منبع پایان نامه درباره گروه کنترل، سلامت روان، اندازه اثر

دانلود پایان نامه ارشد

مانوا:
تمامي آزمونهاي چندمتغيري (اثر پيلايي، لامداي ويلکز، اثر هاتلينگ و بزرگترين ريشه اختصاصي ري) معنادار هستند (F برابر 7/8 و sig مساوي 001/0) لذا تفاوت ميانگين ترکيبي شاخصهاي سلامت رواني در دو گروه (بودن در گروه مداخله گروهي رواني اجتماعي و بودن در گروه کنترل) نتيجه ميشود؛ و اين يعني، مداخلهي گروهي رواني اجتماعي تقريباً مطابق نتايج توصيفي، موجب بهبود شاخصهاي سلامت رواني (خودکارآمدي، بهزيستي، استرس، نگرانيهاي ناشي از ديابت و کيفيت زندگي) در افراد مبتلا به ديابت نوع دو شده است.
مجذور اتاي سهمي (اندازه اثر) برابر با 664/0 ميباشد؛ يعني تقريباً 66 درصد از تغييرات چندمتغيرهي شاخصهاي سلامت رواني مربوط به دو گروه آزمايش و کنترل مورد نظر است.
نتايج آزمونهاي تکمتغيري (پنج متغير وابسته به طور جداگانه) نيز نشان داد که سه شاخص کيفيت زندگي، بهزيستي و نگرانيهاي ناشي از ديابت مطابق نتايج توصيفي معنادار هستند (به ترتيب F برابر 95/4، 86/38، 98/6 و sig برابر 035/0، 001/0، 014/0 و مجذور اتا سهمي برابر 160/0، 599/0، 212/0) و دو شاخص خودکارآمدي و استرس معنادار نيستند.
مقايسهي دو مرحله تحليل
نتايج دو مرحله (مرحله اول تفاضل سنجش اول و دوم- مرحله دوم تفاضل سنجش اول و سوم) اين فرضيه، نشان ميدهد که تأثير مداخلهي گروهي رواني اجتماعي در بهبود شاخصهاي سلامت رواني (خودکارآمدي، بهزيستي، استرس، نگرانيهاي ناشي از ديابت و کيفيت زندگي) در مرحلهي دوم (تفاضل سنجش اول و سوم) بيشتر و معنادارتر بوده است. اين يعني با گذشت زمان (سنجش سوم 1 ماه بعد از مداخله) مداخلهي گروهي رواني اجتماعي تأثير مطلوب خود را بهتر نشان داده است.
در ذيل مقايسهي نتايج توصيفي و استنباطي به تفکيک دو مرحله تحليل ارائه شده است.
جدول 4-25. مقايسه نتايج توصيفي دو مرحله تحليل به لحاظ تأثيرگذاري مطلوب مداخله گروهي رواني اجتماعي بر شاخصهاي سلامت رواني
شاخصهاي سلامت رواني
مراحل تحليل

مرحله اول
مرحله دوم
کيفيت زندگي
(
(
بهزيستي رواني
(
(
خودکارآمدي

نگراني هاي ناشي از ديابت

(
استرس

(

جدول 4-26. مقايسه نتايج استنباطي دو مرحله تحليل به لحاظ معناداري آزمونهاي چندمتغيري و تک متغيري و اندازه اثر
شاخصهاي سلامت رواني

مراحل تحليل

مرحله اول
مرحله دوم

آزمون
چندمتغيري
اندازه اثر
آزمون
يکمتغيري
اندازه اثر
آزمون
چندمتغيري
اندازه اثر
آزمون
يکمتغيري
اندازه اثر
کيفيت زندگي
عدم معناداري
248/0

