پایان نامه ارشد با موضوع وجوه نقد، جریان نقدی، حسابداری تعهدی، سرمایه در گردش

دانلود پایان نامه ارشد

کمبود موجودیهای نقدی داشته باشد، سرمايه خود را از طريق بازار سرمايه افزايش میدهد، دارايیهای موجود خود را نقد میکند، تقسیم سودهای خود را کاهش میدهد، در مورد قراردادهای مالی خود مذاکره مجدد میکند و يا ترکیبی از موارد فوق را انجام میدهد. افزايش سرمايه هزينه بر است؛ صر فنظر از اينکه شرکت آنرا از طريق فروش دارايیها يا با استفاده از بازارهای سرمايه انجام دهد و اين هزينه از دو جزء هزينه ثابت ومتغیر تشکیل شده است که قسمت متغیر متناسب با مبلغ افزايش سرمايه است. هزينه ثابت دسترسی به بازارهای سرمايه خارجی، باعث میشود شرکت به ندرت سرمايه خود را افزايش دهد و معمولاً از موجودیهای نقدی و دارايیهای نقدی نگهداری شدده استفاده میکند. البته، نگهداری موجودیهای نقدی نیز دارای هزينه فرصت است. از طرف ديگر، کمبود موجودیهای نقدی نیز باعث وارد شدن ضررهای عمده به شرکت خواهد شد در نتیجه، برای مبلغ معینی از خالص دارايیها، مبلغ بهینهای از موجودیهای نقدی وجود خواهد داشت.
به عبارت ديگر حد بهینه و مطلوبی برای موجودی های نقدی وجود دارد، به گونهای که نه بیش از حد نیاز باشد و شرکت از راکد ماندن سرمايه متضررمی شود و نه کمتر از حداقل موردنیاز باشد که شرکت با کمبود نقدينگی مواجه شود. عدم تعادل بین محدوديت مالی، وجوه نقد نگهداری شده و میزان سرمايهگذاری میتواند شرکت را دچار مشکلات نقدينگی نموده و هزينه های شرکت را افزايش دهد حال يا در قالب هزينه های تأمین مالی و يا در قالب هزينه فرصت از دست رفته که هر دوی اين هزينه ها در نهايت سودآوری شرکتها را تهديد خواهد نمود. از طرفی رشدآتی شرکتها نیز میتواند منوط به تصمیمات صحیح مديريت و در رابطه بین محدوديت مالی، ارزش وجه نقد و میزان سرمايهگذاری باشد. لذا توجه به میزان نگهداری وجده نقد باتوجه به سطوح سرمايه گذاری در شرکتهايی که دارای محدوديت مالی هستند میتواند برای مديريت شرکت از اولويت های تصمیم گیری باشد (بادآورودرخور،1391). از یک سو برآورد و پیشبینی از ابزارهای اولیه مدیران برای مطلع ساختن سرمایهگذاران از اطلاعات درونی واحد تجاری است، برای مثال اگر ذخیره مطالبات مشکوکالوصول به درستی برآورد شود، میزان جریان وجه نقد آتی مورد انتظار ایجاد شده توسط مشتریان را نشان میدهد (لو و همکاران7، 2005). از سوی دیگر در محیط تجاری کنونی به دلیل تغییرات سریع فناوری و شرایط مالی، پیشبینی اطلاعات مالی بسیار دشوار است، در نتیجه خطا در برآوردهای حسابداری از مفید واقع شدن آنها میکاهد. با توجه به اینکه در سیستم تعهدی، شناسایی درآمد و هزینهها لزوماً همراه با دریافت و پرداخت وجه نقد نبوده، بنابراین در حسابداری از پیشبینیها و برآوردها استفاده میشود. با توجه به امکان خطا در پیشبینیها و برآوردها، این مسئله مطرح میشود که تا چه حد میتوان به پیشبینیها در هنگام اخذ تصمیم اطمینان کرد (لو و همکاران، 2005).

