منبع پایان نامه با موضوع رضایت بیمار، دارو درمانی، عروق کرونر

دانلود پایان نامه ارشد

ین راستایزدی مقدم و همکارانش تحقیقی با هدف تعیین اثر پایش و مداخله سیستماتیک درد توسط پرستاران بر میزان رضایت بیماران از نحوه کنترل درد بعد از عمل جراحی شکمی بر روی 125 بیمار بستری در 48 ساعت اول پس از عمل آپاندکتومی، کوله سیستکتومی، هرنیورافی و هموروئید در بخش جراحی عمومی بیمارستان امداد شهید بهشتی سبزوار در سال 1385 انجام دادند. افراد مورد مطالعه این پژوهش نیمه تجربی از بین بیماران بستری با معیار ورود به مطالعه شامل عدم سابقه جراحی قبلی، عدم سابقه اعتیاد به مواد مخدر، سن 15 تا 65 سال، دارا بودن حداقل سواد خواندن و نوشتن و اعمال جراحی شکمی انتخاب شدند.
حجم نمونه بر اساس توزیع پوآسون طی یک دوره یک ماهه برای گروه شاهد 65 بیمار و در گروه آزمون،60 بیمار برآورد گردید. ابزارهای مورد استفاده جهت گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه بررسی درد (6سوال)، ابزار دیداری کنترل درد (با مقیاس 10-0) و ابزاری برای بررسی رضایت بیمار از مراقبت های پرستاری در مورد کنترل درد شامل 18 سوال بود. رضایت بیماران بر اساس راضی (نمره دو)، نسبتاً راضی (نمره یک) و ناراضی (نمره صفر) سنجیده و در 3 گروه ناراضی (12-0)، نسبتاً راضی (24-13) و راضی (36-25) طبقه بندی شد. ابزار دیداری خطی درد بین صفر تا ده بود که صفر نشان دهنده نبود درد و 10 درد غیر قابل تحمل بود که به وسیله خود بیمار گزارش می گردید و در 4 گروه شدت کم (2-1)، متوسط (5-3)، شدید (7-6) و خیلی شدید (10-8) قرار داده می شد. روایی ابزارها از طریق اعتبار محتوی و پایایی پرسشنامه رضایت از کنترل درد به روش همگنی درونی با 86 درصد تعیین گردید.
در این پژوهش کلیه بیماران تحت عمل جراحی که معیار ورود به پژوهش را داشتند به مدت یک ماه، به عنوان گروه شاهد ( با روش معمول اداره درد) و ماه بعد به عنوان گروه آزمون (تحت مداخله تدوین شده) در نظر گرفته شدند. در ابتدا آموزش های لازم در زمینه پایش و مداخله سیستماتیک درد در 3 جلسه همراه با یک جزوه آموزشی به پرسنل داده شد. همچنین با هماهنگی های انجام شده با مدیریت مراکز، امکان ثبت وضعیت درد بیمار در برگه علایم حیاتی فراهم شد تا با هر بار کنترل علایم حیاتی درد بیماران نیز ثبت گردد. در بدو پذیرش پرسشنامه مشخصات اطلاعات دموگرافیک و بررسی درد توسط پژوهشگر تکمیل گردید. جهت بررسی همسانی متغیرهای مداخله گر سن، جنس و وضعیت تاهل در دو گروه شاهد و آزمون، از آزمون کای دو استفاده گردید که تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (05/0P).
پرسش نامه بررسی رضایت بیمار از مراقبت های پرستاری در کنترل درد، 24 ساعت بعد و مجدداً 72 ساعت بعد از عمل توسط پژوهشگر تکمیل گردید. در صورت وجود درد بالای درجه 3 در گروه آزمون، مراقبت تسکینی تعیین شده در مداخله اجرا شده و ارزشیابی مربوطه صورت می گرفت تا درد به درجه 3 برسد.
نتایج نشان داد اکثریت بیماران در محدوده سنی 40-21 سال قرار داشتند. مقایسه رضایت بیماران نشان داد که در گروه شاهد، 98 درصد بیماران در 24 ساعت اول و 71 درصد در 72 ساعت بعد از عمل از کنترل درد خود ناراضی بودند. در حالی که در گروه آزمون 94 درصد بیماران در 24 ساعت اول و 65 درصد در 72 ساعت بعد از عمل از کنترل درد خود نسبتاً راضی بودند. در بررسی عوامل مداخله گر و رضایت 24 و 72 ساعت که با آزمون تی، آنالیز واریانس و پیرسون انجام گرفت، فقط بین سن و رضایت در دو مرحله بررسی و هر دو گروه آزمون و شاهد تفاوت معناداری وجود داشت (05/0P) بدین ترتیب که با افزایش سن بیماران، رضایت بیشتری گزارش شده بود. در نهایت آزمون تی مستقل تفاوت بین رضایت دو گروه آزمون و شاهد را معنی دار (05/0=p) نشان داد. با توجه به این یافته، پایش و مداخله سیستماتیک درد توسط پرستاران به عنوان پنجمین علامت حیاتی، باعث افزایش رضایت بیماران جراحی شکمی در گروه آزمون نسبت به گروه شاهد گردید (21).
