ميشود.، لاميوودين، هپاتيت

دانلود پایان نامه ارشد

مورد انسانها هم به وجود آيد.
مصرف طولاني مدت پروتونيکس باعث کمتر جذب شدن ويتامين B12 ميگردد.
برعکس امپرازول داروي پروتونيکس را ميشود هم قبل و هم وسط و هم بعد غذا مصرف کرد اما بهتر است مصرف آن نيم ساعت قبل از غذا باشد.
از خرد کردن، شکستن و يا نصف کردن قرصها بپرهيزيد.
اين دارو بر روي نتايج تستهاي آزمايشگاهي اثر ميگذارد در صورت نياز به آزمايشات پزشکي حتماً آزمايشگاه را با خبر سازيد.

مقدار مصرف:
مقدار مصرف هر دارو را پزشك تعيين ميكند، مقدارمصرف معمول اين دارو به قرار زير است :
در بزرگسالان:
درمان برگشت اسيد معده به مري : 40 ميلي گرم در روز كه تا 8 هفته بعد از آن نيز درمان ممكن است ادامه يابد.
عفونت گوارشي ناشي از هليكوباكترپيلوري : ميليگرم پروتونيکس همراه با 500 ميلي گرم كلاريترومايسين و 1000ميليگرم آموكسي سيلين با 500 ميليگرم مترونيدازول، 2 بار در روز تا 7 روز.
درمان زخم دوازدهه : 40ميليگرم در روز به مدت 2 هفته و در صورت عدم بهبودي يك دورة 2 هفتهاي را ميتوان تكرار كرد.
درمان زخم معده : 40 ميليگرم در روز به مدت 4 هفته و در صورت عدم بهبودي، دورة درمان 4 هفتهاي را ميتوان تكرار كرد.
در كودكان: ايمني و اثر بخشي دارو در كودكان ثابت نشده است.

دوز فراموش شده:
در صورتي که يک نوبت از مصرف دارو را فراموش کرديد به محض به يادآوردن بلافاصله آن را خورده، ولي اگر تقريبا زمان نوبت بعدي فرا رسيده بود از خوردن آن صرف نظر کرده مطابق قبل دارو را مصرف کنيد و مقدار آن را نيز دو برابر نکنيد.

عوارض جانبي:
شايعترين: ناراحتي گوارشي (اسهال)، سـردرد، راش پـوستي، عـوارض CNS شـامل مـنگي، سـرگيجه، بـيقراري، افسردگي و توهـم.
مهمترين: سميت کبدي، تومور کارسينوئيد، آرترالژي، ميالژي، پارستزي، رفتار تهاجمي، تاري ديد، تغيير در حس چشايي، ادم محيطي، هيپوناترمي، نفريت بينابيني، ترومبوسيتوپني، ساير عوارض درد قفسه سينه، گرفتگي عضلاني، ضعف عضلات و يا احساس لنگي، تاکـيکاردي، براديکاردي، تپش قلب، پرفشاري خون، پانکراتيت بـياشتهايي، تکرر ادرار، افزايش Cr، درد بــيضه، ژنــيکوماستي، هـماچوري، پـانسينوپني، تـرومبوسيتوپني، اتمي، لکـوسيتوز، نـوتروپني، آنـمي هموليتيک.

مسموميت :
بروز موارد نادر مسموميت: درصورت مصرف اتفاقي بيش از مقدار توصيه شده بيمار را به بيمارستان منتقل نمائيد، علائم مسموميت شامل افزايش ضربان قلب، خواب آلودگي، گيجي، سردرد، تاري ديد، برافروختگي، خشکي دهان، درد شكمي، تهوع و استفراغ ميباشد.

شرايط نگهداري :
دارو در دماي كمتر از 30 درجه سانتيگراد دور از نور و رطوبت نگهداري شود.
دارو را دور از دسترس اطفال قرار دهيد.
بعد از هر بار مصرف در شيشه را محكم ببنديد.
از مصرف داروهاي تاريخ گذشته خودداري كنيد.

اشکال دارويي:
داروي پروتونيکس 40 ميليگرمي به شكل كپسول با زرد: BODY و زرد: CAP ميباشد. وزن كپسول 346.67 ± 7.5% ميليگرم ميباشد.

