منبع پایان نامه درمورد مزیت رقابتی، عملکرد سازمان، عملکرد سازمانی، کسب و کار

دانلود پایان نامه ارشد

و انعطافپذیری سازمانهای تولیدکننده یا خدمترسان تعریف شده (لی و همکاران، 2006) و به یک رویکرد مدیریت فرآیندمحور برای منبعیابی، تولید و تحویل محصول/ خدمت به مصرفکننده نهایی یا به طور گستردهتر به هماهنگی اعضای مختلف زنجیرۀ تأمین اشاره دارد.
مزیت رقابتی: مزیت رقابتی عاملی است که یک سازمان با آن قادر است یک وضعیت دفاعی در برابر رقبایش ایجاد کند که شامل قابلیتهایی است که به یک سازمان امکان میدهد تا خودش را از رقبایش متمایز سازد (چشمبراه، مرتضوي، 1386).
عملکرد سازمانی: عملکرد سازمانی را چگونگی و نحوه دستیابی به اهداف مالی و اهداف بازار تعریف کردهاند. اصطلاحات اهداف مالی، سودآوری سازمانی، بازگشت سرمایه و رشد فروش، عملکرد کسب و کار و اثربخشی سازمانی، شاخصهایی از عملکرد سازمانی هستند (لی و همکاران، 2006).

تعریف عملیاتی متغیرهای پژوهش:
کارکردهای مدیریت زنجیرۀ تأمین: در این پژوهش کارکردهای مدیریت زنجیرۀ تأمین با استفاده از پرسشنامه سنجیده میشود؛ از جمله شاخصهایی که برای سنجش فعالیتهای مدیریت زنجیرۀ تأمین استفاده میشود عبارتند از مشارکت استراتژیک با تأمینکننده (سوالات 6-1)، ارتباط با مشتری (سوالات 11-7)، سطوح تسهیم اطلاعات (سوالات 17-12)، کیفیت تسهیم اطلاعات (سوالات 22-18) و تعویق (سوالات 25-23).
مزیت رقابتی: در این پژوهش مزیت رقابتی با استفاده از پرسشنامه سنجیده میشود؛ از جمله شاخصهایی که برای سنجش مزیت رقابتی استفاده میشود عبارتند از هزینه (سوالات27-26)، کیفیت (سوالات31-28)، اطمینان در تحویل (سوالات 34-32) ، نوآوری تولید (سوالات 37-35) و زمان ارائه به بازار (سوالات 41-38).
عملکرد سازمانی: در این پژوهش عملکرد سازمانی با استفاده از پرسشنامه سنجیده میشود (سوالات 51-42).

خلاصه
رویکرد انجام این تحقیق بررسی ارتباط کارکردهای مدیریت زنجیرۀ تأمین، مزیت رقابتی و عملکرد سازمانی در سازمانهای تولیدی میباشد. در ابتدا سعي گرديد تا کلیاتی دربارۀ طرح تحقیقی مورد نظر ارائه گردد، بنابراين به بیان مسأله اصلی تحقیق و تشریح مختصر موضوع و همچنین بیان ضرورت تحقیق، فرضیات تحقیق که در واقع راهنمای اجرایی ما در مسیر تحقیق اشاره گرديد. همچنین قلمرو تحقیق از بعد موضوعی، مکانی و زمانی بیان شد تا تحقیق در همین راستا پیش رود و در پایان فصل نیز با تعریف اصطلاحات و واژه های تحقیق به رفع ابهامات و روشنتر شدن هرچه بهتر موضوع پرداخته شد.

فصل دوم
مباني نظري و پیشینه پژوهش

2-1- مقدمه:
در این فصل با ارائه مطالبی پیرامون ادبیات زنجیرۀ تأمين و مدیریت آن، مزیت رقابتی و همچنین عملکرد سازمانی سعی شده است تا شناخت بیشتری با موضوع تحیقیق ایجاد شود. پس از ارائه مطالبی پیرامون مؤلفههای اصلی مدل مورد آزمون، پیشینهای از تحقیقات صورت گرفته پیرامون موضوع مورد بحث ارائه گردید.

