منبع پایان نامه درباره دانشگاهها، مدارس هوشمند، آموزش از دور، عصر اطلاعات

دانلود پایان نامه ارشد

ماندن فراگيران در بهره مندي از روابط اخلاقي و تربيتي بين معلمان و دانش آموزان (عبادي، 1383).
2-1-2-1. شيوههاي آموزش الکترونيکي
يادگيري آسان و لذت بخش مهمترين خصوصيات يک سيستم آموزشي است. يک سيستم آموزشي با ارائه مطلوب، مناسب و ساده مباحث آموزشي فرايند يادگيري را بسيار ساده و لذت بخش مي کند. چنانچه شيوه آموزش به گونه اي باشد که آموزش از مرحله دانش به مرحله درک و کاربرد برسد در اين صورت آن دانش در حافظه فراگير نهادينه مي شود. با امکانات و تجهيزاتي که آموزش الکترونيکي در اختيار ميگذارد ميتوان شيوه هاي نويني در آموزش پياده سازي کرد که برخي از آن ها عبارتند از:
1ـ شيوه آموزش الکترونيکي تعاملي (به کمک استوديوي مجازي ـ تعاملي ): در اين شيوه آموزشي، فراگير تنها يک تماشاگر نيست، بلکه بعد از تمام شدن هر مبحث آموزشي مي تواند در يک محيط شبيه سازي شده، آموختهها و دانسته هاي خود را تمرين نمايد و همين امر باعث ارتقاء دانستههاي فراگير از مرحله يادگيري به مرحله کاربرد مي شود اين در حالي است که در اغلب روش ها، فقط دانش آن مبحث آموزشي کسب ميشود.
2ـ تکرار و تمرين (به کمک استوديوي مجازي ـ تعاملي): بر اساس يافته ها در پژوهش هاي يادگيري، قسمت اعظم آموخته ها تا چهار ساعت پس از يادگيري به دست فراموشي سپرده مي شوند (شهيدي وصنايعي،1392). در آموزش الکترونيکي، امکان استفاده از محيط تمريني و جذاب وجود دارد که اين امر در نهادينه کردن يادگيري و انتقال آموخته ها از حافظه کوتاه مدت به حافظه بلند مدت نقش دارد.
2-1-2-2. انواع تعامل در يادگيري الکترونيکي
اين نوع يادگيري در محيط شبکه به وقوع ميپيوندند و در آن مجموعه اي از فناوري هاي چند رسانه اي، فرارسانهاي و ارتباطات از دور به خدمت گرفته ميشود. اينترنت، محور اساسي تحولي است که يادگيري الکترونيکي را به وجودآورده است. يادگيري الکترونيکي يکي از پديده هاي جهان نوين است که در عصر اطلاعات و در جامعه مبتني بر دانش، پا به عرصه وجود گذاشته است و در پيشينه کوتاه مدت خود، از گسترش قابل ملاحظه اي برخوردار بودهاست.
