منبع پایان نامه با موضوع عروق کرونر، لمس درمانی، موسیقی درمانی

دانلود پایان نامه ارشد

نالبوفین) وجود دارند که هر دو دسته برای درد متوسط تا شدید به کار می روند.
برخی داروها به عنوان مکمل ضد دردها در بیماران مبتلا به درد سرطانی و همچنین دردهای خوش خیم مزمن به کار می روند که ضد تشنج ها (مانند کاربامازپین، کلونازپام، فنی توئین)، ضد افسردگی ها (شامل آمی تریپتیلین و دوکسپین)، کورتیکواستروئیدها (شامل دگزامتازون و متیل پردنیزولون) و داروهای بیهوشی سیستمیک از جمله آنها می باشند (1). البته توصیه می شود که روش های دارویی به عنوان آخرین چاره و تنها برای مواقع عدم تاثیر سایر روش های تسکین درد به کار می روند (46).
روش های تهاجمی مثل کوردوتومی و ریزوتومی نیز در کنار روشهای دارویی، برای تسکین درد بکار می روند. کوردوتومی (جدا کردن دسته های عصبی خاص در نخاع) روشی جهت قطع انتقال درد است که با ایجاد یک برش در مسیر قدامی جانبی طناب نخاعی اعمال می شود (3). این درمان در تسکین دردهای ناحیه شکم و اندام ها موثر است (47). در روش ریزوتومی، ریشه های اعصاب حسی در محل ورود به نخاع تخریب می شوند این روش ممکن است از طریق جراحی، از راه پوست یا با استفاده از مواد شیمیایی انجام شود. این روش برای درد شدید ناحیه قفسه سینه مثلاً در اثر سرطان ریه انجام می شود (31).
هر چند که مداخلات دارویی و جراحی جزء اصلی درمان درد و دارای اثرات مفید درمانی در تسکین درد می باشند، عوارضی را نیز به دنبال دارند که شامل سرگیجه، اختلال در حرکت، تضعیف عملکرد سیستم تنفسی، خواب آلودگی، تهوع، یبوست، استفراغ، اعتیاد، اختلالات گوارشی، خونی، کلیوی و مغزی می باشند (47). مداخلات در صورت استفاده در زمان مناسب و قبل از شدید شدن درد، موفق تر خواهند بود و زمانی که چند مداخله با هم انجام شود، بیشترین موفقیت حاصل می شود (46).
بسیاری از مواقع، مسکن ها به تنهایی نمی توانند به عنوان تنها روش مناسب برای تسکین درد به شمار آیند. از این رو روش های غیردارویی تسکین درد مطرح می شوند که بر مداخلاتی تاکید دارند که موجب انحراف فکر، تن آرامی، برطرف کردن اضطراب و در نتیجه کاهش درک درد می شوند (48). مهم ترین مداخلات غیر دارویی تسکین درد شامل تن آرامی33، ماساژ درمانی34، تحریک انتقال الکتریکی عصب از طریق پوست35 ، لمس درمانی36، انرژی درمانی37، طب سوزنی38، طب فشاری39، انحراف فکر40، هیپنوتیزم41، عطر درمانی42، آب درمانی43، موسیقی درمانی44 می باشند (49،39).
روش های تن آرامی با شل کردن عضلات سخت و کشیده شده موجب تسکین درد می شوند (49). البته این تکنیک زمانی کاربرد دارد که فرد از درد شدید و غیر قابل تحمل شاکی نبوده و فرصت کافی جهت انجام تکنیک داشته باشد (50). ماساژ نیز می تواند موجب آرامش عضلانی و احساس راحتی بیمار شود. هر چند که این روش اختصاصاً مانع تحریک گیرنده های درد نمی شود، ولی می تواند از طریق سیستم کنترل نزولی اثر کند (3). در مقابل تحریک الکتریکی از راه پوست، TENS با تحریک گیرنده های غیر درد در ناحیه دردناک، درد را تسکین می دهد. این مکانیسم با نظریه کنترل دریچه ای هماهنگی داشته و توضیحی برای اثر بخشی تحریک های جلدی در ناحیه صدمه دیده و دردناک ارائه می دهد. توضیح ممکن دیگر برای اثر بخشی TENSآزاد شدن اندورفین ها و انکفالین ها و مهار نخاعی تکانه های درد است (3،10). لمس درمانی نیز یک روش درمان فیزیکی مناسب است که درمانگر با استفاده از دست های خود انرژی را به طور مستقیم به بیمار منتقل نموده و موجب تسکین درد می شود. پرستاران قادر به انجام لمس درمانی بوده و نیازی به دستور پزشک برای اجرای آن ندارند (39).