كپسول پروتونيکس 40 ميليگرمي به تعداد 14 عدد در شيشههاي 30 ميلي ليتري قهوهاي رنگ از تيپ 3 با درب آلومينيومي پيلفرپروف ميباشد. سطح تماس دارو با شيشه لينر كپ ميباشد. جنس لينر از فيلم 3 لايه پلي اتيلن با دانسيته gr / cm3 0/250 ميباشد.
دارو در شرينگ 40 عددي بسته بندي ميشود.

معرفي لاميوودين8
لاميوودين اولين داروي خوراکي آنالوگ نوکلئوزيدي است که به منظور مداواي بيماران هپاتيت B مزمن و در درمان ايدز به همراه داروي زيدو?دين به کار گرفته مي‌شود. اين دارو در مهار همانندسازي ويروس هپاتيت B و کاهش فعاليت بيماري مؤثر است. ميزان تأثير اين دارو نيز در حدود30 تا 40 درصد است (درست مثل اينترفرون). اما مهمترين مشکلي که در درمان با لاميوودين وجود دارد، پيدايش سويه‌هاي حاوي جهش مقاوم به لاميوودين در طول مداوا مي‌باشد که در اين سويههاي حاوي جهش، تغيير آمينو اسيدي در موتيف YMDD پليمراز ويروس رخ داده است. البته پس از شروع درمان ويروس در اكثر موارد از بين مي‏رود اما با قطع آن مجدداً عود ميكند. اين دارو بسيار داروي مطمئني است و عوارض جانبي آن ناچيز است اين دارو در داخل سلول به متابوليت فعال 5-تري فسفات تبديل ميشود و فعاليت ترانس کريپتاز معکوس ويروس را مهار ميکند.
نام ژنريک: لاميوودين
نام آيوپاک:
4-amino-1-[(2R,5S)-2-(hydroxymethyl)-1,3-oxathiolan-5-yl]-1,2-dihydropyrimidin-2-one
فرمول شيميايي: C8H11N3O3S
شکل مولکولي:

شکل ‏2-7: شکل مولکولي لاميوودين
گروه دارويي: آنالوگ نوکلئوزيد، عامل ضدويروسي، بازدارنده آنزيم ترانس کريپتاز معکوس (نوکلئوسيد)
متابوليسم: کبدي
دفع: ادراري
مکانيسم اثر:
لاميوودين آنالوگ نوکلئوزيد سيتيدين است و آنزيم ترانس کريپتاز معکوس ويروس‌هاي HIV و هپاتيت B را مهار مي‌کند يعني با ويروس و عفونت مقابله مي‌کند.

فارماکوکينتيک:
لاميوودين از راه خوراکي به سرعت جذب ميشود و اوج غلظت سرمي آن يک ساعت پس از مصرف حاصل ميگردد. اين دارو از سد خوني- مغزي عبور مي کند. دارو در داخل سلول به متابوليت فعالتري فسفات تبديل ميشود. متابوليسم کبدي اين دارو نا چيز است و دارو عمدتاً به صورت تغيير نيافته از راه کليه دفع ميگردد. نيمه عمر دفع دارو 5-7 ساعت است عوارض شايع آن سردرد، سرگيجه، بيحالي و خستگي است.
موارد مصرف:
لاميوودين درمان خوراکي مناسبي براي درمان هپاتيت ب مزمن است و اخيراً نيز براي درمان عفونت ناشي از ويروس HIV (ايدز) همراه با ساير داروهاي ضد رتروويروس مصرف ميشود.

موارد منع مصرف: در بيماران کبدي نبايد استفاده شود.

تداخل‌هاي دارويي:
مصرف همزمان اين دارو با تري متو پريم (موجود در کوتريموکسازول) به دليل رقابت در دفع کليوي باعث افزايش غلظت سرمي دارو ميشود. مصرف همزمان لاميوودين و زيدوودين ممکن است موجب بروز کمخوني شديد شود.

