پایان نامه ارشد با موضوع خشونت علیه زنان، حقوق زنان، دادگاه کیفری، اسناد بین الملل

دانلود پایان نامه ارشد

قبرستان ارتش سوريه مى‏دانند كه بطور كامل منهدم شده است)‏186.
– به آتش کشیدن بخش‏هايى از بازار باستانى حلب با دكّان‏هاى عتيقه داراى درب‏هاى چوبى كه برخى از آن‏ها قدمت صدها ساله دارند.187.
– در منطقه كوهستانى «جب»، زيارت‏گاهى است كه در مكانى كه سر مبارك امام حسين (ع) كمى قبل از انتقال دادن آن به دمشق براى اهالى حلب به نمايش گذاشته شد؛ ساخته شده است. اين مكان نزد اهالى حلب و همه مسلمانان از قداست برخوردار است. ده‏ها تروريست در راه رسيدن به اين زيارتگاه جهت ويران كردن آن كشته شدند و اين زيارت‏گاه آسيب‏هاى فراوانى ديد.
– قبر شيخ محمّد اديب حسون پدر مفتى سوريه كه از بزرگ‏ترين قطب‏هاى صوفيه در سوريه است؛ نبش شد. اين قبر در باغ مسجد اسامة بن زيد در منطقه «اغيور» نزديك «باب الحديد» قرار دارد. تكفيرى‏ها تلاش كردند تا ضريح شيخ احمد موصلى در باب الحديد را منهدم كنند؛ که ده‏ها نفر از اهالى منطقه؛ شتابان ضريح را در بر گرفتند و تلاش كردند تا افراد مسلّح را به منفجر نكردن آن قانع كنند.
– تخریب کامل زيارتگاه شيخ محمّد جرابه در منطقه صلاح‏الدين.188
– تخریب کامل زيارتگاه اويس‏قرنى در شهر «رقّه» و قبر شيخ عقيل، صوفى معروف در شهر «منبج».189
– تكفيرى‏ها در ليبى بخشى از ضريح شعاب دهمانى نزديك مركز پايتخت (طرابلس) كه مردم آن را زيارت كرده و به آن تبرّك مى‏جستند را منهدم كرده و به قبر بى‏احترامى كردند.
– تخریب کامل ضريح ديگرى متعلّق به عالم صوفى شيخ عبد السلام اسمر كه در قرن 19 ميلادى در «زلتين» در 160 كيلومترى شرق پايتخت.
– غارت و تخریب كتابخانه و مسجد شیعی به نام شيخ اسمر.
– منهدم نمودن ضريح يكى ديگر از اولياى الهى به نام شيخ احمد زروق در «مصراته» در 200 كيلومترى شرق طرابلس.190
– پس از تغيير نظام در تونس در سال 2011 ميلادى، تعداد ضريح‏هاى منهدم شده از حدود 30 عدد تجاوز كرده است. از جمله اين‏ها؛ زيارتگاه «سيدى بوسعيد باجى» دانشمند صوفى‏مسلكى كه نام او بر روستاى مشرف بر خليج تونس در حومه شمالى پايتخت گذاشته شده است. اين روستا، قبله گردش‏گرانى است كه از كشورهاى مختلف دنيا به آن‏جا مى‏آيند191.
– منهدم كردن زيارت‏گاه‏هاى اولياى شايسته الهى كه به تصوّف معروف بودند؛ شهروندان را به خوددارى از زيارت اين اماكن يا تبرّك جستن به آن‏ها دعوت مى‏كنند؛ زيرا اين كارها را شرك مى‏دانند192.
– ويرانى مساجد و يورش به حسينيه‏های بحرين كه برخى از آن‏ها قدمتی نزديك به 1000 سال دارند و به عنوان میراث فرهنگی در یونسکو به ثبت رسیده است.
– آمارها نشان می دهد كه ارتش بحرين با پشتيبانى نيروهاى سعودى بيش از 27 مسجد را منهدم كردند؛ برخى از اين مساجد، داراى ساخت‏ و ساز كامل و برخى سوله‏هاى موقّت بودند، كه در انتظار گرفتن موافقت رسمى براى ساختن مسجد در آن‏جا بوده‏اند. اين مساجد به بهانه مجوّز نداشتن مورد هدف قرار گرفته اند. برخى از آن‏ها در شهر «حَمَد» بوده‏اند كه نزديك به 70 درصد اهالى آن شيعه هستند و فقط يك مسجد دارند.

