پایان نامه ارشد با موضوع مدیریت شهری، تخصیص منابع، برنامه ریزی منطقه ای، افزایش درآمد

دانلود پایان نامه ارشد

تعادل نیز ایجاد گردد. در حال حاضر دیدگاه همافزایی به عنوان کاملترین دیدگاه مدیریت شهری برای دستیابی به شهرهای پایدار و توسعه پایدار در نظر گرفته می شود.(رحمانی و همکاران).
2-10 مدیریت شهری در کشورهای مختلف
2-10-1 مدیریت شهری در آلمان
به طور کلی بین سیستم مدیریت شهری در کشورهای اروپایی شباهتهای بسیاری وجود دارد همانگونه که بین حکومتهای ملی این کشورها نیز این شباهتها موجود است و اطلاق دموکراسی غربی به همه این کشورها در واقع نشانگر این شباهتهاست گذشته از این که سیستم دموکراسی غربی بر ایالات متحده و آلمان حاکم است شباهتی نیز بین این دو کشور موجود است و آن اینکه هم ایالات متحده و هم آلمان به صورت فدرال اداره میشوند.
2-10-1-1مشارکت مردم
ماهیت حکومت ملی در آلمان نیز دموکراسی غربی است و این کشور سیستم سرمایه داری دارد ولی سیستم سرمایه داری در آلمان مانند اکثر کشورهای اروپایی دارای حدت و شدت سرمایه داری آمریکا نیست در آلمان در حکومت ملی و محلی ، مردم مؤثرند. حتی برخی از قوانین کشور آلمان ، مشارکت مردم یا در واقع فراهم آوردن امکانات این مشارکت به صورت اجباری در آورده است.
2-10-2 مدیریت شهری در ترکیه
ترکیه از پاره ای جهات به کشور ما شباهت دارد . همسایگی ایران و ترکیه ، دین مشترک مردم این دو کشور ، برخی سوابق تاریخی بین ما و ترکها و سوابق فرهنگی و اجتماعی دیرین شباهتهایی بین این دو کشور به وجود آورده است. حتی در سالهای اخیر کوشش در اداره امور شهری تقریبا متقارن با یکدیگر در هر دو کشور صورت گرفته است .
قوانین شهرسازی در ترکیه از سال 1336 به اجرا در آمد غیر از این قانون، قوانین دیگری نیز در تثبیت امور شهرها در این کشور موثر بودند، در واقع باید آنها را پیشگامان قانون سال 1336 این کشور به شمار آورد. از مهمترین این قوانین باید از قانون شهرداریهای سال 1288 و قانون مالیاتهای شهری سال 1327 نام برد. این قوانین به این دلیل وضع و اجرا شد تا برای شهرداریهای ترکیه نیز برای تأمین درآمد شهرداریها پیش بینیهایی شده بود. این پیش بینی ها با نیازهای در حال افزایش شهرداریهای این کشور به دلیل افزایش جمعیت شهرنشین و رواج مظاهر عصر جدید در این کشور کافی نبود.

2-10-3 مدیریت شهری در کلان شهرها (چین)
مدیریت شهری در چین مانند دیگر کشورها پیشرفته نیست. این امر به دلایل زیر است:
1- جایگاه شهرهای بسیار بزرگ میتواند متفاوت باشد که از منطقه اقتصادی خاص تا تنها شهر بزرگ در یک ایالت طبقه بندی میشوند.
2- سیستم اجرایی و سیاسی همیشه واضح نیست.حزب، وزارتخانه و کمیته های مردمی در سطوح مختلف دولت فعال هستند.
در اولین مورد، جایگاه شهرهای بسیار بزرگ میتواند متفاوت باشد. شانگهای و چونگینگ شهرهای دولت بودند در حالیکه نانجینگ پایتخت محلی و بیجینگ پایتخت ملی بود.
در مورد دوم، سیستم سیاسی همیشه قابل فهم نیست. سطح ملی به سطح ایالتی که رهبران سیاسی شهرهای بزرگ را راهنمایی می کنند، دستور می دهد.(وان دیک و قنبری ،1390:195).
