نور فلورسنت

دانلود پایان نامه ارشد

آمد (جدول 4-15). کمترين ميزان اين صفت در تيمار شاهد تحت نور قرمز و همچنين تيمار تلقيح با G. mosseae به دست آمد و تعداد ساقه در تيمارهاي مذکور به ترتيب 11/3 و 88/3 عدد بود.
جدول اثرات متقابل بين کيفيت نور و ژنوتيپهاي نعناع نشان داد که ژنوتيپ همدان در نور سفيد با داشتن اختلاف آماري معنيدار، بالاترين تعداد ساقه را با ميزان 58/19 به خود اختصاص داد (جدول 4-16). ژنوتيپ قزوين در نور آبي، با ميزان 91/1 عدد، کمترين تعداد ساقه را داشت. مقايسه نتايج حاصل از اثرات متقابل ژنوتيپها در تيمارهاي نوري مختلف و در شدتهاي نوري 150 و 300 ميکرومول فوتون بر متر مربع در ثانيه از لحاظ تعداد ساقه در بوته، نشان دهنده عکس العملهاي متفاوت ژنوتيپها نسبت به شرايط محيطي متفاوت ميباشد.
به طور کلي، ژنوتيپ همدان تعداد ساقه بيشتري نسبت به ژنوتيپهاي ديگر در شدت نور 300 ميکرومول فوتون بر متر مربع در ثانيه داشت و همچنين نور سفيد بهترين و نور قرمز ضعيفترين نور براي افزايش اين صفت در گياه بودند (جدول 4-17). در ميان ژنوتيپهاي قارچ ميکوريزا، همزيستي با قارچ G. clarum بهترين نتيجه را در افزايش تعداد ساقه در گياه داشت و تيمار شاهد در رتبه بعدي قرار گرفت. به نظر ميرسد که براي افزايش صفت تعداد ساقه، تلقيح گياه با G. clarum، چه در شدت نورهاي کم و چه بالاتر، نتيجه بخش تر از ساير ژنوتيپهاي قارچي در اين مطالعه ميباشد.
مقايسه ميانگين دو شدت نور نشان داد که تعداد ساقه در شدت نور بالا، نسبت به شدت نور پايين افزايش يافت و اين افزايش حدود 1/34 درصد بود. اين احتمال وجود دارد که شدت نوري بالا در LED باعث تحريک بيشتر جوانههاي جانبي براي توليد تعداد ساقه بيشتر در گياه گردد.
ارتفاع
الف- شدت نور 150 ميکرومول فوتون بر متر مربع در ثانيه
اثرات متقابل بين ژنوتيپهاي نعناع و گونههاي قارچ ميکوريزا نشان داد که بيشترين ارتفاع با ميزان 7/55 سانتيمتر مربوط به ژنوتيپ اصفهان تلقيح شده با قارچ G. etunicatum و کمترين آن با ميزان 5/26 سانتيمتر مربوط به ژنوتيپ همدان تحت همزيستي با قارچ G. mosseae بود (جدول 4-14). ذوالفقاري و همکاران [281] گزارش دادند که در اثر تلقيح گياه ريحان شيرين (Ocimum basilicum)، از خانواده نعناعيان، با قارچهاي ميکوريزاي G. mosseae، G. fasciculatum و G. intraradices، ارتفاع گياه در هر سه تيمار، به خصوص G. mosseae، G. fasciculatum نسبت به شاهد افزايش يافت. ارتفاع گياهان در آزمايش آنها بين 35 تا 52 سانتيمتر متغير بود. در مطالعه گوپتا و همکاران [117] نيز پس از تلقيح گياه M. arvensis با قارچ ميکوريزاي G. fasciculatum ارتفاع گياه در مقايسه با شاهد (بدون ميکوريزا) افزايش يافت. در مطالعه ياداو و همکاران [275] تلقيح گياه دارويي Glycyrrhiza glabra L. با قارچ G. mosseae و Acaulospora laevis باعث افزايش طول ساقه گياه گرديد. در آزمايش آنها، ديگر پارامترهاي رشد نيز تحت تأثير تلقيح با قارچ قرار گرفت و نسبت به شاهد افزايش يافت. همچنين کاهش ميزان قند محلول در گياهان همزيست با قارچ مشاهده شد. آنها گزارش نمودند که قارچ ميکوريزا به عنوان يک مخزن قوي در ريشه گياه ميزبان عمل کرده و 10 تا 20 درصد مواد حاصل از فتوسنتز خالص را مصرف مينمايد و اين امر باعث کاهش ميزان قند محلول در گياه ميشود.
