منبع پایان نامه درمورد ورشکستگی، جریان نقدی، درماندگی مالی، سودآوری

دانلود پایان نامه ارشد

درصد و با استفاده از MLP، 94 درصد بدست آمد.
ژانگ، هو، پاتوا و ایندرو83 (1999) براساس اطلاعات 220 شرکت (متشکل از 110 شرکت ورشکسته و 110 شرکت غیرورشکسته) مدلی را با استفاده از شبکههای عصبی مصنوعی ارائه دادند. آنها از 6 متغیر که 5 مورد آن همان 5 متغیر پیشنهادی آلتمن بود استفاده کردند. متغیر ششمی که آنها به مدل اضافه کردند نسبت دارائیهای جاری به بدهیهای جاری بود. در این پژوهش نمونهها براساس کدهای SIC84 و ارزش دارائیهایشان با هم تطبیق داده شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که دقت کلی پیشبینی شبکههای عصبی از رگرسیون لوجستیک بیشتر است. گفتنی است که در این مطالعه، از MLP به همراه الگوریتم یادگیری GRG2 استفاده شد.
شاه و مرتزا85 (2000) مدلی را با استفاده از شبکههای عصبی مصنوعی برای پیشبینی ورشکستگی ارائه دادند. در این مطالعه از اطلاعات 60 شرکت ورشکسته و 54 شرکت غیرورشکسته بین سالهای 1992 تا 1994 استفاده شد. آنها از 8 نسبت مالی استفاده کردند که عبارت بودند از:
دارائیهای جاری به بدهیهای جاری؛
فروش به وجوه نقد؛
فروش به متوسط حسابهای دریافتی؛
سود قبل از بهره و مالیات به هزینههای بهره؛
کل بدهیها به کل دارائیها؛
کل دارائیها به حقوق صاحبان سهام؛
سود خالص به فروش؛ و
سودخالص به ارزش دفتری سهام عادی.
این نسبتها بر اساس مطالعات قبلی و مشاوره با متخصصان مالی انتخاب شدند. دقت پیشبینی این مدل 73 درصد بدست آمد.
9-1-2- شناسایی شرکت‌های ورشکسته
با توجه به تعریف‌های ارائه شده یک شرکت را زمانی می‌توان از نظر حقوقی ورشکسته دانست که بدهی‌های آن بیش از مجموع ارزش دارایی‌ها باشد. برای این منظور برخی از تحقیقات انجام شده در حوزه ساختار سرمایه حدی را به عنوان ارزش آستانه ورشکستگی86 تعیین کرده‌‌اند. طبق تعریف چنانچه دارایی شرکت پایین‌تر از ارزش آستانه ورشکستگی شرکت باشد آنگاه شرکت وارد مرحله ورشکستگی خواهد شد یا به عبارت دیگر ارزش مورد انتظار دارایی‌های شرکت کمتر از مجموع بدهی‌های شرکت گردیده و از نظر تئوریک شرکت ورشکسته تلقی می‌شود هر چند که در عمل ممکن است ارزش واقعی دارایی‌ها با ارزش مورد انتظار آنها متفاوت باشد و شرکت تا مدت‌های زیادی به فعالیت خود ادامه دهد بدون اینکه در پرداخت بدهی‌ها با مشکلی مواجه شود و یا اینکه دادگاه حکم ورشکستگی شرکت را صادر نماید.
10-1-2- متغیرهای مؤثر در پیش‌بینی ورشکستگی:
اغلب افراد از پيشبيني براي تصميمگيري و برنامهريزي براي آينده استفاده ميکنند. پيشبيني عبارت است از فرآيند ايجاد تصوير از وضعيت آينده با استفاده از دادههاي موجود. از جمله این دادهها متغیرهای ذیل میباشند:
1-10-1-2- نسبت‌های مالی
در تعداد قابل ملاحظه‌ای از مطالعات انجامشده از نسبت‌های مالی در پیش‌بینی ورشکستگی و درماندگی مالی شرکت‌ها استفاده شده است. بعد از معرفی اثر برجسته بیور (1966) علاقه محققان به استفاده از نسبت‌های مالی در پیشبینی ورشکستگی به نحو چشمگیری افزایش پیدا کرد.
