نور فلورسنت

دانلود پایان نامه ارشد

نور بالا همواره باعث افزايش ميزان کلونيزاسيون و تشکيل آربوسکول و وزيکول بيشتر نبوده و بسته به شرايط مختلف تغيير مينمايد.
بالاترين درصد کلونيزاسيون مربوط به ژنوتيپ اهواز متعلق به گونه M. spicata و سپس خوروبيابانک1 متعلق به گونه M. longifolia، به ترتيب با 8/71 و 7/68 درصد بود (جدول 4-7). ژنوتيپهاي اصفهان5 و کاشان3 از گونه M. spicata به ترتيب با 9/64 و 2/64 درصد، در رده بعدي قرار داشتند. پايينترين درصد کلونيزاسيون مربوط به ژنوتيپ ميبد متعلق به گونه M. spicata و سپس طبس متعلق به گونه M. piperita به ترتيب با 38/1 و 63/2 درصد بود (جدول 4-7). ژنوتيپهاي کبوترآباد از گونه M. piperita، ده بالا، کاشان1 و محلات از گونه M. spicata به ترتيب با 47/5، 81/6، 35/7 و 81/7 درصد، در ردههاي بعدي قرار داشتند. در مطالعه کاراگيانيديس و همکاران [148] نيز ميزان همزيستي ميکوريزايي تحت تأثير گونه گياه و قارچ قرار گرفت.
طول وزيکول
گونههاي مورد بررسي اختلاف معنيداري از لحاظ طول وزيکول با يکديگر داشتند (جدول 4-6). بيشترين طول وزيکول در بين گونهها متعلق به گونه M. longifolia با ميزان 7/27 ميکرومتر بود. گونههاي M. spicata و M. piperita به ترتيب با طول وزيکول 6/22 و 4/15 ميکرومتر به ترتيب در ردههاي دوم و سوم قرار گرفتند. نتايج آزمايش نشان داد که طول وزيکول در قارچهايي که متعلق به مناطق با شرايط آب و هوايي سرد بودند بيشتر بود (جدول 4-6). احتمال دارد در اين مناطق، قارچ کربوهيدرات محلول صادر شده از بخشهاي هوايي را در وزيکولهاي بزرگتري ذخيره نمايد زيرا به دليل پايين بودن دما، رشد و نمو قارچ کندتر بوده و به مرور از ذخاير چربي موجود در وزيکولها استفاده مينمايد، هر چند تا به حال گزارشي در اين رابطه مشاهده نشده است..
بيشترين طول وزيکول در بين ژنوتيپها مربوط به ژنوتيپهاي محلات و سپس اصفهان از گونه M. spicata به ترتيب با 0/70 و 15/65 ميکرومتر بود (جدول 4-7). کمترين ميزان اين صفت مربوط به ژنوتيپهاي نيشابور و سپس شيراز متعلق به گونه M. spicata به ترتيب با 0/13 و 0/15 ميکرومتر بود.
عرض وزيکول
اختلاف آماري معنيداري از لحاظ عرض وزيکول در بين گونههاي مختلف مشاهده گرديد، به طوري که بيشترين عرض وزيکول متعلق به گونه M. longifolia با ميزان 5/21 ميکرومتر بود(جدول 4-6). گونههاي M. spicata و M. piperita به ترتيب با عرض وزيکول 8/15 و 5/12 ميکرومتر به ترتيب در ردههاي دوم و سوم قرار گرفتند. عرض وزيکول در قارچهاي جمعآوري شده از مناطق سرد بيشتر از مناطق گرم بود. اين روند که در مورد طول وزيکول نيز مشاهده شد نشان داد که احتمال دارد در مناطق سردتر، چون سوخت و ساز و تنفس گياه و قارچ کمتر ميباشد، در نتيجه، بسته به ژنوتيپ قارچ، بخش بيشتري از مواد دريافتي صرف ذخيره در وزيکولهاي آن گردد، هر چند تا به حال گزارشي در اين رابطه مشاهده نشده است.
بيشترين عرض وزيکول در بين ژنوتيپها مربوط به ژنوتيپهاي اصفهان و سپس محلات از گونه M. spicata به ترتيب با 7/48 و 2/39 ميکرومتر بود (جدول 4-7). کمترين ميزان اين صفت مربوط به ژنوتيپهاي نيشابور و سپس شيراز، اهواز و کرمانشاه متعلق به گونه M. spicata به ترتيب با 65/8، 4/14، 2/15 و 0/18 ميکرومتر بود.
قطر هيف
گونههاي مورد مطالعه داراي اختلاف آماري معنيدار از لحاظ قطر هيف با يکديگر بودند (جدول 4-6). صفت مورد مطالعه در بين گونههاي M. spicata، M. piperita و M. longifolia به ترتيب 28/5، 76/4 و 62/4 ميکرومتر بود. قطر هيف در ژنوتيپهاي جمعآوري شده از مناطق گرم و سرد به ترتيب 05/5 و 21/5 ميکرومتر و بدون اختلاف معنيدار بود (جدول 4-6).
بيشترين قطر هيف در بين ژنوتيپها به ترتيب مربوط به ژنوتيپهاي مهاباد از گونه M. longifolia، نيشابور و خوروبيابانک2 از گونه M. spicata و کرمانشاه از گونه M. piperita با 0/8، 80/7، 30/7 و 10/7 ميکرومتر بود (جدول 4-7). کمترين ميزان اين صفت مربوط به ژنوتيپهاي اصفهان از گونه M. longifolia، عطري کرمانشاه، اهواز و مهاباد متعلق به گونه M. spicata به ترتيب با 90/3، 90/3، 0/4 و 0/4 ميکرومتر بود (جدول 4-7). کمتر بودن قطر هيف در برداشت آب و املاح از منافذ خاک که امکان دسترسي ريشههاي مويين به آنها وجود ندارد، ميتواند اهميت فراواني به خصوص در مناطق با آب و هواي گرم و خشک براي گياه ميزبان داشته باشد [130 و 221].

