پایان نامه ارشد با موضوع مدیریت شهری، خدمات شهری، نیروی انسانی، حمل و نقل

دانلود پایان نامه ارشد

کمکهای اعطائی دولت و سازمانهای دولتی
ماده 6000- اعانات و هدایا دارائی ها
ماده 7000- سایر منابع تأمین اعتبار.
2-5-5 نگرش مردم به وظایف مدیریت شهری در ایران
اکنون در میان وظایف شهرداریهای کشور، وظایف عمرانی و خدماتی شهرداری مانند آسفالت کوچه و خیابان و نظافت شهر رونق بیشتری دارد و در سایر زمینه ها مانند امور آموزشی، فرهنگی و انتظامی شهرداریهای کشور وظیفهای بر عهده ندارند، مشاهدات و یافتهها نیز نشان میدهند که شهروندان وظایف عمرانی و خدماتی شهرداری را به عنوان وظایف اصلی آن میشناسند. (همان،1383:23).
2-5-6 مدیریت اداری شهرداری
2-5-6-1 تعریف
مدیریت اداری، فعالیت یا وظیفهای است که به مدیران یک سازمان کمک میکند تا از منابع سازمان، به ویژه منابع انسانی، به بهترین طریق استفاده شود.
2-5-6-2 اهداف
اگرچه اهداف متعددی را می توان برای مدیریت اداری برشمرد، اما همهی آنها به سه دسته زیر، قابل طبقه بندی هستند:
1- تأمین نیروی انسانی سازمان که در سرلوحه امور اداری شهرداری قرار دارد.
2- اجرای تدابیر خدمتی نیروی انسانی، مانند انتقال و ترفیع، تنزیل رتبه، ارزشیابی کمیت و کیفیت کار کارکنان، آموزش آنان، تنظیم روابط کارمندان با سازمان شهرداری، امور رفاه و بهداشت و نگهداری سوابق استخدامی.
3- کاهش نیروی انسانی؛گاهی بر اثر مقتضیات پیش آمده، شهرداری باید از تعداد نیروی انسانی خود بکاهد.
4- گردش امور داخلی سازمان.
2-5-6-3 وظایف اصلی مدیریت اداری به شرح زیرمی باشد
1- برنامه ریزی نیروی انسانی؛ یعنی برآورد تعداد و نوع مستخدمانی که یک سازمان در آینده نیاز دارد و نیز تهیه طرحهای لازم برای برخورد با این نیازها.
2- انتخاب و استخدام نیروی انسانی جدید و به کارگماردن آنها در شغل مناسبی که استعداد و تخصص آن را دارند.
3- طبقه بندی مشاغل و تعیین حقوق و دستمزد.
4- آموزش کارکنان.
5- ارزشیابی کمیت و کیفیت کار.
6- مراقبت از سلامتی، رفاه و ایمنی نیروی انسانی.
7- انتقال و ترفیع کارکنان.
8- تعیین ساعتکار و استفاده از مرخصی .(سعیدنیا،1383).
در پایان مبحث مدیریت شهری میتوانیم به این صورت نتیجه گیری کنیم که مدیران شهری اعم از شهردار، مدیران ارشد شهر و اعضای شورای اسلامی شهرها در تمامی شهرها (حتی مورد مطالعه ما که شهرستان کوهدشت میباشد)، توجه کنند که آنها دو مجموعه نیستند بلکه همهی آنها یک مجموعه هستند و تضعیف هرکدام، تضعیف دیگری است. درست است که شورا به صورت یک پارلمان محلی است اما نوع کار آن با مجلس و دولت متفاوت است. در اینجا شورا و شهرداری باید خیلی با هم مأنوستر باشند و نزدیکتر کار کنند، باید همدیگر را بهتر درک کنند، با گذشت امورات مردم را حل کنندو یک صدا بیشتر از مدیریت شهری نباید بیاید؛ آن صدا هم فقط و فقط صدای مردم باشد نه صدای شهردار و شورای شهر.