معنادار
664/0
(
16/0
بهزيستي رواني

(
191/0

(
599/0
خودکارآمدي

نگرانيهاي ناشي از ديابت

(
212/0
استرس

فرضيه پنجم
فرضيه پنجم بيان مي دارد که: مداخلهي گروهي رواني اجتماعي موجب افزايش رفتار مراقبت از خود در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو مي شود.
در اين فرضيه مداخلهي گروهي رواني اجتماعي به عنوان متغير مستقل با دو سطح (بودن در گروه مداخله گروهي رواني اجتماعي و بودن در گروه کنترل) و ميزان مراقبت از خود، متغير وابسته در مقياس فاصلهاي است. مراقبت از خود در سه مرحلهي پيش آزمون، پس آزمون (بلافاصله بعد از مداخله) و پيگيري (يک ماه بعد از مداخله) اندازهگيري شده است.
وضعيت توزيع متغير ميزان مراقبت از خود (سه سنجش) جهت انتخاب آزمون آماري متناسب در جدول27ذکر شده است. جهت بررسي توزيع متغيرها از آزمون کلموگورف- اسميرنوف استفاده شده است.

جدول4-27.وضعيت توزيع متغير ميزان مراقبت از خود (سه سنجش) در ميان دو گروه گروهي رواني اجتماعي و کنترل از نظر طبيعي بودن توزيع
متغير
تعداد
کلموگورف- اسميرنوف Z
معناداري (sig)
مراقبت از خود (سنجش اول)
28
80/0
548/0
مراقبت از خود (سنجش دوم)
28
37/1
047/0
مراقبت از خود (سنجش سوم)
28
04/1
232/0

طبق جدول نتايج آزمون کلموگورف- اسميرنوف (sig بالاتر از 05/0 (سنجش دوم 047/0) و Z بين 96/1+ و 96/1-) کليهي متغيرها داراي توزيع نرمال (طبيعي) هستند.
با توجه به نرمال بودن توزيع متغيرها و وجود يك متغير بين آزمودني و يک متغير درون آزمودني (مراقبت از خود)، از تحليل واريانس دوعاملي اندازههاي مختلط (طرح آميخته) به عنوان روش آماري براي اين فرضيه استفاده ميشود.
بر اساس نتايج آزمون کرويت ماچلي (مقدار ماچلي برابر 384/0 و sig برابر 001/0)، پيش فرض برابري کواريانسهاي ميان نمرههاي هر سطح از عامل اندازههاي تکراري (متغير درون آزمودني)، و بر اساس نتايج آزمون لوين، براي هر سه سنجش مراقبت از خود (به ترتيب F برابر 95/6، 20، 65/18 و sig برابر 014/0، 001/0، 001/0) پيش فرض تساوي خطاي واريانس ها، مورد تاييد قرار نمي گيرد و مفروضهي لازم براي استفاده از آزمون آماري وجود ندارد.
نتايج توصيفي طرح آميخته:
طبق جدول 28 قبل از دخالت گروهي رواني اجتماعي، ميزان مراقبت از خود در بين دو گروه اختلاف زيادي با هم ندارد (تفاضل ميانگين برابر 36/1 به نفع گروه کنترل). اما با دخالت گروهي رواني اجتماعي در سنجش دوم تفاضل ميانگين گروهها بيشتر شده (5/19 به نفع گروه گروهي رواني اجتماعي) و در سنجش سوم باز هم بر مقدار آن افزوده شده است (43/23 به نفع گروه گروهي رواني اجتماعي). اين يعني، مداخلهي گروهي رواني اجتماعي موجب افزايش رفتار مراقبت از خود در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو مي شود. درعينحال، معناداري اين تغييرات طي بررسي آمارههاي استنباطي مشخص ميشود.
جدول4-28.نتايج توصيفي متغير ميزان مراقبت از خود (سه سنجش) در گروههاي گروهي رواني اجتماعي و کنترل
شاخص
گروهها
ميانگين
انحراف معيار
تعداد
مراقبت از خود
(سنجش اول)
کنترل
57/13
1/5
14

