منبع پایان نامه درمورد افغانستان، دانشگاه تهران، تحف العقول، فرهنگ اصطلاحات

دانلود پایان نامه ارشد

خارجي در باميان وجود داشت. در دوران معاصر اکثريت ساکنان باميان شيعيان هستند و مقدار اندکي حنفي و اسماعيلي هستند.
5. باميان تا قبل از حمله مغول داراي رونق اقتصادي فراوان بوده است، گرچه با حمله صفاريان کمي از رونق آن کاسته شد، ولي در دوره هاي بعد دوباره باميان رونق گرفت . اما بعد از حمله مغول، باميان هيچگاه نتوانست رونق اقتصادي خود را بازيابد.
6. اقتصاد باميان بر اساس دامداري و کشاورزي است، گرچه در اين منطقه خاک آن مرغوب نيست و هواي آن بسيار سرد است.
7. فرهنگ مردم باميان بر اساس فرهنگ اسلامي شيعي است و ارزشها بر آن اساس است.
8. لباسهاي مردم باميان بيشتر محصولاتي که خود تهيه ميکردند، استفاده مي‌شد، مانند لباسهاي بَرَک که خود از پشم گوسفندان تهيه مي‌شد.

نتيجه‌گيري پاياني
1. باميان که نام او در اوستا بنام باميکا آورده شده، در گذشته دور بسيار آباد بوده است. باميان بر روي رشته کوه هندوکش واقع شده است که کوههاي سر به فلک کشيده و معادن غني و چشمه هاي آب گرم زيبايي دارد.
2. مردم بومي باميان هزاره است که در سالهاي قبل از حمله اسکندر در اين مکان زندگي مي کرده است. زبان مردم باميان فارسي بوده است.
3. باميان ميان کوشانيان و ساسانيان دست به دست شد تا اين که، زمامداران محلي به چندين قرن حکومت راندند. در دوران منصور اعراب بر باميان مسلط شدند ولي ملک باميان «شير باميان » در حکومت خود ابقا کردند. بعد از آن با هجوم غزنويان شيران منقرض شدند و سپس سلسله غوريان و بعد از آن خوارزمشاهيان بر باميان مسلط شدند. چنگيز باميان را با خاک يکسان کرد. بعد از مغولان (ايلخانان)، به مدت چند قرن باميان تحت نفوذ بابريان بود. سپس صفويان و بعد از آن افشاريان بر باميان مسلط شدند.
4. در باميان دو بت بزرگ، سرخ بت و خنگ بت وجود داشت، که يکي از آنها 53متر و ديگري 35متر بود. دين بودا تا قبل از قرن اول در باميان رواج داشت، ولي با هجوم مسلمانان و از بين رفتن معابد بودايي،کم کم دين اسلام رواج پيدا کرد.
5. باميان بر سر جاده ابريشم واقع شده است که هزاران تاجر از آنجا عبور مي کرده است، و همچنين هزاران معابد تأسيس شد. حملات مکرر و تخريب باميان همچنين کم شدن عبور تاجران از اين منطقه، درآمد شهر باميان کم شد و به علت کفاف ندادن محصولاتش، جمعيت اين شهر رو به کاهش نهاد.
6. امروزه در باميان آثار تاريخي و معادن بسيار غني وجود دارد که به علت بي توجهي دولت بدون استفاده مانده است.
7. ورود اسلام از جهت سياسي در دوران خليفه دوم همزمان با بقيه خراسان بدست احنف بن قيس انجام شد و وي ربيع بن عامر را حاکم تخارستان و باميان کرد، گرچه در دوران منصور گروههايي اسلام را پذيرفتند.
8. دوري از خلافت و مظلوميت اهل بيت و عدالت خواهي و مساوات طلبي اهل بيت و جايگاه آنان در قرآن و شيعه شدن غوريان، زمينه گرايش مردم باميان به تشيع شدند.

9. ورود تشيع در افغانستان از مدتها قبل از خلافت ظاهري امام علي (ع) در باميان راه پيدا کرده بود .
