منبع پایان نامه درمورد کارآفرینی، صنایع دستی، توسعه گردشگری، جامعه محلی

دانلود پایان نامه ارشد

او نوآوری را ملاک کارآفرینی می داند و ویژگی تعیین کننده همانا انجام کارهای نو و یا ابداع روش نو در انجام کارهای جاری است. کارآفرینی ها اگرچه انواع گوناگونی دارند ولی اغلب کوچک و متوسط مقیاس اند. این نوع کارآفرینی ها به عنوان یکی از مهمترین بخش های اقتصاد ملی به حساب می آید. همچنین موجب اشتغالزایی به خصوص در زمان رکود اقتصادی می شود و همچنین منبع عمده خلاقیت به شمار آمده، موجب ایجاد رقابت شده و همچنین موجب رشد کسب و کارهای آتی می شوند. کارآفرینی های کوچک و متوسط مقیاس برای رشد و پویایی اقتصاد بسیار مهم هستند (هیلاری ،2000).

1-1-1-1-2-2- انواع کارآفرینی ها در گردشگری
موریسون67 (2006) انواع کارآفرینی در گردشگری را به صورت زیر تقسیم کرده است:

زوج کارآفرین : همسران و زوج های کاری که مسئولیت های خانواده و کاری را به صورت کاراتر و موثرتر مدیریت می کنند.
کارآفرینان قومی : گروه های اقلیت قومی که در بازارها و نسج قومی فعالیت می کنند.
کارآفرینان خانوادگی : گرد هم آوردن سیستم های اجتماعی و کسب و کار توسط خانواده که جهت اشتغال خانواده به بازارهای گردشگری خدمات ارائه می دهند.
کارآفرینی زنان : استفاده از کسب و کار به عنوان روشی برای انعطاف پذیری بیشتر در مدیریت مسئولیت های خانواده.
کارآفرینی با سبک زندگی خاص : مانند یک مربی اسکی که کسب و کاری را برای چهار ماه از سال طوری ایجاد می کند که درآمد کافی برای هزینه های مابقی سال داشته باشد.
کارآفرینان کوچک : استخدام کمتر از 10 نفر به طور عمدی جهت محدود نگاه داشتن اندازه کسب و کار.
کارآفرینی به سبک سبد تجاری : کارآفرینانی که همزمان مالک بیش از یک کسب و کارند که موجب بدست آوردن عواید بیشتری برای آنان می شود.
کارآفرینی پی در پی : در این نوع کارآفرینی ، فرد کارآفرین یک سری متوالی از کسب و کارها را که به وسیله فرصت های بازار ایجاد می شود و به سرعت از میان می رود، ایجاد می کند.
کارآفرینی اجتماعی : در این نوع کارآفرینی ، فرد مهارت های کسب و کار را با اهداف اجتماعی ترکیب می کند ( موریسون،2006).

در بخش خصوصی گردشگری نیز می توان به سه نوع کارآفرینی اشاره کرد:

کسب و کارهای خانوادگی یا فردی: که اغلب دارای مقیاس کوچک و بسیار نزدیک به محل زندگی فرد است همچنین سرمایه این نوع کسب و کارها محدود است و با نیروی کار خانوادگی اداره می شوند. این قبیل کارآفرینی ها در تصمیم گیری بسیار سریع عمل کرده و می توانند با نوسانات بازار آسانتر برخورد کنند. اما اغلب این کسب و کارها در افزایش سرمایه دچار مشکل هستند. آنان علاقه به توسعه کسب و کار خود به صورت مرحله ای دارند و از پذیرش ریسک خودداری می کنند. اغلب فروشگاه های مربوط به محصولات گردشگران مانند صنایع دستی، کارآفرینی های گردشگری مزرعه محور و مهمانخانه های کوچک در این دسته جای می گیرند.

