منبع پایان نامه درباره سلامت روان، گروه کنترل، افراد مبتلا

دانلود پایان نامه ارشد

سنجش سوم و براي دو شاخص ديگر سنجش اول منهاي سنجش دوم مبناي محاسبات قرار خواهد گرفت، به اين ترتيب در مورد تمامي شاخصهاي سلامت جسمي گروهي اثربخش خواهد بود که ميانگين تفاضلهاي شرکتکنندگان آن گروه مثبت و بزرگتر باشد.
وضعيت توزيع متغيرها (تفاضل سنجش اول با دوم و سوم) جهت انتخاب آزمون آماري متناسب در جدول 19 ذکر شده است. جهت بررسي توزيع متغيرها از آزمون کلموگورف- اسميرنوف استفاده شده است.
جدول4-19.وضعيت توزيع متغيرهاي شاخصهاي سلامت جسمي در ميان دو گروه گروهي رواني اجتماعي و کنترل (تفاضل سنجش اول با دوم و سوم) از نظر طبيعي بودن توزيع
متغير
تعداد
کلموگورف- اسميرنوف Z
معناداري (sig)
قند خون
28
49/0
97/0
کورتيزول
28
65/0
8/0
فشار خون
28
23/1
1/0

طبق جدول نتايج آزمون کلموگورف- اسميرنوف (sig بالاتر از 05/0 و Z بين 96/1+ و 96/1-) کليهي متغيرها داراي توزيع نرمال (طبيعي) هستند.
با توجه به نرمال بودن توزيع متغيرها و وجود يك متغير مستقل و سه متغير وابسته، از مانوا به عنوان روش آماري براي اين فرضيه استفاده ميشود.
بر اساس نتايج آزمون باكس (مقدار M باکس برابر 169/15 و sig برابر 039/0)، پيش فرض تساوي كوواريانس ها مورد تاييد قرار نگرفت، و بر اساس نتايج آزمون لوين، براي کليهي شاخصهاي سلامت جسمي (قند خون، کورتيزول و فشار خون) (به ترتيب F برابر 006/0، 537/2 و 15/0 و sig برابر 941/0، 123/0 و 699/0) پيش فرض تساوي خطاي واريانسها، مورد تاييد قرار ميگيرد و مفروضهي لازم براي استفاده از آزمون آماري وجود دارد.
نتايج توصيفي مانوا:
طبق جدول 20 مداخله گروهي رواني اجتماعي به غير از شاخص فشار خون، موجب تغيير مطلوب در ساير شاخصهاي سلامت رواني نشده است. براي نمونه، ميانگين شاخص کورتيزول در گروه کنترل 6 بوده است که با مداخلهي گروهي رواني اجتماعي به ميانگين 86/1 کاهش يافته است. درعينحال، معناداري اين تغييرات طي بررسي آمارههاي استنباطي مشخص ميشود.
جدول4-20.نتايج توصيفي شاخصهاي سلامت جسمي در گروههاي گروهي رواني اجتماعي و کنترل
شاخصهاي سلامت جسمي
گروهها
ميانگين
انحراف معيار
تعداد
قند خون
کنترل
93/1
1/1
14

