پایان نامه ارشد با موضوع مجازات اعدام، عامل قدرت

دانلود پایان نامه ارشد

بعثي صدام حسين متحمل شد حمله صدام به پايگاه‌هاي اين حزب در نجف اشرف و استان‌هاي فرات مرکزي بود. در اين نبردها در سال 1974م/1353ه.ش، سيد نوري طعمه، حسين جلوخان، سيد عماد تبريزي و سيد عزالذين قپانچي قرباني شده و تلفات جاني زيادي به بار آمد.261
در 31 مارس 1980/ 11 فروردين ماه 1359ش، شوراي فرماندهي انقلاب، به رهبري صدام حسين، با صدور حکمي همه اعضاي حزب الدعوه و هواداران آن را محکوم به مرگ کرد. مطابق با قوانين بخش الف از ماده 42 قانون اساسي موقت عراق، شوراي فرماندهي انقلاب، در يک جلسه که در تاريخ 31/3/1980 برگزار شد، تصميمي را اتخاذ کرده‌است به شرح زير:
“تحقيقات اخير به همراه شواهدي روشن کرده‌است که حزب الدعوه، حزبي است وابسته به بيگانگان و يک خائن به کشور و اهداف ملت‌هاي عرب محسوب مي‌شود. علاوه بر آن، با هدف از بين بردن دولت و ملت و انقلاب 17 ژوئن 1968 /27 خردادماه 1347ش، اقدامات براندازانه داشته ‌است. به اين دليل اين شورا براي به اجرا درآوردن قانون بخش 156 (مجازات اعدام) به عنوان يک مجازات تصميم گرفته است که همه کساني را به طور مستقيم با اين حزب مشارکت دارند و يا هر کسي را که در راستاي اهداف اين حزب تحت نام هاي مختلف و يا پنهان فعاليت مي کند اعدام نمايد. اين حکم بايد بلافاصله براي آن دسته از افرادي که مرتکب جرايم فوق شده‌اند يا مي‌شوند به اجرا در آيد.”

امضا: ” صدام حسين، رئيس شوراي فرماندهي انقلاب “.262

کمتر از دو هفته پس از صدور اين حکم توسط شوراي انقلاب، در 5 آوريل سال 1980/16 فروردين 1359ش، رژيم صدام محمد باقر صدر و خواهرش آمنه صدر از فعالان زن و پيشرو در حزب را دستگير کردند. در همان زمان، و براي منحرف کردن اذهان عمومي، رژيم روند تبعيدها را تشديد و بازداشتهاي خودسرانه‌اي را در سراسر عراق شروع کرد.
محمد باقر و آمنه صدر که توسط خود صدام، بيش از حد مورد شکنجه قرار گرفتند، از آنها خواسته شد يک بار ديگر مشارکت در حزب الدعوه اسلامي را محکوم کنند و يا به عضويت در حزب بعث تشويق کنند. اما آنها زير بار اين درخواست نرفتند. سرانجام آنها در 9 آوريل1980 / 20 فروردين ماه 1359 توسط رژيم وحشي صدام حسين اعدام شدند. اين جنايت فجيع يک ضربه بزرگ به اميد عراقي‌ها از دستيابي به آزادي و دموکراسي بود. اعدام صدر توسط صدام، خلاء رهبري در حزب الدعوه را به دنبال داشت. شايد مهمترين جنايت صدام در برابر حزب الدعوه شهادت سيد محمدباقر صدر (1933-1980) بود که بعد از اين اقدام از شهيد صدر نمادي فکري، انقلابي، مرجعي و رهبري در ميان عراقي‌ها ساخت و عامل قدرت در داخل حزب و خارج از آن شد.263
با وجودي که اين اعدام‌ها شدت يافته بودند و پديده ارعاب توسط ماموران امنيتي بعثي، سراسر عراق را فرا گرفته بود اما حزب الدعوه توانست به گسترش تفکر خود در ميان توده‌ها از طريق سازمان کارآمد و بافعاليت‌هاي زيرزميني ادامه دهد. اين پيشرفت و تثبيت با توجه به پشتيباني قوي و تشويق محمد باقر صدر به رغم ارعاب و تهديد از سوي رژيم بعث که حاضر به محکوم کردن حزب الدعوه و يا تاييد دولت بعثي نشده بود به خوبي قابل رؤيت بود.