2-2-1- جریانهای نقدی
سرمایهگذاران عمدتاً به سود خالص به عنوان راهنمایی در تعیین سلامت مالی واحد تجاری و نیز پیشبینیهای کسب سودهای آتی مینگردند. این توجه عمده به سود، دلایلی به شرح زیر دارد: (براون8، 2002)
سود و اجزای آن، هدف اولیه گزارشگری مالی است.
سود بیانگر منافع سهامداران علائق آنها است، سهامدارانی که عمدهترین گروه استفادهکنندگان از اطلاعات مالی محسوب میشوند.
رقم سود همواره مورد توجه تحلیلگران مالی بوده است.
اطلاعات سود همواره به گونهای قابل اتکا به سرعت در دسترس همگانی میباشد.
اطلاعات مربوط به جریانهای نقدی، منابع و کاربردهای آن میتواند در تصمیمگیریها، تأثیرات مهمی داشته باشد. ازسوی دیگر اطلاعات مربوط به جریانهای نقدی به استفادهکنندگان در تعیین این که آیا شرکت از وجوه نقد کافی برای پرداخت بدهیها موجود در سررسید برخوردار است یا خیر، کمک مینماید. هنگام تعیین هدفها و ماهیت گزارشگری مالی، موضوع برتری حسابداری تعهدی به حسابداری جریان نقدی در کانون توجه قرار میگیرد. در حوزهی حسابداری تعهدی، فرآیند ارزیابی مدیریت تسهیل میگردد و تطابق همزمانی درآمدها و هزینهها ضروری است. ولی کارایی سیستم تعهدی مورد پرسش واقع شده است.
هایپکینز و کمپل9 (2002)، گزارش میکنند که برای تجزیه و تحلیل اوراق بهادار از روشهای تعیین ارزش براساس سود استفاده نمیشود و روشهای تعیین ارزش مبتنی بر جریانهای نقدی مورد توجه قرار میگیرد. بسیاری از نظریه پردازانی که به سودمندی تصمیم توجه میکنند، توصیه مینمایند که برای پیشبینی جریانهای نقدی سیستم حسابداری نقدی مبتنی بر نیازهای سرمایهگذار، مورد استفاده قرار گیرد، بیشتر طرفداران حسابداری جریان نقدی چنین احساس میکنند که مسأله تعیین ارزش داراییها و محاسبهی سود به اندازهای پیچیده هستند که نیاز به ارایه یک سیستم حسابداری جداگانه دارند و توصیه میکنند که صورت جریان نقدی فراگیر در گزارش شرکتها گنجانده شود.

2-2-2- پیشینه و ساختار صورت جریان وجوه نقد
از اوایل قرن 20 نیاز به اطلاعات مربوط به چگونگی ورود و خروج وجه نقد در کنار اطلاعات حسابداری تعهدی شدت گرفت. اولین بار ویلیام مورس کل10 در کتابش به نام (ساختار و تفاسیر حسابها) در سال 1908 ارایه اطلاعات دریافتها و پرداختهای نقدی را مطرح کرد. وی تغییرات مانده ابتدا و پایان دوره ترازنامه را تجزیه و تحلیل کرده و نتیجه آن را در گزارشی تحت عنوان (از کجا آمده و کجا مصرف شده) ارایه کرد. چون وی کلیه تغییرات در اقلام ترازنامه را در گزارشی منعکس کرده بود، میتوان گفت که وی مفهوم (تمامی منابع مالی) را در تهیه آن بهکار برده است.
پروفسور فینی11 در سال 1921 با بررسی علل تغییرات سرمایه در گردش گزارشی تهیه کرد تا قدرت بنگاه را در پرداخت تعهدهایش نشان دهد و برای اولین بار از مفهوم وجه در این گزارش استفاده کرد. وی وجوه را بهعنوان سرمایه در گردش تعریف کرد. و هزینه استهلاک را به رقم سود اضافه کرد. هیئت اصول حسابداری آمریکا 1963 صورت منابع و مصارف وجوه را بهعنوان اطلاعات مکمل بههمراه گزارشهای مالی توجیه کرد.
صورت تغیرات در وضعیتهای مالی در سال 1971 با انتشار بیانیه شماره 19 الزامی شد. این صورت مورد انتقاد شدید قرار گرفت و ایرادهایی به شرح زیر بر آن مطرح شد.
1: اهداف صورت تغییرات نامشخص است.
2: مفهوم تمامی منابع مالی تعریف نشده است.
3: محاسبه وجوه ناشی از عملیات به روش غیرمستقیم برای عموم استفادهکنندگان از صورتهای مالی، غیر قابل فهم است.
4: سرمایه در گردش مبنایی مناسب برای ارزیابی قدرت پرداخت دیون نیست.
بههمین خاطر صورت جریان وجوه نقد در سال 1987 جایگزین صورت تغییرات در وضعیت مالی شد. طبق بیانیه شماره 95 صورت جریان باید در سه طبقه ارایه شود. اما شکل تهیه آن در کشورهای مختلف تغییراتی داشته است مثلاً در انگلستان صورت جریان وجوه نقد در هشت طبقه گزارش میشود (چن12، 2001).
در ایران تا سال1377 در سه بخش اما از اوایل سال 1378 در پنج طبقه گزارش میشود