گروهي رواني اجتماعي
4/1
93/0
14

کل
66/1
1
28
کورتيزول

کنترل
6
4/4
14

گروهي رواني اجتماعي
86/1
8/6
14

کل
93/3
6
28
فشار خون
کنترل
78/0
97/0
14

گروهي رواني اجتماعي
93/0
2/1
14

کل
86/0
1
28
نتايج استنباطي مانوا:
هيچ يک از آزمونهاي چندمتغيري (اثر پيلايي، لامداي ويلکز، اثر هاتلينگ و بزرگترين ريشه اختصاصي ري) معنادار نيستند (F برابر 33/1 و sig مساوي 288/0) لذا تساوي ميانگين ترکيبي شاخصهاي سلامت رواني در دو گروه (بودن در گروه مداخلهي گروهي رواني اجتماعي و بودن در گروه کنترل) نتيجه ميشود؛ و اين يعني، مداخلهي گروهي رواني اجتماعي مطابق نتايج توصيفي (به غير از فشار خون)، موجب بهبود شاخصهاي سلامت جسمي در افراد مبتلا به ديابت نوع دو نشده است.
مجذور اتا سهمي (اندازه اثر) برابر با 142/0 ميباشد؛ يعني تقريباً 14 درصد از تغييرات چندمتغيره شاخصهاي سلامت جسمي مربوط به دو گروه آزمايش و کنترل مورد نظر است.
نتايج آزمونهاي تکمتغيري (سه متغير وابسته به طور جداگانه) نشان داد که هيچ يک از شاخصهاي سلامت جسمي (قند خون، کورتيزول و فشار خون) (به ترتيب F برابر 87/1، 66/3، 119/0 و sig برابر 183/0، 067/0، 733/0 و مجذور اتا سهمي برابر 067/0، 123/0، 005/0) معنادار نيستند.
فرضيه چهارم
فرضيه چهارم بيان مي دارد که: مداخلهي گروهي رواني اجتماعي موجب بهبود شاخصهاي سلامت رواني (خودکارآمدي، بهزيستي، استرس، نگرانيهاي ناشي از ديابت و کيفيت زندگي) در افراد مبتلا به ديابت نوع دو مي شود.
در اين فرضيه مداخلهي گروهي رواني اجتماعي به عنوان متغير مستقل با دو سطح (بودن در گروه مداخله گروهي رواني اجتماعي و بودن در گروه کنترل) و شاخصهاي سلامت رواني (خودکارآمدي، بهزيستي، استرس، نگرانيهاي ناشي از ديابت و کيفيت زندگي) به عنوان پنج متغير وابسته مطرح هستند.
با توجه به اينکه کليهي شاخصهاي سلامت رواني در سه مرحلهي پيش آزمون، پس آزمون (بلافاصله بعد از مداخله) و پيگيري (يک ماه بعد از مداخله) اندازهگيري شده است، در مورد اين فرضيه کليهي پردازشهاي آماري در دو مرحله، بر اساس تفاضل شاخصها در مرحله اول و دوم و تفاضل شاخصها در مرحله اول و سوم انجام ميپذيرد. از آنجا که افزايش شاخصهاي خودکارآمدي، بهزيستي و کيفيت زندگي، به معناي بهبود شاخص سلامت تلقي ميشود، بر اين اساس، گروهي اثربخش خواهد بود که ميانگين تفاضلهاي شرکتکنندگان آن گروه مثبت و بزرگتر باشد (سنجش دوم منهاي اول و سنجش سوم منهاي دوم). اما در مقابل کاهش شاخصهاي استرس و نگرانيهاي ناشي از ديابت به معناي بهبود شاخص سلامت تلقي ميشود، لذا جهت همسو شدن با سه شاخص ديگر، در مورد اين دو شاخص سنجش اول منهاي دوم و سنجش دوم منهاي سوم مبناي محاسبات قرار خواهد گرفت، به اين ترتيب در مورد دو شاخص استرس و نگرانيهاي ناشي از ديابت نيز، گروهي اثربخش خواهد بود که ميانگين تفاضلهاي شرکتکنندگان آن گروه مثبت و بزرگتر باشد.