4-3-1- همبستگي بين صفات مورفولوژيک قارچهاي ميکوريزا و گياه نعناع
همبستگي، وابستگي دو متغير به يکديگر ميباشد و همبستگي، نوع و ميزان رابطه ژنتيکي و غيرژنتيکي بين دو صفت را اندازهگيري ميکند. ضريب همبستگي141 شدت رابطه و همچنين نوع رابطه (مستقيم يا معکوس) را نشان مي‌دهد. اين ضريب بين ? تا ?- است و در عدم وجود رابطه بين دو متغير، برابر صفر است. وجود اين نوع همبستگي نشان ميدهد که انتخاب يک صفت منجر به تغييراتي در صفت ديگر ميشود که به آن واکنشهاي همبسته اطلاق ميگردد [93 و 127].
نتايج همبستگي بين صفات مورفولوژيک قارچ در ژنوتيپهاي نعناع نشان داد که تنها طول وزيکول و عرض وزيکول داراي همبستگي قوي و مثبت بودند (جدول 4-8). اين روابط بيانگر آن است که وزيکولهاي بزرگتر و يا قطر هيف بيشتر دليل بر درصد همزيستي بيشتر گياه با قارچ نميباشد.

جدول4-6- مقايسه ميانگين درصدکلونيزاسيون ميکوريزا و خصوصيات آن در سه گونه نعناع و دو منطقه آب و هوايي جمعي نمونههاي گياهي
قطر هيف
عرض وزيکول
طول وزيکول
درصد کلونيزاسيون
گروه
طبقهبندي
a28/5
b8/15
b6/22
a3/30
M. spicata
گونه
b76/4
c5/12
c4/15
b9/18
M. piperita

b62/4
a5/21
a7/27
ab1/24
M. longifolia

a21/5
a9/24
a3/33
a1/27
سرد
منطقه
a05/5
b4/12
b6/17
a9/27
گرم

اعداد هر گروه در هر رديف که داراي يک حرف مشترک هستند، فاقد تفاوت معنيدار آماري بر اساس آزمون حداقل تفاوت معنيدار در سطح احتمال 5 درصد ميباشند
طول وزيکول، عرض وزيکول و قطر هيف (ميکرومتر)