2-2- تاریخچه و پیدایش مدیریت زنجیرۀ تأمين:
در طول دو دهۀ اخیر، مدیران شاهد یک دوره تغییرات شگرف جهانی به واسطه پیشرفت در تکنولوژی، جهانی شدن بازارها و شرایط جدید اقتصاد سیاسی بودهاند. با افزایش تعداد رقبا در کلاس جهانی، سازمانها مجبور شدند که به سرعت فرآیندهای درون سازمانی را برای باقی ماندن در صحنه جهانی بهبود بخشند (خاورپور، 1386).
در دهه 1950 و 1960 در زمینه تولید، بیشترین تأکید بر روی انبوهسازی بود تا بدین طریق تولیدکنندگان بتوانند هزینههای خود را به حداقل ممکن کاهش دهند. بنابراین انعطافپذیری و تغییر در فرآیندهای تولید بسیار مشکل و هزینهبر بود و در نتیجه تولید محصولات جدید تقریباً غیرممکن بود. همچنین تولیدکنندگان دیدگاه خوبی نسبت به مشتریان و تأمينکنندگان خود نداشتند بطوریکه ارتباط و اشتراک اطلاعاتی با آنها را دارای ریسک بالا میدانستند. در دهۀ 1970 با معرفی برنامهريزي منابع توليدي9 به بازار، تأثیر حجم زیاد “کار در فرآیند”، بر هزینه و کیفیت مشخص شد و بنابراین فرآیندهای تولیدی با توجه به مفاهیم جدید از نو تعریف شد.
اصطلاح مديريت زنجيره تأمين اولين بار در سال 1980معرفي شد و همچنان به عنوان رويكردي جديد از تئوريهاي مديريت در ابزارها و مفاهيم، در حال توسعه ميباشد (والمحمدی، 2013). در دهۀ 80 با افزایش رقابت جهانی، شرکتها به رقابت شدید و لزوم کاهش هزینه، افزایش کیفیت و انعطافپذیری بیشتر پی بردند. بنابراین روی به توليد بهنگام10 و ابتکاراتی از این دست آوردند. آنها به اهمیت ارتباط نزدیک با تأمينکننده پی بردند. بنابراین مفاهیم جدیدی از جمله مديريت زنجيرهْ تأمين بوجود آمد تا بتواند این ارتباط را به بهترین نحو ممکن شکل دهد (ابویی، آذین، 1384). با توجه به اينكه امروزه سازمان ها در يك محيط كسب و كار رقابتي و با عدم اطمينان بالا فعاليت ميكنند، يكي از راههاي اداره كردن اين چالشها، اجراي مديريت زنجيرهْ تأمين ميباشد. مديريت زنجيرهْ تأمين حيطهاي چند تخصصي ميباشد كه اصالت آن به زمينه هاي خريد، لجستيك و عمليات بر ميگردد (والمحمدی، 2013). در دهۀ 1990 این ارتباط قویتر شد، بطوریکه اجزای یک زنجیره به سمت یکپارچگیسازی فرآیندهای خود رفتند و تلاش کردند تا با ارتباطات منطقی و نزدیک از کارهای تکراری و قابل حذف مانند کنترل کیفیت و بازرسی قطعات در هر طبقه خودداری کرده و با تعیین ضوابط و استانداردهایی، با هم همکاری بیشتری داشته باشند (ابویی، آذین، 1384).
روند تحولات لجستیک و مديريت زنجيرهْ تأمين در جدول (2-1) آورده شده است:

عناوین
1970
1980
1990
2000
مرحله
وظیفهای
اطلاعات
انسجام
جهانیسازی
حوزه عملکردی
حمل و نقل
ذخیرهسازی
خدمات
مشتریان
فعالیتهای خارجی و داخلی
جهان
محرک اصلی
فعالیت
اطلاعات
بده بستان
سودآوری
شاخص ارزیابی
هزینه
پاسخگویی
کارآمدی مدیریت
ریسک