هشدارها:
مصرف اين دارو در موارد زير بايد قطع شود :
1- بروز دردهاي شکمي، تهوع و استفراغ (بايد احتمال بروز پانکراتيت رد شود)، افزايش غلظت سرمي آمينوترانسفراز، هپاتومگالي پيشرونده، لاکتيک اسيدوز متابوليک يا با منشاء ناشناخته.
2- در صورت ابتلاي بيمار به هپاتومگالي يا ساير بيماريهاي کبدي يا بيماران در معرض خطر ابتلا به بيماريهاي کبدي و نيز در بيماران مبتلا به عيب کار کليه با احتياط فراوان مصرف شود.
3- قبل از شروع درمان هپاتيت B با اين دارو، احتمال وجود عفونت HIV بايد رد شود، زيرا مقادير مصرف لاميوودين براي درمان هپاتيت B کمتر است و ممکن است موجب بروز مقاومت ويروس HIV نسبت به دارو شود.
مقدار مصرف:
بزرگسالان: در درمان عفونت HIV، همراه با ساير داروهاي ضد رتروويروس، مقدار 150 ميلي گرم هر 12 ساعت مصرف ميشود. در درمان هپاتيت B مزمن در بزرگسالان با سن 16 سال و بالا تر، 100 ميلي گرم در روز مصرف ميشود. در صورتي که هپاتيت B مزمن با عفونت HIV همراه باشد، بيمار بايد مقدار مصرف لازم براي درمان عفونت HIV را مصرف کند.
کودکان: اين دارو در درمان عفونت HIV در کودکان با سن 3 ماه تا 12 سال به مقدار mg/kg4 هر 12 ساعت (حداکثر تا mg / day300) مصرف ميشود.

دوز فراموش شده:
• هر زمان که دوز فراموش شده يادتان آمد دارو را مصرف کنيد.
• اگر نزديک به زمان مصرف دوز بعدي بود، دوز فراموش شده را مصرف نکنيد و به زمان عادي مصرف دارو برگرديد.
• به هيچ عنوان دو دوز دارو را يکجا مصرف نکنيد.
• دوز مصرفي را تغيير نداده يا دارو را قطع نکنيد. با پزشکتان مشورت کنيد.

عوارض جانبي:
به سرعت ويروس هپاتيت B نسبت به آن مقاوم مي‌شود.
کم‌خوني (آنمي) و تعداد پايين گلوبول‌هاي سفيد خون
سردرد
درد هاي شکمي، تهوع، استفراغ، اسهال، سردرد، تب، بثورات جلدي، بيحالي، بي خوابي، سرفه، درد استخواني عضلاني و نوروپاتي محيطي از عوارض شايع اين دارو هستند.
در موارد نادر ممکن است ناراحتي لوزالمعده ايجاد شود.
لاکتيک اسيدوز نيز با مصرف اين دارو گزارش شده است.

شرايط نگهداري:
• در دماي اتاق نگهداري شوند.
• قرص‌ها را دور از آب نگهداري کنيد. در حمام يا آشپزخانه نگهداري نشوند.

اشکال دارويي:
قرص 100،150،300 ميلي گرمي و محلول خوراکي10 ميليگرم درميلي ليتر.

معرفي نگسيوم9
نگسيوم در واقع همان ازامپرازول (Esomeprazole) است که در درمان ريفلاکسهاي گاستروازوفاژيال با دوز ميليگرم در روز توصيه ميشود. مطالعات اخير نشان دادند که مصرف همزمان اين دارو با آسپيرين، که به علت پيشگيري از عوارض قلبي عروقي توصيه ميشود، ميتواند به طور قابل توجهي بروز عوارض گوارشي را کاهش دهد.
نام ژنريک: منيزيم اسومپرازول
نام آيوپاک:
2-((4-metohoxy-3,5-dimethylpyridin-2-yl)methylsulfinyl)-5-methoxy-1H-benzo[d]imidazole

فرمول شيميايي: C17H19N3O3S
شکل مولکولي:

شکل ‏2-8: شکل مولکولي نگسيوم

گروه دارويي: مهاركننده ترشح اسيد معده – مهاركننده پمپ پروتوني.
متابوليسم: به طور وسيع توسط انزيم CYP 2c19 متابوليزه ميشود.
دفع: کمتر از 1% داروي اصلي در ادرار ترشح ميشود و80% يک دوز خوراکي به صورت متابوليتهاي غير فعال در ادرار ترشح ميشود و مابقي از راه مدفوع دفع ميشود.

