منبع پایان نامه درباره ورزشکاران، استعدادیابی، فعالیت ورزشی، یونان باستان

دانلود پایان نامه ارشد

ه (اعتماد به نفس، تعهد، هدف گزینی) مهارتهای روان-تنی (واکنش به استرس ، آرمیدگی، کنترل ترس و نیروبخشی) و مهارتهای شناختی (تمرکز، بازیافت تمرکز، تمرین ذهنی، تصویرسازی و طرح مسابقه) بودند.
1-7-2: متغییرهای قابل كنترل:
متغیرهایی که اثر آنها در این تحقیق کنترل شد عبارتند از:
1. جنسيت آزمودنيها: اين تحقيق بر روي ورزشكاران زن انجام شده است .
2. رشته ورزشی:‌ تنها از ورزشكاران عضو تيمهاي ورزشي والیبال و جودو استفاده شده است
3. سن آزمودنیها: قلمرو این پژوهش به گروههای 13 تا 17 سال محدود شد.
1-8-: محدودیتها
در تحقیقاتی که با آزمودنیهای انسانی سر و کار دارند طبیعی است که محقق با محدودیتهایی روبرو باشد. به عنوان مثال، عدم همکارای هیئتهای ورزشی مربوطه، عدم دسترسي به تمام ورزشكاران نخبه و زیر نخبه دريك زمان و يك مكان مشخص همچنین بر حالات رواني و ميزان صراحت و دقت افراد آزمودنيها به هنگام پاسخ به پرسشنامه و كنترل خاصي وجود نداشت.

فصل دوم
پیشینه تحقیق

2-1- مقدمه
در فصل حاضر با توجه به موضوع تحقیق، ابتدا تحت عنوان مبانی نظری تحقیق در مجموعهای مختصر و فشرده به بررسی مفهوم آمادگی روانی و اجزای آن پرداخته شده است. و پس از آن به مفهوم استعدادیابی ورزشی اشاره میگردد و در ادامه نتایج حاصل از تحقیقات گذشته در داخل و خارج کشور در مورد آمادگی روانی و اجزاءِ آن و استعدادیابی و اجزاءِ آن و ارتباط بین آنها مرور خواهند شد.
2-2- مهارتهای روانی25
بی تردید هر ورزشکاری در رشتهی ورزشی خود لحظاتی را تجربه کرده که واقعاً سبکبال بوده؛ زمانیکه به خوبی بازی کرده و هر چیزی سر جای خودش بوده. برخلاف این حالت را نیز ورزشکاران تجربه میکنند؛ زمانیکه همه چیز غلط از آب در میآید، تلاشها بی تأثیر بوده و عملکرد نامناسب میباشد. چرا اینگونه است؟ چرا یک روز میتوان خوب و به آسانی و بدون زحمت بازی کرد و روز دیگر ضعیف؟ برای رسیدن به عملکرد فوق العاده و پایدار در برابر عملکردهای بی ثبات چه عواملی تأثیرگذاراست؟ چه عاملی باعث میشود تا ورزشکار فعالیت ورزشی را به شکل مطلوبتري انجام دهد، از ورزش بیشتر لذت ببرد، و به موفقیتهاي ورزشی نایل آید؟
با پيشرفت علم روانشناسي ورزشی بحث مهارتهای رواني در اجراي عملكردهاي ورزشي از اهميت بسزايي برخوردار شده است. به طور کلی اجرای بهینهی مهارتهای ورزشی به وجود سه نوع آمادگی جسمانی، مهارتی و روانی وابسته است (بویس، 2009). از آنجا که روشهای مختلف تمرینی و شیوههای اجرای مهارت، تکامل یافتهاند و فاصلهی بین قهرمانان به چند هزارم ثانیه و چند میلیمتر کاهش پیدا کرده است، به نظر میرسد تفاوت عملکرد قهرمانان بیش از هر زمانی به آمادگی روانی آنها مربوط باشد. از این رو روانشناسان ورزشی، مربیان و ورزشکاران هر چه بیشتر بر آمادهسازی روانی توجه و تأکید میکنند (هادی، 1381).
