منبع پایان نامه درمورد مشتري، شناسايي، سيستم، شويي

دانلود پایان نامه ارشد

نياز از سوي بانک يا مؤسسه اعتباري بايد بر اساس انواع ريسک باشد: از جمله ريسک مشتري، ريسک محصول يا خدمتي که به مشتري ارائه می شود و ريسک منطقه فعاليت بانک يا مؤسسه اعتباری ارائه دهنده خدمت به مشتري.

1-2-2-4 مشتريان پرريسک
با عنايت به ريسک هاي فوق، بانک ها بايد قادر به اداره و هدايت يک برنامه ارزيابي ريسک باشند و اطمينان يابند که کنترل هاي اعمال شده متناسب با سطح ريسک مشتري است. در اين راستا شناسايي مشتري ها، محصولات و خدمات مالي پرريسک بسيار مهم است. بر اين اساس، مشترياني که به طور سنتي به عنوان مشتري پرريسک محسوب مي شوند، عبارت اند از:117
-سازمان هاي مالي غيربانکي، سازمان هاي غيردولتي مانند خيريه ها،
-شرکتهاي برون مرزي،
-شرکت هاي سهامي که سهام آنها بي نام است،
-فعالان اقتصادي که خدمات خود را به صورت نقدي ارائه مي دهند،

2-2-2-4 محصولات و خدمات مالي پرريسک
محصولات و خدمات مالي پر ريسک، خدمات بانکي و ابزارهاي پولي هستند که بانک در اختيار مشتريان خود قرار مي دهد. اين محصولات و خدمات مي‌توانند به راحتي در دسترس پول شويان نيز قرار گيرند و آنها از اين طريق اقدام به پول شويي نمايند. بر اين اساس اين خدمات از نظر خطر پول شويي پرريسک محسوب مي شوند. از جمله اين خدمات عبارت اند از:
– در اين خصوص، بانک ها به منظور تعيين ريسک حساب هاي کارگزاري خارجي خود، بايد نکاتي را در نظر بگيرند، از جمله: موقعيت محلي بانک طرف حساب و ماهيت مجوز بانک کارگزار، برنامه هاي کنترلي و رديابي بانک کارگزار براي مقابله با فعاليت هاي پول شويي و وسعت مقررات و نظارت بانکي در کشور محل استقرار بانک کارگزار.
– روابط بانکي خصوصي. گاهي بانکها، خدمات و محصولات مالي را به شکل خصوصي در اختيار برخي مشتري هاي خاص (دولت مردان، دفاتر وکالت، مشاوران سرمايه گذاري، شرکت هاي سرمايه گذاري شخصي و صندوق هاي مشترک سرمايه گذاري) قرار مي دهند. اين مشتريان حساب هاي بانکي خصوصي نزد بانک باز کرده و از اين طريق، خدمات خصوصي دريافت مي‌کنند. نظر به ريسک فعاليتهاي اين گروه از مشتريان لازم است کنترل حساب هاي آنها و خدمات خاصي که به آنها ارائه مي‌شود، بيشتر مراقبت شود. از جمله چک هاي پشت نويسي شده و مراجع بانکي آنها بايد مورد تأييد قرار گيرند. همچنين آگاهي از منابع ثروت مشتري، نيازها و مبادلات مورد انتظار مشتري بسيار با اهميت است. بر اين اساس سطح انتظار و نوع مبادلات مشتريان خاص بايد مستند شود. نظر به اينکه روابط بانکي خصوصي ممکن است پيچيده باشد، لازم است سيستم کنترل و گزارش‌دهي فعاليت‌هاي مشکوک به گونه اي طراحي شود که قادر به ارزيابي صحيح کليه فعاليت هاي اين گروه از مشتري ها باشد118.
– بانکداري الکترونيکي. اين حوزه از بانکداري به علت سرعت و وسعت جغرافيايي انجام عمليات نسبت به فعاليت هاي پول شويي بسيار آسيب پذير است. بنابراين لازم است در اين حوزه نقل و انتقالات وجوه توسط بانک ها و مؤسسات مالي، مورد دقت نظر بيشتري قرار گيرد؛ از جمله: نقل و انتقالات الکترونيکي وجوه از مکان مالي امن به موقعيت جغرافيايي پرخطر يا برعکس که بدون هيچ دليل اقتصادي و حرفه اي يا بدون تطابق با فعاليت هاي حرفه اي و سوابق کاري مشتري صورت مي پذيرد. نقل و انتقالات مبالغ جزئي که به دفعات بسيار به حساب مشتري وارد مي‌شود و خيلي سريع و با استفاده از خطوط انتقالي از حساب مشتري به حساب ديگري در يک شهر يا کشور ديگر منتقل مي شود، در حالي که اين انتقالات منطبق با حرفه و کسب وکار مشتري نيست؛ ورود الکترونيکي مبالغ قابل توجه به حساب يک مشتري خارجي بدون دليل روشن؛ انتقال وجوه بدون شرح، به دفعات و يا با الگوهاي غيرمعمول؛ و در نهايت، دريافت ها و پرداخت هاي الکترونيکي به / از حساب مشتري بدون ارتباط آشکار با قراردادهاي قانوني خريد و فروش کالا و خدمات.
3-2-2-4 مناطق پرريسک
به طور کلي براي اجراي يک برنامه مؤثر ضد پول شويي، شناخت مناطق پرريسک ضروري است. مناطقي که در نزديکي مرزهاي خارجي قرار دارند و مناطقي که فعاليت هاي مجرمانه، مانند قاچاق، بيشتر در آنجا صورت مي گيرد از جمله مناطق پرريسک شناخته مي شوند. بنابراين بانک ها و مؤسسات اعتباري فعال در اين مناطق بايد در شناسايي مشتريان خود دقت عمل بيشتري داشته باشند. همچنين بانک ها و مؤسسات اعتباري و شعبه هاي آنها در ساير مناطق نيز مي بايست نسبت به نقل و انتقالات وجوه به/ از بانک‌ها و مؤسسات اعتباري فعال در مناطق پرريسک، کنترل و نظارت بيشتري داشته باشند.