مردم با فرمانداراني همچون احنف بن قيس وبريده حصيب اسلمي که از ياران مخلص امام علي (ع) بودند محبت امام علي در قلب آنها را پيدا کرده بودند. احنف بن قيس با فتح طخارستان و باميان در سال 23هجري و با نصب فرمانداري بنام ابن عامر اسلام همرا محبت اهل بيت را به مردم خراسان و باميان هديه آورد.
10. در گسترش شيعه عالمان شيعه مثل ابوهارون سنجي سلطان محمد درويش و همچنين در دوران معاصر افرادي مانند شيخ نطاق پنجابي و ايت الله اميني نقش داشتند.
11. ائمه که منبع هدايت مردم ميباشد و در هرجا که باشد منبع برکات و خيرات براي مردم است، از جمله اين برکات هدايت مردم ميباشد. امام رضا(ع) وقتي که به خراسان تشريف آوردند باعث جمع شدن شيعيان از همه جاي سرزمين اسلامي به گرد آن حضرت در خراسان شد و باعث تقويت اسلام واقعي و تشيع در سرزمين خراسان شد که غور و باميان شد. امام علي(ع) نيز با تربيت شاگردان مخلص و رفتن آنها به خراسان و باميان نقش عمده در گسترش اسلام داشتند.
12. شعرا و صوفيان شيعه نيز در گسترش شيعه درباميان نقش داشتند.
13. يکي از عوامل مؤثر در روند تحولات جامعه، به ويژه تحولات فکري و فرهنگي، حکومتها و زمامداران هستند. در اين ميان صفاريان و تيموريان و ايلخانان و صفويان نقش عمده در گسترش اسلام داشتند.
14. از مهمترين نشانه هاي شيعيان در يک منطقه مي توان به نقاط حضور عالمان شيعي و نقاط حضور علويان و جريانات سياسي – اجتماعي شيعي مي توان نام برد.
15. به غير از سلسله هاي غزنويان و سلجوقيان و حکومت ابداليان، شيعيان باميان زمينه رشد خوبي داشتند.
16. متأسفانه شيعيان بامياني نتوانسته در مقامهاي بالاي دولتي و سياسي راه پيدا کند، ولي از نظر علمي باميان افرادي همانند ابوهارون سنجي که شاگردش از اصحاب امام رضا (ع) بود و بيدخت منجم و دهقان فرامرز بهمنش را پرورش داده اند.
17. در قرن يازدهم قمري مذاهب حنفي و شيعه اماميه و اندکي خارجي در باميان وجود داشت. در دوران معاصر اکثريت ساکنان باميان شيعيان هستند و مقدار اندکي حنفي و اسماعيلي هستند.
18. باميان تا قبل از حمله مغول داراي رونق اقتصادي فراوان بوده است، گرچه با حمله صفاريان کمي از رونق آن کاسته شد، ولي در دوره هاي بعد دوباره باميان رونق گرفت . اما بعد از حمله مغول، باميان هيچگاه نتوانست رونق اقتصادي خود را بازيابد.
19. اقتصاد باميان بر اساس دامداري و کشاورزي است، گرچه در اين منطقه خاک آن مرغوب نيست و هواي آن بسيار سرد است.
20. فرهنگ مردم باميان بر اساس فرهنگ اسلامي شيعي است و ارزشها بر آن اساس است.
21. لباسهاي مردم باميان بيشتر محصولاتي که خود تهيه ميکردند، استفاده مي‌شد، مانند لباسهاي بَرَک که خود از پشم گوسفندان تهيه مي‌شد.

منابع تحقيق
1. قرآن کريم
2. آشوري، داريوش ، دانشنامه سياسي(فرهنگ اصطلاحات و مکتب سياسي)، تهران، انتشارات مرواريد، چاپ ششم، 180ش.
3. آقا نوري، علي ، خاستگاه و تاريخ پيدايش تشيع از نگاه هاي مختلف، قم، پژوهشگاه فرهنگ و تمدن اسلامي، 1386،
4. ابن اثير جزري، عزالدين ابوالحسن علي،تاريخ کامل، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، 1371ش.