آمادگی روانی، مفهوم گستردهای است که احاطه کنندهی چندین مهارت و راهبرد لازم است (اورلیک26، 1997). آمادگی روانی به ورزشکار کمک میکند تا زمانیکه در حال اجرای فعالیت است بتواند ذهن خود را به بهترین شکل مدیریت کند (گارزا و فلت27، 1998).
مهارتهای روانی به ورزشکاران کمک میکند با فشار رقابتی مقابله کنند و هوشیاری خود را برای رسیدن به عملکرد مطلوب در طول مسابقه با وجود شرایط محیطی تشنجزا تنظیم کنند (الفرینک28، 2004).. و نهايتاً به افزايش عملكردهاي ورزشي، تعديل ‎هيجانات، افزايش تمركز، توسعهی اعتماد به نفس، بالا بردن ميزان يادگيري و … منجر خواهد شد (آقا علینژاد، 1376).
تفاوت عملکرد ورزشکاران هنگام تمرین و مسابقه اغلب ناشی از ضعف آمادگی ذهنی و روانی ورزشکار است، زیرا عوامل جسمانی و فنی مانند قدرت و استقامت، در طی یک یا دو روز تغییر فاحش نمییابند، اما عوامل روانی بویژه در صورت عدم آمادگی، دچار افت شدید میشوند (واعظ موسوی، 1386). از این رو واینبرگ و گولد29 (2011)، عوامل روانی را اولین دلیل براي نوسانات روز به روز در عملکرد ورزشی محسوب میکنند.
روانشناسان ورزش در چند سال اخیر عنوان کردهاند که عوامل روحی روانی مهمترین متغیر تأثیرگذار بر کسب موفقیت ورزشکاران حرفهای است. با این حال تعداد کمی از ورزشکاران از نحوهی صحیح کسب، استفاده و گسترش این مهارتها اطلاع دارند (اصفهانی و قزل سفلو، 1392). ورزشكاران معمولي گمان میكنند كه به تمرينات آمادگي رواني نيازي ندارند و غالباً چنين تمريناتي را ريشخند میكنند. زيرا معمولاً از هر چيز تازهاي ميهراسند. در حالیکه هر چیزی پیش از آنکه در واقعیت روی دهد، باید در ذهن ورزشکار ابتدا ساخته و پرداخته شود بعبارتی باید شکل بگیرد (صنعتی منفرد، 1385).
به همین دلیل امروزه با استفاده از مهارتهاي رواني پيشرفت قابل ملاحظه‎اي در عملكرد ورزشكاران در سطوح مختلف حرفه‎اي به وجود آمده است (مارتنز30، 1987). ماهونی31 و همکاران (1987) نشان دادند كه ورزشكاران سطح بالا در مقابل ديگر ورزشكاران از نظر مهارهاي رواني وضعیت بهتری داشتند.
به تازگی روند نوینی با تأکید بر شناسایی مهارتهای روانی مربوط به ورزش شکل گرفته است (دوراندبوش32 و همکاران، 2001). به همین دلیل مهارتهای روانی توسط روانشناسان ورزشی ، در سه دسته: مهارتهاي پايه33 (هدف گزيني يا تعيين هدف34 ، اعتمادبنفس35 ، تعهد يا التزام36)، مهارتهای روان-تنی37 (واكنش به استرس يا فشار رواني38 ، آرميدگي يا آرامش رواني39 ، كنترل ترس40، نيروبخشي يا انرژي رواني41) و مهارتهاي شناختي42 (تمركز43 ،بازیابی تمركز44 ، تصوير سازي ذهني45 ، تمرين ذهني 46، طرحريزي مسابقه47) طبقهبندي شده است (منفرد و همکاران، 2007؛ دوراندبوش و همکاران، 2001).
2-2-1- مهارتهای پایه ذهنی
برای حفظ اجرا در سطوح عالی، یک سری عوامل ضروری و اساسی هستند که از آن به عنوان مهارت پایه یاد میشود (اورلیک، 1997). در واقع این مهارتها پایه و اساس سایر مهارتهای ذهنی بهشمار میآیند. تا زمانیکه این ویژگیها در ورزشکاری تثبیت نگردد، سایر مهارتهای روانی دیگر به حد بالای تکامل نخواهند رسید (دوراندبوش و همکاران، 2001 ).