 3-2-4 نظارت سيستمي بر گردش عمليات مشتري به منظور تشخيص موارد مشکوک119:
به منظور شناسايي موارد مشکوک به پول شويي لازم است بانک ها و مؤسسات اعتباري داراي يک سيستم نظارت بر گردش عمليات بانکي مشتري باشند. در اين راستا و از آنجا که شناسايي و کنترل گردش عمليات مشتري، فرايندي مستمر است؛ لازم است مؤسسات مذکور با نصب نرم افزارهاي ويژه مبارزه با پول شويي، اطلاعات اخذ شده از مشتريان را مديريت کنند. از جمله ويژگي هاي نرم افزارهاي فوق، قابليت جمع آوري، تجزيه و تحليل، نمايش و عرضه اطلاعات و شناسايي موارد مشکوک است. نرم افزارهاي مذکور به گونه اي طراحي شده اند که امکان بررسي و کنترل حساب ها و گردش عمليات بانکي مشتريان به صورت مستمر و در کوتاه ترين زمان را فراهم مي سازند. از جمله مواردي که در بررسي موارد مشکوک به بررسي دقيق تر و کسب اطلاعات بيشتري از مشتري نياز دارد، مي توان به موارد زير اشاره کرد:
-وجوه انتقالي فاقد اطلاعات متقاضي (نام، نشاني و شماره حساب) در سند انتقال وجه (حواله)،
-معاملات کلان پيچيده و غيرمتعارف فاقد توجيه اقتصادي وقانوني،
-عمليات بانکي و معاملات انجام شده در مناطق فاقد قوانين استاندارد براي مبازره با پول شويي،
-نگهداري غيرمنطقي حساب از طريق اتباع خارجي،
-معاملات انجام شده از طريق روابط کارگزاري،
-معاملات غيرحضوري از طريق بانکداري الکترونيکي واينترنتي.

