مواد مخدر، استان خراسان، زنان باردار

دانلود پایان نامه ارشد

ميداني مطالعه و گردآوري داده هاي تحقيق حاضر و ارتباط نزديک تر با افراد مورد مطالعه، اهميت و ضرورت انجام چنين مطالعه اي از ديد محقق بسي فزون تر و برجسته تر از مراحل ابتدائي مطالعه گرديده است.

1. 4 سئوالات اصلي مطالعه
اين مطالعه بطور كلي در پي پاسخ به دو سئوال عمده درباره مسا?له مورد بررسي مي باشد:
1) آثار و پيامدهاي اچ آي وي/ايدز بر خانواده هاي مبتلا كدامند؟
2) واكنش ها و همچنين سازوكارهاي مورد استفاده اين خانواده ها بمنظور مقابله با تكانه هاي ناشي از آثار و پيامدهاي ناگوار ايدز چه واكنش ها و سازوكارهايي مي باشند؟

1. 5 اهداف مطالعه
اهداف عمده اين مطالعه عبارتند از:
1- بررسي آثار و آسيب هاي اچ آي وي/ايدز بر خانواده هاي مبتلا.
2- بررسي وضعيت اقتصادي-اجتماعي موجود خانواده هاي درگير اچ اي وي/ايدز.
3- شناسايي الگوي واكنش خانواده ها در برابر تكانه ها و نوسانات شديد ناشي از آثار سوء اچ آي وي/ايدز.

1. 6 اچ آي وي/ايدز در ايران
اولين مورد آلودگي به ويروس اچ آي وي در ايران در سال 1365 در يک کودک پسر 7 ساله مبتلا به بيماري هموفيلي مشاهده گرديده است. (وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکى،اسفندماه ????)

1. 6. 1 افراد و گروههاي در معرض خطر آلودگي به HIV در ايران
با توجه به عوامل مخاطره آميز آلودگي به HIV و در نتيجه ابتلاي به ايدز، مي توان تصور كرد كه برخي از افراد و گروهها مخاطره بالاتري در رابطه با آلودگي به ويروس ايدز نسبت به ساير افراد و گروهها در جامعه دارند. از اين افراد بعنوان افراد و گروههاي در معرض خطر ياد مي شود. گروههاي در معرض خطر به افرادي گفته مي شود كه به دليل انجام رفتارهاي پر خطر (اجباري و يا اختياري) و يا نوع شغل شان، با خطر آلودگي بيشتري روبرو هستند. قودجاني (1384) مهمترين اين گروهها در ايران را به ترتيب اولويت اينگونه ذكر نموده است:
1) مصرف كنندگان تزريقي مواد مخدر كه از سرنگ و ساير وسايل تزريق مشترك استفاده ميكنند.
2) شاغلين جنسي4 (تن فروشان يا روسپيان)
3) شركاي جنسي مصرف كنندگان تزريقي مواد مخدر
4) شركاي جنسي شاغلين جنسي
5) همجنسگرايان و شركاي جنسي آنان
6) همسران افراد آلوده يا بيمار و نوزادان مادران آلوده
7) كساني كه بطور مكرر خون و فرآورده هاي خوني دريافت مي كنند (هموفيلي ها و…).
8) افرادي كه دور از خانواده زندگي مي كنند و در معرض روابط جنسي حفاظت نشده هستند و افرادي كه به كشورهاي ديگر سفر مي كنند.
9) افرادي كه به روشهاي غير استريل و نادرست اقدام به اعمالي چون سوراخ كردن گوش، خالكوبي، ختنه و حجامت مي كنند يا از تيغ، خلال دندان و سرنگ و سوزن مستعمل مشترك استفاده مي كنند.
10) افرادي كه به دلايل شغلي با وسايل برنده و تيز سرو كار دارند. مانند پزشكان، دندانپزشكان، جراحان، پرستاران و آرايشگران.
البته مي توان به گروههاي مذكور زندانيان را نيز افزود؛ افرادي كه در محيط مخاطره آميز و ريسك زايي بسر مي برند و احتمال‏ آلوده شدن شان به ويروس ايدز بسيار زياد است.
بر اساس “گزارش جهاني اپيدمي ايدز” بخش ايدز سازمان ملل (UNAIDS) ميزان افراد يا گروههاي در معرض خطر در سال 2005 در ايران که تحت پوشش برنامه هاي پيشگيري از آلودگي به اچ آي وي قرار گرفته اند 4/11 درصد بوده است. البته اين گروه از افراد فقط شامل کساني مي شود که تزريق مواد مخدر داشته و بدلايل عدم وجود آمار دقيق در زمينه ساير گروهها و وجود “انگ” نسبت به برخي گروههاي در معرض خطر و مخفي بودن فعاليت گروههاي مذبور در ايران آمار و اطلاعات مشخصي از پوشش اين گروهها تحت برنامه هاي پيشگيري و کنترل HIV وجود ندارد.

