منبع پایان نامه با موضوع فناوری اطلاعات، تأمین کننده، زنجیره تأمین، تجارت الکترونیک

دانلود پایان نامه ارشد

فراهم کنندگان سیستم های اطلاعاتی (ISP4)
از ISP ها به عنوان فراهم کنندگان ارتباطات بین دیگر اجزاء یاد می شود. ISP ها با استفاده از فناوری اطلاعات، امکان برقراری ارتباطات گسترده را میان تأمین کنندگان و خریداران فراهم می نمایند. سه جزء مزبور برای رسیدن به اهدافشان نیازمند همکاری و هماهنگی با دیگر اجزاء می تواند منافعی را به همراه داشته باشد. در این مدل اهداف گروه ها به چند دسته تقسیم شده است:
کاهش هزینه و قیمت
افزایش کیفیت خدمات
افزایش کیفیت توزیع و حمل و نقل
افزایش کیفیت ساخت
افزایش سود
جریان های مختلفی که در این مدل در نظر گرفته شده اند نیز، عبارتند از:
جریان اطلاعات
جریان کالا و خدمات
اطلاعات بازخورد
تأمین کننده، هدفش کمینه کردن هزینه ی کلی و بیشینه کردن کیفیت است. برای خریدار پایین ترین هزینه ی خرید و بیشترین کیفیت به عنوان اهداف اصلی مطرح است. نقش ISP فراهم کردن امکان یک تراکنش توسط خریدار و مصرف کننده است و هدف آن افزایش سوددهی و بیشینه کردن خدمات اطلاعاتی است. ISP به عنوان واسطه عمل می کند و بهبود خدمات و هزینه های آن برای طرفین (خریدار – تأمین کننده) مفید است.
2-2-12-3-مدل ارزیابی تأمین کنندگان با استفاده از رویکرد Max – Min
مفهوم رویکرد بیشینه- کمینه، کاهش و یا افزایش عملکرد تأمین کنندگان در رابطه با شاخص های تعریف شده توسط خریدار است. این رویکرد با استفاده از دو مدل برای ارزیابی عملکرد تأمین کنندگان، تأمین کننده برتر را مشخص می کند. مدل اول عملکرد تأمین کننده را کمینه می کند و مدل دوم عملکرد تأمین کننده را بیشینه می کند. ترکیب این دو مدل برای دست یابی به یک شناخت جامع از عملکرد تأمیین کننده به کار می رود. مدل اول نشان دهنده عملکرد ضعیف و مدل دوم بیانگر عملکرد مطلوب تأمین کننده است. در هر مدل یک شاخص بهره وری تعریف می شود. شاخص ها از تقسیم خروجی ها به ورودی ها به دست می آیند. بیشینه کردن و کمینه کردن در هر یک از این مدل ها با استفاده از برنامه ریزی خطی صورت می گیرد. شاخص های عملکردی مورد نظر خریدار، به صورت محدودیت ها در مدل های برنامه ریزی خطی فرموله می شوند. حداقل و حداکثر شاخص عملکردی که از هر یک از مدل ها به دست می آیند، محدوده ی عملکردی تأمین کننده را نشان می دهند.
2-2-12-4-مدل مشارکت تأمین کنندگان در توسعه ی محصول جدید
مشارکت تأمین کنندگان در فرآیند توسعه محصول جدید به یکی از روش های نوین متداول برای بهبود اثربخشی، هزینه های محصول، کیفیت، کارایی و هزینه های توسعه تبدیل شده است.
چگونگی و مقدار مشارکت تأمین کنندگان مختلف یکی از مواردی است که تولیدکننده باید در خصوص آن تصمیم گیری نماید. خصوصاً در مواردی که سازمانی با تعداد زیادی از تأمین کنندگان روبه رو باشد، این تصمیم گیری نیازمند ابزارها و روش های خاص خود می باشد. در مدل حاضر بر اساس مفهوم پورت فولیو یک چارچوب تصمیم گیری برای مشارکت تأمین کنندگان در توسعه محصول جدید ارائه شده است. شمای این پورت فولیو در شکل 2-1 نشان داده شده است.

