منبع پایان نامه درباره ارتباط معنایی، مراعات نظیر

دانلود پایان نامه ارشد

بی اندازه است، و به شمار در نیاید، و پایان نپذیرد، و در آن هیچ گسستگی نباشد» (رضایی، 1390: 37).
در این جمله نیز، هم پایگی بین جمله های اسمیه متشکل از «لای نفی جنس+ اسم لا+ خبر لا (جار و مجرور و مضاف إلیه)» دیده می شود.
تکرار ضمیر غایب «ه» در این بند ایقاع و موسیقی درونی ایجاد کرده است. (هم پایگی تام و موسیقایی).
5-«حَمْداً نُزَاحِمُ بِهِ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرّبِينَ، وَ نُضَامّ بِهِ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ» (دعای اول).
«سپاسى كه به يمن تأييد آن شانه بر شانه فرشتگان مقرب او زنيم، و در اقامتگاه جاودانى و سراى عزت سرمديش در سلك پيغمبران مرسل در آئيم».
در این دو جمله نیز، خطوط مشترک، نشان دهنده وجود نقش های نحوی مشترک و هم پایگی تام، است.
6-«حَتّى اسْتَتَبّ لَهُ مَا حَاوَلَ فِي أَعْدَائِكَ‏ وَ اسْتَتَمّ لَهُ مَا دَبّرَ فِي أَوْلِيَائِكَ» (دعای دوم).
«سرانجام، آن چه را در حق دشمنان تو خواسته بود، یکسر به دست آورد، و تمام آن چه را که درباره دوستانت اندیشیده بود، دریافت نمود» (همان: 40).
این جمله نیز با واو عطف هم پایه واقع شده و ارتباط معنایی این سازه ها، تضاد است. (هم پایگی تام و بلاغی).
7-«وَ وَالَى فِيكَ الْأَبْعَدِينَ‏ وَ عَادَى فِيكَ الْأَقْرَبِينَ»‏ (دعای دوم). «و براى تو با دورترين مردم دوستى گزيد و با نزديك ترين آن ها دشمنى ورزيد».
این بند نیز، با خطوط مشترک، نشان دهنده هم پایگیِ نحویِ تام است. و ارتباط معنایی تقابل نیز، هم پایگی بلاغی، ایجاد کرده است.
8-«حَتّى لَا يُسَاوَى فِي مَنْزِلَةٍ، وَ لَا يُكَافَأَ فِي مَرْتَبَةٍ» (دعای دوم). «تا كسى در منزلت با او برابر نباشد و در مرتبت با او همسر نگردد».
باز هم، خطوط مشترک، نشان دهنده هم پایگی تام است. ارتباط معنایی ترادف، موجب هم پایه واقع شدن این دو جمله شده است. (هم پایگی تام و بلاغی).
9-«وَ أَقْصَى الْأَدْنَيْنَ عَلَى جُحُودِهِمْ‏ وَ قَرّبَ الْأَقْصَيْنَ عَلَى اسْتِجَابَتِهِمْ لَكَ» (دعای دوم)
«و در راه احياى دين تو رشته خويشاوندى خود را بگسيخت و نزديك ترين بستگانش را به علت اصرار بر انكار تو، از خويش دور كرد و دور ترين مردم را، به جهت پذيرفتن دين تو، به خود نزديك ساخت». خطوط مشترک، نشان دهنده هم پایگی نحوی تام است. همچنین، هم پایگی بلاغی (ارتباط معنایی تضاد، میانِ أَقْصَى الْأَدْنَيْنَ و قَرّبَ الْأَقْصَيْنَ)، نیز، وجود دارد.
خطوط مشترک، در جمله های زیر، نشان دهنده نقش نحوی یکسان، و هم پایگی تام است:
10-«اللّهُمّ وَ حَمَلَةُ عَرْشِكَ الّذِينَ لَا يَفْتُرُونَ مِنْ تَسْبِيحِكَ، وَ لَا يَسْأَمُونَ مِنْ تَقْدِيسِكَ، وَ لَا يَسْتَحْسِرُونَ مِنْ عِبَادَتِكَ» (دعای سوم). «خدايا و اما، حاملان عرشت كه از تسبيح تو سست نمى‏شوند، و از تقديست ملول نمى‏گردند و از عبادتت وا نمى‏مانند».