به جز بیور (1966) و آلتمن که تحقیقات آنها قبلاً به تفصیل شرح داده شد، دکین (1972) و اولسون (1980) پژوهشگران برجسته دیگری بودند که در زمینه استفاده از نسبت‌های مالی در پیش‌بینی ورشکستگی، تحقیقاتی انجام دادند.
دکین (1972) چهارده نسبت مالی مورد استفاده بیور را بررسی کرده و از آنالیز تشخیص چند متغیره (MDA) به منظور معرفی روشی جایگزین برای پیش‌بینی درماندگی مالی شرکت‌ها بهره برد. نتایج وی نشان داد که پیش‌بینی صحیح و دقیق تعداد زیادی از ورشکستگی‌های با استفاده از نسبت‌های مالی تا سه سال قبل از وقوع، امکانپذیر است.
در ادامه اولسون (1980) با استفاده از نسبتهای مالی و مدل لاجیت دریافت که چهار مؤلفه اساسی، تأثیر چشمگیری بر احتمال ورشکستگی ظرف مدت یک سال دارند:
– اندازه شرکت؛
– ساختار مالی؛
– عملکرد؛ و
– نقدینگی کوتاهمدت.
متولسکی و کاستاگنا 87(1981) به منظور پیشبینی ورشکستگی در استرالیا، ده نسبت مالی (که سودآوری، نقدینگی، اهرم مالی، پوشش بهره، و ترکیب منابع مالی شرکت‌ها را‌ اندازهگیری میکردند) را مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد که بین میانگین مجموع نسبتهای مالی شرکتهای ورشکسته و شرکتهای غیرورشکسته در همه پنج سال قبل از وقوع ورشکستگی، اختلاف معناداری وجود دارد.
لینکلن88 (1984) معتقد است تحلیلگران باید در بررسی علل ورشکستگی مالی شرکتها بر صورت‌های مالی متمرکز شوند؛ زیرا همه مؤلفههای اثرگذار بر موفقیت یا شکست یک شرکت در صورتهای مالی آن منعکس می‌گردد. به عنوان مثال ضعف مدیریت که اصلی‌ترین دلیل ورشکستگی شرکت‌ها است در نهایت در صورت سود و زیان منعکس می‌گردد و یا کاهش رشد اقتصادی در صورت جریان نقدی و کاهش سطح اعتبار در ترازنامه شرکت بازتاب پیدا خواهد کرد. او سودمندی نسبتهای حسابداری در توصیف سطوح ریسک و ناتوانی در بازپرداخت بدهی را مورد بررسی قرار داد و شش جریان اطلاعات مالی یعنی سود، جریان نقدی، دارائی‌ها، بدهی‌ها، حقوق صاحبان سهام و سرمایه در گردش را تعریف کرده و سپس با ترکیب آنها 39 نسبت را معرفی نمود. این تحقیق سودمندی نسبت‌های مالی در توصیف سطوح ریسک مربوط به ناتوانی در بازپرداخت بدهی را تأیید کرد.
موسمن و همکاران89 (1998) چهارگونه مدل پیشبینی ورشکستگی که بر مبنای نسبتهای مالی، جریانات نقدی، بازده سهام و انحراف استاندارد بازده بودند را با یکدیگر مقایسه نمودند. آنها دریافتند که همه این مدل‌ها از نظر آماری حائز اهمیت بوده و مدل مبتنی بر نسبت‌های مالی از بیشترین اثربخشی در توضیح احتمال ورشکستگی برخوردار می‌باشد.
لنوکس90 (1999) علل ورشکستگی شرکتهای بریتانیایی پذیرفتهشده در بورس را با استفاده از نسبت‌های مالی و مؤلفههای خاص هر شرکت بررسی نمود. نسبتهای مالی او در سه طبقه جای می‌گرفتند: سودآوری، اهرم مالی و جریان نقدی.
تحقیق مذکور نشان داد که سودآوری، اهرم مالی و جریان نقدی تأثیرات چشمگیری بر احتمال ورشکستگی دارند.