1. 6. 2 آمارهاي مربوط به اچ آي وي/ايدز در ايران و جهان

1. 6. 2. 1 آمار مربوط به موارد شناخته شده اچ آي وي/ايدز بصورت سالانه در ايران
اولين مورد ابتلا به اچ آي وي در ايران در سال 1365 گزارش شد. از آن پس تا سال 1374 در گزارش هاي ساليانه، موارد شناخته شده افزايشي اندك و تدريجي داشت (جدول ذيل).

سال موارد سال موارد
1366 1 1374 14
1367 3 1375 34
1368 6 1376 33
1369 10 1377 29
1370 25 1378 26
1371 17 1379 69
1372 31 1380 84
1373 21 1381 275

در سال 1374 با شناسايي همه گيري در برخي از
زندان هاي كشور موارد شناخته شده به يكباره افزايش چشمگير يافت كه اين سير صعودي تاكنون نيز ادامه دارد. اولين مورد انتقال اچ آي وي از راه مصرف تزريقي مواد در سال 1371 شناسايي شد و تا سال 1374، هر ساله تنها حدود 5 مورد جديد انتقال اچ آي وي از اين راه شناسايي گرديد. ولي با شناسايي همه گيري، بطور ناگهاني، انتقال از راه مصرف تزريقي مواد طي سال 1374 به ميزان 30 برابر نسبت به سال قبل از آن افزايش يافت و براي اولين بار بعنوان شايع ترين راه انتقال مطرح گرديد و در سالهاي بعد نيز بعنوان شايع ترين راه انتقال باقي ماند. طبق آخرين آمار منتشره تا تاريخ 1/10/84 مجموعاً 12556 نفر افراد مبتلا به اچ آي وي/ايدز در كشور شناسايي شده اند كه از اين تعداد 631 نفر وارد مرحله ايدز شده و 1457 نفر نيز فوت كرده اند. همچنين 4/5% مبتلايان شناسايي شده زن بوده اند. تاكنون بيشترين راه انتقال موارد شناسايي شده، استفاده از وسايل تزريق مشترك در مصرف كنندگان تزريقي مواد بوده و تا تاريخ فوق مجموعاً 3/62% از موارد ابتلا به علت مصرف تزريقي مواد، 4/7% به علت رابطه جنسي، 5/0% از راه مادر به كودك و 9/1% به علت دريافت فراورده هاي خوني بوده و راه انتقال در 9/27% از مبتلايان نامشخص بوده است. هر چند سهم راه انتقال جنسي در موارد شناسايي شده طي چند سال گذشته بطور نسبي ثابت مانده و در كل موارد گزارش شده در هر سال در حدود 5 الي 8 درصد بوده ولي عدد مطلق آن بطور مداوم افزايش يافته است و از 50 نفر در سال 1379به حدود 200 نفر فقط در سال1383رسيده است.
همچنين سهم راه انتقال ناشناخته نيز در موارد شناسايي شده در چند سال گذشته بطور مداوم افزايش يافته و از 2/8% در سال 1377 به 1/28% در سال 1381 رسيده است. در اين زمينه فرضيه ذيل مطرح مي باشد كه حداقل بخشي از افزايش راه انتقال ناشناخته به علت افزايش موارد انتقال جنسي بوده كه به علت ننگ و عار ناشي از آن عملاً ناشناخته مانده است.
