منبع پایان نامه درمورد نیروی کار، محصولات کشاورزی، مطالعه موردی

دانلود پایان نامه ارشد

اراضی بر کاهش تعداد قطعات، افزایش سطح زیرکشت، کامش میزان مصرف آب، افزایش عملکرد محصولات کشاورزی و سرانجام، افزایش درآمد کشاورزان منطقه تاثیر چشمگیر و بین یکپارچهسازی اراضی و مکانیزه شدن آن با عملکرد محصولات کشاورزی، رابطه مستقیمی وجود داشت.
دواتگر و همکاران (1390) در تحقیقی که در زمینه «ارزیابی اثرات عملیات تسطیح اراضی بر تغییرات مکانی برخی ویژگیهای مرتبط با حاصلخیزی خاکهای شالیزاری» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، واحد مزرعه مورد مطالعه در اثر عملیات تسطیح اراضی با کمبود شدیدی از نظر یک یا چند عنصر مواجه شده بود.
ظریفیان و همکاران (1391) در تحقیقی که در زمینه «عوامل موثر بر پذیرش طرح یکپارچهسازی اراضی در روستاهای کبودرآنگ استان همدان» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، متغیرهای: مشورت با کارشناسان ترویج، سابقه کشاورزی، عضویت در تشکلها، تعداد قطعالت اراضی، میزان درآمد زمین، به ترتیب از عوامل موثر در پذیرش طرح یکپارچهسازی اراضی توسط کشاورزان بود.
احمدی و امینی (1385) در تحقیقی که در زمینه «عوامل موثر بر تقاضای اجرای طرحهای یکپارچهسازی زمینهای کشاورزی ار دیدگاه کارشناسان شهرستان کرمانشاه و منطقه لنجانات اصفهان» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، در مناطقی که طرح یکپارچهسازی اراضی در آنها اجراء شده بود، دارای مالکیت بزرگتر، پراکندگی قطعات بیشتر و بهرهبرداران کمتر، باسوادتر و جوانتربوده و همچنین این روستاها از برنامههای آموزشی-ترویجی بیشتری برخوردار بودند.
آشکارآهنگرکلایی و همکاران (1385) در تحقیقی که در زمینه «بررسی نگرش کشاورزان به طرح یکپارچهسازی اراضی در شالیزارهای مازندران: مطالعه موردی روستای گلیرد شهرستان جویبار» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، قوانین، سابقه کشاورزی، مالکیت، دانشفنی، تحویل بهموقع اراضی یکپارچهسازی شده، ساخت راههای مناسب بین مزارع، ساخت کانالهای مناسب، کاهش مصرف آب و هزینه تولید را از عوامل موثر در پذیرش و عوامل فرهنگی، پایبندی به باورها و اعتقادات سنتی، سطح سواد و متعاقب آن عدم برخورداری از دانشفنی و آگاهیهای بههنگام از عوامل موثر در عدم موفقیت طرح یکپارچهسازی بود.
وثوقی و همکاران (1385) در تحقیقی که در زمینه «عوامل موثر بر تمایل کشاورزان به مشارکت و یکپارچهسازی اراضی مزروعی: مطالعه موردی روستاهای زریندشت» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، سطح سواد مالکان، میزان آگاهی از مزایای طرح، میزان مالکیت اراضی، عضویت افراد در تشکلها، دفعات شرکت در کلاسهای ترویجی، موقعیت فرد در تشکل، اعتماد مالکان به یکدیگر، عوامل انگیزشی، میزان اعتماد مالکان به دولت با تمایل کشاورزان به مشارکت در اجرای طرح یکپارچهسازی رابطه مثبت و معنیداری وجود داشت.
