پایان نامه ارشد با موضوع افراد مبتلا، اختلال درد، عوامل خطر، تستوسترون

دانلود پایان نامه ارشد

به عضله و تشخيص دو نقطه ا زهم مي شود. نوع ديگر نوروپاتي، پلي راديكولوپاتي است و ممكن است باعث درد انتشاري به اندام و يا درد شكم شود. و. در اين اختلال درد دو طرفه، ضعف و آتروفي عضلات ايليوپسواس، عضله چهار سر و عضله نزديك كننده پا و درگيري ريشه هاي عصب L4،L3 ،L 2 و اختلال ميوگرافي وجود دارد.
پلي نوروپاتي قرينه ديستال شايع ترين نوع نوروپاتي ديابتي است. اين اختلال در 40 % از افراد ديابتي كه 25 سال يا بيشتر از ابتلا به ديابت آنها گذشته است، اتفاق مي افتد. اين نوروپاتي اغلب در پاها رخ مي دهد و مزمن و پيشرونده بوده و درد در ديستال اندام ها وجود دارد و به تدريج دچار كاهش حس مي شوند و مستعد زخم، سوختگي، عفونت، گانگرن و بيماري شاركوت مي گردند. اين بيماران ممكن است دچار سندرم كاهش وزن عصبي شوند كه شامل بي اشتهايي، افسردگي و كاهش وزن است.
در اين افراد اعصاب 3 و 4 و 6 در گير ميشوند. شايع ترين اعصاب محيطي كه د رگير مي شوند، اعصاب مديان، راديال و پوپليتيال خارجي است. درمونونوروپاتي مولتي پلكس اعصاب متعدد و در يك طرف د رگيرمي شوند علت آميوتروفي ديابتي درگيري عصب فمورال يا اعصاب حركتي پروگزيمال است. معمولاً دو طرفه و همراه كاهش وزن است. اين افراد ضعف و درد عضلات و كاهش رفلكس پاتلار دارند. آميوتروفي ديابتي بيشتر در مردان مسن مبتلا به ديابت نوع دو ايجاد م يشود. آتروفي عضلات و محدوديت حركت عضلات ايليوپسواس، چهار سر و نزديك كننده وجود دارد.
نوروپاتي اتونوم در ديابت نوع يك و دو ايجاد ميشود. با اينكه اين نوروپاتي در هر مرحله اي از ابتلا به ديابت رخ ميدهد(23)
2-7-1 تقسيم بندي نوروپاتي ديابتي:
1. حسي – حركتي
2. نوروپاتي قرينه ديستال
3. نوروپاتي موضعي – مونونوروپاتي، مونونوروپاتي مولتي پلكس-
4. آميوتروفي ديابتي
5. اتونوم
6. نوروپاتي اتونوم سيستم قلبي – عروقي
7. نوروپاتي وازوموتور
8. نوروپاتي شبه حركتي
9. نوروپاتي اتونوم دستگاه گوارشي -آتوني معده، يبوست، اسهال، بي اختياري مدفوع-
10. نوروپاتي اتونوم دستگاه ادراري- تناسلي -اختلال عملكرد مثانه، اختلال عملكرد جنسي
3-7-1 علائم نوروپاتي ديابتي:
نوروپاتي حسي حركتي
1. علائم عضلاني: ضعف عضلات، آتروفي، اختلالات تعادلي، راه رفتن آتا كسيك
2. علائم حسي: درد، پارستزي، بي حسي و غيره.