– به آتش كشيدند قرآن‏هاى موجود در برخی مساجد شیعه.193
– انهدام ده‏ها قبر و بارگاه را در شهر تمبكتو در شمال مالى توسط عناصر گروه تكفيرى «جماعت انصار الدين». شهر تمبكتو 333 ضريح را در بر داشت كه 16 عدد از آن‏ها از طرف يونسكو به عنوان مكان‏هاى ميراث جهانى ثبت شده بود؛ مانند ضريح «سيدى محمّد بن عمّار» كه از جايگاه رفيعى در نزد ساكنان تمبكتو برخوردار است.194
– در نخستين حادثه‏اى كه به دست جريانات تكفيرى در هدف قرار دادن بارگاه‏ها و نمادهاى دينى در عراق به وقوع پيوست؛ در تاريخ 29/ 8/ 2003 ميلادى و پس از تمام شدن خطبه نماز جمعه به امامت حضرت آيت الله سيد محمّد باقر حكيم و بلافاصله پس از خروج ايشان از صحن امام على (ع) و هنگامى كه توده عظيم مردم دور ايشان را گرفته بودند؛ انفجار وحشتناكى رخ داد كه به شهيد شدن اين مرجع دينى و بيش از صد نفر از نمازگزاران و زخمى شدن صدها انسان بى‏گناه و بى‏دفاع منجرّ شد. هم‏چنين گروه‏هاى تكفيرى در مناسبت‏هاى شيعى گوناگون تلاش كردند تا مواد انفجارى، انتحارى‏ها و ماشين‏هاى بمب‏گذارى شده را در شهر نجف، كربلا و كاظمين منفجر كنند؛ آن‏گونه كه در مناسبت دهم محرّم در سال 2004 ميلادى در شهر كاظمين، محلّ حرم امام كاظم (ع) و نوه ايشان، امام جواد (ع) و كربلا اتّفاق افتاد. 9 نفر از انتحارى‏ها توانستند خودشان را در مناسبت‏ها منفجر كنند و در اثر آن بيش از 80 غير نظامى زن و كودك كشته شدند.195
– تخریب حرم عسكريين؛ اين حرم در حدود سال 1785 ميلادى ساخته شد و دربردارنده ضريح امام دهم، امام هادى (ع)- شهيد شده در سال 868 ميلادى- و فرزند ايشان، امام حسن عسكرى (ع)- شهيد شده در سال 873 ميلادى- است. بالاى ضريح، گنبد طلاكارى شده و در دو طرف آن، دو مناره زيبا با ارتفاع 36 متر قرار گرفته است. در كنار ضريح، مسجد جامع امام مهدى (ع) قرار دارد كه گنبدى بر بالاى آن قرار گرفته است كه سنگ زينت‏داده شده با كاشى رنگى آن را زينت مى‏بخشد. زير مسجد جامع، سرداب غيبت امام دوازدهم، حضرت مهدى (ع) قرار دارد. داخل سرداب، درب چوبى مزين شده‏اى قرار دارد و بر روى آن نوشته‏اى وجود دارد.196
– حمله به حرم امامان عسكرى در سامرّا که در معرض دو حمله قرار گرفت؛ حمله اوّل، در 22/ 2/ 2006 ميلادى صورت پذيرفت. در اين حمله، گنبد طلايى مورد هدف قرار گرفت كه به نابودى كامل گنبد و وارد آمدن آسيب‏هايى با ساختار مقدّس آن منجرّ شد. انفجار دوم در 13/ 6/ 2007 ميلادى انجام شد و در اين حمله دو مناره‏اى كه از هجوم اول سالم مانده بودند مورد هدف قرار گرفتند و به صورت كامل از بين رفتند. 197