شرکت های کوچک با حداکثر 25 کارمند: که اغلب توسط یک خانواده یا شمار محدودی از افراد که غالبا بومی هستند، اداره می شوند. آنان تمایل به وفاداری به نواحی محلی خود دارند و افراد بومی را به کار می گیرند و از منابع محلی استفاده می کنند. کارکنان آنها معمولا شامل کارکنان فصلی یا پاره وقت هستند که این مساله آنها را قادر به کنترل هزینه ها و برخورد مناسب با نوسانات می کند. تیم کارکنان این نوع از کارآفرینی ها به اندازه ای است که مدیریت یا دیگر کارکنان توانایی اموری نظیر بازاریابی ، حسابداری و. . را دارند. فروش این نوع از کارآفرینی ها به گونه ای است که قادر به جذب منابع مالی جدید هستند.

شرکت های بزرگتر: که اغلب دارای تسهیلات چندگانه هستند و همیشه در یک منطقه فعالیت نمی کنند برای مثال هتلها و یا رستوران های زنجیره ای. آنان اغلب وفاداری به ناحیه خاصی ندارند و ممکن است نیروی کار و منابع مورد نیاز خود را از خارج از ناحیه فعالیت خود جذب کنند. این کسب و کارها حرفه ای عمل می کنند و آگاهی مبسوطی از خواسته های گردشگران و همچنین استانداردها دارند و منابع مورد نیاز برای برآوردن خواسته های بازار جدید را نیز دارا می باشند (لردکیپانیدز،2002).

2-1-1-1-2-2- تعریف SMEs68
تعریف واحدی از شرکت های متوسط و کوچک مقیاس به عنوان نوعی از کارآفرینی، وجود ندارد که دلیل عمده آن نیز تنوع و گوناگونی بسیاری است که در کسب و کارها وجود دارد. حتی معیار واحدی نیز برای کوچکی وجود ندارد. SME ها را می توان بر اساس چهار مورد تعریف کرد: با توجه به کارکنان، حجم معاملات یا کل فروش ، مالکیت و همچنین دارایی. ساده ترین مفهوم کمی SME بر اساس تعداد کارکنان است که پیشنهاد می دهد که این شرکت ها باید کوچکتر از کمپانی های نمونه بزرگتر خود باشند ( سامالیزتو ، 2001) 69.
همچنین بر طبق تعریف اتحادیه اروپا ، SME شامل سه گروه زیر می شود: خیلی کوچک(Micro)، کوچک(Small) و متوسط(Medium). در کسب و کارهای خیلی کوچک تعداد کارمندان بین 9-1 نفر در کسب و کارهای کوچک 49-10 نفر و متوسط بین 240-50 نفر است (هیلاری، 2000)70.
در تعاریف کیفی بر ویژگی های خاص SME ها که آنها را از کمپانی های بزرگتر متمایز می سازد، تمرکز شده است. مانند تعاریف کمی تنوع زیادی در تعاریف کیفی نیز وجود دارد. برای مثال بر طبق تعریف کمیته توسعه اقتصادی آمریکا71 یک کسب و کار کوچک حداقل دارای دو خصوصیت از موارد زیر است :
– دارای مدیریت مستقل است. زیرا که مدیر مالک کسب و کار است.
– مالکیت آن یک شخص یا اشخاص محدودی است.
– محدوده عملیات آن در درجه اول محلی است اگرچه بازار آن می تواند لزوما محلی نباشد.
– کسب وکار در مقایسه با صنایع بزرگتر خود مقیاس کوچکتری دارد.

به طور خلاصه رایجترین معیارهای کیفی در تعریف کارآفرینی های کوچک و متوسط مقیاس ، استقلال در مالکیت، اداره آن توسط اشخاص محدود یا به صورت خانوادگی است (لردکیپانیدز، 2002).