نوروپاتي اتونوم
1. علائم قلبي- عروقي: خستگي، تاكي كاردي، سنكوپ، سرگيجه، اختلالات تعادلي
2. علائم گوارشي: ديسفاژي، تهوع، استفراغ، اسهال، يبوست، بي اختياري مدفوع
3. علائم ادراري- تناسلي: اختلال عملكرد مثانه، عفونت مجاري ادراري، تكرر
4. ادرار، ادرار قطره قطره، اختلالات جنسي -كاهش ميل جنسي، اختلال نعوظ،
ديس پاروني، خشكي واژن-
1. علائم پوستي: خارش، خشكي پوست، ريزش موي اندام، كالوس
2. علائم غدد درون ريز: عدم آگاهي از افت قند خون
3. عملكرد غير طبيعي مردمك، مشكلات رانندگي در شب، افسردگي، اضطراب
اما بيشتر افرادي را در گير مي كند كه بيست سال از ابتلا به ديابت آنها گذشته و در طي اين مدت كنترل قند خون قابل قبول نبوده است. دراين اختلال اعصاب سمپاتيك نيز آسيب مي بينند. نوروپاتي اتونوم دراثر ديابت سبب عدم آگاهي فرد از افت قند خون مي شود. بسياري ازمحققان نشان داده اند كه نوروپاتي اتونوم غير قابل برگشت است ولي با اين وجود با كنترل دقيق قند خون مي توان نوروپاتي سمپاتيكي سيستم قلبي- عروقي را برگرداند. خطر بروز اختلال قلبي و عروقي در افراد ديابتي دو تا چهار برابر جمعيت عادي است. (23) در نوروپاتي اتونوم سيستم قلبي- عروقي بيشتر اعصاب سمپاتيك و پاراسمپاتيك درگير است. از نظر باليني اتفاقاتي كه در اثر نوروپاتي در سيستم قلبي و عروقي مي افتد شامل تاكي كاردي سينوسي مزمن، عدم تغيير ضربان قلب طي فعاليت و برادي كاردي مي باشد. نوروپاتي اتونوم سيستم قلبي- عروقي در افراد ديابتي نوع ? سبب طولاني شدن فاصله QT در الكتروكارديوگرافي مي شود و همين اختلال علت آريتمي و مرگ ناگهاني است. اين نوع نوروپاتي سبب عدم درك درد ايسكمي قلب شده و در نتيجه درمان دارويي به تاخير مي افتد و نوروپاتي اتونوم مي تواند باعث مرگ ناگهاني در بيمار ديابتي شود. (23)
نوروپاتي وازوموتور به دليل اثر بر عروق اسپلانكنيك و محيطي سبب افت فشار خون وضعيتي مي شود. سنكوپ و سرگيجه ممكن است با درمان انسولين بدتر شود. در اين افراد بايد علائم حياتي و الكتروميوگرافي و فشار خون وضعيتي بررسي شوند. كاهش اثرسمپاتيك عروق سبب گشاد شدن آنها شده ميزان خون رساني بافت نرم و استخوان افزايش مي يابد. افزايش جريان خون استخوان سبب مي شود تا ميزان كلسيم كورتكس استخوان كاهش يابد و نتيجه آن كاهش بافت معدني استخوان خواهد بود . (21) مجموعه اختلال نوروپاتي حركتي عروق محيطي و نوروپاتي شبه حركتي Pseudomotor سمپاتكتومي خود به خودي ناميده مي شود. پلي نوروپاتي قرينه ديستال و سمپاتكتومي خود به خودي زمينه ساز بيماري شاركوت است(22)
نوروپاتي شبه حركتي سبب افزايش تعريق و عدم تنظيم حرارت بدن در قسمت فوقاني يا عدم تعريق در قسمت انتهايي تحتاني بدن مي شود. افزايش دماي بدن بندرت اتفاق مي افتد. پوست دچار خارش،خشكي، ريزش مو، پوسته پوسته شدن، ترك خوردگي، كالوس وديستروفي ناخن مي‌شود كه احتمال زخم شدن پوست را بالا مي‌برد.
