منبع پایان نامه با موضوع انحراف معیار، عروق کرونر، ابزار ارزیابی

دانلود پایان نامه ارشد

گردن، شانه ها و برش جراحی در پاها نیز در مردان شایع تر از زنان است (10).
تفاوت های تکاملی نیز بر چگونگی واکنش کودکان و بالغین نسبت به درد موثر هستند. به عنوان نمونه کودکان در درک درد و روش های دردناک مورد استفاده کادر درمانی مشکل دارند. فرهنگ نیز از جمله عواملی است که بر چگونگی درک علل، واکنش و ابراز درد تاثیر دارد. از دیگر عوامل موثر بر درد می توان به وجود احساس اضطراب اشاره نمود که می تواند سبب افزایش درد گردد. خستگی نیز از عواملی است که احساس درد را افزایش می دهد و توانایی سازگاری فرد را تضعیف می کند. تجربه قبلی درد نیز از موارد تاثیر گذار بر درد می باشد. تجربه قبلی درد به این معنی نیست که مددجو در موارد بعدی درد را راحت تر می پذیرد. بلکه دردهای مکرر و بدون تسکین یا درد شدید متناوب سبب اضطراب و ترس می شوند. هرچند که تجارب قبلی همراه با تسکین موفقیت آمیز، می تواند تحمل درد مددجو را افزایش دهد (11).
با توجه به اهمیت درد در عمل جراحی پیوند عروق کرونر و نقش پرستاران در مراقبت از بیمار و نظر به اینکه پرستاران به طور فعال در مراقبت از بیماران بستری مشارکت داشته و بیشترین زمان را با بیماران مبتلا به درد صرف می کنند، بیشتر از سایر اعضای تیم مراقبتي نیاز به مهارت در اداره درد دارند (29). ایمودوتو و کرسیویک (2007) نیز می نویسند که تسکین درد و ناراحتی یکی از مهمترین توجهات و مراقبت ها از بیمار تحت جراحی قلب و خانواده های آنان است (14) كه لازم است با كيفيت مطلوب انجام گيرد. زیرا کیفیت مراقبت پرستاری اثر قابل توجهی برروی تکرار و شدت درد بیمار دارد و پرستاران به عنوان اعضای گروه مراقبتی مهم ترین نقش را در کاهش درد بیماران دارند. در واقع آنها اولین حامیان بیماران در مواقع بروز درد هستند ( 22) و باید با الویت دهی به اقدامات تسکین دهنده درد، سعی در بهبودی سریع تر و ارتقای کیفیت زندگی بیماران نمایند (15). پرستاران برای اینکه به صورت کامل و موثر در اداره درد بعد از عمل جراحی سهیم باشند، نیاز به شناسایی و فهم فاکتورهای موثر بر اداره درد دارند (35). بنابراین هم راستایی درک پرستار و بیمار، می تواند سبب اداره موثر درد گردیده و باعث ارتقاء روند بهبودی بیمار و تسکین درد وی گردد.

مروری بر مطالعات انجام شده
مروری بر مطالعات انجام شده، یک بررسی جامع از مطالبی است که در مورد موضوع تحقیق نوشته شده است و جهت هدایت پژوهش ها به کار می رود (55). این نوع مطالعه و بهره گیری از پژوهش های مرتبط با موضوع مورد تحقیق نه تنها در شناسایی جنبه های مختلف موضوع مورد مطالعه مفید خواهد بود، بلکه مسیر فعالیت های پژوهش آتی را نیز روشن می سازد (56). از این رو در این بخش سعی شده است که علی رغم وجود محدودیت در دستیابی به پژوهش های کاملاً مرتبط با تحقیق حاضر در بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر، یافته های تعدادی از پژوهش های مشابه مطرح شوند.
در ابتدا مروری بر تحقیق انجام شده توسط ایدوال و همکاران با هدف مقايسه ارزیابی پرستار و بیمار از کیفیت مراقبت در اداره درد بعد از عمل در سودان در سال 2002 به عنوان هم راستاترین مطالعه با عنوان تحقیق حاضر ارائه می شود. این پژوهش توصيفي- مقایسه ای پس از کسب تاییدیه به وسیله کمیته اخلاقی دانشگاه لینکوپینگ46برروی 198 بیمار و 63 پرستار دارای شماره نظام پرستاری در بخش هاي جراحی عمومی، ارتوپدی و ارولوژي در بیمارستان مرکزی آن کشور صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای دو بخشي شامل اطلاعات دموگرافيك و ابزار 14 عبارتي درچهار زیر گروه : ارتباط، عمل، اعتماد و محیط بود که پاسخ ها در هر کدام از آ نها طبق مقیاس ليكرت در پنج سطح نمره گذاری شده بودند که نمره پنج به پاسخ کاملاً موافقم در هر عبارت تا یک به پاسخ کاملاً مخالفم اختصاص می یافت. پرسشنامه مورد استفاده براي بيمار و پرستاران مشابه بوده، با اين تفاوت كه پرسشنامه پرستاران 12 عبارتي (فاقد 2 عبارت) بود. در این پژوهش کسب میانگین نمره حداقل 5/4 به نمره مورد نظر برای کیفیت بالا و مطلوب و نمرات 1 و 2 به عنوان موارد نیازمند توجه جدی ارتقاء کیفیت معرفی شده است.