2-6خدمات شهری
خدمات شهری در معنای عام خود میتواند بسیاری از فعالیتهای خدماتی مورد نیاز برای ادارهی امور شهری را در برگیرد. اما باید این نکته را در نظر داشت که شناخت و طبقه بندی فعالیتها در مورد خدمات شهری، وابستگی شدیدی به نحوه مدیریت شهری دارد چرا که تعیین “حوزه عملی” فعالیتها در زمینه خدمات شهری نیازمند تعیین نحوه مدیریت شهری و تعیین روابط بخشی – منطقه ای است.
به جرأت مي توان «خدمات شهري» را قلب «مديريت شهري» دانست. چون آنچه در ارتباط مستقيم و منسجم با زندگي روزانه شهروندان است و کيفيت زندگي آنان را تعيين مي کند، نحوه ارائهی خدمات شهري توسط شهرداري (و ديگر نهادهاي مرتبط) و نحوه دريافت آن خدمات توسط يکایک شهروندان است.
2-6-1 خدمات شهری در ایران را می توان به 4 گروه عمده به شرح زیر تقسیم کرد
الف- خدمات بهداشت محیط: به آن دسته از خدمات شهری گفته میشود که در جهت بهبود محیط شهری از نظرمسائل بهداشتی مؤثر میباشند که شامل موارد ذیل می باشد:
آب آشامیدنی، کنترل بهداشتی، اماکن عمومی و…
ب- خدمات رفاهی و تفریحی :شامل آن دسته از خدمات شهری است که مربوط به ایجاد تمهیدات لازم برای گذراندن اوقات فراغت شهروندان شامل ایجاد و مدیریت فضاهای کالبدی برای انجام فعالیتهای رفاهی و تفریحی می باشد. کتابخانههای عمومی، زمینهای ورزشی، فضاهای باز، تفرجگاه های طبیعی پیرامون شهرها.
ج- خدمات حفاظتی و ایمنی: این نوع خدمات را می توان به دو دسته به شرح زیر تقسیم کرد:
1- خدمات مربوط به آتش نشانی و ایمنی
2- خدمات مربوط به حوادث غیر مترقبه
د- خدمات حمل و نقل عمومی و ترافیک: حمل ونقل شهری در ایران از چهار بخش اصلی تشکیل شده است :
1- حمل و نقل شهری از طریق اتوبوسرانی 2- حمل ونقل شهری از طریق مینی بوسرانی
3- حمل و نقل شهری از طریق تاکسیرانی 4 – حمل و نقل شهری از طریق مترو (میرزا باقی،1392).

امروزه مکانیابی خدمات شهری از جمله مهم‌ترین فعالیت‌های مدیریت فضا در برنامهریزیها محسوب می‌شود. مکانیابی فرایندی است که از طریق آن می‌توان بر اساس شرایط تعیین شده و با توجه به منابع و امکانات موجود، بهترین محل را برای کاربردهای گوناگون تعیین کرد. از طرفی، اصولاً ماهیت برنامهریزی کاربری زمین دربارهی کنترل محیط اطراف انسان و هدایت آیندهی وی در راستای منافعش است و با توجه به پیچیدگی دنیای ما به ناچار برنامهریزی برای ارزیابی نتایج فرایندهای در حال انجام و تصویرسازی از آینده به سادهسازی و انتزاع روی می‌آورد. همین مسئله باعث ورود مدل‌ها در فرم‌های خاصی در برنامه ریزی برای استقرار کاربری‌ها شده است. .(مرکز مطالعات و برنامه ریزی،1394).