با توجه به نتایج حاصل از مطالعه فوق، به نظر می رسد که توجه به مسائلی چون تدوین فرآیندی مشخص برای سنجش و مهار درد پس از عمل، ارتقای نگرش علمی نسبت به مساله ی درد، ایجاد نگرش درست در کارکنان درمانی نسبت به موضوع مهار درد حاد پس از عمل و آموزش های لازم درباره ی مسکن ها و روش های درست و نوین استفاده از آنها، می تواند سبب کاهش درد پس از عمل و افزایش رضایت در بیماران گردد.
کرمپوریان و همکارش نيز پژوهشي توصیفی- تحلیلی با هدف مقایسه درک پرستار و بیمار از شدت درد و ارتباط آن با میزان داروی ضد درد مصرفی در بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر در بیمارستان شهید رجایی تهران در سال 1382 انجام دادند. در اين مطالعه از روش نمونه گیری آسان استفاده شده است. نمونه ها شامل 30 بيمار و 30 پرستار مراقبت کننده از آنها در بخش مراقبت ويژه و جراحی قلب بود. ابزارگردآوری داده هاي این پژوهش، پرسشنامه اي محقق ساخته شامل 4 بخش :1. اطلاعات دموگرافيك (11 سوال )،2. سوالات اختصاصی در زمینه درک از درد (25 سوال)، 3. معیار سنجش عددي شدت درد (10-0) که عدد صفر نشان دهنده عدم وجود درد و عدد 10 نشانه شدیدترین درد ممکن و 4. چک لیست میزان داروی مسکن مصرفی شامل: مقدار، نوع و زمان تزریق داروهای مسکن بود. عبارات مربوط به درك از درد به صورت مثبت و منفی و با استفاده از پاسخهای بلی و خیر و تا حدودی مطرح شده که حداکثر نمره درک درد در بیمار و پرستار 50 بود.
اعتبارعلمی ابزار با استفاده از روش اعتبار محتوی و اعتماد علمی آن با تعیین آلفای کرونباخ مشخص گردید که با نتیجه 92 درصد تایید شده است. پرسشنامه مربوط به درک درد در بين واحدهای پژوهش به طور جداگانه توزیع و بعد از پاسخگویی و تکمیل آن در زمان مشخص تحویل گرفته شد. معیار مربوط به شدت درد در زمان بروز درد، در اختیار بیمار و پرستار قرار داده شد و پس از اجرای مسکن و در زمان حداکثر اثر دارو که در مورد مورفين و پتدین 30 دقیقه و در مورد دیکلوفناک 1 ساعت بوده، اقدام به دادن مجدد همان معیار به پرستار و بیمار گردیده است. جهت تجزيه و تحليل نتايج از روش های آماری تی زوجی و ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید.
نتایج این پژوهش حاکی از آن است که میانگین درک پرستار از درد (06/28) در مقایسه با میانگین درک بیمار از درد (3/36) بسیار کمتر بود. میانگین شدت درد درک شده از بیمار توسط پرستار قبل از دارو درمانی (5/3) در حالی که میانگین شدت درد بیمار قبل از دارو درمانی (73/6) بود. میانگین شدت درد درک شده از بیمار توسط پرستار بعد از دارو درمانی (23/1) و میانگین شدت درد بیمار بعد از دارو درمانی (96/3 ) بود.
این نتایج موید این مطلب است که بین درک پرستار و بیمار از درد و هم چنین درک پرستار و بیمار از شدت درد قبل و بعد از دارو درمانی اختلاف معنی داری وجود داشته است(001/0P). اما بین درک پرستار و بیمار از درد با میزان داروهای ضد درد مصرفی ارتباط معنی داری وجود ندارد. با توجه به نتایج بدست آمده در زمينه تفاوت بین درک پرستار و بیماران از درد و اهمیت درک پرستار از درد در تصمیم گیری و انتخاب استراتژی تسکین درد، لزوم توجه بیشتر پرستار به درک دقیق تر درد بيمار مشخص می گردد (26).
با وجود مطالعات متعدد در زمینه رضایت نسبتاً پایین بیماران از اداره درد خود، مطالعات محدودی به بررسی علل مهار ناکافی درد پس از عمل، پرداخته اند. به همین منظور دلی و همکاران57 پژوهشی توصیفی با عنوان درک پرستاران از موانع اداره موثر درد بعد از عمل در بیماران در سال 2002 انجام دادند. این مطالعه بر روی 46 پرستار در دو بیمارستان در واشنگتن انجام شد. نمونه ها به روش نمونه گیری آسان انتخاب گردیده و پرستارانی که دارای پروانه کار58 بودند وارد مطالعه شدند. ابزار بررسی، پرسشنامه ای دو بخشی شامل: اطلاعات دموگرافیک (سابقه کار، تحصیلات، سابقه کار در بخش جراحی) و پرسشنامه 42 عبارتی در ارتباط با موانع اداره موثر درد در چهار حیطه: موانع مربوط به پرستار، بیمار، پزشک و سیستم مراقبتی بود که در دو دسته داخلی (منشاء گرفته از خود