11-«وَ لَا تَشْغَلُهُمْ عَنْ تَسْبِيحِكَ الشّهَوَاتُ، وَ لَا يَقْطَعُهُمْ عَنْ تَعْظِيمِكَ سَهْوُ الْغَفَلَاتِ» (دعای سوم). «هوس ها ايشان را از تسبيح تو باز نمى‏دارد و سهوى كه ناشى از غفلت ها است، رشته تعظيمشان را در پيشگاه تو نمى‏گسلد».
12-«وَ فَارَقُوا الْأَزْوَاجَ وَ الْأَوْلَادَ فِي إِظْهَارِ كَلِمَتِهِ، وَ قَاتَلُوا الْآبَاءَ وَ الْأَبْنَاءَ فِي تَثْبِيتِ نُبُوّتِهِ» (دعای چهارم). «در راه پيروز ساختن رسالتش از همسران و فرزندان مفارقت گزيدند و براى تثبيت نبوتش با پدران و پسران خود كارزار كردند».
13-«وَ كِدْ لَنَا وَ لَا تَكِدْ عَلَيْنَا، وَ امْكُرْ لَنَا وَ لَا تَمْكُرْ بِنَا، وَ أَدِلْ لَنَا وَ لَا تُدِلْ مِنّا» (دعای پنجم).
«و به نفع ما تدبير فرماى و بر ضرر ما تدبير منماى، و مكر خود را در باره دشمنان ما قرار داده و متوجه ما مساز و ما را پيروزى ده و ديگران را بر ما پيروز مگردان».
رابطه معنایی تضاد، بار دیگر این جملات پیاپی را، هم پایه قرار داده است. نگرش امام (ع) در این جملات قاطع و صریح است، زیرا از افعال امر و نهی که وجه التزامی دارند، استفاده نموده است، برای این که شنونده را ملزم به انجام عملی کند. از سوی دیگر، همان گونه که اشاره شد، وجود خطوط مشترک، نشان دهنده، هم پایگی تام است.
14-«وَ اجْعَلْ سَلَامَةَ قُلُوبِنَا فِي ذِكْرِ عَظَمَتِكَ، وَ فَرَاغَ أَبْدَانِنَا فِي شُكْرِ نِعْمَتِكَ، وَ انْطِلَاقَ أَلْسِنَتِنَا فِي وَصْفِ مِنّتِكَ» (دعای پنجم). «و سلامت دل هاى ما را در ياد كردن عظمت خود و آسايش بدن هامان را در شكر نعمت خود و گویایی زبان هایمان را در توصيف عطاى خود قرار ده».
در این جملات با حذف فعل «اجعل» هم پایگی ایجاد شده است- حذف فعل در ساخت های هم پایه، متداول است- و ارتباط معنایی مراعات نظیر، بین «قلوب و ابدان و السنه» به وضوح دیده می شود. (هم پایگی تام و بلاغی).
15-«إن أَحسنّا ودّعنا بحمدٍ، و إن أسأنا فارقنا بذمٍّ» (دعای ششم). «اگر نیکی کنیم با سپاس ما را بدرود گوید، و اگر بدی کنیم با نکوهش از ما جدا گردد» (رضایی، 1390: 60). این دو جمله نیز با ارتباط معنایی تضاد، هم پایه واقع شده اند. (هم پایگی تام و بلاغی).
16-«أجزل لنا فیه من الحسنات، و أخلنا فیه من السیئات» (دعای ششم). «نیکی های فراوان به ما عطا فرما و ما را از گناهان به دور دار» (رضایی، 1390: 60).
این دو جمله نیز با ارتباط معنایی تضاد، هم پایگی ایجاد کرده اند. (هم پایگی تام و بلاغی).