2-10-5 مدیریت شهری در دو شهر بزرگ هند
در شهرهای بزرگ هند، روابط میان انجمن شهرداری، مسئول توسعهی شهری، کمیتهی برنامهریزی پایتخت و بخشها در حال رشد است. انجمنهای شهرداری مسئول تأمین آب شرب و خدماتی چون جمع آوری زباله و دریافت مالیات های محلی میباشند . در احمدآباد، مرکز اقتصادی ایالت گجرات، مسئول توسعهی شهری، وظیفه برنامه ریزی ناحیه بزرگتری نسبت به آنچه که تحت پوشش انجمن شهرداری است را بر عهده دارد. بخش های دیگر شهر تحت پوشش انجمن شهرداری آن نیستند بلکه تحت مسئولیت ناحیهای قرار دارند که احمدآباد در آن واقع شده است. واضح است که در این موقعیت، برای هماهنگی مشکلات بسیاری وجود دارند.
در شهرهای بزرگ هند یک کمیته برنامهریزی مرکزی تشکیل شده که در آن تمام مؤسسات مختلف باید همکاری کنند. این کمیته فقط مسئولیت برنامه ریزی را بر عهده داشته و تنها در صورتی میتواند نفوذ سیاسی را به دست آورد که یک وزیر سطح ایالتی، مقام ریاست را بدست گیرد. در احمد آباد هنوز یک کمیته ی برنامه ریزی مرکزی وجود ندارد ،یعنی آنکه قدرت تصمیم گیری تا حد زیادی در سطح ایالتی باقی مانده و مجدداً ایده ی تمرکز زدایی را سست می کند.(همان،1390:66).
“سیاست های برنامه های توسعه کشور در دوره های زمانی مختلف”(قبل و بعد از انقلاب)
برنامه‌های توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، به مجموعه برنامه‌های میان مدتی گفته می‌شود که به صورت پنج‌ساله و توسط دولت وقت تنظیم می‌شود و به تصویب مجلس شورای اسلامی می‌رسد.
بررسی و تحلیل برنامه های عمرانی قبل از انقلاب
2-11-1 برنامه هفت ساله اول(1334- 1327)
الف) بررسی از بعد برنامهریزی منطقهای
در جریان جنگ جهانی دوم در 23 مرداد 1323 هجری شمسی، دولت وقت تصمیم گرفت شورایی به نام “شورای عالی اقتصاد” تشکیل دهد؛ تا با استفاده از رهنمودهای آن در رفع مشکلات مالی و اقتصادی کشور اقدام نماید.ولی این شورا به علت تغییر کابینه در آن زمان عمل مثبتی انجام نداد. در اسفند 1324 برای تهیه طرح کلی برنامه ؛ کمیسیونی در “بانک ملی ایران” تشکیل شد که براساس دو اصل” ” شورای عالی اقتصادی نقشههایی طرح و پیشنهاد نماید..
 ب) بررسی از بعد (تخصیص منابع و درآمد – هزینه)
در این رابطه اهداف قانون برنامه عمرانی اول را که سال 1327 تا 1334 را در بر میگرفت، می توان به صورت زیر خلاصه کرد:
این اهداف به دلیل عدم تأمین مالی و تعویض پی در پی دولتها محقق نگردید و تنها اهدافی که به آنها دست یافته شد، عبارتند از : تأسیس سازمان برنامه که عهده دار وظیفه برنامهریزی رشد و توسعه اقتصادی اجتماعی کشور گردید، احیاء و بهره برداری از کارخانههای ایجاد شده قبل از جنگ جهانی دوم که در جنگ دچار آسیب شده بودند. ( اختیاری و همکار، 86- 85 :1393).
در برنامه اول عمرانی قبل از انقلاب بیان می شود، نحوه اعتبار دهی به استان ها باید به گونه ای باشد که مجموع بهره مندی شهرستانهای هر استان ظرف هفت سال از هزار میلیون ریال کمتر نباشد. (مرکز پژوهش های مجلس،2-1: 1393).