جدول 4-7- مقايسه ميانگين صفات مورفولوژيک قارچهاي ميکوريزا در بين گونهها و ژنوتيپهاي مورد بررسي نعناع
گونه
ژنوتيپ
درصد کلونيزاسيون
طول وزيکول
(ميکرومتر)
عرض وزيکول (ميکرومتر)
قطر هيف
(ميکرومتر)
نوع قارچ ميکوريزا
M. spicata
اهواز
8/71
1/21
1/15
0/4
آربوسکولار-وزيکولار

آبادان
6/7‌‌
?
?
80/5
آربوسکولار

مهاباد
0/24
3/31
2/24
0/4
آربوسکولار-وزيکولار

بجنورد1
1/44
6/40
4/30
0/6
آربوسکولار-وزيکولار

بجنورد2
4/7
7/45
10/31
30/6
آربوسکولار-وزيکولار

نيشابور
3/9
0/13
65/8
80/7
آربوسکولار-وزيکولار

عطري کرمانشاه
3/25
6/34
8/22
90/3
آربوسکولار-وزيکولار

کرمانشاه
2/49
1/23
0/18
80/5
آربوسکولار-وزيکولار

همدان
0/42
5/33
6/25
70/5
آربوسکولار-وزيکولار

شيراز
4/28
0/15
4/14
10/5
آربوسکولار-وزيکولار

اصفهان
6/8
1/65
5/48
30/5
آربوسکولار-وزيکولار

ميبد
4/1
?
?
70/4
آربوسکولار

يزد
1/28
4/37
6/27
40/4
آربوسکولار-وزيکولار

ده بالا
8/6
?
?
20/5
آربوسکولار

نصرآباد
3/42
5/38
9/30
40/5
آربوسکولار-وزيکولار

اصفهان1
5/41
?
?
0/5
آربوسکولار

اصفهان2
3/27
2/54
7/28
90/4
آربوسکولار-وزيکولار

اصفهان3
6/30
?
?
90/4
آربوسکولار-

اصفهان4
5/29
1/44
9/33
0/6
آربوسکولار-وزيکولار

اصفهان5
9/64
1/39
0/21
50/5
آربوسکولار-وزيکولار

کاشان1
5/7
?
?
30/6
آربوسکولار

کاشان2
3/34
6/27
8/22
70/4
آربوسکولار-وزيکولار

کاشان3
2/64
?
?
0/5
آربوسکولار

کاشان4
8/28
?
?
10/6
آربوسکولار

کاشان5
0/20
?
?
?
آربوسکولار

محلات
1/7
0/70
2/39
0/6
آربوسکولار-وزيکولار

خوروبيابانک1
7/68
?
?
80/6
آربوسکولار

خوروبيابانک2
1/27
?
?
30/7
آربوسکولار

ميانگين
2/4±3/30a
18/4±6/22b
82/2±8/15b
26/0±28/5a

M. longifolia
کرج
4/30
8/24
95/19
12/6
آربوسکولار-وزيکولار

همدان
0/50
7/45
70/33
40/4
آربوسکولار-وزيکولار

اصفهان
9/33
2/33
30/26
90/3
آربوسکولار-وزيکولار

کاشان
0/20
2/36
80/26
30/5
آربوسکولار-وزيکولار

سميرم
0
?
?
?
?

مهاباد
5/10
5/26
5/22
0/8
آربوسکولار-وزيکولار

ميانگين
6/7±1/24ab
33/6±7/27a
71/4±5/21a
09/1±62/4a

M. piperita
اصفهان
4/44
5/37
3/28
80/4
آربوسکولار-وزيکولار

کاشان
7/25
?
?
6/6
ربوسکولار

کبوترآباد
5/5
?
?
70/5
آربوسکولار

قزوين
0
?
?
?
?