17-«ذَلّتْ لِقُدْرَتِكَ الصّعَابُ، وَ تَسَبّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ، وَ جَرَى بِقُدرَتِكَ الْقَضَاءُ، وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ» (دعای هفتم). «دشواري ها به قدرت تو هموار شده و سلسله اسباب به لطف تو بر قرار گشته، قضا به قدرت تو جريان يافته و اشياء بر وفق اراده تو روان شده‏اند». باز هم، خطوط مشترک، نشان دهنده نقش های نحوی مشترک، و در نهایت، هم پایگی تام در جمله می باشد.
18-«وَ بِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيّ وَ بِسُلْطَانِكَ وَجّهْتَهُ إِلَيّ» (دعای هفتم). «این همه را تو به نیروی خویش بر من وارد کرده ای و به سوی من روان کرده ای». (هم پایگی تام).
19-«أَنِلْنِي حُسْنَ النّظَرِ فِيمَا شَكَوْتُ، وَ أَذِقْنِي حَلَاوَةَ الصّنْعِ فِيمَا سَأَلْتُ» (دعای هفتم). «و مرا در شكوايم به توجه كامل نائل فرماى، و در آن چه مسئلت كرده‏ام شيرينى احسان خود را به من بچشان». کلماتی که با خطوط مشترک نشان دار شده اند، نقش نحوی یکسان؛ و در نتیجه، این دو جمله، هم پایگی تام، ایجاد کرده اند.
20-«اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ صَيّرْنَا إِلَى مَحْبُوبِكَ مِنَ التّوْبَةِ، و أَزِلْنَا عَنْ مَكْرُوهِكَ مِنَ الْإِصْرَارِ؛
اللّهُمّ وَ مَتَى وَقَفْنَا بَيْنَ نَقْصَيْنِ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيَا، فَأَوْقِعِ النّقْصَ بِأَسْرَعِهِمَا فَنَاءً، وَ اجْعَلِ التّوْبَةَ فِي أَطْوَلِهِمَا بَقَاءً» (دعای نهم).
«خدايا بر محمد و آلش رحمت فرست، و ما را به سر منزل آن توبه‏اى كه پسند تو است رهسپار ساز، و از اصرار بر آن چه ناپسند تو است دور گردان. خدايا و هر زمان كه از ما تقصيرى سر زند كه مستوجب خسران در دين يا زيان در دنيا شويم، پس آن خسران را در آن يك كه زود گذرتر است (يعنى دنيا) قرار ده و عفو از عقوبتت را در آنچه دوامش طولانى‏تر است (يعنى دين) بر قرار ساز».
21-«اللّهُمّ إِنْ تَشَأْ تَعْفُ عَنّا فَبِفَضْلِكَ، وَ إِنْ تَشَأْ تُعَذّبْنَا فَبِعَدْلِكَ‏» (دعای دهم). «خدايا اگر خواهى كه از ما در گذرى، پس به سبب تفضل تو است. و اگر خواهى كه ما را عذاب كنى پس به موجب عدل تو است».
22-«اقْضِ حَاجَتِي، وَ أَنْجِحْ طَلِبَتِي، وَ اغْفِرْ ذَنْبِي، وَ آمِنْ خَوْفَ نَفْسِي» (دعای دوازدهم). «و حاجتم را روا كن. و مطلبم را برآور و گناهم رابيامرز. و دلم را از ترس ايمن ساز».
23-«وَ يَا مَنْ يُسْتَغْنَى بِهِ وَ لَا يُسْتَغْنَى عَنْهُ‏ وَ يَا مَنْ يُرْغَبُ إِلَيْهِ وَ لَا يُرْغَبُ عَنْهُ‏» (دعای سیزدهم). «و اى كسى كه به او بى‏نياز توان شد، و

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه درباره صفات خداوند، رسول خدا (ص)، صحیفه سجادیه، امام سجاد (ع) Next Entries پایان نامه با کلید واژه های امنیت ملی، سبک رهبری، سبک های رهبری، پرونده هسته ای