2-2-3- هدف گزارشگري مالي و صورت جريانهاي وجوه نقد
هدف اساسي صورت جريان وجوه نقد فراهم آوردن اطلاعات در مورد دريافتهاي نقدي و پرداختهاي نقدي يك مؤسسه طي يك دوره مالي است (اصطلاح جريانهاي نقدي شامل دريافتهاي نقدي و پرداختهاي نقدي است). بهعلاوه، صورت جريانهاي نقدي اطلاعات مربوط به همه فعاليتهاي سرمايهگذاري و تأمين مالي مؤسسه طي يك دوره مالي را نيز منعكس ميكند. بنابراين صورت جريانهاي نقدي ميبايست سرمايهگذاران، بستانكاران و ساير استفادهكنندگان را در ارزيابي عوامل زير ياري نمايد (بارتون و سیمکو13، 2002):
توانايي موسسه در ايجاد جريانهاي نقدي مثبت در دورههاي آتي
توانايي موسسه درايفاي تعهدات و پرداخت سود سهام
نياز موسسه براي تأمين مالي برون سازماني
دلايل وجود اختلاف بين رقم سود خالص و خالص وجه نقد حاصل از فعاليتهاي عملياتي
جنبههاي نقدي و غير نقدي رويدادهاي سرمايهگذاري و تأمين مالي موسسه براي آن دوره
دلايل تغيير مبلغ وجه نقد وشبه نقد ابتداي دوره و پايان دوره
بهطور خلاصه، صورت جريانهاي نقدي، استفادهكنندگان از صورتهاي مالي را در ارزيابي توانايي موسسه، در نگهداشت وجه نقد كافي هم در كوتاهمدت و هم در بلندمدت ياري مينمايد. در اين مورد نقطه نظر هيئت تدوين استانداردهاي حسابداري سازمان حسابرسي كه در بخش هدفهاي گزارشگري مالي از چارچوب نظري پيشنهادهاي اين هيئت آمده است به شرح زير ميباشد:
«وجوه نقد از منابع مهم و حياتي هر واحد انتفاعي است و ايجاد توازن بين وجوه نقد در دسترس و نيازهاي نقدي، مهمترين عامل سلامت هر واحد اقتصادي است. وجه نقد از طريق عمليات عادي و ساير منابع تأمين مالي به واحد انتفاعي وارد ميشود و براي اجراي عمليات بازپرداخت سود، بازپرداخت بدهيها و گسترش واحد تجاري به مصرف ميرسد. جريان ورود و خروج وجه نقد در هر واحد انتفاعي بازتاب تصميمگيري مديريت در مورد برنامههاي كوتاهمدت و بلندمدت عملياتي و طرحهاي سرمايهگذاري و تأمين مالي است»
اگر چه اطلاعات مربوط به جريان وجوه نقد در مقايسه با اطلاعات مربوط به سودآوري كه براساس حسابداري تعهدي اندازهگيري و ارایه ميشود از لحاظ ارزيابي عملكرد واحد انتفاعي و مديريت آن سودمندي كمتري دارد، اما ميتواند در زمينههاي زير مفيد واقع شود:
سنجش نقدينگي و ارزيابي توان واحد انتفاعي در ايفاي بهموقع تعهدات، پرداخت سود و تأمين نيازهاي نقدي
كمك به درك عمليات از طريق شناسايي ارتباط بين عمليات و جريان وجوه نقد مربوطه و تسهيل در تفسير اطلاعات ارایه شده درباره سودآوري
ارزيابي فعاليتهاي عملياتي، تأمين مالي و سرمايهگذاري واحد انتفاعي
طبق استاندارد‌های حسابداری ایران، صورت جریان وجوه نقد باید به ترتیب منعکس کننده جریان‌های نقدی طی دوره، تحت سر فصل‌های اصلی زیر باشد (ثقفی و فدایی، 1386):
الف) فعالیت‌های عملیاتی ب) بازده سرمایه گذاری و سود پرداختنی بابت تأمین مالی ج) مالیات بر درآمد د) فعالیت‌های سرمایهگذاری ه) فعالیت‌های تأمین مالی صورت جریان وجوه نقد همچنین باید شامل صورت تطبیق ماندهی اول دوره و پایان دوره وجه نقد باشد.