نمودار2-1- شمای پورتفولیوی مشارکت تأمین کنندگان

بر اساس دو عامل ریسک توسعه و درجه مسئولیت تأمین کننده برای توسعه ی محصول جدید، چهار حالت برای مشارکت تأمین کنندگان در نظر گرفته شده است. این چهار حالت عبارتند از:
توسعه ی روتین
توسعه
توسعه ی اصلی
توسعه ی استراتژیک
مقدار ریسک توسعه با درجه ی اهمیت، تازگی، جدید بودن و پیچیده بودن محصول جدید ارتباط دارد و درجه ی مسئولیت تأمین کننده با توانایی و مهارت تأمین کننده مرتبط می باشد.
برای پر کردن پورت فولیوی مشارکت تأمین کنندگان باید وضعیت هر تأمین کننده بررسی شود و یکی از چهار حالت برای او در نظر گرفته شود. وضعیت تأمین کننده باید نسبت به دو عامل درجه ی مسئولیت تأمین کننده برای تولید محصول جدید و ریسک توسعه، مشخص گردد. درجه ی مسئولیت تأمین کننده می تواند نسبت به چهار شاخص ویژگی های فنی، طراحی جزئی، طراحی عملی و ویژگی های عملیاتی مشخص شود. پس از مشخص کردن وضعیت تأمین کننده و انتخاب یکی از چهار حالت پورت فولیو، می توان درجه ی مشارکت تأمین کننده را در توسعه ی محصول جدید مشخص کرد.
ویژگی های هر یک از چهار حالت پورت فولیو عبارتند از:
توسعه ی استراتژیک
تأمین کننده شناخت کامل و دقیقی از خواست مشتری ندارد.
روابط بسیار نزدیک و تعاملی است.
تأمین کننده مسئول طراحی کلی است.
برای رسیدن به درک مشترک باید، زبان مشترک و ارتباطات قوی ایجاد گردد.
توسعه ی اصلی
به ارتباطات گسترده نیاز است.
شناخت و درک دقیقی از جزئیات وجود ندارد.
تبادل اطلاعاتی به طور گسترده صورت می گیرد.
توسعه ی روتین
حجم وسیعی از عملیات، توسط تأمین کننده صورت می گیرد.
ریسک عملیات پایین تر است.
کارها روتین و مشخص است.
روابط محدودتر است.
توسعه ی محدود
روابط محدودتر است و بیشتر درمورد تغییرات احتمالی و هزینه ها است.
تبادل های اطلاعاتی نسبت به حالت های قبل حداقل است.
این حالت بیشتر در روش های قدیمی و سنتی خرید مشاهده می شود.
