منبع پایان نامه درمورد عدم اطمینان، مالی رفتاری، اقلام تعهدی، استراتژی ها

دانلود پایان نامه ارشد

قضاوت های خود دچار خطاهای سیستماتیک یا به عبارت دیگر خطاهای ذهنی می شوند‌، می پردازد (راعی و فلاح پور، 1383).
2-2-2-1- نقش دانش مالی رفتاری برای سرمایه گذاران
سرمایه گذاران می توانند ازکاربردهای دانش”مالی رفتاری” درموقعیت های خاص خود به طور گسترده ای بهره مند شوند. “مالی رفتاری” یک مفهوم نسبتا جدید برای سرمایه گذاران و نیز مشاوران سرمایه گذاری است که گاه ممکن است در پذیرش و یا اعتبار آن تردید داشته باشند ‌(زنجیردار و همکاران، 1392).
تئوری مالی بر دو اصل استوار است:‌ اول آن که افراد منطقی عمل می کنند و دوم آن که همه اطلاعات در دسترس هنگام تصمیم گیری در نظر گرفته می شوند. با این حال بسیاری از رفتارهای غیر منطقی و خطاهای تکراری در قضاوت ها در مطالعات آکادمیک مورد استناد قرار گرفته اند. طرفدار دانش “مالی رفتاری” اعتقاد راسخی دارند که آگاهی از “تمایلات روانشناختی” در عرصه سرمایه گذاری، کاملا ضروری و نیازمند توسعه جدی دامنه مطالعاتی است و برای کسانی که نقش روانشناسی در دانش مالی را به عنوان عاملی اثر گذار بر بازار های اوراق بهادار و تصمیمات سرمایه گذاران بدیهی می دانند، قبول وجود تردید در مورد اعتبار”مالی رفتاری” دشوار است. اگر چه هنوز بسیاری از دانشگاهیان و حرفه ای های طرفدار مکتب “مالی کلاسیک” بررسی جنبه های رفتاری انسان و تاثیر آن‌‌ در تصمیمات مالی را به عنوان یک شاخه مستقل مطالعاتی باور ندارند، اما توسعه کمی و کیفی تحقیقات تجربی در این حوزه، نشان دهنده اهمیت تحقیقات رفتاری در بازارهای مالی بالاخص بازار سرمایه است (رهنما رودپشتی، 1391).
2-2-3- عدم اطمینان محیطی
در دنیای کنونی نمی توان نقش اطلاعات را نادیده گرفت و شاید بتوان گفت امروزه مهمترین کالایی که نقش اساسی را در تخصیص منابع اقتصادی را ایفا می نماید، اطلاعات مالی است. این اطلاعات با توجه به نیازهای استفاده کنندگان، راهنمای مفیدی برای تصمیم گیری های اقتصادی است. در مورد هر تصمیم اقتصادی که در یک واحد تجاری (بنگاه اقتصادی) گرفته می شود، اگر چنانچه شرایط محیطی حاکم بر آن بنگاه را نادیده بگیریم، در این صورت ما باید انتظار رخ دادن خطا در آن تصمیم را داشته باشیم. تصمیمات صحیح اقتصادی موجب بهینه نمودن تخصیص منابع می گردند، یعنی یک تصمیم صحیح اقتصادی با حفظ اثربخشی، موجب می گردد در حداقل زمان حداکثر بازده را از یک منبع به دست آوریم. بنابراین، نادیده گرفتن عامل مهمی تحت عنوان محیط، می تواند منجر به هدر رفتن منابع گردد (سدیدی و ابراهیمی درده، 1390).