در شهرستان کوهدشت، مکانیابیخدمات شهری با توجه به اینکه تمرکز عبور و مرور، رفت وآمد، خرید و مراجعات شهروندان نسبت به تمامی امکانات شهری و بهرهمندی از آنها از حدفاصل چهارراه بسیج تا میدان فرمانداری صورت میگیرد؛ مجموعه مدیریت شهری برای حل معضل سد معبر میتواند کارهایی از قبیل ایجاد پارکینگ طبقاتی در محدوده باغ پرندگان، استفاده بهینه و نوسازی بافتهای فرسوده در اطراف خیابان بازارچه، میدان شهدا، منطقه موسوم به کهنه فروشان جهت ایجاد مجتمعهای رفاهیو خدماتی با بهرهگیری از الگوهای موفق مدیریت شهری اقدام نمایند.

در مبحث خدمات شهری هم میتوان به اینگونه نتیجهگیری کرد که محدود بودن امکانات و منابع و نامحدود بودن نیازها و انتظارات مردم، دولتمردان و چارهاندیشان را بر آن داشت تا برای حداکثر استفاده از امکانات و سرمایه ها یک سری از نیازها و خواسته ها را طوری طراحی کنند که عموم مردم بتوانند بخشی از نیازهای خود را از طریق این امکانات رفع کنند.
بدین ترتیب بخشی از خدمات ضروری در مراکز مناطق و شهرها ساخته شد شامل کتابخانهها بیمارستانها، مراکز آموزشی و… اما گسترش قارچ گونه شهرها و رشد بالای جمعیت باعث بوجود آمدن مسائل و مشکلاتی برای افرادی که در خارج از مراکز شهری زندگی می کنند شد، زیرا آنها مجبور به مسافرتهای طولانی و خسته کننده بین محل زندگی خود و مراکز شهری برای دسترسی به خدمات شدند که در اثر آن پول، زمان و انرژی زیادی تلف شد.

2-7 مفهوم مشارکت و فرهنگ شهروندی در نظام شهری
بکارگیری مشارکت مردم در برنامهریزی شهری زمانی ممکن خواهد بود که این نظام اجازه استفاده از نظرات مردم را بدهد و به گونهای سازماندهی شده باشد که دخالت مردم در فرآیند برنامهریزی را ممکن سازد.در شرایط عادی با حضور مؤثر و اجباری نمایندگان اجتماعات محلی اعم از نمایندگان شورای شهر، شورای محلات و نواحی در غیاب آنها معتمدین محلات و شهرها و نیز حضور اختیاری صاحب نظران و عموم مردم در کلیه مراحل بررسی و تصویب، راهگشا و تضمین کننده ارتقاء کیفی برنامهها و قابلیتهای آن ها در برنامهریزی شهری خواهد بود. از طرفی دیگر تبلیغ و معرفی برنامه و اهداف آن برای مردم به شناخت برتر و بهتر از نظام برنامهریزی شهری منجر شده و کمک خواهد نمود که برنامهریز توجه بیشتری را معطوف به منافع عمومی و مشارکت وسیعتر مردم داشته و از سویی دیگر مردم همسو با برنامهریز شهری در اجرا و تحقق برنامه مشارکت نمایند. اولین گام در راستای موفقیت مدیریت مشارکتی، تبیین جایگاه و نقش مردم در فرآیندهای برنامهریزی مشارکتی می باشد، این فرآیند در سه مرحلهی سازماندهی نهادهای مردمی، آموزش، تجهیز و در نهایت حضور و مشارکت مردم قابل دسترسی است که از پیش شرطهای آماده سازی مردم جهت شرکت در این فرآیند به حساب میآیند. مشارکت مردمی که نوعی تمرکز زادیی در اداره امور میباشد باعث افزایش توسعه انسانی و عامل برابری و تحقق عدالت اجتماعی- سیاسی میگردد. (حکمت نیا و همکار1383:134).
با نگاهی به ادبیات گسترده نظریههای شهروندی میتوان دریافت که تعاریف شهروندی هستههای مشترکی دارند: نوعی پایگاه و نقش اجتماعی مدرن برای تمامی اعضای جامعه، مجموعهای به هم پیوسته ازوظایف، حقوق، تکالیف، مسئولیتها، تعهدات اجتماعی، سیاسی، حقوقی، فرهنگی، همگانی، برابر و یکسان، احساس تعلق و عضویت اجتماعی مدرن برای مشارکت جدی و فعالانه در جامعه و حوزه اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، برخورداری عادلانه و منصفانه تمامی اعضای جامعه از مزایا، منابع و امتیازات اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، حقوقی و فرهنگی فارغ از تعلق طبقات نژادی، مذهبی و قومی.