ترتسکی و مک ایون91 (2001) در تحقیق خود به بررسی پنج طبقه اصلی نسبتهای مالی یعنی ریسک عملیاتی، سودآوری، نقدینگی، اهرم مالی و ریسک انتظارات بازار پرداخته و دریافتند که متغیرهای عمده حسابداری شرایط را برای شرکت‌هایی که مراحل مختلف درماندگی مالی را پشت سر می‌گذارد، تغییر می‌یابد.
لنسبرگ و همکاران (2006) یک مدل طبقهبندی ورشکستگی را برای شرکتهای نروژی ابداع نمودند. این محققان 28 متغیر پیشبینیکننده ورشکستگی متشکل از نسبتهای مالی و غیر مالی را بررسی کرده و نشان دادند که اطلاعات حسابداری برای شرکتهای بزرگ بیشتر اهمیت دارد تا برای شرکت‌های کوچک. یافتههای آنها همچنین گویای آن بود که مهمترین اطلاعات برای شرکتهای کوچک، اطلاعات نقدینگی و همچنین غیر حسابداری می‌باشد.
طبق استدلال آلتمن (2000) میتوان گفت که به طور کلی نسبتهای سودآوری، نقدینگی و توان بازپرداخت بدهی، مهمترین متغیرهای پیشبینیکننده ورشکستگی هستند. البته ترتیب اهمیت آنها مشخص نیست، زیرا در مطالعات انجامشده، یک نسبت متفاوت به عنوان مؤثرترین معیار معرف ورشکستگی‌ شناسائی شده است.
هوساری و رحمان 92 (2005) با بررسی میزان استفاده از نسبتهای مالی در 53 تحقیقی که بین سالهای 1966 و 2002 انجام شده است، یک رتبه‌بندی از نسبتهای مالی مورد استفاده در تحقیقات ورشکستگی شرکت‌ها به عمل آورده‌اند. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که رایج‌ترین نسبت مالی، نسبت درآمد خالص به کل دارائی‌هاست که در 43 درصد تحقیقات مربوطه مورد استفاده قرار گرفته است. ضمناً مشخص گردید که تنها 5 نسبت از 48 نسبت مالی، در بیش از 25 درصد این تحقیقات، سودمند گزارش شده است. این 5 نسبت عبارت بودند از: نسبت درآمد خالص به کل دارائی‌ها، نسبت دارائی‌های جاری به بدهی‌های جاری، نسبت کل بدهی‌ها به کل دارائی‌ها، نسبت سرمایه در گردش به کل دارائی‌ها، نسبت سود قبل از بهره و مالیات به کل دارائی‌ها .
در تحقیقات پیشین اصولا مجموعه‌های بزرگی از متغیرهای مستقل مد نظر قرار گرفته، سپس برای انتخاب متغیرها و وارد کردن آنها در مدل نهائی، از روش‌های آماری استفاده شده است. به طور مثال، آلتمن با جستجو در توابع تشخیص مختلف، 22 متغیر اولیه خود را به 5 متغیر کاهش داده و این 5 متغیر را در مدل نهائی خود وارد نمود. در روش دیگر، متغیرهای پیشنهاد شده در تحقیقات موجود یا متغیرهایی که تأثیر قابل ملاحظه آنها بر ورشکستگی یا درماندگی مالی شرکت‌ها در مطالعات قبلی اثبات گردیده است، به کار گرفته می‌شوند.
جدول زیر نشان می‌دهد که در تحقیقات مهم انجام شده در زمینه پیشبینی ورشکستگی از دهه 60 تا سال‌های اخیر از چه نسبت‌های مالی استفاده شده است. مجموع تعداد تحقیقات بررسیشده 84 تحقیق بوده است.