2-3-فناوری اطلاعات
از زمانی که رقابت شروع به افزایش یافتن کرد و بازار مبتنی بر تأمین(عرضه) به وسیله بازار مبتنی بر مصرف کننده(مشتری) جایگزین شد، شرکت ها مجبور شدند که مدیریت زنجیره تأمینشان را به منظور بیشتر باقی ماندن در این بازار متغیر بهبود دهند. در همین زمان شرکت ها، استفاده از سیستم های کامپیوتری را به منظور اداره کردن زنجیره تأمینشان، آغاز کردند. در همین راستا در دهه ی 1990، تکنیک برنامه ریزی منابع سرمایه ای به طور گسترده توسط شرکت ها پذیرفته شد، همچنین در همین دهه تکنولوژی های مبتنی بر وب معرفی شدند و شرکت ها متوجه پتانسیل وسیع این تکنولوژی ها شدند. فناوری اطلاعات انقلابی است که هدف آن ایجاد بنیان زنجیره تأمین الکترونیک است. کاربرد هوشمندانه فناوری اطلاعات، تبادل اطلاعات را به صورت اینترنتی امکان پذیر می کند، از ورود اطلاعات زاید جلوگیری می کند، اطلاعات مورد نیاز را در زمان مورد نیاز فراهم می کند، به مدیران اجازه می دهد که اطلاعات پیچیده را به صورت مؤثرتری دریافت کرده و پیگیری کنند و نیز اطلاعات را در میان اعضای زنجیره عرضه آسانتر مبادله نمایند، بنابراین ارتباطات تأمین کننده-مشتری به طور وسیعی بهبود می یابد.(مور، 2008)
2-3-1-تعریف فناوری اطلاعات
فناوری اطلاعات شاخه ای از فناوری است که با استفاده از سخت افزار، نرم افزار و شبکه افزار، مطالعه و کاربرد داده و پردازش آن را در زمینه های ذخیره سازی، انتقال، مدیریت و کنترل داده ها امکان پذیر می سازد.(فتحیان، 1386)
در تعریف فناوری اطلاعات و زیرساخت های آن این گونه بیان شده است:
زیرساخت فنی: شامل نرم افزار، سخت افزار و شبکه ها؛
معماری (پشتیبانی زیرساخت فیزیکی): شامل مدل ها، اطلاعات فرآیندها، ساختار سازمانی و محل استقرار سیستم؛
سیاستها یا چگونگی مدیریت و خدمات پشتیبانی: شامل منبع یابی، ممیزی و امنیت، سطح خدمات و غیره؛
فرآیندهای مدیریت و عملیات: پشتیبانی از زیرساخت به وسیله تأمین کنندگان داخلی یا خارجی، شامل برنامه ریزی و مدیریت وسایل، مدیریت فروشندگان، تأمین پشتیبانی فنی برای همه افراد و … (وارد، 2000).
2-3-2-نقش و اهمیت فناوری اطلاعات
مدیریت زنجیره تأمین همزمان با گردش مواد در زنجیره، گردش اطلاعات را نیز در بر می گیرد. ارتباط میان اجزا از نظر جریان اطلاعات دوطرفه می باشد. تا اوایل سال 1980 میلادی، اطلاعات در بین واحدهای سازمانی بر پایه اسناد کاغذی بود و این اطلاعات بسیاری از مواقع غیر واقعی و همراه با خطا بود. با مطرح شدن مفهوم زنجیره تأمین، اعضا زنجیره تأمین متوجه اهمیت اساسی اطلاعات و فناوری اطلاعات شدند.(شاکریان،1391)
2-3-3-مشخصه های رویکرد جریان اطلاعات
اطلاعات دقیق و به موقع، هماهنگی را کاراتر و تصمیم گیری را بهتر خواهد کرد. با اطلاعات مناسب و دقیق، شرکای درگیر در یک زنجیره قادر خواهند بود تصمیمات بهینه تری در مورد آنچه باید تولید کنند و نگهداری نمایند و نیز تعیین مکان مناسب و نوع حمل و نقل را با توجه به نیازهای زنجیره تأمین اتخاذ نمایند. اطلاعات به طور کلی چه به صورت عمودی، از لایه های بالادستی تا پایین دستی و چه به صورت افقی در داخل بنگاه ها حائز اهمیت می باشد. چگونگی انتقال و اشتراک اطلاعات جهت هماهنگ سازی رفتار اقتصادی لایه های بالادستی و پایین دستی و رفتار عملکردی داخلی بنگاه ها یکی از چالش های اساسی است که مدیریت زنجیره تأمین با آن روبه روست.(شاکریان،1391)