یکی از ویژگی های بارز هر محیط اقتصادی، عدم اطمینان محیطی می باشد و تصمیمات درست و عقلایی بر مبنای اطلاعاتی گرفته می شود که ریسک و شرایط اطمینان را تشریح کند و یا حداقل به شناخت آن کمک نماید و در واقع آن چه که در محیط واقعی امروزی ما وجود دارد این است که ما شاید فقط در خلاء، یک محیط با اطمینان کامل داشته باشیم و محیط پیرامون ما یک محیط همراه با عدم اطمینان است. بنابراین، لازم است که ما واژه عدم اطمینان و تاثیر آن را بر اطلاعاتی که بر اساس آن ها تصمیم گیری می کنیم را بیشتر بشناسیم (همان منبع).
از آنجا که سیستم حسابداری یک سیستم اطلاعاتی باز است یعنی هم از محیط تأثیر می پذیرد و هم بر محیط تأثیر می گذارد بنابراین، نوسانات محیطی ممکن است داده ها و اطلاعاتی که از واحدهای تجاری منتشر می شود، را تحت تأثیر قرار دهد. مدیران برای اینکه اثر این نوسانات را خنثی نمایند و گزارشات را در راستای اهداف خود به بیرون منتشر نمایند، از اختیار خود استفاده می نمایند و در تعاملی که بین فرایندگزارشگری مالی و محیط خارج از سازمان وجود دارد، مدیران ممکن است برای دستیابی به اهداف خاص سازمانی یا منافع شخصی روش های حسابداری خاصی را برای گزارشگری مالی انتخاب نمایند و از این طریق بعضی از اقلام صورت های مالی را در راستای اهداف خود گزارش نمایند. چنگ وکسنر26 (1997) بیان داشتند چون مدیران انعطاف پذیری و اختیار برای پاسخگویی به محیط سازمانی شان را دارند بنابراین، وقتی با عدم اطمینان محیطی مواجه می شوند آن ها می توانند استراتژی های مختلفی را به کارگیرند. بنابراین انتخاب استراتژی توسط مدیران زمینه ای را که سازمان در آن فعالیت می کند را در بر می گیرد. اگرچه سازمان با توجه به ماهیت محیطی خود محدود می گردد ولی مدیران فرصت هایی را برای پاسخ به اندازه عدم اطمینان محیطی اطراف خود ایجاد می نمایند. واکنش های مدیریت به نوسانات محیطی در راستای جلب نظر سرمایه گذاران می باشد. سرمایه گذاران برای تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری های خود، توجه خاصی به عملکرد مدیریت دارند و صورت سود و زیان از طریق گزارش سود دوره، مبنای مناسبی را برای ارزیابی عملکرد مدیریت فراهم می نماید. ساختار سود حسابداری منتج شده از صورت سود و زیان از دو قسمت تشکیل شده است؛ قسمت نقدی و قسمت تعهدی سود. قسمت نقدی سود، آن قسمت از درآمدها و هزینه هاست که همزمان با دریافت یا پرداخت وجه نقد در سودها شناسایی می شوند و قسمت تعهدی سود، درآمدها یا هزینه هایی هستند که قبل از دریافت یا پرداخت وجه نقد در سودها شناسایی می شوند (دیپانکرقش و لوری السن27 ، 2009).
اقلام تعهدی قابل تفکیک به دو جزء اختیاری و غیراختیاری می باشد. اقلام تعهدی غیراختیاری بوسیله مقررات، سازمان ها و دیگر عوامل خارجی محدود هستند و اقلام تعهدی اختیاری، قابل اعمال نظر توسط مدیریت هستند (سدیدی و ابراهیمی درده، 1390).
عدم اطمینان نقطه مقابل اطمینان است. وقتی که گفته می شود «اطمینان داریم» به این معناست که شرایط برای یک حادثه معین کاملاً قابل پیش بینی است. اما وقتی که یک تصمیم گیرنده دانش و اطلاعات کامل و یا فهم دقیقی از تصمیم پیشنهادی و یا نتایج احتمالی آن ندارد، گفته می شود در شرایط «عدم اطمینان» به سر می برد (رجوعی، 1391، ص10-11).
