منبع پایان نامه با موضوع شبکه حمل ونقل، جدول داده

دانلود پایان نامه ارشد

گزارش توضيح مي دهد که چطور مدل هزينه واحد سه متغيره مي تواند براي تخمين مخارج کلي به کار رود و به شرح تطبيق هاي مورد نياز براي جبران تفاوت هاي بخش هاي دولتي و خصوص مي پردازد. براي آن دسته از کساني که به استفاده از کي مدل ميکروکامپيوتري براي تخمين هزينه هاي کل و هزينه هاي هر بخش خدمات علاقه مندند، مدل تخصيص هزينه تهيه شده توسط شبکه حمل ونقل خصوصي دولتي تحت حمايت UMFA(PPTN) مناسب است که اين مدل براي عملکردهاي مسير ثابت يا پاراترانزيت به کار مي رود. اصول مقايسه بخش خصوصي مطرح شده در گزارش price waterhouse در مدل PPTN نيز گنجانده شده اند. چون روشهاي تعيين و تخصيص هزينه توصيف شده در بخش بعدي اين راهنما با روشهاي ارائه شده دراين راهنما ها سازگارند، در اينجا فقط به خلاصه آنها اکتفا مي کنيم و آنها را در حوزه نيازهاي فرآيند ارزيابي عملکرد پاراترانزيت ارائه مي دهيم. شما مي توانيد براي اطلاعات مفصل تر در مورد تعيين و تخصيص هزينه بخش خصوصي درمقايسه با بخش دولتي برمنابع ديگر رجوع کنيد.
مدلهاي تخصيص هزينه: تقريبا همه مطالعات ارزيابي عملکرد سيستم مستلزم اين هستند که مخارج عملياتي کلي مانند موارد در ليست شده در جدول تخصيص هزينه، طوري تخصيص داده شوند که هزينه ارائه يک نوع خاص از خدمات را بتوان تعيين کرد. فرآيند تخصيص هزينه شامل توزيع هر عنصر هزينه در ميان مولفه هاي خدمات مي شود. براي مثال، براي تعيين هزينه عملکرد يک وسيله نقليه خاص يا گروهي از وسايل در يک بخش خدماتي خاص، هزينه هاي عملکردي کل بايد درميان همه وسايل يا خدمات توزيع شوند. برآوردهاي هزينه خدمات يا وسيله نقليه جداگانه نه تنها براي ارزيابي عملکردمالي و عملياتي هر مولفه خدمات مفيدند، بلکه اين توزيع مخارج براي ارزيابي مطلوبيت ارائه خدمات خصوصي در برابر خدمات دولتي ضروري است. رايج ترين روش تخصيص مخارج عملياتي تحميل شده توسط سيستم هاي ترانزيت و سيستمي که در اينجا توصيف مي شود، مدل هزينه واحد سرمتغيير نام دارد. اين مدل هزينه هاي عملکردي واقعي تجربه شده توسط يک سيستم را براساس سه متغيير خدمات به هرزير مجموعه خدمات (وسيله نقليه، مسير، منطقه خدمات و غيره) تخصيص مي دهد: ساعات هاي وسيله نقليه، مايلهاي وسيله نقليه و وسايل نقليه. فرض پشت اين مدل تخصيص اين است که هزينه اجراي يک سيستم ترانزيت مستقيما با تعداد ساعات کارکرد وسيله نقليه استفاده شده در خدمات، تعداد مايل هاي طي شده و تعداد وسيله نقليه مورد نياز براي ارائه خدمات مرتبط است. بنابراين، مخارج ارائه خدمات در يک بخش خاص از خدمات را مي توان با توزيع مخارج کل سازمان به تناسب به تعداد ساعات، مايل هاي و وسايل نقليه مورد نياز براي ارائه آن خدمات خاص تعيين کرد. اين مدل را مي توان بدين صورت شرح داد: معادله(1) اين اظهار هزينه مي تواند براي ارائه عمليات پاراترانزيت کلي براي کل سال يا براي محاسبه مخارج عملکردي براي يک زير مجموعه از خدمات و يا براي دوره اي کوتاه مدت تر به کار رود. بقيه اين بخش مثالي ساده شده را ارائه مي دهد که مدل هزينه واحد را روي داده هاي ارائه شده در جدول تخصيص هزينه اعمال