پرستاران) و خارجی (سیستم بیمارستانی، پزشک، بیمار) قرار گرفته و بر اساس مقیاس لیکرت 4 شماره ای نمره گذاری شده بود؛ که مقیاس 1 و 2 عدم توافق و 3 و 4 نشان دهنده موافقت با عبارت مربوطه بود. همچنین 2 سوال باز پاسخ جهت بررسی نظر شرکت کنندگان در ارتباط با موانع اداره درد در انتهای پرسشنامه قرار داشت. نیازی به بررسی پایایی و روایی پرسشنامه به دلیل استفاده آن در پژوهش های مختلف، نبود. بعد از گرفتن رضایت از نمونه های پژوهش، بیان اهداف و اینکه اطلاعات بدون نام بوده و بیش از 10 دقیقه وقت آنها را نمی گیرد؛ پرسشنامه در اختیار پرستاران قرار داده شد. پس از جمع آوری داده ها، تجزیه و تحلیل از طریق آمار توصیفی (میانه، مد، میانگین و انحراف معیار) صورت گرفت.
در قسمت موانع خارجی کنترل درد مربوط به بیمار، عوامل ضرورت اعلام درد بیمار توسط اعضای خانواده (100%)، خودداری بیماران از مصرف داروهای ضد درد (62%)، به دلیل اعتقاد به بهبودی سریع تر در صورت عدم استفاده از داروی ضد درد و انکار درد توسط بیمار (80%)، به دلیل ترس از اعتیاد بیشترین درصد ها را به خود اختصاص داده بودند. نمونه ها در قسمت موانع خارجی کنترل درد مربوط به پزشک، اکثریت (51%) بیان کردند که پزشک داروی ضد درد را به صورت کافی و مکرر تجویز نمی کند و تمایلی به تجویز داروی ضد درد مخدر ندارد و در درجه اهمییت بعدی (49%)، در دسترس نبودن پزشک جهت تجویز دارو و یا تغییر آن قرار داشت.
در قسمت موانع خارجی کنترل درد مربوط به سیستم بیمارستانی، اکثریت پرستاران (90%) بیان کردند که آنها مشغله کاری زیادی در ارتباط با دیگر بیماران داشته و مسئولیت تعداد زیادی بیمار را دارند و بار کاری شان زیاد می باشد. جالب اینکه 81 درصد پرستاران توافق در ارتباط با عدم وجود تجهیزات کافی جهت اداره موثر درد، 76 درصد توافق در ارتباط با حجم زیاد موارد نوشتاری و 69 درصد توافق در ارتباط با عدم وجود افراد متخصص جهت مشاوره درد را اعلام کردند. یافته مهم دیگر این تحقیق در قسمت موانع داخلی اداره موثر درد بعد از عمل جراحی بود که در آن اکثریت پرستاران (84%) اعلام کردند ابزاری جهت شناسایی درد وجود ندارد و آنها زمانی مداخلات درد را انجام می دهند که خود بیمار آن را بیان کند. در نهایت نتایج مطالعه نشان داد که عوامل زیادی در اداره موثر درد دخیل هستند و نیاز به برنامه های مدون آموزشی جهت پرستاران در ارتباط با شناسایی درد و اداره موثر آن وجود دارد (61).
با توجه به اینکه درد پس از عمل بر ابعاد گوناگون روحی و جسمی بیماران اثر فراوان داشته و عوارض حاصل از آن می تواند در اقتصاد درمان موثر باشد، بنابراین ارزیابی پیوسته ی کیفی فرآیند درمان درد از اهمیتی ویژه برخوردار است. نظر سنجی از بیماران درباره ی درد پس از عمل و رضا مندی ایشان، از شاخص های عمده و مهم بررسی فرآیند های درمان درد پس از عمل است (20). در این راستا ذهنی بودن درد نیاز به توجه بیشتر به تفاوت های موجود در درک پرستار و بیمار، اداره درد و رضایتمندی بیماران را برجسته می سازد.

این فصل با هدف توضیح روش پژوهش و ملاحظات اخلاقی تنظیم شده است که در بخش روش پژوهش، موارد نوع پژوهش، جامعه پژوهش، نمونه و مشخصات واحدهای مورد پژوهش، محیط پژوهش، روش گردآوری و تجزیه و تحلیل داده ها مورد بحث قرار می گیرد.

نوع پژوهش :
این پژوهش، مطالعه ای مقطعی از نوع مقایسه ای می باشد. که در آن درک پرستار و بیمار از کیفیت اداره درد در بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر مورد مقایسه قرار می گیرد. مطالعات مقطعی به بررسی کمی متغیرهایی موجود در یک زمان مشخص می پردازند و روابط بین متغیرها را مورد بررسی قرار می دهند. در این گونه مطالعات محقق سعی می کند تا آنچه هست را بدون هیچ گونه دخالت یا استنتاج ذهنی گزارش دهد. در مطالعه مقطعی از نوع مقایسه ای،

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه با موضوع رضایت بیمار، ضریب همبستگی، گروه کنترل Next Entries منبع پایان نامه با موضوع عروق کرونر، رضایت بیمار، تحلیل داده