در طول اين دوره، گسترش عظيمي از جنس جنبش روشنفکري در داخل حزب الدعوه رخ داد. بارها و بارها رژيم بعثي مدعي شد که بکارگيري روش هاي تهاجمي و خشونت آميز توسط اين رژيم در مقابله با حزب الدعوه، عزم و اراده راسخ اعضاي آن را تضعيف کرده‌است. در واقع، دليل بيشتر عراقي ها در انتخاب حزب الدعوه و پيوستن به صفوف آن بازتابي از مخالفتشان با دولت و رژيم حاکم بوده‌است. زيرا در آن زمان حزب الدعوه در خط مقدم مبارزه با رژيم بعثي قرار داشت. در همان زمان، با توجه به خطر مواجهه با اعضاي ارشد حزب الدعوه، تصميم بر آن شد که تعدادي از اعضاي ارشد آن عراق را ترک گويند و به کشورهاي ديگري بروند و در آنجا دفاتري از حزب الدعوه را بگشايند و به مبارزه خود عليه ديکتاتوري بعثي ادامه دهند. در حاليکه بسياري از رهبران حزب الدعوه عراق پس از اعدام صدر، عراق را ترک کردند اما آزار و اذيت سيستماتيک از سوي حزب بعث نسبت به اعضاي حزب الدعوه، به منظور افزايش قدرت شوراي فرماندهي انقلاب و اجراي حکم سه نفر ديگر از اعضاي حزب الدعوه که به مجازات اعدام محکوم شده بودند ادامه دادند در همين حال هزاران نفر از شيعيان و مردم بي گناه عراق نيز کشته شدند.
خروج از عراق در اواخر دهه 1970 و اوايل دهه 1980 شروع شد264. رهبران الدعوه عمدتا در ايران و سوريه، به عنوان دو کشوري که از مخالفين و معاندين رژيم صدام در آن زمان محسوب مي‌شدند عزيمت کردند. آنها با سازماندهي دوباره چند کنفرانس‌، رهبران جديد حزب الدعوه را انتخاب کردند، و در کل سياست آنها رو به جلو ترسيم شد. در اواخر دهه 1980 و اوايل دهه 1990 ميلادي ، اين وضعيت دچار تغييرات اساسي شد، زماني که ايالات متحده و اروپاي غربي موضع خود را نسبت به صدام تغيير دادند در نهايت، درد و رنج مردم عراق تحت سلطه صدام حسين به رسميت شناخته شد. در نتيجه، اعضاي حزب الدعوه براي به دست آوردن آزادي بيشتر و کسب فرصت مناسب براي تقويت مبارزه‌شان عليه رژيم صدام شروع به مهاجرت به اين کشورها کردند.
در 26 دسامبر 1990/ 5 آبان ماه 1369، کميته عمل مشترک (لجنه العمل المشترک) تشکيل شد که حزب الدعوه الاسلامي يک بازيگر مهم در آن بود. اين ائتلاف براي اولين بار تعاملي سازنده را بين گروه‌هاي مخالف عراق که احزاب اسلامگرا و سکولار از تمام فرقه‌هاي مختلف و گروه‌هاي قومي در عراق ايجاد کرده بود و آنها را گرد هم آورده بود. در کنار حزب الدعوه، گروه‌هاي ديگري همچون مجلس اعلاي (انقلاب) اسلامي عراق، الکتل الاسلاميه، حزب کمونيست عراق، الاتحاد الاسلامي الترکمان العراق، حزب بعث شعبه دمشق ، منظمه العمل، و جماعت العلما، ائتلاف نيروهاي معارض با رژيم صدام را تشکيل مي‌دادند.