در دستور کار 21 نیز کارآفرینی به عنوان یکی از مهمترین نیروهای محرکه در نوآوری ، افزایش کارایی بازار و به وجودآورنده فرصت های اقتصادی بی شمار در نظر گرفته شده است. کارآفرینی های کوچک و متوسط مقیاس به خصوص نقش بسیار مهمی در شکوفایی اقتصادی و اجتماعی بسیاری از کشورها بازی می کند. اغلب چنین کارآفرینی هایی ابزار اصلی و مهمی در توسعه به خصوص در مناطق روستایی و افزایش اشتغال در فعالیت هایی به غیر از کشاورزی و ابزاری در جهت بهبود وضعیت زنان محسوب می شود ( برنامه دستور کار 21 سازمان ملل متحد).

گودوین معتقد است که توسعه گردشگری منجر به توسعه SME ها می شود. گردشگری به عنوان صنعتی که دائما در معرض تغییرات محیطی است به بستری مناسب برای ظهور و رشد کارآفرینی تبدیل شده است. با توجه به اهمیت کارآفرینی در تولید ثروت و ویژگی گردشگری به عنوان ابزاری برای توزیع و بازتوزیع ثروت در تمامی سطوح جامعه به نظر می رسد این امر کمک موثری برای توسعه جوامع میزبان و توانمندسازی آنان به شمار می رود (اشلی و همکاران،2001).

همچنین توسعه گردشگری فرصتی را برای سرمایه گذاری و کار آفرینی کوچک مقیاس و ایجاد پیوند اقتصادی فراهم کرده است. کسب و کارهای کوچک مقیاس می توانند بسیار موثرتر به تغییرات بازار پاسخ دهند. کارآفرینی از طریق ایجاد کسب و کارهای کوچک و متوسط نقش فزاینده و رو به رشدی را در اقتصاد کشورها ایفا می کنند. گردشگری اغلب شامل کسب و کارهای کوچک است. به همین دلیل کارآفرینان می توانند از این طریق به رفاه اجتماعی و اقتصادی جوامع کمک نمایند. اخیرا ادبیات گردشگری بیانگر علاقه به کارآفرینی در کسب و کارهای کوچک در حال ظهور در گردشگری می باشد. این علاقه بیشتر به پتانسیل گردشگری برای توسعه پایدار بر می گردد. این کسب و کارها اغلب با مالکیت محلی و به صورت خانوادگی اداره می شوند. کسب و کارهای کوچک بدون سرمایه گذاری زیاد ایجاد می شوند و کارمندان زیادی نمی خواهند و ترجیحا از افراد خانواده برای انجام کارها استفاده می شود (دابلس ، 2000: 155)72.

کارآفرینان بومی به عقیده هیلی (1992) شامل افراد بومی می شود که خلاقیتی عملی از خود نشان داده و توانایی تبدیل آن به واقعیت مدیریت موثر منابع و فرصت ها را دارند و به این ترتیب سود اقتصادی کسب می کنند ضمن آن که نیازهای محلی را هم تامین می کنند. کارآفرینی بومی در صنعت گردشگری احتمالا سودهای اقتصادی زیادی به اضافه منافعی چون خوداتکایی ، اعتماد به نفس و افزایش احساس موثر و مفید بودن برای افراد به همراه خواهد داشت (برگرفته از نبلت و گرین ، 1999). همچنین برونر (1996) معتقد است که مردم محلی از مزایای توسعه گردشگری از طریق شکوفایی و رونق کسب و کارهای کوچک و متوسط مقیاس منتفع می شوند. او معتقد است که کسب و کارهایی نظیر صنایع دستی با توسعه گردشگری رونق مجددی را تجربه می کنند (به نقل از مامدی73،2004).

از جمله منافع اجتماعی – اقتصادی حاصل از کارآفرینی برای جوامع از دیدگاه میدلتون و کلارک (2001) شامل موارد زیر است :

به دلیل حضور کارآفرینان در جامعه محلی منافع ملی حاصل از کارآفرینی در جامعه باقی می ماند. بنابراین آنها منابع خوبی برای منافع مالی و اشتغالزایی به شمار می روند.