2-2-1-1- هدف گزینی (هدف چینی)48
افراد در بسیاری از جنبههای زندگی خود اولویتهایی را رعایت میکنند. بهطور حتم، کسانی که زندگی پر مشغلهای دارند، تأیید میکنند که تهیه یک سیاهه از مهمترین کارهای روزانه به نظم زندگی کمک میکند. اگر افراد اهداف خود را تعیین نکنند، ناگزیر بر طبق اهداف و رؤیاهای دیگران زندگی و رفتار خواهند کرد. کسانیکه اهداف بزرگی دارند، بهترین عملکرد را از خود انتظار دارند و آنانیکه هدفی ندارند به سرعت دچار یأس و دلسردی میشوند. هدفگزینی موضوع جدیدی برای مربیان و ورزشکاران نیست. از دیرباز در مسابقات یونان باستان، ورزشکاران برای خودشان اهدافی ترتیب میدادهاند.
«تعیین هدف» از جمله عاملهای روانشناختی و انگیزشی اثر گذار بر اجرا و یادگیری مهارتهای ورزش میباشد. این تکنیک به طور گستردهای در زمینههای صنعتی، سازمانی و در سالهای اخیر در ورزش نیز مورد مطالعه قرار گرفته است (غلامی و فرخی، 1384). هدفگزینی فرایندی است که توسط آن افراد استانداردها و اهدافی را برای عملکرد بهتر خود تعیین میکنند (مک کارتی49 و همکاران، 2010). همچین هدفگزینی به مفهوم داشتن برنامهای منظم و طبقهبندی شده از نظر ترتیب اهداف و تلاش در راه رسیدن به آنهاست. این مهارت به ورزشکار و مربی کمک میکند تا هدف و راه موفقیت آمیز رسیدن به هدف را بشناسد. از سوی دیگر، هدف گزینی ارزیابی کیفیت و میزان پیشرفت را امکا پذیر میسازد (روتلا50 و همکاران، 1998). همچنین هدفگزینی میتواند نتایج مثبت یک عمل یا یک سلسله اعمال را پیشبینی کند (سنه، 1385).
زمانیکه انسان قادر باشد که اهداف را به طور صحیح و مؤثر انتخاب کند و بتواند با سعی و تلاش به آنها دست یابد، به احساس قدرت، کفایت و اعتماد به نفس بیشتری دست خواهد یافت و مهارتهای بین فردی (مهارتهای که فرد هنگام تعامل با دیگران به کار میگیرد) و درون فردی (شامل مهارتهای جسمانی و روانی فرد) نیز گسترش مییابند (لیگت51، 2000). به طور کلی، هدفگزینی موجب افزايش انگيزه و ايجاد لذت بيشتر در ادامهی كار، ايجاد محيط رقابتي خوشبينانهتر، كاهش رفتارهاي نامناسب طي تمرين و پيشرفت ماهرانهی تكليف میگردد و براي كليهی گروههاي سني حتي كهنسالی فوایدی را در پی خواهد داشت (خدادای و همکاران،1390).
2-2-1-1-1 انواع هدف گزینی:
واینبرگ و گولد (2011) 5 حالت را برای هدف گزینی در نظر گرفتهاند: 1- اهداف ذهنی52 که بیان و اظهار عمومی قصد و نیت فرد است مانند انجام عالی یک کار 2- اهداف عینی 53 که دستیابی به استاندارد ویژهای از یک مهارت و متبحر شدن در یک تکلیف (معمولاً در یک دوره زمانی مشخص است) 3- هدفهای نتیجهای یا دستاوردی 54 که به طور خاص بر روی نتیجه یک رویداد تمرکز میکنند به عنوان مثال رسیدن به امتیاز بیشتر نسبت به حریف یا گرفتن مقام اول در مسابقه 4- هدفهای عملکردی 55 که به طور مستقیم بر روی اجراهای فرد و یا بهبود بهترین عملکرد شخصی خود تمرکز میکند. در این حالت معمولاً فرد عملکرد کنونی را با عملکرد پیشین خود مقایسه میکند. 5- هدفهای فرآیندی56 که متمرکز شدن بر عملی است که یک فرد میباید در حین اجرای یک مهارت به خوبی انجام دهد. به عبارت دیگر این اهداف به فرآیند اجرای مهارت تأکید دارند.