امیرینژاد و رفیعی (1388) در تحققی که در زمینه «عوامل موثر در پذیرش یکپارچهسازی اراضی شالیکاران روستاهای منتخب مازندران» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، متغیرهای سطح تحصیلات، فاصله قطعات، تعداد فرزند، میزان حمایت مالی و شرکت در کلاسهای ترویجی و کیفیت اراضی در پذیرش یکپارچهسازی اراضی شالیکاران مازندران تاثیر معنیداری داشت.
مرادی و همکاران (1390) در تحققی که در زمینه «شناخت عوامل موثر بر تمایل کشاورزان به مشارکت در اجرای طرح یکپارچهسازی اراضی زراعی» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، بین متغیرهای سن، جنس، شغل و میزان تحصیلات بهرهبرداران و تمایل آنها برای مشارکت در اجرای طرح یکپارچهسازی اراضی زراعی رابطه معنیداری وجود داشت.
جمشیدی و امینی (1391) در تحققی که در زمینه «عوامل موثر بر پذیرش و اجرای طرح یکپارچهسازی اراضی کشاورزی در استان ایلام» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، متغیرهای تعداد قطعات دیم، ویژگیهای فرهنگی و اقتصادی و دانش بهرهبرداران از طرح یکپارچهسازی، با متغیر وابسته تحقیق همبستگی مثبت و معنیدار و متغیرهای سن، ارزشگذاری سنتی اراضی و مطلوبیت مکانی زمینهای کشاورزی نیز با آن همبستگی منفی و معنیداری داشت.
حقیقت و همکاران (1392) در تحققی که در زمینه «تحلیل موانع پذیرش طرح یکپارچهسازی اراضی از دیدگاه کشاورزان استان فارس» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، چهار عامل زراعی، اجرایی، اجتماعی-فرهنگی و اقتصادی مهمترین موانع موثر بر پذیرش طرح یکپارچهسازی اراضی بود که در مجموع این عوامل 128/66 درصد از واریانس کل را تبیین نمودند.
جمشیدی و همکاران (1388) در تحققی که در زمینه «عوامل موثر بر مشارکت کشاورزان در اجرای طرح یکپارچهسازی اراضی در استان ایلام: مطالعه موردی شهرستان شیروان و چرداول» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، سطح تحصیلات، و آگاهی بهرهبرداران از مفهوم یکپارچهسازی مهمترین عوامل موثر بر تمایل مالکان به مشارکت در طرح یکپارچهسازی اراضی، و بالا بودن هزینههای اجرای طرح یکپارچهسازی اراضی، اصلیترین عامل بازدارنده اجرای طرح بود.
فتوحی (1384) در تحقیقی که در زمینه «بررسی اقتصادی طرح تجهیز و نوسازی اراضی شالیزاری استان گیلان» انجام داد به این نتایج دست پیدا کرد که، طرح تجهیز و نوسازی اراضی توانسته باعث کاهش هزینه تولید بین 8/63 الی 55 درصد و میزان تولید را تا 03/8 درصد افزایش دهد.
تشکر و میرزایی (1381) در تحقیقی که در زمینه «دستاوردهای اقتصادی طرح تجهیز و نوسازی و یکپارچهسازی اراضی شالیزاری استان مازندران» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، اراضی شالیزاری سنتی دارای معایب و مشکلات زیادی بوده که ضروریترین اقدام در جهت بهبود اراضی شالیزاری سنتی، تجهیز و نوسازی آن است. ضمناً نتایج تحقیق نشان داد که طرح تجهیز و نوسازی اراضی توانسته، زمینههای افزایش بهرهوری، افزایش مکانیزاسیون، افزایش راندمان آبیاری، صرفهجویی در نهادههای کشاورزی، کاهش هزینههای تولید و همچنین در تضمین ثبات نسبی کشت و کار موثر باشد.