کارآفرینان گردشگری با ارائه خدمات و محصولات خود مانند رویارویی گردشگران با جامعه محلی و آشنایی با ارزشها و فرهنگ منطقه، گوشه ای از زندگی جامعه محلی را به آنها نمایش می دهند (موریسون ،2006).

3-1-1-1-2-2- گردشگری و کارآفرینی در صنایع دستی:
به دلیل اینکه گردشگری مصرف کننده بسیاری از محصولات و خدمات از جمله صنایع دستی است ، توسعه این صنعت و افزایش تقاضای گردشگران برای محصولات صنایع دستی و سوغات می تواند فرصتی برای هنرمندان و صنعتگران جهت ایجاد کارآفرینی های کوچک و متوسط مقیاس ایجاد کند. صنایع کوچک مقیاس از جمله صنایع دستی می تواند نقش مهمی در توسعه اقتصادی کشورهای در حال توسعه بازی کند. توسعه کارآفرینی های کوچک مقیاس در بخش صنایع دستی توانسته است به بهبود وضعیت اقتصادی بسیاری از کشورها و ایجاد پیوند اقتصادی در این جوامع کمک کند. همچنین ایجاد این کارآفرینی های کوچک مقیاس می تواند منجر به افزایش شغل برای صنعتگران و ایجاد و افزایش درآمد برای این گروه شود (جایاواردهانا،2009)74.

گردشگری به عنوان ابزاری مهم در حمایت و توسعه کسب و کارهای کوچک و متوسط مقیاس به خصوص در بخش صنایع دستی در مناطق شهری و مخصوصا مناطق روستایی مورد توجه بسیاری از کشورها قرار گرفته است. این صنعت می تواند مشوق توسعه بخش صنایع دستی و به وجودآورنده اشتغال در زمینه تولید ، بازاریابی و فروش این محصولات باشد. توسعه گردشگری در بسیاری از مناطق از جمله کارائیب موجب گسترش کارآفرینی های بومی کوچک مقیاس صنایع دستی و شکوفایی این بخش شده است. ایجاد این کارآفرینی ها منجر به ایجاد شغل برای سایر صنعتگران و ایجاد درآمد برای آنها شده است (زاپینو،2005) 75.

در تحقیقات لردکیپانیدز نیز مشخص شد که کارآفرینی های کوچک مقیاس تولید و فروش صنایع دستی به منظور فروش به بازار گردشگران توسعه چشمگیری یافته است. همچنین گسترش این کارآفرینی ها نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی افراد و اشتغالزایی و ایجاد درآمد در ناحیه مورد مطالعه داشته است. او معتقد است افزایش کارآفرینی های گردشگری توانسته است از فرهنگ بومی از طریق فروش محصولات صنایع دستی و هنری به گردشگران حمایت کند. همچنین توسعه گردشگری علاقه جوانان به حفاظت از فرهنگ و صنایع دستی را نیز افزایش داده است (لردکیپانیدز،2002).
همچنین هیلی معتقد است با افزایش توجه گردشگران به صنایع دستی و سوغات و افزایش درآمد صنعتگران ، این افراد تمایل بیشتری به گسترش کسب و کار خود پیدا می کنند. توسعه گردشگری علاقه صنعتگران به ایجاد کارگاه های تولید و فروشگاه های صنایع دستی به منظور فروش به گردشگران را بیشتر می کند (هیلی، 2009).

همچنین بخشی از کارآفرینی به ایجاد محصولات جدید و تولید و عرضه موثرتر کالاها باز می گردد. به زعم هیسریچ و

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درمورد صنایع دستی، کارآفرینی، توسعه گردشگری، ایجاد اشتغال Next Entries منبع پایان نامه درمورد صنایع دستی، توسعه گردشگری، ایجاد اشتغال، کشورهای در حال توسعه