همچنين تا تاريخ 1/10/84 از كل مبتلايان شناسايي شده، 4/0% در سن 4 سال و كمتر و 5/0% بين 5 تا 14 سال بوده اند. سن بيشتر مبتلايان شناسايي شده بين 25 تا 34 سال (8/40%) و سپس 35 تا 44 سال (7/29%) بوده است(1). از طرفي بروز همه گيري در استان هاي مختلف كشور يكسان نبوده و تا تاريخ 1/7/84 ميانگين ميزان بروز سالانه آن براي كل جمعيت برحسب موارد شناسائي شده از 3/2 نفر در صدهزار نفر تا 6/103 نفر درصد هزار نفر در استان هاي مختلف متغير بوده است. بنظر مي آيد اين ناهمگوني بعلت تفاوت در شيوع رفتارهاي پرخطر در مناطق مختلف و همچنين تفاوت در ميزان ارائه خدمات منجر به شناسايي موارد باشد. حتي در مورد شايع ترين راه انتقال در كشور همگوني وجود ندارد يعني اگر چه در اكثريت مطلق استانها شايع ترين راه انتقال تزريقي بوده، ولي در يك استان سهم راه انتقال جنسي با راه انتقال تزريقي برابري داشته است.
شيوع همه گيري در گروه هاي مختلف جمعيتي و از جمله گروه هاي پرخطر به خوبي مشخص نيست. بيشترين اطلاعات در مورد مصرف كنندگان تزريقي و زنان باردار موجود است. در زنان باردار در كليه بررسي هاي مدل ديده وري كه تاكنون انجام شده و شامل 5456 نفر بوده، تنها يك مورد ابتلا به اچ آي وي شناسايي شده است. در مصرف كنندگان تزريقي مواد هم اگر چه از سال 1374 به يكباره موارد شناسايي شده كه از راه تزريق مبتلا شده اند، افزايش يافته ولي شيوع ابتلا در كليه بررسي هايي كه تا سال 1379 انجام شده كمتر از 2-1% بوده است. اما از سال 1382، در تمامي ديده وريها و بررسي هاي انجام شده، شيوع اچ آي وي در مصرف كنندگان تزريقي مواد بيش از 5% گزارش شده است. از سال 1380 موارد شناسايي شده در همسران مبتلايان نيز افزايش يافته و از حدود 6 مورد در سال 1380 (5/0% كل مبتلايان شناسايي شده در آن سال) به 76 مورد (2% كل مبتلايان شناسائي شده در سال 1383) افزايش يافته است. شيوع اچ آي وي در تن فروشان نيز بخوبي معلوم نيست ولي در گزارشات پراكنده از صفر تا اعداد بسيار بالاتر متغير بوده است. اگر چه بنظر مي آيد در گزارش هايي كه شيوع بالا بوده، غالباً تن فروشاني بوده اند كه مصرف تزريقي مواد هم داشته اند.
همچون ساير كشورها در ايران نيز موارد شناسايي شده تنها بخشي از كل موارد ابتلاست. تخمين تعداد موارد ابتلا در سال 1382 برابر 40،000-30،000 نفر، در سال 1384 برابر 70،000-60،000 نفر بوده است (وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي 1385).
تا ابتداي دي ماه1385 آخرين آمارهاي رسمي موجود در رابطه با اچ آي وي/ايدز بر اساس گزارش مركز مديريت بيماريهاي وزارت بهداشت‏،‏ درمان و آموزش پزشكي طبق جدول ذيل مي باشد:
جدول موارد ابتلا به HIV و ايدز بر حسب جنس در ايران تا تاريخ 1/10/1385
جنس
مبتلا به HIV و ايدز
مبتلا به ايدز
فوت