تحریم اقتصادی ایران در 1330 و قطع درآمد از فروش نفت، موجب شد که برنامه نخست عمرانی در 1334 در عمل متوقف شد و برنامه دوم عمرانی به اجرا درآمد(نیکو اقبال و یزدان کریمی، 84: 1393).
2-11-2 برنامه هفت ساله دوم(41-1334)
الف) بررسی از بعد برنامهریزی منطقه ای
دومین برنامه هفت ساله عمرانی (41-1334) مانند برنامه اول عمرانی ، مجموعهای از طرحهای مشخص بود که باید توسط بخش دولتی تأمین اعتبار و اجرا میشد و حتی برای بخش دولتی جامعیت نداشت. بهرغم تأکید این برنامه به توزیع عملیات عمرانی بین استانها و شهرستانهای کشور ، همچنان تحول مهمی جز شروع طرح توسعه منطقهای خوزستان در آن جامهی عمل نپوشاند. هر چند معدودی مطالعات منطقه ای توسط مهندسین مشاور خارجی انجام شد، اما تنها چند طرح آبیاری آنها تحقق یافت. (صرافی، 73-72 :1377).
ب) بررسی از بعد (تخصیص منابع و درآمد – هزینه)
قانون برنامه هفت ساله دوم در اسفند1334 با اعتبار مصوب 70 میلیارد ریال به تصویب مجلس شورای ملی رسید که این اعتبار در سال 1336 به دلیل افزایش درآمدهای دولت به 84 میلیارد ریال افزایش داده شد. برنامه هفت ساله دوم عمرانی اهداف متعددی را در پیش گرفته بود که از آن جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
اما در میان این اهداف، برنامه دوم تنها بخشی از اهداف خود را محقق می کند که از آن جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
گسترش تفکر برنامه ریزی، تربیت کادر آزموده و پیمانکاران ورزیده برای اجرای طرحهای عمرانی و کارخانههای قند و چیت سازی تهران و قائم شهر، سیمان دورود و منجیل، در طول برنامه دوم توسعه بود.اما از جمله فعالیتهای مهم دیگری که در این برنامه رخ داد، می توان به احداث بانک مرکزی در سال 1339 و سرشماری در سال 1335 اشاره نمود. (اختیاری و همکار،86-85 :1393).
2-11-3 برنامه سوم عمرانی(46-1341)
الف) بررسی از بعد برنامه ریزی منطقه ای
برنامه عمرانی سوم(46-1341) متفاوت با برنامه های گذشته به شیوه جامع و نه مجموعه ای از پروژه های مجزای دولتی، برای بخش های اقتصادی – اجتماعی کشور برنامه ریزی کرد.سازمان برنامه مسئولیت تنظیم بودجه کشور و برنامه ریزی و نظارت طرح های توسعه را عهده دار شد و برخلاف برنامه های گذشته ، نقش اجرایی و مستقل از دیگر ارگان های دولتی را رها نمود.سهم بالای بخش دولتی در تشکیل سرمایه ثابت افزایش یافته و طی سال های 56-1355 از 41 درصد به 55 درصد در کشور رسید که در مقام مقایسه با میانگین آن در همین دوران آمریکای لاتین که از 30 تا 37 درصد بوده، اهمیت آن برجسته میشود .(صرافی،1377:74).
 ب) بررسی از بعد (تخصیص منابع و درآمد – هزینه)
قانون برنامه سوم در شهریور1341 با اعتباری معادل 230 میلیارد ریال برای طرح های عمرانی و 20 میلیارد ریال برای هزینه های اداری به تصویب رسید که حدود 92 درصد آن هزینه شد. (مختاری و همکار،1393:86).
اهداف کیفی برنامه سوم عبارت بودند از :
تسریع رشد اقتصادی؛کاهش نیازمندی به خارج ؛تنوع بخشیدن به کالاهای صادراتی؛توزیع عادلانه تر درآمد؛ و بهبود خدمات اداری.