دو نوع اصلی عدم اطمینان وجود دارد:
• عدم اطمینانی که حاصل شانس است مثل پرتاب سکه
• عدم اطمینانی که ناشی از شرایط یک مشکل و قضاوت در مورد آنست. وقتی که از عدم اطمینان در تصمیمات استراتژیک سخن به میان می آید، منظور نوع دوم آنست (همان منبع، ص 11).
تعاریف مختلفی در زمینه عدم اطمینان محیطی ارائه شده است مثلاً، اسلوکام28 (1975) بیان می کند، عدم اطمینان محیطی یعنی نوعی ناتوانی در پیش بینی نتایج احتمالی یک تصمیم. چندلر بیان می کند، عدم اطمینان محیطی شرایطی است که سازمان ها بر اساس آن چارچوب خود را تنطیم می نمایند و ناشی از فاکتورهای محیطی سازمان است که مربوط به درجه ی تغییری است که فعالیت های محیطی مربوط به عملیات سازمان شامل، عدم پیش بینی مربوط به فعالیت های مشتریان، عرضه کنندگان، رقیبان و نهادهای قانونی را مشخص می نماید )چیلد29، 1972، دس و بیرد30 ، 1984).
عدم اطمینان محیطی به مثابه منشأ حوادث و روند های متغیری تعریف می شود که فرصت ها و تهدید هایی را برای سازمان خلق می کند (سدیدی، 1390).
عدم اطمینان محیطی عاملی تصادفی است که انتخاب شیوه عملکرد را تحت تاثیرقرار می دهد. عدم اطمینان به احساس افزایش تردید اشاره دارد . این تردید از طریق تغییر پذیری پیش بینی نشدنی ذاتی ایجاد
می شود(رجوعی، 1391).

2-2-3-1- استراتژی های کاهش عدم اطمینان
از دید واقع گرایان عدم اطمینان ویژگی جداناپذیر زندگی روزمره سازمان هاست که باید بطور ساده یاد بگیرند که چگونه با آن زندگی کنند. بنابراین بسیاری از صاحبنظران پیشنهاد می کنند که سازمان ها از تئوری بازی ها برای کاهش عدم اطمینان استفاده کنند. برخی از سازمان ها نیز از طرق مختلف از جمله خلاقیت و نوآوری اقدام به تولید اطمینان می کنند. این اقدامات معمولاً مطلوبیت ها و یا ارزشهای مورد انتظار نامیده می شوند. برخی دیگر از صاحبنظران نیز پیشنهاد می کنند که سازمان ها بر اخذ تصمیمات کوتاه مدت تمرکز کنند (رجوعی، 1391).
با شکستن سناریوهای آینده به یک سری گام های کوچکتر، تصمیم گیرندگان می توانند تعداد تصمیمات بلندمدت را که دارای عدم اطمینان زیادی هستند، کم کنند (سایرت و مارچ31، 1992).
یکی دیگر از استراتژی های کاهش عدم اطمینان تحمیل کردن رویه های استاندارد و قوانین خاص بر محیط سازمان هاست به این امید که با کنترل حداقل یک بخش از محیط بتوانند عدم اطمینان را کاهش دهند. در این روش مدیران برای ایجاد ثبات در سازمان در گذر زمان، از مجموعه قوانین و استانداردهای عملیاتی استفاده می کنند. این قوانین و رویه ها تجربه یادگرفته شده سازمان از حوادث قبلی است که اولین مرجع در هنگام بروز مشکل هستند. هرچقدر که در سازمان تمرکزگرایی کمتر و تفویض اختیار به اعضای سازمان بیشتر باشد، بقای سازمان تا حد زیادی به پایبندی اعضا به این قوانین و استانداردها بستگی دارد (رجوعی، 1391).
