متابوليسم چربي ها نيز دارد (169)

3-19-2 بربرين در متابوليسم گلوکز حيوانات:
مشاهده شده که بربرين باعث کاهش وزن بدن افزايش حساسيت به انسولين و کاهش گلوکز خون در هر دو گونه حيوان رژيمي و ژنتيکي مبتلا به ديابت نوع 1 و 2 مي‌شود. در رت هاي داراي رژيم غذايي پرچرب بربرين گزارش شده که باعث کاهش وزن PBG,FGB انسولين ناشتا و HOMA-IR مي شود . در رت هاي مبتلا به ديابت نوع دو تيمار شده با رژيم غذايي پرچرب و دوز پايين FBG,STZ کاهش يافته و تحمل انسولين به طور بارزي با بربرين اصلاح شده است. (170،171)
در موش هاي db/db وزن بدن کاهش يافته و تحمل گلوکز با بربرين بهبود مي يابد . بربرين همچنين آسيب هاي پانکراس در رت هاي ويستار ديابتي شده با آ لوکسان را بازسازي مي کند. (172)

4-19-2 بربرين در متابوليسم ليپيد:
اثرات بربرين بر متابوليسم ليپيد در حيوانات و انسان ارزيابي شده است . در رت هاي تغذيه شده يا رژيم پرچرب بربرين باعث کاهش تري گليسريد سرم مي شود. (171).
تري گليسريد ذخيره شده در کبد و ماهيچه به طور مشخص کاهش مي يابد و چربي کبدي (کبد چرب) بوسيله بربرين پيشگيري مي شود. (170)
علاوه بر فعاليت هاي بربرين در رت هاي چاق و ديابتي اين ماده باعث کاهش FFA69 سرم در رت هاي سالم هم مي شود (170،171). به تازگي بربرين به عنوان يک کاهنده کلسترول نيز معرفي شده است . در اثر ثبت شده درماني براي بربرين اينگونه است که اين ماده قادر به کاهش تري گليسريد حدود 35% و 22% کلسترول سرم 29% و 16% و LDL-C 25% و 20% در نمونه هاي مبتلا به چربي خون مي باشد. (173)
در حيوانات هم بربرين باعث کاهش تري گليسريد کلسترول سرم و LDL-C مي‌شود.
بويژه در همستر و رت‌هاي ديابتي شده با رژيم غذايي پرکلسترول اما به نظر مي رسد بربرين داراي اثر کم و يا بي اثر بر سطح HDL مي‌باشد. (173،169)

5-19-2 اثرات آزمايشگاهي غير وابسته به انسولين بربرين:
راجع به مکانيسم عمل بربرين اولين مطالعه انجام شده با استفاده از هپاتوسيت ها (Hepg 2 cell line) بود و در سال 2002 منتشر شد (174). در اين مطالعه بربرين يک اثر غير وابسه به انسولين در تحريک مصرف گلوکز در سلولهاي موجود در کشت را نشان داد و اين فعاليت مشابه با متفورمين بود .
بربرين باعث ترشح انسولين در سلولهاي نشد (174). در مطالعات بعدي ارائه شده توسط چندين آزمايشگاه اثر غير وابسته به انسولين بربرين در ساير مدلهاي سلولي شامل سلولهاي ماهيچه اي (L6 and c2 c12 cell line) و آديپوسيت ها (3T3-L1 cell line) محرزر شد(175،176)
در حضور انسولين بربرين قادر است مصرف و جذب گلوکز وابسته به انسولين را افزايش دهد در حالي که بربرين يک محرک قوي براي جذب گلوکز مي باشد . گروههاي متعددي در حا ل بررسي اثر بربرين بر انتقال دهنده هاي گلوکز هستند . بحث هايي که بسيار جدال برانگيزند . دو گروه گزارش داده اند بربرين قادر به تحريک ترجمه GLUT470 مي‌باشد اما اين فعاليتها بوسيله ساير گروه ها مشاهده نشده است(175). يک مطالعه بيان مي کند که بربرين قادر به افزايش بيان GLUT1 مي باشد
هرچند اين اثر در مطالعات ديگر مشاهده شده است (177،178)اما مطالعات پيشنهاد مي کند که بربرين ممکن است يک اثر مستقيم ضعيف بر ترجمه يا بيان ناقل هاي گلوکز داشته باشد که البته اين اثر فقط در غلظت هاي بالاي بربرين قابل مشاهده است. (10m) تنظيم Glut ها مهمترين مکانيسمي که بربرين بوسيله آن باعث تحريک متابوليسم گلوکز مي شود نمي باشد (177)

6-19-2 بربرين AMPK را فعال مي کند:
AMPK (پروتئين کيناز فعال کننده AMP هدف بربرين در تنظيم متابوليسم گلوکز مي باشد . AMPK يک سيستم حسي – هدايتي / انرژي مهم در سلولهاي پستانداران مي باشد . آن يکي از متابوليت حسي هاي خانواده پروتئين کينازها مي باشد که به عنوان يک مقياس سوخت با توجه به بازنگري سطح انرژي سلولي عمل مي کند . همچون نسبت AMPK/ATP (179)
فعاليت AMPK در افزايش حساسيت به انسولين و عملکرد ميتوکندريايي شناخته شد ه است. (180)
فسفريلاسيون Thr-172 در بين لوپ فعال منطقه کاتاليتيکي زير واحد براي فعاليت AMPK ضروري است . مطالعات انتشار يافته به طور پيوسته بيان مي کنند که بربرين يک القا کننده قوي براي فسفريلاسيون Thr-173 در AMPK مي باشد (177،176). در سلولها

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد با موضوع بربرين، سلولهاي، فعاليت، سلولي Next Entries پایان نامه ارشد با موضوع بربرين، ويتامين، افزايش، فعاليت