انرژی درمانی، روش یا تکنیکی است که هدف آن به تعادل درآوردن انرژی های بدن است. طب انرژی درمانی معتقد است زمانی که جریان انرژی در کانال ها و مراکز انرژی دچار اختلال شود، یعنی میزان آن در نقطه ای دچار کاهش، انسداد یا انباشتگی گردد، بیماری خاصی در آن نقطه ظاهر می شود. در چنین حالتی تکنیک های انرژی درمانی برای برطرف کردن نقایص ارتعاشی و بر گرداندن انرژی به مسیر اصلی خود به کار می روند (50). طب سوزنی یک روش چینی قدیمی و از نوع فیزیکی تسکین درد است که با وارد کردن سوزن به نقاط خاصی از بدن به منظور از بین بردن حساسیت نسبت به درد اعمال می شود و در تسکین درد هایی نظیر سردرد، کرامپ های قاعدگی، دردهای بعد از جراحی، دردهای دندان و کمر درد به کار می رود. اساس تسکین درد در طب سوزنی نیز تئوری کنترل دریچه ای است. طب فشاری نیز از جمله روش های غیر دارویی تسکین درد بوده و شامل اعمال فشار متناوب یا مداوم برای شناسایی نقاط فشار وابسته به جریان انرژی و تسکین درد می باشد که تکنیک فشار به وسیله کارکنان مراقب بهداشتی و یا بیماران بعد از شناسایی نقاط خاص انجام می شود (39).
انحراف فکر که به تسکین دردهای حاد و مزمن کمک می کند، شامل تمرکز توجه بیمار بر روی چیزی غیر از درد است. تصور می شود انحراف فکر، دریافت درد را با تحریک سیستم کنترل نزولی و در نتیجه انتقال کمتر تحریک دردناک به مغز کاهش می دهد. اثر بخشی انحراف فکر به توانایی بیمار برای دریافت داده های حسی غیر از درد بستگی دارد. تکنیک های انحراف فکر می تواند فعالیت های ساده ای چون تماشای تلویزیون یا گوش دادن به موسیقی تا اقدامات پیچیده جسمی و ذهنی را در برگیرد (3). موسیقی درمانی می تواند موجب سرگرمی و حواس پرتی فرد نسبت به درد شده و باعث کاهش میزان استرس، اضطراب، دردهای ناشی از عوامل روانی و تن آرامی شود. فرد یا به موسیقی گوش می دهد (حداقل 15 دقیقه) یا آن را می نوازد. این روش در درمان بسیاری از دردها خصوصاً دردهای بعد از عمل جراحی تاثیر به سزایی دارد (51).
هیپنوتیزم از روش های غیر دارویی تسکین درد است که با ایجاد تغییر در درک و حافظه، فرد را دچار خلسه و از خود بی خود شدن می کند. در طول هیپنوتیزم درد برطرف شده و فرد احساس مطبوع و دلپذیری خواهد داشت (52). عطر درمانی با روغن های معطر نیز از درمانهای غیر دارویی است که به روش های متعددی بکار می رود. بعضی آروماتراپیست ها از اسانس ها به صورت خوراکی و مانند داروهای سنتی، گروهی دیگر به صورت بخور و عده ای نیزبرروی پوست و برخی درمانگران از ترکیب سه روش بهره می گیرند (53). امروزه آب گرم و سرد یا کمپرس آن ها در درمان درد مورد استفاده قرار می گیرند. این روش برای درمان دردهای حاصل از آسیب بافت نرم بافت های عضلانی اسکلتی و دردهای دوران قاعدگی استفاده می شود (54).
در کل درد تمامی بیماران باید توسط پرستار بررسی و با مداخلات منطقی اداره و تسکین شود (11). در حقیقت اداره درد با هدف جلوگیری، کاهش یا تسکین درد از نقاط اصلی تمرکز ارتقای کیفیت در سیستم مراقبتی می باشد (2).
کمسیون مشترک در اعتبار گذاری سازمان های مراقبت درمان (JCAHO) از حق بیمار در مدیریت و اداره درد حمایت می کند. JCAHO نیز در تلاش جهت بهبود مدیریت درد استاندارد هایی را برای ارزیابی، مدیریت و اداره درد در بیمارستان ها، مراکز مراقبتی و مراقبت در منزل منتشر کرده است (19). این کمیسیون همچنین اعلام کرده است که درد بیماران باید به طور منظم از زمان پذیرش تا ترخیص مورد بررسی و درمان قرار گیرد (13). در این میان پرستاران به عنوان عضوي ازتیم سلامت نقشی کلیدي را درکاهش درد ایفا میکنند (12). این قانون به خصوص در جراحی های بزرگی چون جراحی پیوند عروق کرونر دارای حساسیت ویژه ای خواهد بود (11).
پیوند عروق کرونر رایج ترین عمل جراحی قلبی می باشد که اولین بار توسط گرت، دنیس و دیبکی45 در سال 1964 مورد استفاده قرار گرفت. این جراحی شایع ترین عمل جراحی در آمریکا می باشد. به طوری که سالانه از هر هزارنفر، تقریباً یک نفر در این کشور تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر قرار می گیرند (8). این عمل جراحی در اکثریت بیماران با پیوند بخشی از ورید سافن و یا شریان پستانی داخلی بیمار به یک و یا چند شریان مانند شریان قدامی نزولی چپ، مهمترین شریان قلب، انجام می شود (3).