مي کند. توضيح مفصل تر اين مدل هزينه و اصلاحات مختلف آن را درمنابع ارائه شده در صفحات قبلي بيابيد. هم چنين، گزارشي اخيرا بري وزارت حمل ونقل مري لند تهيه شده است که توضيحي کامل از چگونگي اعمال مدل هزينه واحد روي خدمات حمل ونقل پاسخگو به تقاضا ارائه مي دهد. شما مي توانيد براي دستيابي به راهنماي گام به گام اعمال مدل هزينه واحد روي شرايط مختلف پيش روي عملکردهاي پاسخگو به تقاضا از اين گزارش استفاده کنيد. مدل هزينه واحد و سه مرحله اعمال مي شود.1)- جمع آوري داده ها: داده هاي مورد نياز براي ايجاد داده هاي مخارج آيتم هاي نشان داده شده در جدول حساب ها که قبلا براي سيستم ترانزيت ارائه شد.اين جدول داده هاي عملياتي مورد نياز و داده هاي مالي را ارائه مي دهد. براي اجراي اين مدل، مايل هاي کل وسيله نقليه، ساعت هاي آن و وسايل نقليه بايد مشخص باشد. همچنين، مقدار اين متغيرهاي مرتبط با مولفه هاي زيرمجموعه خدمات نيز بايد معلوم باشند. براي مثال، براي داده هاي نشان داده شده در جدول، اين سيستم با 14 وسيله، ميزان کل 28500 ساعت وسيله و 399000 مايل وسيله نقليه عملکرد داشته است.اين داده هاي عملياتي را مي توان با استفاده از روش هاي شرح داده شده در فصل 3 به دست آورد. مهم ترين نکات در رابط بااين مرحله اول اين است که داده هاي مخارج و داده هاي عملياتي بايد خدمات يکساني را براي دوره زماني يکساني ارائه دهند. يعني فهرست مخارج عملياتي بايد شامل تمام هزينه هاي مرتبط با عملکرد 14 وسيله نقليه به تعداد مايل ها و ساعات ذکرشده براي آن دوره باشد.2)- تخصيص هرآيتم مخارج به يکي از متغيرهاي هزينه واحد(ساعات وسيله نقليه، مايل هاي وسيله يا تعداد وسايل).آيتم ها بر اساس متغير خدماتي که ار همه بيشتر با کنترل و تعيين مخارج آن آيتم مرتبط است، به متغيرهاي هزينه واحد پيوند داده مي شوند. براي مثال، حقوق و مزاياي راننده از همه بيشتر با تعداد ساعات کارکرد وسيله نقليه ارائه دهنده خدمات مرتبط است. همين طور مخارج سوخت، نگهداري و تعميرات و تاير از همه بيشتر با تعداد مايل هاي طي شده به طور کلي مرتبط است.
بسياري از هزينه ها، از جمله اکثر مخارج اجرايي، ثابت هستند و بنابراين به طور دلخواه براساس تعداد وسايل نقليه مرتبط با يک خدمت تخصيص داده مي شوند.( يک روش ديگر براي تخصيص هزينه هاي ثابت بعدا دراين بخش ارائه مي شود). جدول صفحه بعد يک تخصيص پيشنهادي آيتم ها به متغيرهاي هزينه واحد را نشان مي دهد.3)- محاسبه هزينه هاي واحد ميانگين و کابرد اين مدل براي برآورد هزينه هاي زير مجموعه خدمات. هزينه هاي واحد از طريق جمع آيتم هاي مخارج مرتبط با هريک از سه متغير هزينه وسپس تقسيم مخارج کلي براي هر دسته به متغير خدمات محاسبه مي شوند.براي مثال، هزينه کلي مربوط به ساعات کار راننده 288260$ است و تعداد ساعات کارکرد وسيله 28500 است، سپس مخارج مرتبط به ساعت وسيله نقليه 11/10$ است(28500/288260 $). جدول هزينه واحد داده هاي مخارج را با دسته بندي و محاسبه هر هزينه واحد را نشان مي دهد. اعمال اين هزينه هاي واحد به دل هزينه سالانه، معادله زير را ايجاد مي کند که مي تواند براي تخمين هزينه مرتبط با هر بخش عمليات سيستم نمونه به کار رود.