يادگيري الکترونيکي از ديدگاه فلسفي، مبتني بر پارادايم ساختن گرايي است و به اعتقاد برخي از متخصصان، مهم ترين فناوري است که ميتواند رويکردهاي جديد آموزشي و يادگيري را مورد حمايت قرار دهد. يادگيري الکترونيکي روش هاي تدريس را متحول ساخته و در تکميل چرخه يادگيري نقش به سزايي داشته است. چنانچه بپذيريم که تعامل، نقش اساسي و مهمي در فرايند تدريس و يادگيري دارد، يادگيري الکترونيکي با بهره گيري از فناوري ها ، تعاملات گسترده اي را براي دسترسي به اطلاعات وسيع و نيز برقراري انواع ارتباط، فراهم ميسازد. امکاني که در فرايند سنتي يادگيري به صورت بسيار محدود و ناچيزي وجود داشته است. يادگيري زماني اتفاق مي افتد که فعاليت هاي ياددهي ـ يادگيري در يک شرايط تعاملي بين شرکتکنندگان در محيط هاي يادگيري و مجموعه ابزار و امکانات آن صورت پذيرد و تعامل زماني اتفاق ميافتد که اشيا و وقايع به صورت متقابل يکديگر را تحت تأثير قرار دهند (شهيدي و صنايعي، 1392). تعامل در يادگيري الکترونيکي را به شش دسته زير تقسيم ميکنند: 1ـ تعامل يادگيرنده با يادگيرنده، 2ـ تعامل يادگيرنده با استاد 3ـ تعامل يادگيرنده با محتوا، 4ـ تعامل استاد با محتوا، 5ـ تعامل استاد با استاد 6ـ تعامل محتوا با محتوا. بحث در مورد اينکه کدام گونه تعامل بهترين است، عليرغم سالها مطالعه درباره رسانهها که کدام نوع از محتوا و تحت چه شرايطي و با استفاده از کدام طرح آموزشي سودمندترين و مناسبترين گزينه براي تعامل همزمان است، معلوم شده که دانشجويان معمولاً اذعان مي کنند که از همه انواع و اشکال تعامل، نتايج و پيامدهاي مثبت و قابل قبولي به دست مي آورند. اکنون که ما در عصر اطلاعات و ارتباطات به سر ميبريم و مدارس ما ناگزير از تغيير يافتن به شيوه هاي نوين است، بايد تعامل در محيط الکترونيکي بسيار دقيق و انديشمندانه طراحي شود تا به هدف آموزش که همان انتقال صحيح و کامل مطالب به فراگير ميباشد، دسترسي پيدا کنيم. تعامل بيشتر درصدد است تا دانشجويان را با يکديگر، اساتيد و اشکال غير انساني محتوا درگير کند. آشنايي با مفهوم تعامل و به کارگيري اشکال مختلف آن در دورههاي الکترونيکي باعث توسعه ظرفيتهاي موجود در جهت ياري رساندن و تقويت برنامه هاي يادگيري الکترونيکي و ارائه آنها ميشود(شهيدي و صنايعي،1392).
2-1-2-3. چالشهاي نظام آموزش الکترونيکي
امروزه آموزش الکترونيکي در مدارس و دانشگاهها مورد استفاده قرار مي گيرد اما مدرسان آن از آموزش هاي مناسب مطابق مهارت هاي مورد نيازشان بهره مند نميشوند. در برخي از مؤسسات آموزشي، مدرسان با آموزش هاي کم يا بدون آموزش در دوره هاي يادگيري مشغول مي شوند. فقدان فرصتهاي آموزشي که بتواند به مدرسان کمک کند تا بر نگرانيهاي خود درباره آموزش از دور فائق آيند و نگرش هاي خود را در اين مورد بهبود بخشند از چالش هاي اکثر موسسات آموزشي و مدرسان آموزش از دور است يکي از دلايل شايع ترک تحصيل يادگيرندگان الکترونيکي، آموزش توسط آموزش دهندگان بي تجربه مي باشد. به گزارش سرلک و هستياني اين موضوع از چالش هاي مراکز و دانشگاههاي کشور ما که اخيراً اقدام به تأسيس دوره هاي آموزش از دور نموده اند نيز مي باشد (دانشور،1392).
فري ير3، (2009) بيان داشته است که بزرگترين چالش مدرساني که ياددهي در محيط الکترونيکي را آغاز ميکنند اين است که عده بسيار اندکي تجربه يک يادگيرنده محيط الکترونيکي را دارند. حتي مدرسان جديدالاستخدامي که نوعاً مهارت هاي فناوري پيشرفته اي دارند موضوع درسي مورد تدريس خود را در محيط کلاس سنتي رو در رو آموخته اند. آنها از صدها معلم خود، در خلال سال هاي طولاني تحصيلي به عنوان يک دانش آموز و دانشجو ياد گرفتهاند و ايده هايشان درباره راهبردهاي ياددهي مؤثر از آن تجربه هاي دست اولشان شکل گرفته است (دانشور،1392).