سرعت بالای تغییرات و عدم قطعیت در بازارها سبب شده است تا شناخت سازمانها از زنجیرههای تأمينی که در آنها عضویت دارند و نقشی که در آن بازی میکنند از اهمیت فوقالعادهای برخوردار شود. شرکتهایی که بدانند چگونه زنجیرههای تأمين قوی ساخته و در آنها مشارکت کنند، مزیت رقابتی مهمی در بازارشان در اختیار خواهند داشت. زنجیره های تأمين، کلیه شرکتها و فعالیتهای مورد نیاز کسب و کار جهت طراحی، تحویل و استفاده از یک محصول یا خدمت را شامل میشوند. هر کسب و کاری برای بقا و پیشرفت به زنجیرههای تأمين خود وابسته بوده و در هر کدام از آن زنجیرهها نقشی را ایفا میکند (هوگوس، 2003).
صاحبنظران طی بررسیهای علمی خود به تعاریف مختلفی از زنجیره تأمين دست یافتهاند که در زیر به تعدادی از این تعاریف اشاره میگردد:
یک زنجیرۀ تأمين شامل تمامی مراحلی است که بطور مستقیم یا غیرمستقیم در برآورده ساختن خواست مشتری دخیل هستند. زنجیره تأمين شامل سازندگانو تأمينکنندگان میشود بلکه بخشهای حمل و نقل، انبارها، خردهفروشان و حتی خود مشتریان را در برمیگیرد (چوپرا و میندل، 2003).
یک زنجیرۀ تأمين شبکهای از تجهیزات و امکانات توزیع است که عملیاتهای تأمين مواد، تبدیل مواد به محصولات نیمه ساخته و نهایی و توزیع محصولات نهایی در بین مشتریان را بر عهده دارد (گانشان و هاریسون، 1995).
سیستمی یکپارچه که فرآیندهای تجاری بهم مرتبط را باهم هماهنگ میسازد تا بتواند:
به تهیه مواد و قطعات بپردازد.
این مواد اولیه و قطعات را به محصول نهایی تبدیل کند.
باعث افزایش ارزش محصولات تولیدی شود.
این محصولات را بین خردهفروشان یا مشتریان توزیع کند.
باعث تسهیل تبادل اطلاعات بین نهادهای تجاری مختلف شود (به عنوان مثال تأمينکنندگان، توزیعکنندگان،خردهفروشان و سازمانهای ارائه دهنده خدمات پشتیبانی) (ساولی، 1383).
بر اساس تعریفی که توویل و همکارانش در سال 1992 ارائه میکنند “زنجیرۀ عرضه” سیستمی است که قسمتهای اصلی آن تأمينکنندگان مواد اولیه، سرویسهای توزیع و مشتریان هستند که همه آنها از طریق جریان رو به جلو مواد و جریان رو به عقب اطلاعات با هم متصل میشوند (اقدسی و ملیحی،1384).
یک زنجیرۀ تأمين شامل همه تسهیلات (امکانات)، وظایف و کارها و فعالیتهایی میشود که در تولید و تحویل یک کالا یا خدمت از تأمينکنندگان (و تأمينکنندگان آنها) گرفته تا مشتریان (و مشتریان آنها)، همه درگیر هستند و شامل برنامهریزی و مدیریت عرضه و تقاضا، تهیه مواد، تولید و برنامه زمانبندی محصول یا خدمت، انبارکردن، کنترل موجودی و توزیع، تحویل و خدمت به مشتری میشود (فیضآبادی، 1386)
در یک تعریف کلی میتوان چنین نتیجه گرفت که:زنجیره تأمين زنجیرهای است که همه فعالیتهای مرتبط با جریان کالا و تبدیل مواد، از مرحله تهیه مواد اولیه تا مرحله تحویل کالای نهایی به مصرفکننده را شامل میگردد. در ارتباط با جریان کالا، دو جریان دیگر یکی جریان اطلاعات و دیگری جریان منابع مالی و اعتبارات میباشد، حضور دارد (کاگلین، 1998).