مکانيسم اثر:
مهار پمپ پروتون و پيشگيري از توليد اسيد معده اين دارو با مهار سيستم آنزيمي پمپ پتاسيم/هيدروژن باعث مهار ترشحات معدي از سلولهاي پارتيال ميشود.

فارماکوکينتيک:
فراهمي زيستي دارو بين 63 تا 90% ميباشد و غذا باعث كاهش جذب آن ميگردد. اس- امپرازول تا 90% به پروتئين‌هاي پلاسما باند مي‌شود. از طريق سيستم سيتوكرومP450 در كبد به متابوليت غيرفعال تبديل شده و تا 80% از طريق ادرار دفع ميشود. حدود 1% دارو به صورت دست نخورده از ادرار دفع ميشود. نيمه عمر دارو بين 1 تا 5/1 ساعت ميباشد.

موارد مصرف:
1- سوزش معده که به صورت درد قلبي تظاهر ميکند (Heart burn)دارو به علت کاهش توليد اسيد معده سبب کاهش درد و التهاب ميشود.
2- بهبود زخم قسمت بالايي روده و معده در اثر هليکوباکتر.
3- بهبود زخمهاي ايجاد شده در اثر ضد التهابهاي غير استروئيدي.
4- جلوگيري از ايجاد زخم در اثر ضد التهابهاي غير استروئيدي يا افراد در معرض خطر زخم معده.

موارد منع مصرف:
حساسيت به اسامپرازول و يا هريك از اجزاي تشكيل دهنده آن و يا حساسيت به امپرازول، پنتوپرازول و لانسوپرازول.
نارسائي كبدي.

تداخل‌هاي دارويي:
اين دارو سميت ديازپام، ديگوکسين و پني سيلين را تشديد ميکند.
آموكسي سيلين يا كلاريترومايسين-مصرف همزمان ممكن است باعث افزايش غلظت خوني اسامپرازول و 14 هيدروكسي كلاريترومايسين گردد.
كتوكونازول، املاح آهن و ديگوكسين- مصرف همزمان ممكن است جذب اين داروها را بدليل تغيير pH دستگاه گوارش، تحت تاثير قرار دهد.
وارفارين: مصرف همزمان ممكن است باعث افزايش زمان خونريزي و حتي مرگ ناشي از آن شود.

هشدارها:
در صورتي که قبلا به مدت طولاني از داروهاي مشابه نظير امپرازول استفاده کردهايد پزشک خود را مطلع سازيد.
سوزش در ناحيه معده وقفسه سينه، تهوع و سوء هاضمه ميتوانند نشانه التهاب معده در اثر مصرف طولاني اين دارو يا داروهاي مشابه باشد.
در افراد مسن احتمال شکستگي استخوان بخصوص در ناحيه لگن بالا ميرود.
بلافاصله بعد از خوردن نخوابيد.
تا حد امکان وزن خود را کم کنيد.
لباس تنگ نپوشيد.
سرتان را موقع خواب 20 سانتيمتر بالاتر نگه داريد.

مقدار مصرف:
1- درمان هليکوباکتر: اين دارو ميتواند همراه کلاريترومايسين يا آموکسي سيلين در درمان هليکوباکتر به کار رود. اين دارو با غذا تداخلي ندارد اگر در بلع مشکلي داريد ميتوانيد آن را در آب حل کرده و حداقل ظرف 30 دقيقه ميل نماييد. مقدارمصرف:20 ميليگرم2 بار در روز دوره درمان:يک هفته
2- درمان سوزش معده (heart burn) 40 ميليگرم در روز براي 4 هفته
3- زخم هاي ايجاد شده توسط ضد التهابات غير استروئيدي:20 ميلي گرم 8-4 هفته
4- پيشگيري از ايجاد زخم در افراد مستعد:20 ميلي گرم در روز

عوار

پایان نامه
Previous Entries بهبود عملکرد، افراد مبتلا Next Entries توسعه دانش