معادله(2)- جدول ص 4 و ص 9- هزينه ارائه يک خدمت خاص توسط جايگزيني تعداد مايل ها، ساعات و وسايل مرتبط با آن خدمات و سپس محاسبه هزينه حاصله برآورد مي شود. براي مثال، اگر خدمات پاراترانزيت در يک جامعه خاص در منطقه خدمات سيستم کلي به 3 وسيله نقليه نياز داشته باشد و اي 3 وسيله 40000 مايل در 6000 ساعت طي کنند، سپس هزينه اين خدمات مي شود: معادله (3)- اي برآورد مخارج سپس براي محاسبه شاخص هاي عملکرد مالي که به اطلاعات مخارج عملياتي نياز دارند، به کار مي رود.
تخصيص درآمد مسير ترانزيت: يک کار مهم مرتبط با بررسي عملکرد خدمات ترانزيت، تخصيص هزينه ها و درآمد ها درميان خدمات است. اطلاعات دراين زمينه، درکي از عملکرد نسبي خدمات ارائه مي دهند و مي توانند پايه اي براي تصميم گيري در رابط با تخصيص منابع ترانزيت باشند.
تخصيص درآمد: افزايش بهره برداري از ابزار غيرنقدي مثل مجوزهاي عبور تخصيص درآمد را پيچيده مي کند. تحليل گر بايد دقت مطلوب مورد نياز را بشناسد، چون يک تخصيص درآمد دقيق به نمونه گيري آماري قابل توجه وکار تحليلي نياز دارد. روش تعيين درآمد مسير به اين بستگي دارد که آيا سيستم ترانزيت صندوق کرايه ثبت نامي الکترونيکي دارد يا نه.
صندوق کرايه غيرثبت نامي: بدون صندوق کرايه ثبت نامي، وظيفه تعيين درآمد مسيرپيچيده ترمي شود، خصوصا اگر ساختار کرايه شامل کرايه هاي منطقه ها و استفاده زياد از ابزار غيرنقدي مثل مجوزها شود.دوباره سطح سرمايه گذاري در جمع آوري اطلاعات بايد با سطح مورد نياز براي تصميم گيري سازگار باشد. اگر ساختار کرايه خيلي پيچيده نباشد (يعني بدون کرايه منطقه يا کرايه فوري)، فرد مي تواند يک فرضيه بسازد که درآمد ميانگين در هرمشتري در سراسر شبکه مسير يکسان است و وظيفه تخصيص درآمد صرفا کار تعيين تعداد مسافردرمسير وضرب اين مقدار درکرايه ميانگين است. ابزار پيچيده تري تحت شرايط زير مورد نيازند: * چند مولفه کرايه داريم (منطقه، کرايه هاي فوري وغيره)و احتمال دارد برخي تفاوت ها بين مسيرها دردرآمد ميانگين در هر مشتري وجود داشته باشند. * دقت بيشتري نياز است، احتمالا به خاطر وجود سوپسيدهاي هدفمند براي مشتري هاي معين يا براي مسيرهاي مختلف.