2-4-ارتباط زنجیره تأمین و فناوری اطلاعات
امروزه استفاده از فناوری اطلاعات به عنوان شرط لازم برای کنترل مؤثر زنجیره های تأمین پیچیده مورد ملاحظه قرار گرفته است. یک زنجیره تأمین که با سیستم فناوری اطلاعات به طور کامل ادغام شده است، زنجیره ای است که در آن تقریباً همه ارتباطات تجاری مهم سازمانی با تأمین کنندگان و مشتریان به صورت دیجیتالی فعال یا غیر فعال می شوند(مور،2008). امروزه تجارت الکترونیکی به عنوان یکی از مظاهر واقعی کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات مطرح است. مزایای فراوان استفاده از تجارت الکترونیکی به قدری مورد توجه همه ذی نفعان قرار گرفته که برخی از شرکت ها استراتژی رقابتی خود را، استراتژی تجارت الکترونیکی انتحاب کرده اند(بهکمال و همکاران، 1388). می توان گفت تجارت الکترونیک و اینترنت، طبیعت زنجیره های تأمین را به طور اساسی تغییر داده و چگونگی آگاهی مصرف کننده از محصولات، انتخاب، خرید و استفاده از محصولات و خدمات را دوباره معنا کرده است. در واقع هزاره ی جدید با ظهور فناوری اطلاعات و محیط کسب و کار جدید، به ایجاد زنجیره تأمین الکترونیکی منجر شده و تمرکز زنجیره های تأمین الکترونیکی برخلاف نوع سنتی که بر محصول بود، بر مشتری است(رجب زاده و همکاران،1389). نقش های وظیفه ای(کارکردی) فناوری اطلاعات در مدیریت زنجیره تأمین عبارت است از: 1) انجام مبادلات: بارزترین نقش فناوری اطلاعات در مدیریت زنجیره تأمین، کاهش دادن مقاومت در معاملات بین شرکای زنجیره تأمین از طریق جریان اطلاعاتی مؤثر است(مور،2008). می توان گفت استفاده از فناوری اطلاعات در زنجیره تأمین باعث بهبود بهره وری زنجیره از طریق کاهش دادن عدم اطمینان ناشی از در دسترس نبودن، کامل نبودن و تحریف اطلاعات خواهد شد(نیو،2010). 2) همکاری و هماهنگی: فناوری اطلاعات نقش مهمی در تقویت همکاری و هماهنگی در زنجیره تأمین از طریق تسهیم اطلاعات دارد. 3) پشتیبان تصمیم: فناوری اطلاعات از فرآیند تصمیم گیری در زنجیره تأمین پشتیبانی می کند. در این مورد از توان تحلیلی کامپیوتر به منظور کمک کردن به اتخاذ تصمیمات مدیریتی استفاده می شود.(مور،2008)
2-4-1-اهداف فناوری اطلاعات در زنجیره تأمین
برای استفاده از اطلاعات، باید آنها را جمع آوری کرده، به آنها دسترسی داشته باشیم و آنها را تحلیل کنیم. اهداف فناوری اطلاعات در مدیریت زنجیره تأمین عبارتند از:
جمع آوری اطلاعات در مورد هر کدام از محصولات، از نقطه خرید تا تولید و سپس تا نقطه تحویل
دسترسی به هر داده ای در سیستم، این سیستم باید به صورت یکپارچه باشد.
تحلیل، برنامه ریزی و تصمیم گیری بر اساس اطلاعاتی که مربوط به کل زنجیره است.(تیموری و همکاران، 1388)
2-4-2-شرایط لازم برای رسیدن به اهداف فناوری اطلاعات
وسایل لازم برای رسیدن به اهداف سه گانه فناوری اطلاعات در مدیریت زنجیره تأمین در شکل2-2 نشان داده شده است. شرح مختصری در مورد هرکدام از این 5 مورد در ذیل آورده ایم.
استانداردسازی: به یکپارچه کردن سیستم کمک می

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه با موضوع زنجیره تأمین، حمل و نقل، مدیریت تولید، تأمین کننده Next Entries منبع پایان نامه با موضوع امنیت شغلی، رضایت شغلی، رضایت شغل، منابع انسانی