مرحلهي اول (تفاضل شاخصهاي سنجش اول و دوم)
وضعيت توزيع متغيرها (تفاضل سنجش اول و دوم) جهت انتخاب آزمون آماري متناسب در جدول 21 ذکر شده است. جهت بررسي توزيع متغيرها از آزمون کلموگورف- اسميرنوف استفاده شده است.
جدول4-21.وضعيت توزيع متغيرهاي شاخصهاي سلامت رواني در ميان دو گروه گروهي رواني اجتماعي و کنترل(تفاضل سنجش اول و دوم) از نظر طبيعي بودن توزيع
متغير
تعداد
کلموگورف- اسميرنوف Z
معناداري (sig)
کيفيت زندگي
28
7/0
704/0
بهزيستي
28
17/1
129/0
خودکارآمدي
28
7/0
702/0
نگرانيهاي ناشي از ديابت
28
04/1
229/0
استرس
28
78/0
583/0
طبق جدول نتايج آزمون کلموگورف- اسميرنوف کليه متغيرها (sig بالاتر از 05/0 و Z بين 96/1+ و 96/1-) داراي توزيع نرمال (طبيعي) هستند.
با توجه به نرمال بودن توزيع متغيرها و وجود يك متغير مستقل و پنج متغير وابسته، از مانوا به عنوان روش آماري براي اين فرضيه استفاده ميشود.
بر اساس نتايج آزمون باكس (مقدار M باکس برابر 35/31 و sig برابر 054/0)، پيشفرض تساوي كوواريانس ها، و بر اساس نتايج آزمون لوين، براي شاخصهاي کيفيت زندگي و بهزيستي (به ترتيب F برابر 2/2، 404/0 و sig برابر 15/0 و 531/0) پيش فرض تساوي واريانس ها، مورد تاييد قرار مي گيرد و مفروضهي لازم براي استفاده از آزمون آماري وجود دارد. اما براي شاخصهاي نگرانيهاي ناشي از ديابت، خودکارآمدي و استرس (به ترتيب F برابر 29/4، 84/4 و 75/5 و sig برابر 048/0، 037/0 و 024/0) نتايج آزمون لوين، عدم تأييد پيش فرض تساوي واريانسها را نشان داد.
نتايج توصيفي مانوا:
طبق جدول 22 مداخلهي گروهي رواني اجتماعي به غير از دو شاخص کيفيت زندگي و بهزيستي، موجب تغيير مطلوب در ساير شاخصهاي سلامت رواني نشده است. براي نمونه، ميانگين شاخص کيفيت زندگي در گروه کنترل 64/7 بوده است که با مداخلهي گروهي رواني اجتماعي به ميانگين 14/14 ارتقاء يافته است. همچنين در مورد شاخص نگرانيهاي ناشي از ديابت، ميانگين افرادي که تحت مداخله قرار گرفتهاند تقريباً 1 عدد پايين آمده است. درعينحال، معناداري اين تغييرات طي بررسي آمارههاي استنباطي مشخص ميشود.
جدول4-22.نتايج توصيفي شاخصهاي سلامت رواني در گروههاي مداخلهي گروهي رواني اجتماعي و کنترل
شاخصهاي سلامت رواني
گروهها
ميانگين
انحراف معيار
تعداد
کيفيت زندگي
کنترل
64/7
91/19
14