نوروپاتي اتونوم دستگاه گوارش هر قسمتي از دستگاه گوارش راگرفتار مي كند. نوروپاتي اين سيستم، اعصاب ميليني و غيرميليني رادر گير مي‌كند. اين اختلال سبب كاهش انقباضات مري و در نتيجه ديسفاژي مي شود. افزايش سرعت عبور مواد در روده كوچك، افزايش رشد باكتري و افزايش ترشحات روده سبب اسهال در افراد ديابتي مي شوند و افزايش زمان عبور مواد از روده بزرگ سبب يبوست مي شود در نوروپاتي اتونوم سيستم گوارشي بي اختياري مدفوع شايع است در اختلال عملكرد مثانه در اثرديابت پر شدن مثانه حس نمي شود و اختلال عملكرد عضله دترسوراتفاق مي افتد و همين امر سبب باقي ماندن و دفع ناكامل ادرار مي شود. (23)
در نتيجه بي اختياري ادرار در اثر افزايش حجم ادرار و عفونت مجاري ادرار ايجاد مي شود. افزايش قند خون به تنهايي سبب افزايش فيلتراسيون گلومرولي و بي اختياري ادرار مي شود. داروهايي كه سبب اختلال عملكرد عضله دترسور و افزايش فشار يورترا مي شود شامل بلوك كننده هاي كانال كلسيمي و آنتي كولينرژيك ها و آگونيست ? و ? آدرنرژيك، ناركوتيك ها و ضد افسردگي ها و آنت يسايكوتيكها مي باشند اختلالات نغوظ در سال هاي اوليه ابتلا به ديابت در مردان ديده مي شود اين اختلال در 35 % از مردان 20 – 59 ساله و 65 % از مردان ديابتي 60 سال به بالا ديده مي شود(24)در هرمعاينه، وجود اختلالات جنسي بايد مورد بررسي قرار گيرد زيرا اين اختلال قبل از هر اختلال عصبي ديگر ايجاد مي شود.
سطح تستوسترون، پرولاكتين و تيروتروپين اندازه گرفته شود. اختلالات جنسي در زنان ديابتي شامل خشكي واژن، كاهش حس پرينه، ديس پاروني، كاهش ليبيدو و عدم ارگاسم مي باشد. با تشخيص زود هنگام و كنترل ديابت و عوامل خطر آن -سيگار، الكل، افزايش فشار خون و غيره- مي توان از پيشرفت نوروپاتي ديابتي پيشگيري كرد و يا آن را به تاخير انداخت.
كنترل دقيق قند خون در 60 % موارد پيشرفت نورو پاتي ديابتي را كاهش مي دهد. هدف از كنترل دقيق قند خون براي پيشگيري از نوروپاتي ديابتي حفظ هموگلوبين گليكوزيله در بيماران ديابتي نوع يك و دو در حد6.5 درصد و كمتر مي باشد
اجتناب از مصرف پمادهاي موضعي و پوشيدن كفش هاي راحت وعدم تماس با آب اكسيژنه و وسايل داغ بسيار مهم است. مراقبت صحيح از پاها موجب پيشگيري از نوروپاتي ديابتي،زخم و عفونت و نهايتا مانع قطع شدگي پا مي شود(23و24)
4-7-1 پلي نوروپاتي و مونونوروپاتي:
شايع ترين مشکل نوروپاتي ديابتي پلي نوروپاتي قرينه انتهايي است اين اختلال غالبا به صورت اختلال حسي انتهايي تظاهر مي کند . گزگز و مورمور (احساس خواب رفتگي ) و درد نيز ممکن است ايجاد شوند . يافته هاي معاينه فيزيکي عبارتند از :
فقدان حس ، از بين رفتن رفلکس پاشنه و غيرطبيعي بودن حس موقعيت (22 )
درد نوروپاتيک در بعضي از اين بيماران ايجاد مي شود که گاهي به دنبال بهبود وضعيت گلوکز خون به وجود مي آيد . اين درد نوعا اندام هاي تحتاني را گرفتار مي کند . معمولا در هنگام استراحت وجود دارد و هنگام شب شديدتر مي شود . با پيشرفت نوروپاتي ديابتي درد کاهش يافته و سرانجام ناپديد خواهد شد و به جاي آن حالت بي حسي در اندامهاي تحتاني ايجاد مي گردد (22 )
منو نوروپاتي (اختلال عملکرد اعصاب جمجمه اي يا محيطي) در ديابت شيوع کمتري نسبت به پلي نوروپاتي داشته و به صورت درد و ضعف حرکتي در محل توزيع يک عصب تظاهر مي يابد