اين کنفرانس سه روزه که (در 11 الي 13مارس1991 / 20 الي 23 فروردين 1359ش)برگزار شد ثابت مي‌کند که اين کنفرانس يک نقطه عطف مهم در تاريخ مخالفت عراقي‌ها نسبت به صدام رقم خورده‌است. هزاران نفر از جمله: رهبران احزاب مخالف سياسي مختلف، و همچنين نخبگان آکادميک به عنوان پيشروان دانشگاهي عراق و شاعران از جمله شاعر بزرگ عراق محمد مهدي جواهري. سخنراني‌هاي راهبردي در اين کنفرانس ايراد شد از جمله سخنراني نخست وزير سابق عراق ابراهيم جعفري به نمايندگي از حزب الدعوه، و جلال طالباني، رئيس جمهور کنوني، به نمايندگي از جبهه کردهاي عراق.
در حالي که حضور برخي از اعضاي حزب الدعوه در خارج از کشور در سال 1990 و 1991 در متحد ساختن مخالفان عراقي صدام حسين فعاليت‌هاي چشمگيري داشتند265، حضور اعضاي حزب الدعوه در سازماندهي تظاهرات ضد دولتي در داخل عراق الهام بخش است. تظاهراتي که واکنش جامعه عراقي‌ها نسبت به سرکوب معترضان به دست رژيم بعثي صدام سازماندهي شده بود؛ اين تظاهرات به قيام عمده‌اي تبديل شد که در ميان ملت عراق به انتفاضه شعبانيه مشهور گرديد، کنترل بخش اعظم کشور به دست نيروهاي مردمي افتاد و از هجده استان عراق ، چهارده استان سقوط کرد و در اين ميان تنها استانهاي مرکزي شامل استانهاي غربي و صلاح الدين و بغداد از آن جدا بوده و ساير استانها همگي از زير يوغ استبداد صدامي خارج شد. اين قيام همه گير بود و شيعيان و سنيان همه در آن سهيم شدند. ليکن با توجه به آزاد شدن مناطق ياد شده که عمدتاً از ساکنين شيعه مذهب تشکيل شده بود، قيام يا انتفاضه بيشتر رنگ شيعه‌گري به خود گرفت. در مدت بسيار کوتاهي ، اکثريت شهرهاي مهم عراق از جمله بصره، نجف، کربلا، عماره،کوت و ناصريه و ديوانيه در جنوب و شهرهاي مهم و استراتژيک شمال عراق به دست نيروهاي مردمي افتاد266.
در اين ميان، حزب الدعوه رساله‌اي را با عنوان “برنامجنا” (برنامه ما) منتشر نمود. در ميان مسائل مطرح شده که مورد تأييد قرار گرفته شده بود ، تعهد حزب به يک عراق آزاد و دموکراتيک قابل اشاره است. “برنامتنا” نمايانگر کاربردي از نظريه ولايت الامه محمد باقر صدر است. حزب الدعوه برنامتنا را به عنوان چشم اندازي براي آينده عراق، به انقلابيون معرفي کرد که به سرعت توسط بسياري از آنها به تصويب رسيد، اين رويداد الهام بخشي براي مقاومت در ادامه مسير خود در عراق شد. متأسفانه، صدام حسين در نهايت با استفاده از توان نظامي خود و با حملات هوايي براي رديابي و نابود کردن قيام دستوراتي را صادر کرد که قادر به سرکوب اين قيام شد، بدين ترتيب هزاران نفر از مردم عراق در جنگ کشته شدند. انسانهاي بي گناهي شامل زن و مرد و کودک و سالخورده در دسته هاي ??? الي هزار نفره تير باران شده و سپس در گورهاي دسته جمعي دفن شدند.
راز مزارهاي کشف شده در اطراف شهر محاويل و نجف و کربلا هم اکنون فاش مي گردد. به طوري که هم اکنون کمتر خانواده اي را مي توان در عراق يافت که صدام حسين عضو يا اعضايي از آن را اعدام و يا زنداني نکرده باشد. صدام ، محو کربلا و به ويژه نجف را از نقشه جغرافيايي عراق در سر مي پرورانيد و بر اين پايه ، کشتارها و فجايع دهشتناکي را در آن صورت داد. در حوادث پس از آن، صدام حزب بعث را مجاز به انجام پاکسازي سيستماتيک و وحشتناک قومي در عراق کرد. اجراي اين دستور بيش از هزاران نفر را در مدت زمان کوتاهي به کام مرگ کشاند.امروزه بسياري از گورهاي دسته جمعي کشف شده‌اند که شهادت و قتل عام وحشيانه صدام در طول آن سال ها را به وضوح نمايان مي‌کند.