جدول 3-2: نسبت های مالی به کار رفته در تحقیقات پیشبینی ورشکستگی بر اساس دوره زمانی
نسبت مالی
دهه 1960
دهه 1970
دهه 1980
دهه 1990
دهه 2000
حسابهای دریافتنی به موجودی کالا
0
0
1
0
0
موجودی نقد به بدهی جاری
0
2
1
3
0
موجودی نقد به فروش
0
1
0
0
0
موجودی نقد به کل دارایی ها
0
1
8
6
2
دارایی جاری به بدهی جاری
0
6
13
16
1
دارایی جاری به فروش
0
1
2
2
0
دارایی جاری به کل دارایی ها
0
3
8
1
1
جریان نقدی به بدهی جاری
0
1
2
2
0
جریان نقدی به فروش
0
1
2
2
0
جریان نقدی به دارایی ها
0
2
2
4
2
جریان نقد به کل بدهی
0
4
7
3
2
بدهی جاری به کل دارایی‌ها
0
2
3
4
1
بدهی جاری به کل سرمایه
0
2
0
0
0
سود قبل از بهره و مالیات به هزینه بهره
0
1
2
3
3
سود قبل از بهره و مالیات به فروش
0
0
1
1
0
سود قبل از بهره ومالیات به دارایی
1
1
11
11
2
سود قبل از بهره و مالیات به سرمایه
0
0
1
1
1
سود قبل از مالیات به کل دارایی
0
1
0
1
0
هزینه ها به فروش
0
1
0
0
0
دارایی ثابت به کل دارایی
0
0
2
0
2
دارایی ثابت به سرمایه
0
2
0
0
1
موجودی کالا به فروش
0
1
4
4
0
موجودی کالا به سرمایه در گردش
0
2
1
1
0
بدهی بلند مدت به کل دارایی
0
1
3
3
0
بدهی بلند مدت به سرمایه
0
1
0
0
1
ارزش بازار شرکت به بدهی
1
1
3
4
2
سود به فروش
0
3
3
3
2
سود به دارایی
0
4
11
12
5
سود به سرمایه
0
3
4
5
2
دارایی آنی به بدهی جاری
0
4
2
5
9
دارایی آنی به فروش
0
1
1
1
0
دارایی آنی به کل دارایی
0
1
6
0
0
سود انباشته به دارایی‌ها
0
1
6
10
2
فروش به دارایی ثابت
0
2
1
2
0
فروش به موجودی کالا
0
1
1
1
0
فروش به کل دارایی
1
2
6
7
2
فروش به سرمایه
0
2
1
1
0
سرمایه به بدهی بلند مدت
0
2
0
0
1
سرمایه به کل دارایی ها
0
2
1
4
1
سرمایه به بدهی‌ها
0
2
2
3
0
بدهی به دارایی
0
5
12
14
3
بدهی به سرمایه
0
2
8
5
6
سرمایه در گردش به فروش
0
3
1
1
0
سرمایه در گردش به دارایی‌ها
1
2
10
9
5
منبع: (اسکندری،1388)
2-10-1-2- دادههای مالی غیر نسبتی
تحقیقاتی که در آنها از داده‌های مالی غیر نسبتی در پیش‌بینی درماندگی مالی یا ورشکستگی شرکت‌ها استفاده شده است را میتوان به دو گروه تقسیم نمود:
1. تحقیقاتی که در آنها از متغیرهای بازار استفاده شده است؛
2 . تحقیقاتی که از اقلام صورت‌های مالی و خصیصه‌های شرکت بهره گرفته‌اند.
1-2-10-1-2- متغیرهای بازار
در تحقیقات زیادی رابطه متغیرهای بازار با ورشکستگی یا درماندگی مالی شرکت‌ها بررسی شده است. از جمله متغیرهای بازار که تأثیرگذاری آنها بر ورشکستگی اثبات شده است، می‌توان به این موارد اشاره نمود: بازده بازار سهام شرکت، نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار حقوق صاحبان سهام (B/M)، انحراف استاندارد بازده سهام و اندازه نسبی ارزش بازار.
در مطالعات پیشین، وجود رابطه بین بازده بازار سهام شرکت و احتمال درماندگی مالی تأیید شده است. به عنوان مثال بیور (2005) حدی را که در آن از تغییرات قیمت بازار سهام

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درمورد ورشکستگی، چند متغیره، درماندگی مالی، ریسک اعتباری Next Entries منبع پایان نامه درمورد ورشکستگی، اندازه شرکت، درماندگی مالی، بازده سهام