1ـ ابعاد فرهنگي: از ديدگاه فرهنگي، سياستگذاران، کارگزاران و کاربران، نگاه مناسبي به يادگيري الکترونيکي نداشته اند. بخشي از اين نگاه ناشي از آن است که برخي از مديران و سياستگذاران ملي، فضاي شبکه اي و به ويژه اينترنت را فضاي تهديد آميز مي دانند برخي اصطلاحات چون” اينترنت پاک و ناپاک ” و راه حلهايي مانند” اينترنت ملي ” ناشي از همين ديدگاه است که به تبع آن تحديد دسترسي به شبکه هاي اطلاعاتي را در پي داشته است. همين موضوع سبب شده تا: 1) دانشجويان نگاهي مثبتي به اين شيوه يادگيري نداشته باشند و معتقدند کيفيت آموزش در اين دوره ها ضعيف بوده و نوع مواجهه نظام دانشگاهي با آنان در خور دانشجويان دانشگاه نيست. 2) استادان و مديران دانشگاهي، اين دورهها را ضعيفتر از ساير دورهها مي دانند و به همين دليل شيوه برخورد آنان با مخاطبان اين دوره مشابه با ساير دانشجويان نيست. 3) جامعه با نگاهي منفي با اين دوره مواجه مي شوند تا آنجا که برخي صنايع بزرگ، شرط جذب متخصص را، عدم دانش آموختگي آنان از دوره هاي آموز ش الکترونيکي ميدانند. 4) مديران وزارت علوم، ديدگاه ضعيفي در خصوص اين آموزش دارند و به همين دليل آن را نوعي آموزش با يک فيت پايينتر ميدانند.
2ـ ابعاد سياستگذاري و برنامه ريزي کلان در عرصه مديريت کلان: سياستهاي نظام آموزش درباره اين دورهها مشخص نيست و از جمله: 1) هيچ سندي که نشان دهنده نقشه راه اين نوع آموزش در آموزش عالي باشد وجود ندارد. 2) سياستگذاري اين دوره ها متولي مشخصي ندارد به نظر مي رسد وزارت علوم وظيفه تدوين خط مشي و نظام حقوقي را بر عهده دارد اما متأسفانه فعاليت هاي اين نهاد هيچ تطابقي با رشد روز افزون اين نوع آموزشي ندارد. 3) در عرصه اجرا دانشگاهها و مؤسسههاي برگزار کننده دورههاي آموزش الکترونيکي با تشتت فراوان مواجهند و معلوم نيست شرط برگزاري اين دورهها در دانشگاهها چيست. چگونه اين دورهها بايد برگزار و چگونه ارزيابي شوند. در حال حاضر به دانشگاه هاي بزرگ کشور مجوز داده شده که در رشته هاي دايرخود، دورههاي آموزش الکترونيکي را راه اندازي کنند ولي به هيچ عنوان به اين موضوع توجه نشده که اصالتاً طراحي و ارائه چنين دورههايي متفاوت با دوره هاي آموزش حضوري (مبتني بر حضور معلم) است. همين موضوع سبب شده که دانشگاهها نه الزامات شبکه اي و سخت افزاري اين دورهها را مي شناسند و نه به شيوه ارائه اين دروس آشنايي دارند و نه مديريت هاي اجرايي دانشگاه، امور «برنامه ريزي» «اجرا» و «نظارت» اين دورهها را به خوبي تفکيک و براي آن برنامه ريزي مناسبي کرده اند.
3ـ ابعاد محتوايي: در نظام يادگيري الکترونيکي «محتوا» نقش اساسي در موقعيت دورهها را داراست. به دليل تفاوت ماهوي محتوا در اين نظام با محتواهاي دوره هاي حضوري اين موضوع به چشم اسفنديار اين دوره ها تبديل شده است. مهم ترين مسائل اين حوزه عبارت است از: 1) عدم تدوين استانداردهاي توليد محتوا از سوي مراجع ذي ربط 2) عدم شکل گيري فرايند نشر الکترونيکي در دانشگاهها به عنوان اصلي ترين معبر توليد محتوا 3) عدم تعيين مرجع ملي تدوين سياستهاي محتواي الکترونيکي.