گروهي رواني اجتماعي
14/14
28/12
14

کل
89/10
57/16
28
بهزيستي
کنترل
14/6
2/4
14

گروهي رواني اجتماعي
21/10
47/4
14

کل
18/8
74/4
28
خودکارآمدي
کنترل
21/13
48/18
14

گروهي رواني اجتماعي
57/3
7/30
14

کل
39/8
34/25
28
نگرانيهاي ناشي از ديابت
کنترل
21/19
3/10
14

گروهي رواني اجتماعي
57/18
94/5
14

کل
89/18
26/8
28
استرس
کنترل
14/4
77/4
14

گروهي رواني اجتماعي
57/3
61/3
14

کل
86/3
16/4
28
نتايج استنباطي مانوا:
هيچ کدام از آزمونهاي چندمتغيري (اثر پيلايي، لامداي ويلکز، اثر هاتلينگ و بزرگترين ريشه اختصاصي ري) معنادار نيستند (F برابر 45/1 و sig مساوي 245/0) لذا تساوي ميانگين ترکيبي شاخصهاي سلامت رواني در دو گروه (بودن در گروه مداخله گروهي رواني اجتماعي و بودن در گروه کنترل) نتيجه ميشود؛ و اين يعني، مداخلهي گروهي رواني اجتماعي علارغم نتايج توصيفي، موجب بهبود شاخصهاي سلامت رواني (خودکارآمدي، بهزيستي، استرس، نگرانيهاي ناشي از ديابت و کيفيت زندگي) در افراد مبتلا به ديابت نوع دو نشده است.
مجذور اتاي سهمي (اندازه اثر) برابر با 248/0 ميباشد؛ يعني تقريباً 25 درصد از تغييرات چندمتغيرهي شاخصهاي سلامت رواني مربوط به دو گروه آزمايش و کنترل مورد نظر است.
نتايج آزمونهاي تکمتغيري (پنج متغير وابسته به طور جداگانه) نيز نشان داد که تنها شاخص بهزيستي مطابق نتايج توصيفي معنادار است (F برابر 16/6 و sig برابر 02/0 و مجذور اتا سهمي برابر 191/0) و ساير شاخصهاي سلامت رواني معنادار نيستند.
مرحله دوم (تفاضل شاخصهاي سنجش اول و سوم)
وضعيت توزيع متغيرها (تفاضل سنجش اول و سوم) جهت انتخاب آزمون آماري مناسب در جدول 23 ذکر شده است. جهت بررسي توزيع متغيرها از آزمون کلموگورف- اسميرنوف استفاده شده است.
جدول4-23.وضعيت توزيع متغيرهاي شاخصهاي سلامت رواني در ميان دو گروه گروهي رواني اجتماعي و کنترل(تفاضل سنجش اول و سوم) از نظر طبيعي بودن توزيع
متغير
تعداد
کلموگورف- اسميرنوف Z
معناداري (sig)
کيفيت زندگي
28
48/0
98/0
بهزيستي
28
86/0
45/0
خودکارآمدي
28
56/0
91/0
نگرانيهاي ناشي از ديابت
28
64/0
80/0
استرس
28
51/0
95/0
طبق جدول نتايج آزمون کلموگورف- اسميرنوف کليهي متغيرها (sig بالاتر از 05/0 و Z بين 96/1+ و 96/1-) داراي توزيع نرمال (طبيعي) هستند.
با توجه به نرمال بودن توزيع متغيرها و وجود يك متغير مستقل و پنج متغير وابسته، از مانوا به عنوان روش آماري براي اين فرضيه استفاده ميشود.
بر اساس نتايج آزمون باكس (مقدار M باکس برابر 13/49 و sig برابر 001/0)، پيش فرض تساوي كوواريانسها، و بر اساس نتايج آزمون لوين، براي شاخصهاي بهزيستي، خودکارآمدي و نگرانيهاي ناشي از ديابت (به ترتيب F برابر 59/6، 14/10، 25/8 و sig برابر 016/0 و 004/0، 008/0) پيش فرض تساوي خطاي واريانس ها، مورد تاييد قرار نمي گيرد و مفروضهي لازم براي استفاده از آزمون آماري وجود ندارد. اما براي شاخصهاي بهزيستي و استرس (به ترتيب F برابر 2/1، 4/0 و sig برابر 283/0، 532/0) نتايج آزمون لوين، تأييد پيش فرض تساوي واريانسها را نشان داد.

نتايج توصيفي مانوا:
طبق جدول 24 مداخلهي گروهي رواني اجتماعي به غير از شاخص خودکارآمدي، موجب تغيير مطلوب در ساير شاخصهاي سلامت رواني شده است. براي نمونه، ميانگين شاخص کيفيت زندگي در گروه کنترل 93/0 بوده است که با مداخلهي گروهي رواني اجتماعي به ميانگين 86/11 ارتقاء يافته است. درعينحال، معناداري اين تغييرات طي بررسي آمارههاي استنباطي مشخص ميشود.

جدول4-24.نتايج توصيفي شاخصهاي سلامت رواني در گروههاي گروهي رواني اجتماعي و کنترل
شاخصهاي سلامت رواني
گروهها
ميانگين
انحراف معيار
تعداد
کيفيت زندگي
کنترل
93/0
8/14
14

گروهي رواني اجتماعي
86/11
9/10
14

کل
39/6
91/13
28
بهزيستي
کنترل
28/5-
3/8
14

گروهي رواني اجتماعي
21/10
21/4
14

کل
46/2
2/10
28
خودکارآمدي
کنترل
5/5
82/14
14

گروهي رواني اجتماعي
2
24/31
14

کل
78/3
24
28
نگرانيهاي ناشي از ديابت
کنترل
43/4
96/18
14

گروهي رواني اجتماعي
71/18
7
14

کل
57/11
8/15
28
استرس
کنترل
5/2
65/4
14

گروهي رواني اجتماعي
43/3
65/3
14

کل
96/2
13/4
28
نتايج استنباطي

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درباره گروه کنترل، افراد مبتلا، سلامت روان Next Entries منبع پایان نامه درباره گروه کنترل، سلامت روان، اندازه اثر