هيدروژنهای، ناحيه، دوتايي

دانلود پایان نامه ارشد

Hz 80/15 شکافته مي‌شوند. هيدروژنهای d’,d توسط هيدروژنهای e’,e و c’,c به صورت دوتايي دوتايي در ناحيه ppm 05/7 و با ثابتهاي کوپلاژ Hz 80/15و Hz 84/8 شکافته ميشوند. در ناحيه ppm 35/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 93/0 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ ميباشد.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 03/164 مربوط به C4 و C4’، 00/148 مربوط به C8 و ‘C8، 56/136 مربوط به C6 و C6’، 63/133 مربوط به C9 و C9’، 70/131 مربوط به C7 و C7’، 07/130 مربوط به ‘C5 و C5’، 02/130 مربوط به C12 و C12’، 43/128 مربوط به C11و C11’، 56/124 مربوط بهC10 و C10’، 82/69 مربوط به C3 و C3’، 42/36 مربوط به C1، 17/24 مربوط به C2 و C2’ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.

3-3-7- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdLCl2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-39 و 3-40) مشاهده ميشود که در حلال DMSO- d6 با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژن ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 68/8 در ناحيه ppm 17/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i’,i توسط هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژ Hz 16/8 است و در ناحيه ppm 03/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهایf’,f توسط هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي در ناحيهppm 98/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 88/7 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 78/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 64/7 و Hz 56/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهای h’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 76/7 و Hz 72/7 شکافته ميشوند. هيدروژنهای e’,e توسط هيدروژنهای d’,d به صورت دوتايي در ناحيه ppm 43/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 80/15 ظاهر مي‌شوند. در ناحيه ppm 36/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 91/0 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 30/164 مربوط به C4 و C4’، 01/148 مربوط به C8 و C8′ و C6 و C6’، 25/136 مربوط به C9 و C9’، 60/133 مربوط به کربن C7 و C7’، 11/132 مربوط به C5 وC5’، 06/130 مربوط به C12 و C12’، 43/128 مربوط به C11 و C11’، 56/124 مربوط به C10 و C10’، 82/69 مربوط به C3 و C3’، 42/36 مربوط به C1، 17/24 مربوط به C2 و ‘C2 نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.

3-3-8- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdLBr2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-44 و 3-45) مشاهده مي‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهای ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 2/9 در ناحيه ppm 23/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهایi’,i توسط هيدروژنهای h’,h و g’,g به صورت دوتايي دوتايي در ناحيهppm 05/8 و با دو ثابت کوپلاژHz 10/8 و Hz 08/1 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای f’,f توسط هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژHz 36/7 است و در ناحيه ppm 04/8 مشاهده مي‌شوند. هيدروژنهای d’,d توسط هيدروژنهای e’,e و هيدروژنهای c’,c به صورت دوتايي دوتايي در ناحيه ppm 95/7 و با ثابتهاي کوپلاژ Hz 44/15 و Hz 2/9 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای e و e’ توسط هيدروژنهای d و ‘d به دوتايي شکافته مي‎شود که ثابت کوپلاژ آن‎ها Hz 56/15 و در ناحيه ppm 78/7 قرار ميگيرند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 74/7 با دو ثابت کوپلاژ Hz 04/10 و Hz 88/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهایh’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 59/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 72/7 و Hz 12/1 و Hz 96/ 0شکافته ميشوند. در ناحيه ppm 86/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 03/1 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 75/169 مربوط به C4 و C4’، 21/148 مربوط به C8 و ‘C8، 32/143 مربوط به C6 و C6’، 99/133 مربوط به کربن C9 و C9’، 99/130 مربوط به C5 و ‘C5، 62/129 مربوط به C7 و C7’، 32/129 مربوط به C12 و C12’، 82/128 مربوط به C11 و C11’، 02/125 مربوط به C10 و ‘C10، 38/72 مربوط به C3 و C3’، 74/37 مربوط به C1، 83/24 مربوط به C2 و C2’ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.