2-3- مدیریت زنجیرۀ تأمين:
گسترش بازارها و محصولات، رقابتها را از سطح مابین شرکتها به سطح مابین زنجیرههای تأمين کشانده و تمرکز بر بهبود فعالیت های این زنجیرهها، تنها مسیر دستیابی به مزایای رقابتی در بازار جهانی کسب و کار امروزه است. در این رابطه، نگرش مدیریت زنجیرۀ تأمين از استراتژیهای قوی برای رقابتپذیری شرکتها و زنجیرههای تأمينشان تلقی میشود، بطوریکه پس از معرفی واژه مدیریت زنجیرۀ تأمين توسط آقایان اليور11 و وبر12 در سال 1982، گسترش قابل ملاحظهای در روند بکارگیری این رویکرد پدیدار گشته و این اعتقاد در میان اکثر سازمانها بوجود آمده است که رقابت تنها در سطح مابین سازمانها مطرح نبوده و این زنجیرههای تأمين هستند که با یکدیگر رقابت میکنند (مدیری و همکاران، 1389). اصطلاح “مدیریت زنجیره تأمين” در اواخر دهۀ هشتاد میلادی مطرح شد و در دهه 90 بصورت گستردهای مورد استفاده قرار گرفت. پیش از این تاریخ، عباراتی همچون “لجستیک13” و “مدیریت عملیات14” به کار میرفت (هوگوس، 2003). بر اساس تعریفهای ارائه شده برای زنجیرۀ تأمين، میتوان مدیریت زنجیرۀ تأمين را بصورت آنچه که برای تأثیرگذاری بر زنجیرۀ تأمين و رسیدن به نتایج موردنظر انجام داده میشود، تعریف نمود.مدیریت زنجیره تأمين نتیجه تکاملی مدیریت انبارداری است. در دهه 60 کارشناسان با مطالعه بر روی رابطه داخلی بین انبارداری و حمل و نقل و یکپارچهسازی آنها قادر به کاهش موجودی خود شدند که حاصل این مطالعات مدیریت توزیع نام گرفت. در مسیر تکامل با اضافه شدن مباحث مدیریت ساخت، تدارکات و سفارشها به مدیریت توزیع مفهوم لجستیک پدید آمد و وضعیت کنونی یعنی زنجیره تأمين نتیجه بهم پیوستن حلقههای عملیاتی مختلف است که در ابتدای آن عرضهکنندگان و در انتهای آن مشتریان قرار دارند (پویا، 1384).
برخی از تعاریف مدیریت زنجیرۀ تأمين عبارتند از:
هماهنگسازی نظاممند و راهبردی بخشهای سنتی کسب و کار و همچنین تاکتیکهایی که در این بخشها بکار میرود، اعم از درون شرکتی خاص و یا در کل زنجیره، با هدف بهبود بلندمدت کارکردهای هریک از شرکتها و کل زنجیره تأمين (خاورپور، 1386).
بنا به تعريف انجمن حرفه اي مديريت زنجيرهْ تأمين، مديريت زنجيرهْ تأمين شامل برنامهريزي و مديريت تمامي فعاليتهاي منبعيابي، تهيه، تبديل و فعاليتهاي مديريت لجستيك مانند هماهنگي و همكاري ميان اعضاي كانال تأمين ميباشد (والمحمدي، 2013).
مدیریت زنجیرۀ تأمين هماهنگسازی تولید، موجودی، محل و موقعیت و حمل و نقل در بین اجزای زنجیره به منظور رسیدن به بهترین ترکیب پاسخ دهی و کارایی برای بازار موردنظر است (هوگوس، 2003).
مدیریت زنجیرۀ تأمين شامل مجموعهاي از رويكردها و عملكردها براي يكپارچگي اثربخش تأمينكنندگان، سازندگان، توزيعكنندگان و مشتريان جهت بهبود عملكرد

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درمورد عملکرد سازمان، عملکرد سازمانی، مزیت رقابتی، زنجیره تأمین Next Entries منبع پایان نامه درمورد حمل و نقل، مدیریت موجودی، تکنولوژی اطلاعات، مواد غذایی