صندوق کرايه ثبت نامي: اين صندوق ها به شدت فرآيند تخصيص درآمد را ساده کرده اند، چون صندوق هاي کرايه شمارش درآمد نقدي و شمارش کلي پرداخت هاي غيرنقدي مثل مجوزها را ارائه مي دهند. کار اوليه تخصيص درآمد، ارائه يک ارزش ضمني از هريک از ابزار غيرنقدي است. براي مثال، سيستم هاي صندوق کرايه شمارش مجوزها را ارائه مي دهند اما مقدار ضمني آنها را ارائه نمي دهند.براي هر وسيله يا ابزار غيرنقدي، مقدار ميانگين بايد يااز طريق محاسبه ثبت ها يا ديگر داده هاي صندوق کرايه تعيين شود. مجوزها عموما يک ارزش اسمي ثابت دارند اما ممکن است تخفيف هايي براي خريد عمده هم باشند. روش مناسب تعيين ارزش ضمني مجوزها تعيين قيمت ميانگين آنهاست، که درآمد کلي مجوزها تقسيم برتعداد کل مجوزهاي فروخته شده مي باشد. تخصيص درآمد کارت عبور کمي مشکل تر است. براي هر واحد کارت عبور فروخته شده مي توان درآمد ميانگين درهر بار استفاده از کارت عبور را به عنوان ارزش ضمني به دست آورد.اين ارزش فروش کلي (از داده هاي حسابداري) است تقسيم بر تعداد استفاد هاي همه کارت عبورهاي آن واحد.
يک نکته خاص درمورد بين راهي ها: مثل هر تحليلي، بايد برخي قضاوت ها در مورد داده ها انجام داده ها انجام داد تا تحليلي مستدل براي تصميم گيري شکل بگيرد، تخصيص درآمد هم همين طور است. در سيستم ترانزيت، چيزي بين %10 و %20 نقل و انتقال افراد، بين راهي ها هستند. باسياست هاي انتقال بين راهي آزاد درست، عموما هيچ درآمدي قابل نسبت دادن به انتقال هاي بين راهي نيست. بااين حال، شايد اگر صرفا يک تحليل تخصيص درآمد اجرا کنيم، خطاهاي تخصيص خدمات کوچکي مرتکب شويم. مسيري رابط يا حاشيه اي را در نظربگيريد که به يک شبکه اصلي از مسيرهاي شرياني عمده وصل مي شوند. اگر شخصي صبح در حاشيه سوار اتوبوس شود و (بدون هزينه) به مسيري شرياني برود و همين طور عصر برگردد، عموما مقدار مساوري درآمد به هر مسير تخصيص داده مي شود.با اين حال اگر تحليل درآمد اکيدو سختگيرانه را به عنوان اساس تعيين سطوح خدمات روي مسيرهاي حاشيه اي به کار بگيريم، ممکن است مقدار خدماتي را که اين مسيرارائه مي دهد، کم برآورده کنيم.اگر مسيرحاشيه اي به طور ضعيف عمل کند وحذف شود، کاهش درآمد واقعي ازاين حذف نه تنها کاهش درآمد مربوط به اين مسير است، بلکه کاهش درآمد حاصل از مسير شرياني پر رفت و آمدنيز هست، چون بدون مسيرحاشيه اي، درآمد مسير شرياني هم کاسته مي شود. اين يک مشکل تحليلي است که محدود به عاملان ترانزيت نيست، خطوط هوايي با سيستم هاي مسير باز چرخ نيز مشکلي مشابه در نسبت دادن درآمد به سفرها، مسيرها يا شهراي مورد نظر دارند.
2-4-6- مدلسازي کرايه حمل کالا درشبکه حملونقل جادههاي با رويکرد افزايش قيمت سوخت:
امروزه رشداقتصاد كشور ها بر پايه رشد شبكه هاي حمل ونقلي استوار است. در اين ميان نقش پارامتر هاي دخيل در ارزش تمام شده جابجايي و رابطه آنها با اقتصاد از اهميت ويژه اي برخوردار است. رابطه بين هزينه و كرايه و قيمت تمام شده جابجايي كالا با توجه به افزايش قيمت سوخت در كشور از جمله موضوعات درگير در اقتصاد حمل ونقل مي باشد. در اين مقاله با ارايه مدل كرايه بر اساستئوري هاي اقتصاد سنجي در حالت قبل و بعد از افزايش قيمت سوخت پرداخته شده است. ديتابيسهاي اين تحقيق بر اساس بارنامه هاي صادر شده از مبدا شهر

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه با موضوع محل سکونت Next Entries منبع پایان نامه با موضوع تابع تقاضا، استان مازندران، ارزش افزوده