الف- جریان نقدی ناشی از فعالیت‌های عملیاتی
شامل وجهنقد ناشی از عملیاتی است که در تعیین سود خالص بهکار می‌روند. برای مثال دریافت‌های نقدی بابت فروش کالا و خدمات و نیز پرداخت‌های نقدی به عرضهکنندگان جهت تحصیل موجودی و کارمندان جهت هزینه‌ها، مبلغ جریان‌های نقدی ناشی از فعالیتهای عملیاتی، یکی از شاخص‌های اصلی ارزیابی توانایی فعالیت‌های عملیاتی شرکت در ایجاد وجه نقد کافی جهت بازپرداخت وام‌ها، نگهداشت توان عملیاتی و پرداخت سود سهام است. موارد منعکس در این طبقه از صورت جریان وجوه نقد، جریان‌های ورودی و خروجی وجه نقد مرتبط با سود عملیاتی است.
نمونهای از جریان‌های نقدی معمول که در این طبقه قرار می‌گیرند به شرح زیر میباشند:
وجه نقد دریافتی از مشتریان: حاصل فروش کالا و ارایه خدمات سایر درآمد‌های عملیاتی مانند وجه نقد دریافتی حاصل از حقالامتیاز، حقالزحمه و کارمزد بابت قردادهای منعقد شده با اهداف تجاری و عملیاتی وجه نقد پرداختنی: به فروشندگان کالا و خدمات بابت حقوق و دستمزد بابت مزایای پایان خدمت کارکنان بابت قراردادهای منعقد شده با اهداف تجاری و عملیاتی تفاوت بین جریان‌های ورودی و جریان‌های خروجی عملیاتی وجه نقد، خالص جریان وجه نقد ناشی از فعالیت‌های عملیاتی نامیده می‌شود.
بسیاری از تحلیلگران، این مبلغ را بیش از سایر موارد دیگر مورد استفاده قرار می‌دهند، زیرا این مبلغ، معیار اندازهگیری سود خالص عملیاتی بر مبنای نقدی است.
برای گزارش فعالیت‌های عملیاتی دو روش وجود دارد (مشایخی، 1388):
الف)روش مستقیم ب) روش غیر مستقیم
رویکرد مستقیم: در این رویکرد، خالص جریان نقدی ناشی از فعالیت‌های عملیاتی با جمع تکتک جریان‌های ورودی نقدی (مشایخی، 1388) و سپس کسر تکتک جریان‌های نقدی خروجی (همچون خرید کالا و پرداخت بابت هزینه‌ها) بدست می‌آید. برتری اصلی این

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد با موضوع جریان نقدی، بازده سهام، انتشار سهام، سلسله مراتب Next Entries پایان نامه ارشد با موضوع سود سهام، جریان نقدی، سود عملیاتی، صورت سود و زیان