نجفی و همکاران (1385) در تحقیقی که در زمینه «بررسی وضعیت پایداری روستاهای یکپارچهسازی شده در پایلوت طرح هراز، در مقایسه با روستای اطراف آن از نظر بعد اجتماعی، اقتصادی و سیاسی» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، نیاز به تدوین قانون جامع زمین و حفظ خاک بوده و یکپارچهسازی اراضی برنامهریزی مناسب در زمینه توسعه مکانیزاسیون و کاهش هزینهها در کشت و کار برنج را فراهم میکند.
عباسی طسوجی (1384) در تحقیقی که در زمینه «بررسی اثرگذاری اجرای طرح تجهیز و نوسازی اراضی در بهبود وضع اقتصادی کشاورزان» انجام داد به این نتایج دست پیدا کرد که، اجرای طرح تجهیز و نوسازی اراضی باعث کاهش هزینه کاشت، داشت و برداشت و نیروی کار و ماشینآلات گردیده و همچنین باعث افزایش درآمد برای کشاورزان شده ولی مقدار تولید در واحد سطح تغییری نکرده است.
کریسنت و همکاران15 (2002) در تحقیقی که در زمینه «بررسی اثرات اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی ساماندهی اراضی در ایالت گالسیای اسپانیا» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، یکی از اساسیترین مشکلات کشاورزی در این ایالت کوچک بودن قطعات اراضی بود.
نیرولا و تاپا16 (2006) در تحقیقی که در زمینه «اثرات یکپارچهسازی، درسهایی برای طرحهای تجهیز و نوسازی در جنوب آسیا» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، این طرحها دارای منافع اقتصادی و زیست محیطی مناسبی بود ولی در شکل اجرایی به علت وجود بازار ناقص برای تبادل زمین، خلاء قانونی، تمایل کم کشاورزان به دگرگونسازی ساختاری و ایجاد نوآوری، عدم همگونی در ساختار زمین موجود مشکلاتی است که در اجرای طرح پیش میآید که میبایست در این کشورها در مورد آنها فکر و برایشان چاره اندیشه شود.
سندکوئیست و اندرسون17 (2007) در تحقیقی که در زمینه «اثرات طرح تجهیز و نوسازی و یکپارچهسازی بر بهرهوری کشاورزی در مناطق شمالی ویتنام» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، خرد شدن اراضی باعث اتلاف وقت نیروی کار برای سرکشی به قطعات و کاهش بهرهوری مدیریت مزرعه و افزایش هزینهها و افزایش اختلاف بین کشاورزان میگردد.
گونزالس گارسیا18 (2007) در مطالعهای که انجام داد به این نتایج دست پیدا کرد که، برنامههای یکپارچهسازی گامی مهم در جهت بهبود کارآیی نیروی کار و بهرهوری بهینه از اراضی کشاورزی بود و افزایش کارآیی کشاورزان در مورد نتایج اقتصادی و اجتماعی یکپارچهسازی اراضی، انتقال اطلاعات مفید به کشاورزان توسط مروجین و برنامههای حمایتی دولت عوامل موثر در پذیرش آن برنامهها بود.
آتسوشی (2002) در تحقیقی که در زمینه «بهبود ساختار کشاورزی در منطقه توکیو مرور تاریخی بر طرح تجهیز و نوسازی اراضی در مقایسه به سیستم مالکیت و تولید در قبل و بعد از جنگ جهانی دوم» انجام داد به این نتایج دست پیدا کرد که، طرح تجهیز و نوسازی اراضی توانسته باعث افزایش تولید، توسعه مکانیزاسیون و افزایش بهرهوری در مزارع گردد.
دیمتریو و همکاران (2012) در تحقیقی که در زمینه «عوامل ایجاد نیاز به یکپارچهسازی اراضی در کشاورزان کشور قبرس» انجام دادند به این نتایج دست پیدا کردند که، عوامل نیاز کشاورزان به طرح یکپارچهسازی اراضی، کوچک بودن قطعات زمین، نامنظم بودن قطعات، فاصله قطعات از یکدیگر، عدم وجود جاده دسترسی و مسائل مربوط به حقوق مالکیت بود.