– تخریب مسجد جامع كه بقايايش در شمال شرق سامرّاى جديد وجود دارد. طبقه بالايى مسجد جامع سامرّا به نام «هاون» در سال 2005 از سوى مسلّحين در معرض تخريب قرار گرفت. بقاياى اين مسجد در شمال شرق سامراى جديد واقع شده است. اين مسجد، بزرگ‏ترين مسجد اسلامى از نظر مساحت است كه مستطيلى‏شكل و ديوارى با ارتفاع نزديك به ده متر دارد كه با برج‏هاى نيم‏دائره‏اى به تعداد 40 عدد پشتيبانى شده و مناره اين مسجد كه معروف به «مناره مارپيچى» است كه در 25 مترى از ديوار شمالى مسجد و بر محور درب آن و با ارتفاع 52 متر است. داراى يك راه پلّه حلزونى‏شكل خارجى كه دور آن بر خلاف عقربه‏ساعت دور زده مى‏شود و در پايان به اتاقكى دايره‏اى شكل منتهى مى‏شود198. سازمان يونسكو، مسجد جامع سامرّا به همراه همه آثار شهر سامرّا كه برخى از آن‏ها قدمتشان به پيش از ميلاد بر مى‏گردد را در ليست ميراث فرهنگی قرار داده است.‏
– انفجار مرقد صحابى جليل‏القدر، طلحة بن عبيد الله، در بصره به فاصله چند روز پس از انفجارهاى سامرّا در سال 2007. 199
– در استان ديالى عراق بسيارى از مراقد، از جمله: مرقد احمد بن موساى كاظم (ع)، مرقد حسن بن على الهادى (ع) و مرقد عون بن على الهادى (ع) منفجر شدند. زيارت‏گاه‏ها و مراقد در كركوك نيز از دست آن‏ها نجات پيدا نكردند؛ مانند: مقام امام على بن موسى الرضا (ع)200 و زيارتگاه شيخ صالح در كركوك‏.201
– تخریب مقام حضرت خضر و مناره شهر «عانه» در استان الانبار عراق.202
– تخریب مقام امام عبّاس در روستاى «كبه» در 10 كيلومترى شمال موصل و دو حسينيه در روستاى شريخان عليا و سفلى در 15 كيلومترى شمال موصل.
– انهدام مرقد «عبدالله بن عاصم بن عمر بن الخطاب» در جنوب شرق موصل.203
– يونس نبى (ع)، به عنوان بارزترين نمادهاى تمدنى و دينى در شهر موصل كردند. در 25/ 7/ 2014 مقام حضرت على اصغر پسر امام حسن (ع) كه در همسايگى مسجد و مرقد يونس نبى (ع) واقع شده، منفجر شد.204
– انفجار مسجد شيث نبى (ع) در مركز شهر موصل و به فاصله يك روز بعد از آن ؛ آن‏ها مرقد امام ابوعلى را نيز ويران كردند205.
– تخریب کامل مرقد و ضريح جرجيس نبى (ع) واقع در غرب موصل.206
– منفجر نمودن مقام دانيال نبى در منطقة حضيرة الساده در غرب شهر موصل و مرقد باستانى امام ابوالقاسم يحيى واقع در منطقة شفا در غرب موصل.207
– تخریب مقام حضرت زينب (عليهاالسلام) در سنجار در غرب موصل.