در سال 1992،1371ش، حزب الدعوه الاسلامي در يک کميته موقتي جهت آماده شدن براي کنفرانس صلاح الدين (در شمال عراق) شرکت کردند که براي احزاب مخالف عراق برگزار شد. اين کنفرانس از 22 تا 27 دسامبر همان سال برگزار شد.ابراهيم جعفري رئيس هيئت حزب الدعوه، که همچنين اين هيئت شامل علي الاديب، حيدر الابدي، صادق آل الرکابي و سامي العسکري مي‌شد. آقاي عسکري عضو نشست کميته اجرايي شد که به رياست احمد چلبي و حامد البياتي تشکيل شده بود267 .
حزب الدعوه تعاملاتي را با جامعه بين المللي براي محاکمه صدام حسين و رژيم ديکتاتور او برقرار کرد تا براي جنايات جنگي و جنايت عليه بشريت او اقدامي به نام و براي پشتيباني از مردم عراق در مبارزه شان عليه ديکتاتوري انجام شده باشد. الدعوه در همان زمان، به شدت مخالف تحريم‌هاي اقتصادي بود که بعد از جنگ دوم خليج فارس اعمال شده است، از آنجا که هزاران نفر از مردم عراق از سوء تغذيه و کمبود تجهيزات پزشکي در حالي که صدام همچنان به زندگي پرخرج خود ادامه مي‌داد و قادر به تحکيم بيشتر موقعيت خود در قدرت بود.
از سقوط رژيم صدام حسين تا امروز
سقوط رژيم صدام حسين در 9 آوريل 2003/ 20فروردين 1382، تحقق اميدها و نيايش‌هاي هزاران عراقي بود که در دهه‌هاي تاريک ديکتاتوري زخم خورد? خوي وحشي وي بودند. با تهاجم آمريکا و سقوط رژيم ديکتاتوري صدام حسين، فرصتي در اختيار الدعوه قرار گرفت تا ديدگاه خود مبني بر تشکيل حکومت اسلامي را که بيش از 40 سال آن را دنبال ميکرد، به اجرا گذارد. بنابراين رهبران و بسياري از اعضاي حزب الدعوه به کشور خود بازگشتند، و به ايفاي نقشي پيشرو در برآوردن ولايت امت براي عراق، و نيز تلاش براي آشتي دادن عراقيها به زندگي به رغم فجايع متحمل شده از طريق صدام حسين مي کردند. ابراهيم جعفري به عنوان دبير کل حزب الدعوه به نمايندگي از ستاد عالي رهبري حزب الدعوه دخالت اشغالگران آمريکايي در شرايط آن روز عراق را پذيرفت ولي بر ضرورت رهايي از تسلط آنها نيز تأکيد داشتند.268 بسياري از دفاتر حزب در سراسر عراق به سرعت راه‌اندازي شدند. بخش عمده‌اي از ظرفيت‌هاي حزب الدعوه به شاخه‌ هاي محلي شامل: ارائه کمک هاي اوليه و شبکه‌هاي حمايتي براي قربانيان و کساني که بر اثر جنگ و تحريم رژيم صدام درد و رنج مضاعفي را کشيده بودند اختصاص يافت. از نقاط برجست? اين حزب اين بود که در مناطق محروم و در ميان توده‌هاي زجر کشيده خود را دوباره بازيابي و مستقر ساخت. که اين امر باعث تسهيل در امر خدمات رساني و افزايش محبوبيت حزب الدعوه در اين مناطق شد. برخي از

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد گزارشگری مالی، تقسیم سود، کیفیت گزارشگری، کیفیت گزارشگری مالی Next Entries پایان نامه ارشد با موضوع پناهندگان، روشنفکران