پیوند عروق کرونر نیازمند استفاده از بیهوشی و دستگاه بای پس قلبی ریوی است که به طور مکانیکی خون را اکسیژنه کرده و به گردش درمی آورد. بای پس قلبی ریوی، از طریق عبور دادن یک کانولا در دهلیز راست، ورید اجوف تحتانی، یا ورید رانی خون را از بدن بیرون می کشد و در حالی که قلب و ریه را دور زده است به جراح این امکان را می دهد که بدون وجود خون در محیط جراحی و همراه با حفظ خونرسانی به سایر ارگان ها و بافت های بدن کار کند (7). خون وریدی توسط این کانولا از بدن خارج شده و پس از تصفیه، اکسیژن گیری و کسب دمای مناسب با ورود به آئورت صعودی به بدن برگردانده می شود (1). فعالیت قلب توسط تزریق محلول پتاسیم دار فلج کننده قلب در شریان کرونر متوقف می گردد. البته پیشگیری از تشکیل ترومبوز و بروز آمبولی احتمالی، با استفاده از هپارین، طی روش کار باید مورد توجه قرار گیرد. در انتها سولفات پروتامین برای رفع اثرات هپارین، بعد از قطع دستگاه بای پس، تجویز می گردد (7).
همان طورکه بیان شد در طی بای پس عروق کرونر، ماشین قلبی ریوی، قلب و ریه را دور می زند و شریان آئورت در حین عمل مسدود می باشد. مدت زمان انسداد شریان آئورت، بسته به تعداد عروق درگیر و مدت زمان عمل جراحی می تواند متغیر باشد. نکته مهم آن است که افزایش مدت زمان کلامپ آئورت و کاهش احتمالی خون رسانی بافتی ناشی از آن، می تواند با درد بیشتر بیمار در مرحله بعد از جراحی همراه باشد (55).
جراحی پیوند عروق کرونر، مانند هر عمل دیگری، در كنار اثرات درمانی خود دارای عوارضی می باشد (6) که بسیاری از آنها با توجهات و مداخلات پرستاری قابل شناسایی و کنترل می باشند (35). خونریزی بعد از عمل، عفونت زخم، سکته قلبی، نقص سیستم های بدن، درد و مرگ از جمله این عوارض می باشند (6). برای مثال شواهد نشانگر آن است که بالغ بر 75درصد بیماران، درد ملایم تا شدیدی را در طول بستری در بیمارستان تجربه می کنند (35) که به دلیل صدمه به اعصاب بین دنده ای در مسیر برش جراحی و تحریک پرده جنب توسط کاتترهای قفسه سینه می باشد (6). درد ناحیه برش جراحی این بیماران ممکن است محدود به ناحیه تحت جراحی نبوده و در منطقه ای بزرگتر و وسیعتر تظاهر نماید. این بیماران همچنین ممکن است دردهای دوره ای قفسه سینه را که معمولاً در پشت جناغ و نوعاً در پی فعالیت فیزیکی مشخص می شود را تجربه نمایند که شایعترین تابلوی انفارکتوس میوکارد است. این درد معمولاً با مصرف نیتروگلیسیرین زیر زبانی در عرض 3 تا 5 دقیقه تسکین می یابد (46). برخی تحقیقات نشان داده اند که درد ناحیه جراحی روی قفسه سینه با شدت بیشتر و مدت طولانی تری نسبت به برش های جراحی دیگر تجربه می شود (7)، بنابراین یکی از تشخیص های مهم پرستاری بعد از عمل جراحی را تشکیل می دهد (1). چرا که درد بعد از عمل جراحی موجب تغییر عکس العمل بدن نسبت به تنیدگی ناشی از صدمه جراحی می شود و با افزایش میزان آزاد سازی آدرنالین و نورآدرنالین منجر به افزایش تعداد نبض و فشار خون می شود (5). واضح است که این تغییرات می توانند برای بیمار تحت جراحی، مشکل ساز باشند، که این خود موجب کاهش ظرفیت حیاتی تنفس، توقف ترشحات ریوی، آتلکتازی و کاهش اکسیژناسیون خون شریانی می شود. از عوارض جانبی و ناخواسته دیگر درد کنترل نشده، عدم ایجاد اعتماد بین بیمار و کادر مراقبتی می باشد. بنابراین درد یك مشکل قابل توجه بعد از عمل جراحی قلب بوده و اداره آن اثر مهمی بر بهبودی بعد از عمل برای بیماران تحت عمل جراحی روی قفسه سینه دارد (7).
اداره درد باید با توجه عوامل متعدد تاثیرگذار بر درد صورت پذیرد. برای مثال زنان و مردان ازنظر حس و تحمل درد با یکدیگر متفاوت می باشند. به طوری که مردان از احساس ناراحتی و درد بیشتری در قفسه سینه شکایت دارند. در حالی که درد قفسه سینه زنان تا حد زیادی در زمان بعد از ترخیص کم می شود اما از درد پستان ها در دوره بهبودی رنج می برند. درد عضلات پشت

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه با موضوع فیزیولوژی، سیستم عصبی، افراد سالمند Next Entries منبع پایان نامه با موضوع انحراف معیار، عروق کرونر، ابزار ارزیابی