پرسشنامه پس از توضيح اهداف و اطمينان دهی به بيمار در زمينه عدم تأثیرنتايج بر روند درمان و بهبودی آنان و كسب رضايت شان توزيع شد تا بیماران به روش خود ايفا یا مصاحبه گفتاری آن را تكميل نمايند. پرستاران نیز می توانستند از يكي از دو روش فوق استفاده کرده و در صورت تمایل در پژوهش شرکت کنند. جمع آوري داده ها در مدت 4 ماه انجام گرفت و از روش آماری ویلكاکسون و آزمون t مستقل جهت مقايسه اختلافات ارزيابي پرستاران و بیماران و تست من ويتني و كاي 2 جهت اختلافات بين انواع جراحی بین بيماران استفاده گردید.
ميانگين سني بيماران 62 سال و اکثریت آنان (120 نفر) زن و با مشکل ارتوپدی (72 نفر) بودند. ميانگين سني پرستاران 4/38 سال بود. هر پرستار به طور متوسط 3 پرسشنامه را تكميل مي كرد.
ميانگين نمره ارزيابي بيماران از کیفیت مراقبت مرتبط با درد 6/58 (با محدوده 70_14) بود؛ بالاترین میانگین و انحراف معیار نمرات (6/0±7/4) بیماران به عبارت”وجود پرستاران کافی برای پاسخ سریع به شکایت از درد” در حیطه محیط و “باور گفته های بیمار توسط پرستاران” در حیطه اعتماد داده شده است. همچنین 52 در صد بیماران به عبارت پرسش پرستار در مورد درد بر اساس نمره 0 تا 10 پاسخ کاملاً مخالفم و مخالفم داده بودند که نشانگر لزوم توجه خاص به این نکته مهم در بررسی درد بوده است. ميانگين نمره ارزيابي پرستاران از کیفیت مراقبت1/48 (با محدوده 60-12) بود؛ پرستاران با سابقه كار بالا، نمره بالاتري را گزارش كردند. بالاترین میانگین نمرات پرستاران به عبارت “باور گفته های بیمار توسط پرستاران” (4/0±8/4) و ” کمک به بیمار تا تسکین کامل درد” و “آگاه بودن پرستاران از نحوه تسکین درد” (6/0±5/4) داده شده است. بیشترین درصد پاسخ کاملاً مخالفم و مخالفم در گروه پرستاران نیز به عبارت پرسش در مورد درد با استفاده از مقیاس دیداری 0 تا 10 داده شده بود.
در کل نتایج بدست آمده نشان داد که نمرات داده شده توسط بیماران فقط در زیرگروه محیط به طور معنی داری بیشتر از پرستاران (001/0P) بود، اما امتیازات پرستار و بیمار در زیر گروه فعالیت و اعتماد تقریباً شبیه هم و فاقد اختلاف معنی دار بود. هر چند که نمرات داده شده توسط بیماران در زير گروه ارتباط بسیار بالاتر از پرستاران بود، در مقابل نمره داده شده بیماران به عبارت مربوط به بدترين شدت درد، بيشتر از پرستاران بود (001/0P). که نشان دهنده درک کمتر پرستار از شدت درد تجربه شده توسط بیمار است. این یافته احتمالاً به دلیل فقدان ابزار ارزیابی دقیق درد بیماران و ارزیابی پرستار با اتکا به تجربیات حرفه ای خود می باشد. از این رو پژوهشگران ارزیابی دقیق درد بیماران را مورد تاکید قرار دادند. البته میانگین و انحراف معیار رضایت نمرات بیماران (8/1 ± 7/8) نیز به طور معنی داری بالاتر از پرستاران (9/1 ±4/7) بود (0001/0=p). این یافته می تواند نشانگر تاثیر ارتباط و ایجاد اعتماد نسبت به عملکرد پرستار بر میزان رضایت بیماران باشد (19).
در این راستا ملوتی و همکارانش47 تحقیقی توصیفی- مقایسه ای با هدف بررسی توافق ارزیابی درد بین بیماران بستری و پرستاران بیمارستان بزرگ آموزشی دانشگاه بلوگنا48، در ایتالیا در سال 2008 انجام دادند. این پژوهش بر روی 858 بیمار و 115 پرستار از 57 بخش بیمارستانی انجام شد. معیار ورود به مطالعه در بیماران شامل : سن بالای 6 سال، بستری در بیمارستان به مدت حداقل 24 ساعت در زمان مطالعه، اعلام رضایت شرکت در تحقیق و فقدان ابتلا به نقایص حسی یا اختلالات شناختی، گفتاری یا موانع زبان بود. معیار ورود پرستاران شامل: شاغل بودن دربخش حداقل 7 روز قبل از مطالعه و دارا بودن یک نوبت برنامه کاری در 24 ساعت قبل از روز مطالعه بود.