اثرات متقابل بين کيفيت نور و قارچ ميکوريزا نشان داد که بيشترين ارتفاع در تيمار شاهد و تحت نور سفيد به دست آمد (جدول 4-15). ميزان ارتفاع در اين شرايط به طور ميانگين 1/53 سانتيمتر بود و تيمار تلقيح با قارچ G. etunicatum و نور قرمز با ارتفاع 7/50 سانتيمتر در رتبه بعدي قرار داشت. تيمار شاهد تحت نور فلورسنت با ارتفاع 6/23 سانتيمتر ضعيف ترين تيمار از لحاظ صفت مذکور بود. تا به حال گزارشي مبني بر اثرات متقابل بين کيفيت نور و قارچ ميکوريزا بر ارتفاع گياه مشاهده نشده است.
با توجه به جدول اثرات متقابل بين کيفيت نور و ژنوتيپهاي نعناع، ژنوتيپ اصفهان در نور سفيد و سپس آبي و قرمز به ترتيب با ارتفاع 7/63، 8/52 و 5/51 سانتيمتر بالاترين جايگاه را داشتند (جدول 4-16). ژنوتيپ اصفهان در نور فلورسنت و ژنوتيپ همدان در نور آبي+قرمز به ترتيب با ارتفاع 4/24 و 7/24 سانتيمتر کمترين ارتفاع را داشتند. در گياه کاهو، مشخص شده است که نور آبي و سبز LED کاهش دهنده ارتفاع ميباشند [31]. در مطالعهاي روي کاهو، طول ساقه به طور معنيداري تحت نور آبي LED کاهش يافت. اين امر ممکن است به اين دليل باشد که نور آبي بازدارنده رشد سلول بوده و امکان دارد که گيرندههاي نور آبي (سيتوکرومها) بيان ژنها را در مرحله طويل شدن ساقه سرکوب کنند [223]. با اين حال، نتايج متناقضي در اين رابطه وجود دارد. به عنوان نمونه، در مطالعه اوگاوا و همکاران [206] روي Perilla frutescens از خانواده نعناعيان، ارتفاع گياه تحت نور آبي LED بيش از تيمارهاي نوري قرمز، آبي+قرمز و همچنين سفيد فلورسنت بود. به نظر ميرسد اين موضوع نشان دهنده عکس العملهاي متفاوت گونههاي مختلف نسبت به تيمارهاي نوري متفاوت LED ميباشد.
به طور کلي، ژنوتيپ اصفهان بيشترين ارتفاع و ژنوتيپ قزوين کمترين ارتفاع را داشت (جدول 4-17). موثرترين نور براي افزايش ارتفاع گياه، نور سفيد LED بود در حالي که در نور فلورسنت ميزان اين صفت در ژنوتيپهاي مورد مطالعه کمترين بود. در ميان گونههاي قارچ ميکوريزا در اثر همزيستي با قارچ G. etunicatum و G. clarum به ترتيب بيشترين و کمترين ارتفاع گياه نعناع به دست آمد.
ب- شدت نور 300 ميکرومول فوتون بر متر مربع در ثانيه
اثرات متقابل بين ژنوتيپهاي نعناع و گونههاي قارچ ميکوريزا روند متفاوتي را نسبت به نور 150 ميکرومول فوتون بر متر مربع در ثانيه نشان داد (جدول 4-14). در اثر تلقيح ژنوتيپ همدان با قارچ G. etunicatum و G. mosseae بيشترين ارتفاع گياه به ترتيب برابر 2/33 و 5/31 سانتيمتر به دست آمد. ژنوتيپ اصفهان در تيمار شاهد و همچنين در تيمار تلقيح با G. mosseae به ترتيب با ارتفاع 3/16 و 7/18 سانتيمتر کمترين ميزان اين صفت را دارا بود.