تعداد
درصد
تعداد
درصد
تعداد
درصد
مرد
13308
94.4
789
91.3
1695
96.3
زن
782
5.6
75
8.7
65
3.7
جمع
14090
100
864
100
1760
100
– منبع: گزارش مركز مديريت بيماريهاي وزارت بهداشت، دي ماه 1385
1. 6. 2. 2 توزيع جغرافيايي اچ آي وي/ايدز در ايران

جدول ذيل موارد گزارش شده آلودگي به اچ آي وي و ايدز به تفكيك استان را تا تاريخ 1/1/1383 نشان مي دهد. در محموع تا پايان سال 1382‏، در كشور 6746 مورد آلودگي به اچ آي وي گزارش شد كه 6419 مورد از آن را مردان و 327 مورد ديگر را زنان تشكيل مي دادند.

– منبع: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي(1385).
* از آنجا كه در سال 1383 هنوز استان خراسان به سه استان خراسان شمالي‏، رضوي و جنوبي تقسيم نشده بود داده فوق مربوط به كل خراسان (شمالي، رضوي و حنوبي) مي باشد.

داده هاي فوق گوياي اين مطلب مي باشند كه استانهاي كرمانشاه، تهران و فارس به ترتيب داراي بيشترين فراواني موارد گزارش شده آلودگي به اچ آي وي و ايدز مي باشند.

1. 6. 2. 3 راههاي عمده انتقال اچ آي وي در ايران
در گزارش سال 2005 UNAIDS در زمينه راههاي انتقال ويروس ايدز در ايران به اين موارد اشاره شده است:
– 9/60 درصد از راه تزريق (در ميان استفاده كنندگان مواد مخدر)
– 3/7 درصد از راه انتقال جنسي
– 2 درصد از طريق خون و فرآورده هاي خوني
– 4/0 درصد از طريق انتقال از مادر به فرزند
– 4/29 درصد راه انتقال موارد نيز نا مشخص بوده است.

داده هاي ايدز در ايران در سالهاي (2006-2005)

کل مبتلايان به HIV
نرخ شيوع در افراد بزرگسال 49-15 ساله (به درصد)
کل مرگ ناشي از ايدز
تعداد زنان 15+ آلوده به HIV
2005
66000 نفر
2/0
1600
11000 نفر
2003
37000 نفر
1/0
1000
4800 نفر
-منبع: UNAIDS
البته لازم به يادآوري است که غالباً آمارهاي سازمانهاي بين المللي در مورد افراد آلوده و مبتلايان به ايدز در کشورها داده هايي متفاوت با آمارهاي اعلام شده توسط مسئولين مربوطه کشورهاي مذبور است که اين امر در مورد بسياري از کشورها که داده هاي ايدز به لحاظ مسائل اخلاقي و سياسي از حساسيت بسياري برخوردار است، مصداق دارد. در ايران نيز با وجود اعلام UNAIDS مبني بر وجود 66000 مبتلا به HIV در سال 2005، طبق اظهارات مقامات بهداشتي کشور تا نيمه سال 1384 (2005 ميلادي)، حدود13000 نفر از مبتلايان به بيماري ايدز شناسايي شده بودند.اين رقم در سال 1380، 1363 مورد و در سال 1383، 2521 مورد بوده است که رشد متوسط سالانه حدود 23 درصد را نشان مي دهد. طبق آخرين آمارهاي منتشره توسط مرکز کنترل بيماريهاي وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکي در 31 خرداد 1385 تعداد کل موارد ابتلا 13357 نفر بوده است.5/94 درصد

پایان نامه
Previous Entries ايدز، ويروس، بررسي Next Entries مواد مخدر، مصرف مواد، افراد مبتلا