4-2-4 تجهيز سيستم گزارش دهي استاندارد و گزارش موارد مشکوک به مراجع صلاحيت دار:
به طورکلي براي اجراي يک برنامه مؤثر ضد پول شويي، بايد کليه مؤسسات مالي به يک سيستم گزارش‌دهي مجهز باشند. سيستمي که بر اساس قواعد و استانداردهاي ازپيش تعيين شده اي طراحي شده باشد، به اين معني که معيارها و ويژگي هايي که بر پايه آنها معامله اي مشکوک تلقي ميشود، از قبل مشخص و براي سيستم تعريف شود. سيستم بر اساس معيارها و ويژگي هاي فوق تنظيم شده و گردش عمليات مشتري ها را به طور خودکار کنترل مي کند. درصورتي که سيستم، معيارهاي مورد نظر را شناسايي کند، به طور خودکار اعلام خطر کرده و هشدار مي دهد.
در اين راستا لازم است کليه بانک ها و مؤسسات اعتباري يک بخش کنترل و تطبيق داشته باشند. اين بخش مسئول تطبيق فعاليت مؤسسات مذکور با قانون و مقررات ضد پول شويي مي باشد. همچنين وجود يک بخش براي کنترل و شناسايي موارد مشکوک مورد نياز است. علاوه بر اين، سيستم گزار‌ش‌دهي مناسب به همراه ضبط و نگهداري سوابق و گزارش موارد مشکوک از الزامات موفقيت مؤسسات مالي در زمينه مبارزه باپول شويي است.

5-2-4 سيستم گزار ش دهي موارد مشکوک:
يکي از وظايف و راهکارهاي بانک ها و مؤسسات اعتباري براي مبارزه با پول شويي، گزارش دهي موارد مشکوک است. البته منظور اين نيست كه مؤسسات مذکور مشخص کنند مبادلات بانکي دقيقاً مرتبط با پول شويي است؛ بلکه منظور اين است كه مراقبت نمايند مبادلات بانکي منطبق و متناسب با نوع فعاليت اقتصادي و کسب وکار مشتري باشد. در اين راستا از آنجا که سيستم جمع آوري اطلاعات نقش مهمي در گزارش دهي مناسب دارد، بنابراين سيستم گزارش دهي بايد حاوي اطلاعات مفيدي از جمله موارد زير باشد:
-هويت و مشخصات کامل مشتري منطبق بر مدارک شناسايي معتبر، نشاني و شماره تلفن مشتري،
-اطلاعات مربوط به عمليات شامل تاريخ انجام معامله؛ موضوع مورد معامله و ارزش آن؛ شماره حساب ساير اشخاص مرتبط با معامله؛ نوع معامله (نقدي، الکترونيکي، ارزي)؛ اطلاعات مربوط به حساب (نوع حساب، تاريخ افتتاح و وضعيت گردش حساب)؛ شماره حساب و کد شعبه يا مؤسسه مالي انجام دهنده معامله،
-اطلاعات مربوط به معامله کننده شامل مشخصات هويتي، مدارک هويتي، شماره مدارک هويتي، شغل، نشاني کامل وتلفن مشتري.

4.3. انواع گزارش هاي مفيد جهت شناسايي موارد مشکوک
سيستم گزارش دهي را مي توان به گونه اي طراحي کرد که گزارش هاي متعددي از آن استخراج شود. از جمله گزارش هايي که جهت شناسايي موارد مشکوک به بانکداران کمک ميکند، گزارش انتقالات نقدي، گزارش روزانه و سوابق انتقالات الكترونيكي (تلفن، سوئيفت 10 و اينترنت)، گزارش حجم ابزارهاي پولي استفاده شده توسط مشتريان و گزارش سرعت گردش وجوه يا گردش حساب مشتريها.