– تخریب مناره «حدباء» كه موصل با آن شناخته مى‏شد و هويت نخست آن در منطقه جامع كبير در غرب شهر. برخى از شهروندان تكبيرگويان بيرون آمدند تا در برابر آن عناصر بايستند و آن‏ها را از منفجر كردن مناره و مسجد منصرف كنند حتى آن‏ها با برخى از عناصر تروريستى پس از آن‏كه شبه‏نظاميان داعش پاسخ به فريادهاى آن‏ها و متوقّف كردن عمليات انفجار را ردّ كردند با آن‏ها درگير شدند.208
محکومیت تخریب آثار فرهنگی، تاریخی و هنری یک کشور توسط متجاوزان بارها مورد حکم دادگاه کیفری بین المللی قرار گرفته است که از آن موارد می توان به دادگاه کیفری بین المللی یوگسلاوی سابق در رای صادره در قضیه کودریچ و سرکز، اشاره کرد که بر اساس مقررات ماده 27 قانون 1907 لاهه و ماده 53 پروتکل اول الحاقی و ماده 1 کنوانسیون اموال فرهنگی حکم به محکومیت صادر شده است.209 دادگاه کیفری ببین المللی حکم صادر نمود:« تخریب یا ایراد خسارت عامدانه صورت گرفته است و متهم با اعمال خود، قصد تخریب و ایراد خسارت به بناهای مختص امور مذهبی و آموزشی را داشته که هدف نظامی نبوده اند».210
2ـ1ـ3. مبحث سوم: نقض حقوق زنان
حافظه تاریخی بشر در قرون قبل از ظهور حضرت مسیح به یاد دارد که که در دوران باستان هیچگونه جایگاهی برای حفظ حقوق زنان پیش بینی نشده بود. به زنان به عنوان اموال و در جنگ ها به عنوان غنایم جنگی نگریسته می شد. اگرچه در دوران معاصر مقرراتی در حفظ و رعایت حقوق زنان توسط برخی از کشورها وضع گردید ولی شکوفایی تفکر لزوم تصویب و مقرراتی در حفظ حقوق زنان در سطح بین الملل را می توان پس از جنگ جهانی اول دانست. در جنگ جهانی اول وجود جرایم تجاوزات به عنف به زنان و بارداری اجباری و همچنین فحشای اجباری به اوج خود رسید به گونه ای که ارتکاب این جرم در سراسر کشور بلژیک به عنوان روش نظامی جهت ارعاب مردم و طرف خصم به کار گرفته می شد.211 رفته رفته با ارتکاب جنایات فجیعی که توسط ارتش ژاپن در طول جنگ اتفاق افتاد کشورها را بر آن داشت تا مقررات مدون و با نگاه حمایتی خاص از حقوق زنان به رشته نگارش درآورند و کلیه کشورها در قبال جلوگیری به ارتکاب این دسته از جرایم در حق زنان اقدام جدی در مبارزه با این جرایم از خود به عرصه اجرا نمایش دهند. لذا می بایست گفت که خشونت علیه زنان از جمله مسائلی است که در چند دهه اخیر، به طور جدی مورد توجه بسیاری از نهادهای بین المللی قرار گرفته است و خصوصاً وقوع مخاصمات مسلحانه داخلی و بین المللی از اوایل دهه 1990 به بعد و اعمال خشونت های فراوان علیه هزاران زن و کودک بی دفاع، بر اهمیت موضوع افزوده است.
 برخی از مهم ترین اسناد بین المللی که به طور مستقیم و یا غیرمستقیم به موضوع خشونت علیه زنان پرداخته اند، عبارتند از: اعلامیه جهانی حقوق بشر212، میثاق بین المللی حقوق مدنی وسیاسی213، میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی214، کنوانسیون رضایت در ازدواج، حداقل سن ازدواج و ثبت ازدواج215، کنوانسیون محوکلیه اشکال تبعیض علیه زنان216، نظریه تفسیری شماره 19 کمیته محوکلیه اشکال تبعیض علیه زنان217، پروتکل اختیاری کنوانسیون محوکلیه اشکال تبعیض علیه زنان218 اعلامیه حمایت از زنان و کودکان در وضعیت اضطراری و مخاصمه مسلحانه219، پروتکل کنوانسیون علیه جرایم سازمان یافته در مورد قاچاق زنان وکودکان220، اصول راهنما در موردحقوق بشر و قاچاق انسان221، کنوانسیون مقابله با قاچاق انسان و استثمار از طریق فحشای دیگران222، اعلامیه محو خشونت علیه زنان223، کنوانسیون ژنو در مورد حمایت از قربانیان در زمان جنگ224، پروتکل الحاقی به کنوانسیون های ژنو در رابطه با حمایت از قربانیان در مخاصمات غیر بین المللی225. علاوه براسناد بین المللی مذکور، در سطح منطقه ای نیز اسنادی مرتبط با موضوع خشونت علیه زنان به تصویب رسیده است که کنوانسیون شورای اروپا در مورد پیشگیری و مقابله با خشونت علیه زنان

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد با موضوع میراث فرهنگی، جنایات علیه بشریت، حقوق بشر، بیمارستان Next Entries پایان نامه ارشد با موضوع زنان و دختران، سازمان ملل، حقوق بشر، شورای امنیت