5. ابن الفقيه، ابو بكر احمد بن محمد بن اسحاق همدانى (م 365)،ترجمه مختصر البلدان (بخش مربوط به ايران)، ترجمه ح. مسعود، تهران، بنياد فرهنگ ايران، 1349ش.
6. ابن جوزي، ابوالفرج عبدالرحمان بن علي، المنتظم في الامم و الموک، بيروت، دارالکتب علميه، 1412ق.
7. ابن حوقل، محمد ، صورة الارض، بيروت، دار المکتبه الحياه،1992
8. ابن خرداذبه، مسالک و الممالک، چاپ دخويه، ترجمه حسين قره چانلو، نشر نو، تهران، 1370ش.
9. ابن خلدون، عبد الرحمن بن محمد ، العبر تاريخ ابن خلدون ، ترجمه عبد المحمد آيتي، موسسه مطالعاتي و تحقيقات فرهنگي، 1363ش، تهران، چاپ اول.
10. ابن طقطقي، محمدبن علي بن طبا طبا معروف به (709م.)، تاريخ فخري، ترجمه محمد وحيد گلپايگاني، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، چ دوم، 1360ش.
11. ابن عبد ربه، عقدالفريد، بيروت، داراحياء تراث العربي، مصحح علي شيري، 1368ش.
12. ابن منظور، محمد بن مکرم ، لسان العرب، بيروت، دارالصادره بيتا.
13. استرآبادي، محمد قاسم هندوشاه ، تاريخ فرشته، به تحقيق محمد رضا نصيري، تهران،انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، چاپ اول، 1378ش.
14. اسفزاري، معين الدين محمد زمچي ، روضات الجنات في اوصاف مدينه هرات، مصحح محمد کاظم امام، انتشارات دانشگاه تهران، 1338ش.
15. اصطخري، ابراهيم ، مسالک الممالک، به کوشش دخويه، ليدن، 1870م
16. اصفهاني، ابي الفرج ، مقاتل الطالبيين، شرح سيد احمد صقر، قاهره، دارالکتب العربيه، 1368ق .
17. اميني، علامه عبد الحسين ، الغدير في الکتاب و السنه و الادب، نشر مرکز الغدير للدراسات الاسلاميه، قم، 1416ه.ق.، چاپ اول.
18. اميني، علي اکبر ، مجله «اطلاعات سياسي اقتصادي»، شماره 11، (شهريور 1367).
19. انجمن دائرة المعارف، آريانا، قاموس جغرافيايي افغانستان، کابل، مؤسسۀ نشر سرور، 1389.
20. بارتولدو..، جغرافياي تاريخي ايران، ترجمه همايون صنعتي زاده، تهران، 1377ش.
21. باي، يارمحمد ، ژئوپولوتيک تاريخي ايران، تهران، دفتر پژوهشهاي فرهنگي، 1388.
22. بجنوردي، کاظم موسوي ، دائرة المعارف بزرگ اسلامي تهران، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامي، 1381، چ اول.
23. بختياري، محمد عزيز ، شيعيان افغانستان، قم، انتشارات شيعه شناسي، 1385.
24. براون،ادوارد، تاريخ ادبيات ايران از فردوسى تا سعدى،  ترجمه فتح الله مجتبايي و غلام حسين صدري افشار، تهران، مرواريد، نوبت چهارم، 1367ش.
25. برشنا، عبدالغفور ، نگاهي به تاريخ هنر هاي زيبا در افغنستان، آريانا کابل، 1348ش ، س27، شم2.
26. البصري، محمد بن سعد بن منيع الهاشمي ، الطبقات الکبري، تحقيق محمد عبدالقادر عطا، بيروت، دار المکتبه، العلميه، چاپ اول،1410ق.
27. بکري، سيد محمد معصوم ، تاريخ معصومي، تصحيح عمربن محمد داوود پوته، اساطير، 1382ش.
28. بلاذري، ابوالحسن ، فتوح البلدان، منشورات الاروميه، قم، مکتبه الارروميه، 1404ق.
29. بلعمي، ابوعلي ، تاريخ طبري، تحقيق محمد روشن، تهران، ، انتشارات البرز، چ 3، 1373ش.