1-3-4 گزارش انتقالات نقدي:
با استخراج گزارش هايي از فعاليت نقدي مشتري (که بيش از يک مبلغ معين باشد) تراکنش هاي مشکوک شناسايي مي شوند. در اين راستا يکي از ابزارهاي مرسوم به کارگيري نرم افزارهايي است که به گونه اي طراحي شده اند که قادر به فيلترکردن موارد زير هستند:
-انتقالات نقدي چندگانه روزانه به حساب مشتري که مجموع آنها بيش از سقف تعيين شده در مقررات مبارزه با پول شويي باشد.
-انتقالات نقدي منفرد يا چندگانه روزانه به حساب مشتري که نزديک سقف تعيين شده در مقررات مبارزه با پول شويي باشد.
-انتقالات نقدي جزئي به حساب مشتري که در مجموع طي يک دوره زماني کوتاه ( 15 روز) مبلغ قابل توجهي شود.

2-3-4 گزارش روزانه و سوابق انتقالات الكترونيكي:
ابزار ديگري که براي شناسايي موارد مشکوک به كار مي رود، گزارش گيري روزانه و سوابق انتقالات الكترونيكي (تلفن، سوئيفت و اينترنت) وجوه به حساب مشتري است. بررسي دوره اي اطلاعات فوق در شناسايي فعاليت هاي بانکي غيرمعمول مشتري مؤثر است. بر اين اساس خروجي بيشتر سيستم هاي نرم افزاري موجود براي مقابله با پولشويي، شامل گزارش هاي استانداردي است که فعاليت هاي مشکوک را فيلتر مي کنند. اين گزارش ها به طورکلي متمرکز بر مشخص کردن موقعيت هاي جغرافيايي پرخطر و نقل و انتقالات الكترونيكي مبالغ بالا توسط مشتري است. بر اين اساس ضروري است که بانک ها با توجه به نوع مشتري هاي خود و حجم انتقالات الكترونيكي مشتري معيارهاي خود را براي فيلتر حجم انتقالات الكترونيكي هر نوع مشتري (شخصي و شرکتي) مشخص کنند و نرم افزار مناسب براي فيلترکردن انتقالات الكترونيكي مشکوک فراهم نمايند.

3-3-4 گزارش هاي حجم ابزارهاي پولي استفاده شده به وسيله مشتريان و سرعت گردش حساب مشتري:
گزارش هاي مفيدي که لازم است در خصوص حجم ابزارهاي پولي استفاده شده به وسيله مشتري تهيه شود عبارتند ار:
-ثبت و ضبط اطلاعات مربوط به فروش ابزارهاي پولي (چک هاي بانکي، چک هاي مسافرتي، حواله و …) مي تواند به بانکداران براي تشخيص امکان ايجاد تشکيلات پولي توسط پول شويان از طريق خريد ابزارهاي فوق کمک کند. با بررسي دوره اي اين سوابق، فعاليت هاي مشکوک مشتري قابل شناسايي خواهد شد.
-گزارش هاي مربوط به سرعت گردش وجوه يا گردش حساب مشتري، منعکس کننده کل بدهکاري و بستانکاري حساب مشتري و دفعات بدهکاري و بستانکاري حساب مشتري در يک دوره مشخص (يک ماه)است. با کمک گزارش هاي فوق، مشترياني که گردش حساب بسيار بالا و غيرمعمول دارند قابل شناسايي و رديابي خواهند بود.

4-3-4 موارد مشکوک به پول شويي در بانکها و مؤسسات اعتباري:
از جمله موارد مشکوک به پول شويي از طريق بانکها و مؤسسات اعتباري که لازم است به مراجع ذي صلاح گزارش داده شود عبارت اند از:
-وجود انواع حساب به نام مشتري در بانک يا مؤسسه اعتباري واحد در يک منطقه،
-افتتاح حساب هاي متعدد و سپرده گذاري در آنها،
-گردش عمليات بسيار بالاي حساب که تناسبي با حرفه مشتري نداشته باشد،
-سپرده گذاري به دفعات و برداشت يکجا و عمده،
-ارائه چک هاي ظهرنويسي شده متعدد به بانک براي وصول به حساب

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درمورد اطلاعات مالی، ارباب رجوع، سازمان ملل متحد، پردازش اطلاعات Next Entries منبع پایان نامه درمورد ارباب رجوع، بهره بردار