طبس
6/2
9/25
2/24
40/4
آربوسکولار-وزيکولار

کرمانشاه
3/35
0/29
2/22
10/7
آربوسکولار-وزيکولار

ميانگين
9/7±9/18b
06/7±4/15c
63/5±5/12c
04/1±76/4a

اعداد هر گروه در هر رديف که داراي يک حرف مشترک هستند، فاقد تفاوت معنيدار آماري بر اساس آزمون حداقل تفاوت معنيدار در سطح احتمال 5 درصد ميباشند

طول وزيکول، عرض وزيکول و قطر هيف (ميکرومتر)

جدول 4-8- ارتباط بين صفات مورد ارزيابي بر اساس ضرايب همبستگي بين خصوصيات مورفوفنولوژيکي قارچ ميکوريزا در ژنوتيپهاي نعناع
صفات
1
2
3
4
1- درصد کلونيزاسيون
1

2- طول وزيکول
23/0
1

3- عرض وزيکول
24/0
**97/0
1

4- قطر هيف
17/0
15/0
15/0
1
** معنيدار در سطح احتمال 1 درصد

4-4- ارزيابي تأثير نور تک فام LED با شدت 300 ميکرومول فوتون بر متر مربع در ثانيه بر ميزان فتوسنتز، خصوصيات مورفولوژيک و اسانس توليدي در گياه نعناع
4-4-1- تجزيه واريانس ژنوتيپهاي جمعآوري شده
با توجه به جدول تجزيه واريانس دادهها، اختلاف آماري معنيداري در سطح احتمال 1 درصد بين اکثر منابع تنوع شامل نور، ژنوتيپ و اثرات متقابل نور×ژنوتيپ و صفات مورد ارزيابي در شدت نور 300 ميکرومول فوتون بر مترمربع در ثانيه وجود داشت (جدول 4-9). با توجه به اين نتايج ميتوان استنباط نمود که صفات مورد ارزيابي در ژنوتيپها تحت تأثير کيفيتهاي متفاوت نور، و همچنين اثرات متقابل بين نور و ژنوتيپ قرار گرفته است. طول و عرض برگ تحت تأثير اثر متقابل نور×ژنوتيپ قرار نگرفت. همچنين محتواي آب اندام هوايي نيز تحت تأثير ژنوتيپ واقع نشد.
فتوسنتز
اختلاف آماري معنيداري از لحاظ فعاليت فتوسنتزي در بين گونههاي مختلف مشاهده گرديد و مقايسه ميانگين دادهها در محيطهاي مختلف نوري و بين گونهها نشان داد که بالاترين ميزان فتوسنتز متعلق به گونه M. piperita با ميزان 9/13 ميکرومول CO2 بر مترمربع در ثانيه بود (جدول 4-10). گونههاي M. spicata و M. longifolia به ترتيب با ميزان فتوسنتز 6/9 و 9/4 ميکرومول CO2 بر مترمربع در ثانيه در ردههاي دوم و سوم قرار گرفتند.
در بين تمامي ژنوتيپها، بيشترين ميزان فتوسنتز در نور آبي+قرمز LED و کمترين آن در نور فلورسنت ديده شد (جدول 4-10). در ژنوتيپ اصفهان متعلق به گونه M. spicata ميزان فتوسنتز در نور آبي+قرمز LED، 17/16 ميکرومول CO2 بر مترمربع در ثانيه بود و ميزان فتوسنتز گياه در مزرعه با 0/14 ميکرومول CO2 بر مترمربع در ثانيه در رده بعدي قرار گرفت. کمترين ميزان فتوسنتز در نور فلورسنت و با ميزان 50/3 ميکرومول CO2 بر مترمربع در ثانيه بود. بر خلاف لامپهاي فلورسنت که نور ساطع شده را در تمام جهات پخش ميکنند، لامپهاي LED داراي يک بازتابنده داخلي ميباشند که نور را از ميان يک مخروط باريک به بيرون ساطع ميکنند و از اين جهت پهناي باندي اين نورها بسيار باريک ميباشد. از طرفي پيک جذبي کلروفيلها و کاروتنوئيد کاملاً منطبق بر طيف نوري قرمز و آبي LED ميباشد که اين امر ميتواند بازدهي فتوسنتزي گياه را تحت طيفهاي مذکور افزايش دهد. نور سفيد به طور عمده ترکيبي از طيفهاي قرمز، آبي و ديگر طيفهاي مرئي اما با شدتهاي پايينتر ميباشد و از اين رو ممکن

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد با موضوع نمادپردازی، ناخودآگاه، شعر معاصر Next Entries منبع پایان نامه ارشد با موضوع نمادپردازی، شعر معاصر، شاعران معاصر