4ـ ابعاد حقوقي: يکي از جدي ترين مسائل نظام يادگيري الکترونيکي، مسائل حقوقي مبتلا به اين نظام است. فرايند رشد بي باغبان آموزش الکترونيکي و عدم رعايت حقوق ذي نفعان آن در طي يک دهه گذشته، چنان فضاي يادگيري الکترونيکي را مغشوش کرده که ذي حقان آن اصولاً نمي دانند چه شأني بايد داشته باشند و چه حقوقي بر آنان مترتب است(حسيني،1392). مهم ترين مسائل اين حوزه به شرح زير است: 1) عدم تنظيم مقررات تأسيس و راه اندازي دوره هاي آموزش الکترونيکي 2) عدم تنظيم مقررات آموزشي و دانشجويي 3) عدم تنظيم حقوق پديد آور در يادگيري الکترونيکي4) عدم تنظيم مقررات نظام و ارزيابي نظام يادگيري الکترونيکي.
5- ابعاد زير ساخت فني و شبکه اي: به دليل عدم شناخت ماهيت يادگيري الکترونيکي و نيز الزامات اجرايي آن، هنوز معلوم نيست استاندارد زير ساختهاي فناورانه مورد نياز در اين حوزه چيست و همين موضوع سبب شده که علاوه بر مشکلات «فقدان تعامل محيطي» فشار ناشي از غير استاندارد بودن اقتضائات ارتباطي و شبکه اي نيز به سمت کاربرد دانشجو، تحميل شود.
6ـ ابعاد منابع انساني: ورود به عرصه يادگيري الکترونيکي مستلزم در اختيار داشتن منابع انساني ماهر و توانمند در اين حوزه است. در حال حاضر محيطهاي آموزشي هم با مشکلات توسعه نايافتگي منابع انساني کارشناسي و نيز منابع انساني آموزشي و هم منابع انساني کاربر، مواجهاست.

2-1-2-4. رويارويي با چالشها
براي تغيير و تحول معيارها و روشهاي سنتي آموزش و پرورش بايد به فناوري اطلاعات و فناوري آموزشي روي آورده و در مدارس، وسايل و امکانات آموزشي از جمله کامپيوتر اينترنت، اورهد، پروژکتور و… را فراهم کرده تا بتوانيم اميد به پيشرفت علمي داشته باشيم. در فناوري اطلاعات چون بيشتر با نظريه و عمل طراحي، توسعه و بهرهگيري، مديريت و ارزيابي فرآيندها و منابع يادگيري سروکار داريم (نجفي،1385)، قبل از هر اقدامي بايد توانايي ها و هنرهاي آموزشي رايانه را مديران و برنامه ريزان نظام آموزشي باور کرده و سپس ترتيبي اتخاذ نمايند تا معلمان و مديران مدارس بتوانند در فعاليتهاي آموزشي شرکت کرده و بتوانند تحولات بنيادي براي انقلاب آموزشي در نظام آموزشي را فراهم نمايد (نجفي،1387).
در حال حاضر در مدارس هوشمند ايران به علت نبود تعريف مشخص و يکساني از ماهيت و کارکرد اين مدارس مي توان گفت فاصله بين وضعيت موجود و وضعيت مطلوب اين مدارس بسيار است در صورت وجود تعريف يکپارچه و نزديک نمودن اين مدارس به تعريف مشخص مي توان به موارد زير دست يافت : الف) وجود مديريت کارا و مبتني برفن اوري و معتقد به اهداف سازماني مدارس هوشمند ب) وجود مسئول تکنولوژي آموزشي کارا در مدارس هوشمند ج) در نظر گرفتن جلسات توجيهي مطلوب براي دبيران تازه وارد به سيستم و سنجش و دانش و اطلاعات انان به صورت کيفي و کمي ( زماني و همکاران،1389).
2- آموزش نيروي متخصص براي مدارس هوشمند، يکي از

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درباره مدارس هوشمند، آموزش و پرورش، حوزه آموزش، دانشگاهها Next Entries منبع پایان نامه درباره آموزش و پرورش، مدارس هوشمند، آموزش از راه دور، آموزش و پرورش تهران