کونیمیتسو و همکاران (2005) در تحقیقی که در زمینه «تجزیه و تحلیل سودمندی آثار و اهداف طرح ساماندهی اراضی شالیزاری در ژاپن» با استفاده از روش تحقیق با و بدون اجرای پروژه به بررسی و مقایسه اثرات آن پرداختند، شاخصهایی چون افزایش تولید در واحد سطح و کیفیت آن، کاهش هزینههای تولیدمحصول، توانایی حفظ نیروی کاردر مزارع، بهبود بهرهوری نیروی کار، بهبود در وضعیت تولید آینده با ارائه تسهیلات مالی و زیربنایی، جلوگیری از تغییر کاربری اراضی، بهبود محیطزیست، حفاظت و ممانعت از شیوع بیماریهای گیاهی، بهبود در وضعیت مدیریت آب و زهکشی اراضی را در این دو گروه بررسی نمودند و به این نتایج دست پیدا کردند که، اراضی شالیزاریی که در آنها طرح اجرا شده بود 66 درصد موفقتر بهتر از اراضی بود که باقد اجرای طرح بودند به طوری که بهرهوری در آنها 80 درصد بهتر بود. ضمناً نتایج نشان داد، هزینههای حمل و نقل افراد و نهادها و محصول به نصف کاهش پیدا کرده و به طور کلی تاثیرات مثبت زیستمحیطی داشته است.

جدول (2-3)چارچوب نظری تحقیق
نام محقق
سال
عنوان
نتیجه
ابراهیمی و همکاران
1390
مقایسه پایداری مصرف نهادهها در مزارع شالیکاری سنتی و تجهیز شده ایران (مطالعه موردی استان گیلان)
کشاورزان دارای اراضی تجهیز شده از کود شیمیایی و کود دامی بیشتری نسبت به کشاورزان دارای اراضی سنتی استفاده نموده بودنی ولی کشاورزان دارای دارای اراضی تجهیز شده از سم کمتری نسبت به کشاورزانی که دارای اراضی سنتی بودند استفاده کرده بودند. ضمناً در زمینه استفاده از زنبور تریکوگراما برای کنترل بیولوژیک کرم ساقهخوار برنج دو جامعه تقریباً با هم برابر بودند و اختلاف معنیداری نداشتند.

علیزاده و کیخا
1388
تاثیر یکپارچهسازی اراضی بر عملکرد محصولات کشاورزی دهستان لوتک شهرستان زابل
یکپارچهسازی اراضی بر کاهش تعداد قطعات، افزایش سطح زیرکشت، کاهش میزان مصرف آب، افزایش عملکرد محصولات کشاورزی و سرانجام، افزایش درآمد کشاورزان منطقه تاثیر چشمگیر و بین یکپارچهسازی اراضی و مکانیزه شدن آن با عملکرد محصولات کشاورزی، رابطه مستقیمی وجود داشت.

دواتگر و همکاران
1390
ارزیابی اثرات عملیات تسطیح اراضی بر تغییرات مکانی برخی ویژگیهای مرتبط با حاصلخیزی خاکهای شالیزاری
واحد مزرعه مورد مطالعه در اثر عملیات تسطیح اراضی با کمبود شدیدی از نظر یک یا چند عنصر مواجه شده بود.
ظریفیان و همکاران
1391
عوامل موثر بر پذیرش طرح یکپارچهسازی اراضی در روستاهای کبودرآنگ استان همدان
متغیرهای: مشورت با کارشناسان ترویج، سابقه کشاورزی، عضویت در تشکلها، تعداد قطعالت اراضی، میزان درآمد زمین، به ترتیب از عوامل موثر در پذیرش طرح یکپارچهسازی

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درمورد توسعه پایدار، توسعه پاید، منابع طبیعی Next Entries منبع پایان نامه درمورد نیروی کار، مکانیزاسیون، هزینه تولید