اغلب، اهداف اجرايی (عملكردی) در مقابل اهداف نتيجهای، اهداف نسبتا مشكل در مقابل اهداف آسان، اهداف کلی در مقابل اهداف ويژه، اهداف واقعی در مقابل اهداف غير واقعی (خيالی)، اهداف فردی در مقابل اهداف گروهی (تيمی)، اهداف دراز مدت در مقابل اهداف کوتاه مدت مطالعه شده اند (مختاری و یلمه، 1391).
در زیر به مواردی که بایستی برای هدف گزینی موثر رعایت شوند اشاره میشود:
هدف گزینی را بر اساس
1. اهداف ویژه و سنجیدنی تنظیم کنید.
2. اهداف دشوار و دستیافتنی تنظیم کنید.
3. اهداف کوتاه مدت و بلند مدت تنظیم کنید.
4. اهداف عملکردی تنظیم کنید نه براساس اهداف نتیجهای.
5. اهداف تمرینی و مسابقهای تنظیم کنید.
6. اهداف مثبت و منفی تنظیم کنید.
7. تاریخ رسیدن به اهداف را معلوم کنید.
8. راهکارهای رسیدن به اهداف را معلوم کنید.
9. اهداف فردی و گروهی را تنظیم کنید (علیجانی ، 1384).
تحقیقاتی که روی ورزشکاران مبتدی تا شرکت کنندگان در المپیک انجام شده، نشان میدهد که بهترین اجراهای ورزشی در زمانهایی رخ میدهند که ورزشکاران برای خود اهدافی تعیین کرده و در تمرین و مسابقه برای رسیدن به آنها تلاش کردهاند (واعظ موسوی، 1379).
2-2-1-2 تعهد
زمانی که ورزشکاران دوست دارند به خواستههایشان جامعه عمل بپوشانند و تمایل دارند تا شکستها و ناکامیهای خود را بعنوان فرصتهای آموزندهای تلقی نمایند با واژهای بنام تعهد روبرو خواهند شد.
در ورزش، تعهد يك سازه روانشناختي است كه عموماً به انگيزه براي ادامه تمرينات ورزشي اشاره دارد (امیرتاش، 1392) و میزان تمایل فرد را جهت شرکت مستمر در فعالیت ورزشی نشان میدهد. تعهد ورزشی میتواند مربوط به یک برنامه ورزشی، یک رشته ورزشی (براي مثال فوتبال) و یا تعهد به شرکت مستمر در انواع فعالیتهاي ورزشی باشد (جانسون57، 1982). بنابراین ورزشکاران جهت دستیابی به عملکرد بالا به تعهد نیاز دارند (ستوده و همکاران، 2012).
بریک من 58 (1987)تعهد را ترکیبی پیچیده از دو عنصر « میل» و « اجبار» براي ادامه رفتار تعریف مینماید. به طور کلی در هر زمانی، یکی از عوامل در تعهد افراد براي انجام رفتار یا فعالیتی خاص از اهمیت بیشتری برخوردار میباشد. با توجه به ماهیت تعهد، افراد به دو دلیل متعهد به انجام رفتار یا فعالیتی خاص میگردند. آنها یا به اجبار یا به میل خود در انجام یک رفتار مشارکت میکنند. میل به انجام یا ادامه فعالیتی خاص با احساس رضایت همراه است و اجبار به ادامه رفتار، به خاطر فشارها و محدودیتهاي اجتماعی است. لذا تعهد به مشارکت مستمر در فعالیتهاي ورزشی به عنوان فعالیتی خاص، لازماش داشتن میل و رضایت درونی است تا انجام

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درباره ورزشکاران، استعدادیابی، تصویر سازی، هماهنگی حرکت Next Entries منبع پایان نامه درباره تصویرسازی، تصویرسازی ذهنی، ورزشکاران، سیستم عصبی