2-2-3-2- عوامل اثرگذار بر میزان عدم اطمینان
اطلاعات ناکافی: کیفیت و کمیت اطلاعات در دسترس در مسأله مورد تصمیم گیری بر کاهش یا افزایش عدم اطمینان اثرگذار است.
عدم وضوح ساختار مشکل: اگر تصمیم گیرنده نتواند به آسانی اجزای مشکل را از هم شکافته و آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد، عدم اطمینان افزایش خواهد یافت.
عدم توانایی در تعریف راه حل های جایگزین برای حل مشکل.
ماهیت آینده نگری تصمیم.
عدم دسترسی به منابع اطلاعاتی عدم اطمینان را افزایش می دهد.
تعدد اهدافی که باید با تصمیم گیری به آن ها دست یافت.
اجرای تصمیمات که در مرحله بعد از تصمیم گیری قرار دارد.
ویژگی های شخصی تصمیم گیرنده مانند تجربه، مهارت، آموزش و توانایی های شناختی (رجوعی، 1391).
2-2-4- مشخصات شناختی سهامداران
2-2-4-1- تعصب توهم کنترل
انسان به طور کلی بر محیط اطراف خود اثر گذار است و هر چه دایره اطلاعات او از پدیده های اطرافش کامل تر شود، این کنترل نیز افزون می شود. ولی در خصوص برخی پدیده ها نیز کنترل چندانی در دست نیست و ممکن است انسان به اشتباه آن پدیده ها را نیز تحت کنترل خود تصور کند. بنابراین باید حوزه قابل کنترل و غیر قابل کنترل را از هم جدا کرد. تمایل انسان به این که بر تمامی پدیده ها کنترل دارد یا حداقل می تواند بر آن اثر گذار باشد، در حالی که واقعا چنین نیست را تورش توهم کنترل می نامند. الن لنگر32 (1975) توهم کنترل را این چنین تعریف می کند: «انتظار کسب موفقیت های شخصی با احتمالی بیش از واقعیت». تعبیر دیگری برای توهم کنترل وجود دارد: افراد دایره حقیقت را به دایره فهم خود (که در کنترل آن هاست) محدود می کنند. البته به این علت که قدرت پردازش ورای آن را ندارند و یا برای سهولت در انجام فرایند پردازش دایره مزبور را محدود می کنند. به عبارت دیگر افراد گرایش به پذیرش مطالبی دارند که پردازش آن و کنترل آن برایشان راحت تر است و البته به آن اعتماد بیشتری پیدا می کنند. بدیهی است ادراک آن دسته از علایم اطلاعاتی که برای فرد آشناست با سهولت انجام می شود و از آن جا که افراد به اطلاعات در دسترس و پردازش مجدد آن تمایل بیشتری دارند، همان اطلاعات خاصیت برجستگی نیز پیدا می کنند. (سعیدی و فرهانیان، 1390، ص 318)
به عبارت دیگر توهم کنترل، انتظار یک موفقیت شخصی که احتمال وقوع آن به طور نامناسبی بالاتر از احتمال عینی و موجه آن است، می باشد (فالر33، 2004).
توهم کنترل به حالتي گفته مي شود که در آن فرد ميزان احتمال موفقيت خود را به صورت نادرستي بالاتر از ميزان احتمال عيني موجود برآورد مي کند و انتظار دارد. خوش بيني غير واقع بينانه نيز مفهومي شبيه به توهم کنترل است که در مورد رويدادها در آينده در نظر گرفته مي شود (داوری و همکاران، 1390، ص90).
بيشتر بررسي ها در اين زمينه ميزان تاثير متغيرهاي مختلف مانند انتخاب ها، توالي خروجي ها، آشنايي با وظايف و کارها يا مشارکت فعال را بر روي توهم کنترل را مورد ارزيابي قرار مي دهند. برخي از محققان نشان داده اند که بررسي های انجام شده در اين زمينه ميزان و درجه

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی استان تهران، اصل برائت، شخص ثالث Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی استان تهران