گروهي رواني اجتماعي
21/12
51/8
14

کل
89/12
92/6
28
مراقبت از خود
(سنجش دوم)
کنترل
93/24
63/6
14

گروهي رواني اجتماعي
43/44
87/14
14

کل
68/34
15
28
مراقبت از خود
(سنجش سوم)
کنترل
21
42/7
14

گروهي رواني اجتماعي
43/44
51/15
14

کل
71/32
87/16
28

طبق نمودار 28 ميزان مراقبت از خود در گروه کنترل، ابتدا افزايش (سنجش دوم نسبت به سنجش اول) و سپس در سنجش سوم نسبت به سنجش دوم کاهش يافته است. اما ميزان مراقبت از خود در مداخلهي گروهي رواني اجتماعي، ابتدا افزايش (سنجش دوم نسبت به سنجش اول) و سپس در سنجش سوم نسبت به سنجش دوم تغييري نکرده است. همانطور که ملاحظه ميشود، ميانگين ميزان مراقبت از خود در مداخلهي گروهي رواني اجتماعي بيشتر از گروه کنترل است.

نمودار 4-28. مقايسه ميانگينهاي متغير مراقبت از خود (سنجش اول تا سوم)
در گروههاي گروهي رواني اجتماعي و کنترل

نتايج استنباطي طرح آميخته:
طبق جدول 29 تغيير مراقبت از خود طي سنجشهاي سهگانه (sig کوچکتر از 0005/0) و نيز تعامل گروهها با تغييرات مراقبت از خود (sig کوچکتر از 0005/0) معنادار هستند.
مجذور اتاي سهمي براي تغيير مراقبت از خود (837/0) و تعامل گروهها با تغييرات مراقبت از خود (611/0) در سطح قابل قبول هستند.
جدول 4-29. آزمون اثرات درون آزمودني مراقبت از خود و مداخله هاي گروهي رواني اجتماعي و کنترل
منبع تغييرات
مقدار F
معناداري (sig)
مجذور اتا سهمي
مراقبت از خود
878/133
001/0
837/0
مراقبت از خود * گروهها
899/40
001/0
611/0
طبق جدول 30 هر دو مقايسه (سنجش دوم در برابر اول و سنجش سوم در برابر اول) براي تغيير مراقبت از خود و تعامل گروهها با تغييرات مراقبت از خود، معنادار هستند. اندازهي اثر مربوط به تعامل گروهها با تغييرات مراقبت از خود، طي مقايسهي سنجش دوم با اول، 648/0 و طي مقايسهي سنجش سوم با اول، 449/0 است. نتيجه اينکه، اندازهي اثر در سنجش سوم نسبت به سنجش دوم کاهش يافته است.
جدول 4-30. آزمون مقايسههاي درون آزمودني مراقبت از خود و گروههاي گروهي رواني اجتماعي و کنترل
منبع تغييرات
مراقبت از خود
مقدار F
معناداري (sig)
مجذور اتا سهمي
مراقبت از خود
سنجش دوم در برابر اول
348/122
001/0
825/0

سنجش سوم در برابر اول
708/166
001/0
865/0
مراقبت از خود * گروهها
سنجش دوم در برابر اول
827/47
001/0
648/0

سنجش سوم در برابر اول
174/21
001/0
449/0
طبق نتايج اثرات بين آزمودني، مداخلهي گروهي رواني اجتماعي تأثير معناداري بر ميزان مراقبت از خود داشته است (F برابر 15 و sig برابر 001/0) و اندازه ي اثر مربوط به تأثير گروهي رواني اجتماعي بر ميزان مراقبت از خود در حد قابل قبول است (366/0).