اهداف کمی برنامه سوم شامل :
رشد اقتصادی 9.4 درصد؛810 میلیارد ریال سرمایه گزاری ثابت؛ وافزایش نسبت پس انداز از 18 به 25 درصد.
2-11-4 برنامه چهارم عمرانی(51-1347)
الف) بررسی از بعد برنامه ریزی منطقه ای
برنامه عمرانی چهارم(51-1347) در ادامه برنامه سوم توجه به نظریات نمایندگان مناطق در مجلس را نیز تأکید نمود و برای جبران نادیده گرفتن مناطق خارج از طرح های بزرگ ملی، اعتباری، برای طرحهای کوچک عمران ناحیه ای با نظر مقامات استانی در نظر گرفته شد. همچنین تکیه بر نظریه قطب رشد گسترده تر شد و قطبهای صنعتی اصفهان، تبریز، اراک، اهواز و قزوین مورد تأکید قرار گرفتند.
2-11-5 برنامه عمرانی پنجم (56- 1352)
الف) بررسی از بعد برنامه ریزی منطقه ای
برنامه عمرانی پنجم (56- 1352) در شرایط بهبود اقتصادی آغاز شد، به طوریکه به دلیل چهار برابر شدن ناگهانی درآمدهای نفتی مورد تجدید نظر قرار گرفت. با تصویب قانون برنامه و بودجه در پایان سال 1351 ، رئیس سازمان برنامه به مشاور وزیر تبدیل شد، در همین قانون مقرر شد که اعتبارات طرح های خاص ناحیه ای در اختیار استانداران گذاشته شود و برنامه های عمرانی مربوطه نیز با تجدید نظر نمایندگان مجلس و انجمن های علمی و استانداران تهیه شود. هر چند در عمل درصد ناچیزی از اعتبارات عمرانی را شامل میشدند.
ب) بررسی از بعد (تخصیص منابع و درآمد – هزینه)
هدفهای برنامه پنجم که در آغاز راه با افزایش درآمدهای نفتی نیز همراه شده بود، اگرچه به ظاهر بسیار خوب بود، ولی نتایج بدی به بار آورد و تأثیر خودش را بر اقتصاد ملی ایران نهاد.
بعد از انقلاب، در هشت سال جنگ ایران و عراق امکان اجرای برنامه‌های توسعه کشور از بین رفت، چراکه در شرایطی‌که موجودیت و حاکمیت ملی ایران از سوی کشورهای خارجی تهدید می‌شد، و در شرایط تحریم‌های علیه ایران که از سوی کشورهای مرکز اعمال می‌شد، تلاش و همت ایرانی‌ها صرف اداره جنگ و تأمین حداقل شرایط برای زندگی مردم می‌شد.
2- 12 سیاستهای برنامه های توسعه کشور بعد از انقلاب
2-12-1 برنامهی پنج‌ساله اول(1372-1368)
هدفها و سیاستهای کلان این برنامه به شرح زیر تعیین شده است:
1- بازسازی و تأمین نیازهای ضروری بر مبنای اهداف دفاعی تعیین شده.
2- بازسازی و نوسازی ظرفیتهای تولیدی و زیربنایی و مراکز جمعیتی خسارت دیده در طول جنگ تحمیلی در چارچوب اولویتهای برنامه.
3- تلاش در جهت تأمین عدالت اجتماعی اسلامی.
4- تأمین حداقل نیازهای اساسی آحاد مردم.
5- اصلاح سازمان و مدیریت اجرایی و قضایی کشور در ابعاد مختلف.
2-12-2 سیاستهای کلی برنامه دوم توسعه
آنچه سیاستهای حاکم بر برنامه دوم (1378-1374) را تشکیل میدهد پس از لحاظ

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد با موضوع مدیریت شهری، خدمات شهری، شهرداری تهران، مدیران شهری Next Entries پایان نامه ارشد با موضوع استان لرستان، توسعه یافتگی، نرخ بیکاری، وضعیت اقتصادی