درگيري عصب جمجمه اي سوم شايع ترين نوع اين اختلالات است و بروز دوبيني نشان دهنده ايجاد آن مي باشد گاهي اعصاب جمجمه اي چهارم ششم يا هفتم نيز درگير مي شوند (18 )

5-7-1 نوروپاتي منتشر حسي حرکتي:
اين نوع نوروپاتي شايع ترين نوع بيماري است که سبب تخريب اعصاب در پاها و دست ها مي شود و علامت هاي ان عبارتند از:
1. بي حسي و کرختي يا عدم احساس درد و حرارت
2. درد شديد وگرفتگي در اندامها
3. حساسيت بيش از حد به لمس
4. از بين رفتن تعادل بدن
لازم به ذکر است که اين علامتها معمولا بارزترند . در اين نوع بيماري به علت از دست رفتن حس اندامها ممکن است فرد دچار آسيب هاي جدي گشته ولي متوجه آنها نشود. (6،19 )
6-7-1 نوروپاتي کانوني:
اين نوع نوروپاتي معمولا به صورت ناگهاني بروز مي کند و روي اعصاب خاصي اثر مي گذارد که علامتهاي زير را ممکن است پديد آورد . (6،17 )
1. درد رانها
2. درد شديد در ناحيه لگن
3. درد قفسه سينه معده يا پهلوها
4. ناتواني در ديدن اشيا
5. دوبيني
6. بي حسي يکطرفه صورت
7. مشکلات شنوايي

7-7-1 نوروپاتي خودکار يا اتونوم:
افراد مبتلا به ديابت طولاني مدت نوع يک يا دو ممکن است دچار علايم اختلال عملکرد اتونوم شوند . نوروپاتي اتونوم مرتبط با ديابت مي تواند دستگاه هاي متعددي را درگير نمايد از جمله دستگاه هاي قلبي عروقي ، گوارشي و ادراري تناسلي
اين نوع بيماري اعصابي را که قلب و اندامهاي دروني را عصب دهي مي کنند دچار اختلال کرده و علامتهاي آن عبارتند از
اشکال در کارکرد مثانه (عدم تخليه کامل مثانه و تکرر ادرار و … )
1. کاهش توان جنسي
2. گاستروپارزي (فلج معده) و تخليه کند معده
3. مشکلات گوارشي مانند احساس پري معده ، از دست دادن اشتها و …
4. اختلال در بلع غذا
5. اسهال يا يبوست
6. کاهش وزن
7. ضربان قلب بالا در حالت استراحت
8. افت شديد فشار خون زماني که فرد از حالت نشسته به وضعيت ايستاده با زمي گردد (کاهش فشار خون وضعيتي)
9. افزايش تعرق اندامهاي فوقاني و فقدان تعريق اندامهاي تحتاني در نتيجه اختلال عملکرد دستگاه عصبي سمپاتيک
10. فقدان تعريق پاها مي تواند موجب خشک شدن و ترک خوردن پوست شده و خطر زخم آن را افزايش دهد(24)
1-8 اختلال عملکرد گوارشي و ادراري:
ديابت طولاني مدت نوع يک و دو ممکن است تحرک و عملکرد دستگاه هاي گوارشي و ادراري را تحت تاثير قرار دهد.
بارزترين نشانه هاي گوارشي عبارتند از :
تاخير تخليه معده (گاستروپارزي) و تغيير تحرک روده هاي کوچک و بزرگ (يبوست و يا اسهال) . گاستروپارزي ممکن است با نشانه هاي بي اشتهايي ، حالت تهوع ، استفراغ ، سيري زودرس ، نفخ شکم تظاهر نمايد . اسهال شبانه که به صورت متناوب يا با يبوست همراه است يکي از ويژگي هاي شايع نوروپاتي اتونوم گوارشي مرتبط با ديابت مي باشد . اختلال عملکرد مري نيز در ديابت طولاني مدت شايع است ولي معمولا بدون علامت مي باشد(25)

1-8-1 گاستروپارزي ديابتي
بيماران ديابتي با ديابت طول کشيده و تنظيم نامناسب قند خون مستعد ايجاد اختلال گوارشي به نام گاستروپارزي هستند که در آن تخليه محتويات معده بيش از اندازه طول مي کشد . گاستروپارزي زماني ايجاد مي شود که عصب معده صدمه ببيند . عصب واگ حرکت غذا را در دستگاه گوارش تنظيم مي کند . اگر عصب واگ صدمه ببيند

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد با موضوع افراد مبتلا، عوامل خطر Next Entries پایان نامه ارشد با موضوع بازدارنده ها