فرضيه ششم
فرضيه ششم بيان مي دارد که: مداخلهي افزايش انگيزه موجب بهبود شاخص هاي سلامت جسمي (قند خون، کورتيزول و فشار خون) در افراد مبتلا به ديابت نوع دو ميشود.
در اين فرضيه مداخلهي افزايش انگيزه به عنوان متغير مستقل با دو سطح (بودن در گروه افزايش انگيزه و بودن در گروه کنترل) و شاخص هاي سلامت جسمي (قند خون، کورتيزول و فشار خون) به عنوان سه متغير وابسته مطرح هستند.
با توجه به اينکه شاخص فشار خون در سه مرحلهي پيش آزمون، پس آزمون (بلافاصله بعد از مداخله) و پيگيري (يک ماه بعد از مداخله) و دو شاخص قند خون و کورتيزول در دو مرحلهي پيش آزمون و پس آزمون (بلافاصله بعد از مداخله) اندازهگيري شده است، در مورد اين فرضيه کليهي پردازشهاي آماري، بر اساس تفاضل شاخصها در سنجش اول و سوم براي شاخص فشار خون و تفاضل شاخصها در سنجش اول و دوم براي دو شاخص ديگر انجام ميپذيرد. از آنجا که کاهش شاخصهاي سلامت جسمي به معناي بهبود شاخص سلامت تلقي ميشود، لذا براي شاخص فشار خون سنجش اول منهاي سنجش سوم و براي دو شاخص ديگر سنجش اول منهاي سنجش دوم مبناي محاسبات قرار خواهد گرفت، به اين ترتيب در مورد تمامي شاخصهاي سلامت جسمي گروهي اثربخش خواهد بود که ميانگين تفاضلهاي شرکتکنندگان آن گروه مثبت و بزرگتر باشد.
وضعيت توزيع متغيرها (تفاضل سنجش اول با دوم و سوم) جهت انتخاب آزمون آماري متناسب در جدول 31 ذکر شده است. جهت بررسي توزيع متغيرها از آزمون کلموگورف- اسميرنوف استفاده شده است.
جدول4-31.وضعيت توزيع متغيرهاي شاخصهاي سلامت جسمي در ميان دو گروه افزايش انگيزه و کنترل (تفاضل سنجش اول با دوم و سوم) از نظر طبيعي بودن توزيع
متغير
تعداد
کلموگورف- اسميرنوف Z
معناداري (sig)
قند خون
28
57/0
9/0
کورتيزول
28
92/0
368/0
فشار خون
28
74/1
005/0

طبق جدول نتايج آزمون کلموگورف- اسميرنوف (sig بالاتر از 05/0 و Z بين 96/1+ و 96/1-) دو شاخص قند خون و کورتيزول داراي توزيع نرمال (طبيعي) هستند؛ درحاليکه توزيع فشار خون (sig کمتر از 05/0) نرمال نيست.
با توجه به نرمال بودن توزيع متغيرها و وجود يك متغير مستقل و سه متغير وابسته، از مانوا به عنوان روش آماري براي اين فرضيه استفاده ميشود.
بر اساس نتايج آزمون باكس (مقدار M باکس برابر 629/26 و sig برابر 001/0)، پيش فرض تساوي كوواريانس ها، و بر اساس نتايج آزمون لوين، براي دو شاخص کورتيزول و فشار خون (به ترتيب F برابر 721/7 و 1/6 و sig برابر 01/0 و 02/0) پيش فرض تساوي خطاي واريانس ها، مورد تاييد قرار نمي گيرد و مفروضهي لازم براي استفاده از آزمون آماري وجود ندارد. تنها پيش فرض تساوي خطاي واريانس ها در مورد شاخص قند خون مورد تاييد قرار مي گيرد.
نتايج توصيفي مانوا:
طبق جدول 32 مداخلهي افزايش انگيزه، موجب تغيير مطلوب در شاخصهاي سلامت جسمي نشده است. براي نمونه، ميانگين شاخص کورتيزول در گروه کنترل 6 بوده است که با مداخلهي افزايش انگيزه به ميانگين 21/0 کاهش يافته است. درعينحال، معناداري اين تغييرات طي بررسي آمارههاي استنباطي مشخص ميشود.
جدول4-32.نتايج توصيفي شاخصهاي سلامت جسمي در گروههاي افزايش انگيزه و کنترل
شاخصهاي سلامت جسمي
گروهها
ميانگين
انحراف معيار
تعداد
قند خون
کنترل
93/1
1/1
14

افزايش انگيزه
21/0
71/0
14

کل
1
26/1
28
کورتيزول

کنترل
6
4/4
14

افزايش انگيزه
21/0
66/2
14

کل
11/3
63/4
28
فشار خون
کنترل
78/0
97/0
14

افزايش

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درباره سلامت روان، گروه کنترل، افراد مبتلا Next Entries منبع پایان نامه درباره سلامت روان، اندازه اثر، گروه کنترل