اثرات متقابل بين کيفيت نور و قارچ ميکوريزا نشان داد که بيشترين ارتفاع به ترتيب در نور آبي+قرمز و تيمار تلقيح با G. etunicatum، نور فلورسنت و تلقيح با G. clarum و نور قرمز در تيمار شاهد به دست آمد (جدول 4-15). ميزان ارتفاع در تيمارهاي مذکور به ترتيب 4/34، 7/31 و 6/31 سانتيمتر بود. تيمار شاهد تحت نور آبي و سفيد به ترتيب با ارتفاع 6/19 و 4/19 سانتيمتر ضعيفترين تيمارها از اين لحاظ بودند.
با توجه به جدول اثرات متقابل بين کيفيت نور و ژنوتيپهاي نعناع، ژنوتيپهاي همدان در نور آبي، قزوين در نور قرمز، آبي+قرمز و همدان در نور فلورسنت به ترتيب با 1/36، 5/33، 8/33 و 1/33 سانتيمتر بيشترين ارتفاع را داشتند (جدول 4-16). ژنوتيپ اصفهان در نور آبي با ارتفاع 8/14 سانتيمتر کمترين ارتفاع را داشتند. طول موجهاي آبي و قرمز کنترل کننده باز و بسته شدن روزنهها ميباشند. اين امر محتواي آب را در بافتهاي گياه تغيير داده و در نهايت بر اندازه و ارتفاع گياه تأثيرگذار است [223].
به طور کلي، ژنوتيپ همدان بيشترين ارتفاع و ژنوتيپ اصفهان کمترين ارتفاع را داشت (جدول 4-17). اين نتايج عکس نتايجي بود که در شدت نور 150 ميکرومول فوتون بر متر مربع در ثانيه به دست آمد و نشان دهنده عکس العمل کاملاً متفاوت ژنوتيپها به شدت نورهاي متفاوت از لحاظ ارتفاع گياه ميباشد. موثرترين نور براي افزايش ارتفاع گياه در شدت نوري 300 ميکرومول فوتون بر متر مربع در ثانيه، نورهاي آبي+قرمز، قرمز و فلورسنت بود که اختلاف آماري معنيداري با يکديگر نداشتند. نورهاي آبي و سفيد هم بدون داشتن اختلاف آماري معنيدار در رده دوم قرار گرفتند. در ميان گونههاي قارچ ميکوريزا نيز همزيستي با قارچ G. etunicatum بيشترين تأثير و همزيستي با G. clarum و همچنين تيمار شاهد کمترين تأثير را در افزايش ارتفاع گياه نعناع داشتند.
مقايسه ميانگين دو شدت نور نشان داد که ارتفاع گياه در شدت نور پايين، نسبت به شدت نور بالا 7/34 درصد افزايش داشت (جدول 4-17). اين افزايش تنها در تيمارهاي تحت نور LED مشاهده شد و نشان داد که عکسالعمل گياهان همزيست با ميکوريزا و تحت نورهاي تکفام، متفاوت با نور فلورسنت ميباشد. در اين رابطه، در مطالعه هيمن [123] بر روي پياز، ارتفاع گياه تحت تلقيح ميکوريزا و شدت نور بالاي فلورسنت (25000 لوکس) به طور معنيداري نسبت به شدت نور پايين (13000 لوکس) افزايش يافت.