3-3-9- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdLI2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-49 و 3-50) مشاهده مي‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهای ايمينيc و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 24/9 در ناحيه ppm 26/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i’,i توسط هيدروژنهای h’,h و به مقدار جزيي با هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابتهاي کوپلاژ Hz16/8 و Hz 28/1 است و در ناحيه ppm 06/8 مشاهده مي‌شوند. هيدروژنهای f’,f توسط هيدروژنهای g’,g و به مقدار جزيي با هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابتهاي کوپلاژHz 92/7 وHz 08/1 هستند و در ناحيه ppm 05/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهایd’,d توسط هيدروژنهای e’,e به صورت دوتايي شکافته و سپس با هيدروژنهای c’,c به دوتايي ديگر شکافته ميشوند و در ناحيهppm 99/7 و با ثابتهاي کوپلاژHz 44/15 و Hz 2/9 ظاهر ميشوند. هيدروژن e و e’توسط هيدروژن d وd’ به صورت دوتايي در ناحيهppm 81/7 و با ثابت کوپلاژHz 52/15 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 75/7 با ثابتهاي کوپلاژ Hz 66/7 ، Hz 64/7 و Hz 84/0 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهای h’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 60/7 و با ثابتهاي کوپلاژ Hz 82/7 ، Hz 58/7 و Hz 28/1 شکافته ميشوند. هيدروژنهای b و b’ به صورت نوار يکتايي در ناحيه ppm 81/3 ظاهر ميشوند. نوار يکتايي در ناحيه ppm 05/1 مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 70/169 مربوط به C4 و C4’، 15/148 مربوط به C8 و ‘C8، 41/143 مربوط به C6 و C6’، 99/133 مربوط به کربن C9 و C9’، 03/131 مربوط به C5 و ‘C5، 71/129 مربوط به C7 و C7’، 38/129 مربوط به C12 و C12’، 78/128 مربوط به C11 و C11’، 05/125 مربوط به C10 و ‘C10، 47/71 مربوط به C3 و ‘C3،62/37 مربوط به C1، 90/24 مربوط به C2 و C2’ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل(3- 2) دارد.

3-3-10- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdL(NCS)2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-54 و 3-55) مشاهده ميشود که در حلال DMSO-d6 با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهای ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 68/8 در ناحيه ppm 15/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i و i’ توسط هيدروژنهای h و h’ به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژ Hz 12/8 است و در ناحيه ppm 02/8 مشاهده مي‌شوند. هيدروژنهای f وf’ توسط هيدروژن g و g’ به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژHz 8/7 است و در ناحيه ppm 00/8 مشاهده مي‌شوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 75/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 56/7 و Hz 44/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژنh’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 61/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 52/7 و Hz 48/7 شکافته ميشوند. هيدروژنهای e’,e توسط هيدروژنهای d’,d به صورت دوتايي در ناحيه ppm 39/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 76/15 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای d’,d ابتدا توسط هيدروژنهای e’,e به دوتايي و سپس توسط هيدروژنهای c’,c به دوتايي ديگر شکافته ميشوند که ثابت کوپلاژ آن‎ها Hz 90/14 وHz 92/8 و Hz 2/8 است و در ناحيه ppm 05/7 قرار ميگيرند. در ناحيه ppm 35/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 93/0 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 57/160 مربوط به C4 و C4’، 97/147 مربوط به C8 و C8’، 18/143 مربوط به C6 و C6’، 51/135 مربوط به CSCN، 57/133 مربوط به C9 و C9’، 35/132 مربوط به C7 و C7′ ، 10/130 مربوط به C5 و ‘C5، 89/129 مربوط به C12 و C12’، 44/128 مربوط به C11 و C11’، 50/124 مربوط به C10 و C10’، 68/69 مربوط به C3 و C3’، 53/36 مربوط به C1، 25/24 مربوط به C2 و C2’ نشان مي‎دهند. سیزده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3-2) دارد.

3-3-11- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdL(N3)2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-59 و 3-60) مشاهده ميشود که در حلال DMSO- d6 با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهای ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 68/8 در ناحيه ppm 15/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i’,i توسط هيدروژنهای h’,h و کمي با هيدروژن g’,g به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابتهاي کوپلاژHz 28/8 و Hz92/0 است و در ناحيه ppm 02/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهایf’,f توسط هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي در ناحيهppm 99/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 08/8 ظاهر ميشوند.

پایان نامه
Previous Entries هيدروژنهای، ناحيه، دوتايي Next Entries هيدروژنهای، ناحيه، دوتايي