2-7-1 ارتباطات مردمی در روابط عمومی
ارتباطات مردمی موضوعی است که اهمیتی فوق العاده برای روابط عمومی در مدیریت شهری دارد که شناخت افکار عمومی از طریق نظرسنجی و نظرخواهی درباره ی فعالیت ها و برقراری ارتباط مداوم و درست از طریق تمامی شیوه های رسانه ای با مردم امکان پذیر است.(یهیایی ایله ای،1392)
2-7-2 نظریات موجود پیرامون مشارکت مردمی در مدیریت شهری
امروزه لزوم مشارکت شهروندان در برنامهریزی شهری بیش از همه در مقولهی مدیریت شهری نمود پیدا میکند.مدیریت شهری فرآیندی اجتماعی برای گروه های مختلف مردم است. این مدیریت گروهها را در شبکههای مختلفی که منافع آنها حکم میکند قرار میدهد و توجه به منافع آن ها در جهت دهی ساختار شهر، مؤثر می افتد.(ربانی،1381).
مدیریت شهری مسئول استفاده بهینه از همهی گروههای مختلف در جامعهی شهری است. بنابراین، این مدیریت نیازمند یک گروه فنی- دولتی (مانند شهرداری) است تا بتوانند در تمام بخشهای جامعه شهری اقدام نمایند. بررسی ظرفیت گروههای شهری در هر زمان برای مدیریت شهری از اهمیت خاصی برخوردار است. از این رو لزوم آگاهی از نظرات شهروندان در خصوص خدمات شهری و عملکرد شهرداری در راستای تحقق بخشیدن به اهداف فوق است که اهمیت ویژه ای مییابد چرا که هدف از مدیریت شهری، نوسازی و گسترش ابعاد مختلف شهر در بستر عملیاتی است.در این ارتباط جی.شاپوئی سان، معتقد است که این مدیریت در دو بستر عمده فعالیت می کند: از یک سو در خصوص محله های شهر برای نوسازی و برخوداری آن ها از خدمات شهری اقدام میکند و یا در محلههای جدید به منظور گسترش آنها تلاش مینماید.(شاپوئی سان،1983،95 در ربانی،1381).
در دههی 1980 میلادی، اهمیت و تأثیر نواحی شهری در توسعه دوباره مورد تأکید قرار گرفت در چنین شرایطی، مفاهیم و رویکرهای جدید شکل گرفتند. یکی از مهمترین این مفاهیم و رویکردها مدیریت شهری بود.(برک پور و اسدی،1388:74).
نقطه شروع مدیریت شهری به معنای نوین آن را بایستی در تحولات دهه 80 و 90 میلادی جست. دولتهای محلی در پرتو مدیریت نوین دولتی به مدیریت شهری توانمندساز بدل شدند. فرآیند تمرکززدایی نیز در تبدیل مدیریت شهری به یک فعالیت قدرتمند و دارای اختیارات قانونی سرعت بخشید.(بیاتی،1388).
مطرح شدن چنین مفهوم و اصطلاحی از مدیریت ناشی از حرکت شیوهی مدیریت متمرکز به سمت مدیریت غیرمتمرکز در چارچوب مدیریتهای محلیتر با هدف توسعه شهری به وسیلهی سازمانهای محلی میباشد.(پرهیز کار و فیروز بخت،1390:47)
پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357 وتغییر بنیادین نظام سیاسی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد با موضوع شورای شهر، مدیریت شهری، شخصیت حقوقی، سلسله مراتب Next Entries پایان نامه ارشد با موضوع مدیریت شهری، عدالت اجتماعی، توسعه اقتصادی، استان لرستان