دو هفته قبل از اجرای تحقیق، همه پرستاران و سرپرستاران و دستیاران بیهوشی رده بالا، اطلاعات کامل و دقیقی درباره هدف مطالعه، ابزار و روش انجام آن دریافت کردند. دو روز قبل از اجرا، سرپرستاران بخش ها نیز طی جلسه ای آموزش لازم را به کلیه پرستاران شرکت کننده در ارزیابی درد ارائه نمودند. نسبت مورد قبول برای بیمار به پرستار حداکثر 15 به 1 تعیین شد. در روز مطالعه سرپرستار هر بخش فهرست بیماران واجد شرایط را تعیین و پرسشنامه ها را به این بیماران دادند تا درد خود را ارزیابی نمایند؛ به طور هم زمان پرستاران بررسی کننده، پس از مطالعه اطلاعات دموگرافیک و پزشکی بیمار در پرونده، بدون پرسیدن مستقیم از بیماران، درد کنونی بیمار را تخمین می زدند. در نهایت دستیاران بیهوشی ناظر بر فرآیند کار، پرسشنامه های بیماران و پرستاران جمع آوری نمودند.
ابزار این مطالعه پرسشنامه ای 2 بخشی شامل: داده های دموگرافیک بیماران (جنس، سن، وضعیت تاهل) و شدت درد کنونی بیمار بود. شدت درد بر اساس مقیاس عددی (NRS49) از صفر (بدون درد) تا ده (شدیدترین دردی که می توانم تصور کنم) ارزیابی می شد؛ پرستاران و دستیاران نمره درد را به طور جداگانه تعیین می کردند. نمرات NRS تعیین شده توسط هر دو گروه از نمونه ها در ابتدا در دو طبقه اصلی بدون درد (0NRS= ) و با درد (1NRS ≥) قرار داده و سپس نمرات گروه با درد در سه طبقه خفیف (3-1)، متوسط ( 6-4) و شدید (7≤) دسته بندی شدند.
تمامی شرکت کنندگان پس از دریافت توضیحات لازم در ارتباط با تحقیق و هدف مطالعه و همچنین محرمانه ماندن اطلاعات و آزاد بودن آنان در شرکت در مطالعه، رضایت نامه کتبی (بیماران بالای 18 سال و یا خانواده افراد کمتر از 18 سال) را امضا نمودند.
داده ها با استفاده از آزمون کای دو و اسپیرمن تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان دادند که میزان کلی گزارش وجود درد (1NRS≥) توسط پرستاران تقریباً 12درصد بالاتر از موارد گزارش شده توسط بیماران (4/49 در مقابل 6/37 در صد) بوده است. نکته جالب در این یافته آن بود که با افزایش شدت درد بیان شده توسط بیمار، شدت درد گزارش شده توسط پرستاران بطور پیشرونده ای کاهش می یافت.
در کل توافق بین طبقات گزارش شده پرستاران و بیماران محدود بود و تنها در نیمی از موارد مورد بررسی (50 درصد) بین بیمار و پرستار توافق دیده شد. میزان تخمین بیش از حد ( 29 درصد) و یا کمتر (21 درصد) درد توسط پرستاران در این تحقیق نسبتاً بالا بود که هر دو به نظر پژوهشگران می توانند زیان آور باشند. یافته های تحقیق نشانگر ارتباط بین میزان توافق دو گروه در زمینه درد، با شدت درد گزارش شده توسط بیمار بود. بر این اساس افزایش شدت درد بیمار با کاهش نسبت توافق و افزایش قابل توجه موارد تخمین کمتر درد بیمار توسط پرستاران همراه بود (05/0 P )، یافته های پژوهش در زمینه داده های دموگرافیک، نشانگر ارتباط معنی دار و مشابه توافق در هر دو جنس با درد متوسط و خفیف بود ( 001/0 P ). هرچند که پرستاران درد متوسط بیماران مرد و درد شدید بیماران زن را به میزان کمتر از گزارش بیمار، ثبت کرده بودند.
ارتباط سن بیمار با متغیر اصلی پژوهش، یعنی توافق ارزیابی بیمار و پرستار از تجربه درد بیمار، بر اساس تجزیه و تحلیل کیفی تایید گردید ( 01/0P )، بدین صورت که کمترین توافق در دو گروه سنی بسیار جوان (کمتر از 18 سال) و یا سالمند (بیش از 70 سال) و بیشترین توافق در گروه 60-30 سال دیده شد (57).
علاوه بر مطالعات خارجی، در ایران نیز نتایج مطالعات نشان می دهد که برآورد شدت درد توسط پرستاران با دردی که بیماران تجربه می کنند هماهنگ نیست (58). برای مثال تحقیق انجام شده توسط مدانلو و همکاران با عنوان مقایسه برآورد درد توسط بیماران و پرستاران تریاژ از جمله این موارد است. این مطالعه توصیفی تحقیقی در سال 1386 بر روی 100 بیمار مراجعه کننده به بخش اورژانس مرکز آموزشی درمانی پنجم آذر شهر گرگان و 16

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه با موضوع عروق کرونر، لمس درمانی، موسیقی درمانی Next Entries منبع پایان نامه با موضوع رضایت بیمار، ضریب همبستگی، گروه کنترل