30. بن علي، ابو منصور احمد ، الا حتجاج، انتشارات مشهد مقدس، 1403ه.ق.
31. بينش، وحيد ، انصاري، فاروق ، خلوصي، محمد حسين ، شيعيان افغانستان، تهران، مؤسسه انديشه سازان نور، 1390ش.
32. پور داوود، ابراهيم ، فرهنگ ايران باستان، تهران، انتشارات اساطير، 1386 .
33. ترکمن آذر، پروين ، تاريخ سياسي شيعيان اثني عشري در ايران، تهران، مؤسسه شيعه شناسي،1385ش.
34. توسي، نظام الملک ابوعلي ، سياست نامه، تصحيح عباس اقبال، ج2، تهران، اساطير، 1372 ش.
35. تهراني، آقا بزرگ ، الذريعه الي تصانيف الشيعه، قم، اسماعيليه، ج20، 1408ق.
36. ……………….. ، حصرالاجتهاد، قم، مطبعه خيام، 1401ق.
37. تيمور خانوف، ل. ، تاريخ ملى هزاره، ترجمه عزيز طغيان، قم: موسسه مطبوعاتى اسماعيليان، 1372ش.
38. جامي، محمود حسيني ، تاريخ احمد شاهي، تصحيح غلام حسين زرگري نژاد، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1384.
39. جامي، محمود حسيني ، تاريخ احمد شاهي، تصحيح غلام حسين زرگري نژاد، تهران، انتشارات دانشگاه تهران 1384 ش.
40. جرفادقاني، ابوشرف ناصح ، تاريخ يميني ، تهران، انتشارات علمي و فرهنگي، 1304ق.
41. جعفري، امير ، تاريخ حکومت طاهريان از آغاز تا انجام، بنياد پژوهشهاي اسلامي آستان قدس رضوي و سمت، 1384ش.
42. جعفريان، رسول ، تاريخ تشيع در ايران از آغاز تا قرن دهم ، انتشارات انصاريان، قم ، 1375ش، چاپ پنجم.
43. جوزجانى، منهاج الدين سراج ابو عمر عثمان ،‏طبقات ناصرى،‏ عبدالحى حبيبى، تهران‏،دنياى كتاب‏، 1363ش.
44. جوهري، اسماعيل بن حماد ، صحاح اللغه، بيروت، دارالعلم للمدرسين ، الطبعه الرابعه.
45. جويني، عطا ملک ، تاريخ جهانگشاي، به کوشش محمد قزويني، ليدن، 1329ق/1911م.
46. جيلاني، غلام ، عارض، جغرافياي طبيعي افغانستان، کابل انتشارات ميوند، 1386ش.
47. الحاسب، محمد ايوب ، تحفه الغرايب، تهران، 1371ش.
48. حاکم نيشابوري، ابي عبدالله محمد بن عبدالله ، معرفه علوم حديث، تحقيق گروهي از محققان، بيروت دارالآفاق، چاپ چهارم،1400ق.
49. حبيبي، عبدالحي ، «باميان و شيران در لغت و تاريخ»، مجمله دانشکده ادبيات و علوم انساني، تهران، س17، شماره1.
50. ………………، تاريخ افغانستان بعد از اسلام، 1جلد، افسون – تهران، چاپ: اول، 1380 ه.ش.
51. ………………، آريانا،«آيا کلمه هزاره قديم تراست»، چاپ کابل، 1968.
52. حراني، ابن شعبه ،حسن بن علي، تحف العقول عن آل رسول(ص)، ج1، جامعه مدرسين حوزه عليمه قم، چ دوم، 1404.
53. حلبي، ابومحمد حسن ، معروف به ابن شعبه، تحف العقول، نشر آل علي (ع)، قم، 1382ش.
54. حموي، ياقوت بن عبدالله ياقوت ، معجم البلدان، بيروت، دار صادر، چاپ دوم،

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درمورد افغانستان، قرن نوزدهم، زنان و دختران، امام رضا (ع) Next Entries منبع پایان نامه درباره استان تهران، البرز مرکزی، محیط زیست، پوشش گیاهی