وزن تر اندام هوايي
الف- شدت نور 150 ميکرومول فوتون بر متر مربع در ثانيه
اثرات متقابل بين ژنوتيپهاي نعناع و گونههاي قارچ ميکوريزا نشان داد که بيشترين وزن تر اندام هوايي با ميزان 5/27 گرم در بوته به ژنوتيپ اصفهان تلقيح شده با قارچ G. etunicatum و کمترين آن با ميزان 12/6 گرم در بوته به ژنوتيپ همدان تحت همزيستي با قارچ G. clarum تعلق داشت (جدول 4-14). هر چند تحقيقات اندکي بر روي تأثير تلقيح قارچ ميکوريزا بر روي خانواده نعناعيان صورت گرفته است، اما گزارش شده که همزيستي با اين قارچ باعث افزايش در رشد گياهان دارويي شده است [281]. در مطالعه آرانگو و همکاران [26] تلقيح M. piperita با قارچهاي G. mosseae و G. intraradices باعث افزايش بيشتري در وزن تر گياه در اثر تلقيح با G.intraradices شد. همچنين در مطالعه ديگري توسط فريتاس و همکاران [99] پس از تلقيح M. arvensis با G. clarum و G. etunicatum، افزايش بيشتري در وزن تر در اثر تلقيح با G. clarum مشاهده شد. نتايج مشابه در مطالعات ديگران نيز مشاهده شده است هيمن [123] و ياداو وهمکاران [275]. هر چند وجود اثرات متقابل بين ژنوتيپ گياه، قارچ و شرايط آزمايش ميتواند نتايج متفاوتي را نشان دهد. به عنوان مثال، بس و هيمن [32] اثرات متقابل بين تلقيح دو قارچ (ميکوريزا (G. mosseae و G. caledonium) و albo-atrum Verticillium) را در گوجه فرنگي بررسي نمودند. قارچ albo-atrum Verticillium در هنگام کاشت بذور گياه، در خاک گلدان قرار داده شد و 4 هفته پس از کاشت گونههاي ميکوريزا به خاک گلدانها اضافه شدند. بر اساس نتايج به دست آمده، وزن تر و نيز وزن خشک در گياهان همزيست با قارچهاي ميکوريزا نسبت به شاهد (بدون قارچ ميکوريزا) کاهش يافت. آنها گزارش نمودند که احتمالاً اثرات مثبت قارچهاي ميکوريزا بر رشد گياهان، تحت همزيستي مشترک با قارچ albo-atrum Verticillium کاهش يافته است و اين امر نشان دهنده اثرات متقابل بين قارچهاي همزيست با ريشه گياه ميزبان ميباشد که ميتواند به صورت کاهش دادن اثرات مثبت آنها ظاهر شود.
اثرات متقابل بين کيفيت نور و قارچ ميکوريزا نشان داد که بيشترين وزن تر در تيمارهاي نور آبي+قرمز و ژنوتيپ G. etunicatum، سفيد و ژنوتيپهاي G. mosseae و G. etunicatum به ترتيب با ميزان 6/23، 5/23 و 5/22 گرم در بوته ديده شد (جدول 4-15). تيمار نور فلورسنت و ژنوتيپ هاي G. clarum و G. mosseae به ترتيب با وزن تر 85/5 و 18/5 گرم در بوته ضعيفترين تيمار از لحاظ صفت مذکور بودند.
با توجه به جدول اثرات متقابل بين کيفيت نور و ژنوتيپهاي نعناع، ژنوتيپ اصفهان در نور سفيد و سپس آبي+ قرمز و آبي به ترتيب با وزن تر 3/29، 1/21 و 4/20 گرم در بوته بيشترين ميزان اين صفت را داشتند (جدول 4-16). ژنوتيپهاي قزوين و اصفهان در نور فلورسنت به ترتيب با وزن تر 10/4 و 77/6 گرم در بوته کمترين ميزان صفت مذکور را داشتند.
به طور کلي، ژنوتيپ اصفهان بيشترين و ژنوتيپ قزوين کمترين وزن تر اندام هوايي را داشتند (جدول 4-17). موثرترين نور براي وزن تر اندام هوايي، نور سفيد بود در حالي که نور فلورسنت باعث کاهش ميزان اين صفت شد. در ميان ژنوتيپهاي قارچ ميکوريزا نيز همزيستي با قارچ G. etunicatum و G. clarum به ترتيب بيشترين و کمترين تأثير را در تغيير وزن تر اندام هوايي در ژنوتيپهاي نعناع داشتند.
ب- شدت نور 300 ميکرومول فوتون بر متر مربع در ثانيه
اثرات متقابل بين ژنوتيپهاي نعناع و گونههاي قارچ ميکوريزا نشان داد که بيشترين

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد با موضوع خودآگاهی، دوران کودکی، علی شریعتی Next Entries منبع پایان نامه ارشد با موضوع خودآگاهی، ناخودآگاه، روشنفکران