منبع پایان نامه ارشد درمورد ورزشکاران، جبران خسارت، جبران خسارات

دانلود پایان نامه ارشد

باشگاه‌هاي ورزشي در عمل به تعهدات قرارداديشان مبني بر انجام تمام اقدامات احتياطي مختص به تضمين ايمني تماشاگران، به ويژه با ايجاد يک فاصله کافي بين پيست و مردم، پيش آمده است، مسئولان مربوطه، محکوم شدند (شعبه يکم مدني ديوان عالي فرانسه 130 فوريه 1962ميلادي)365
در حقوق انگليس، در پرونده‌ي هال عليه باشگاه ماشين سواري بروکلند که در آن باشگاه بروکلند، صاحب پيست ماشين سواري و مسابقات رالي به طول دو مايل بود و تماشاگران براي تماشاي مسابقه ماشين سواري با تهيه بليط وارد باشگاه ماشين سواري شده بودند. پيست مسابقه با نرده‌هايي از تماشاچيان جدا شده بود و تماشاچيان در حال مشاهده مسابقه بودند که ناگهان دو اتومبيل که در حال مسابقه بودند با هم برخورد مي‌کنند و سپس يکي از اين ماشين‌ها پس از برخورد با نرده‌ها، وارد جايگاه تماشاچيان مي‌شود که باعث کشته شدن 2 تماشاچي و مصدوم شدن عده زيادي تماشاچي شد که در اين پرونده قاضي دادگاه رأي به محکوميت باشگاه داد به دليل عدم فراهم آوردن امکانات و وسايل امنيتي براي حفاظت از تماشاگران است قاضي گرير چنين نظر داد که وقتي تماشاگر مبلغي را به عنوان پول بليط براي تماشاي مسابقه مي‌پردازد مسئوليت حوادث غير قابل پيش‌بيني برعهده تماشاگر مي‌باشد به شرطي که پيش‌بيني‌هاي لازم و استانداردهاي ضروري براي جلوگيري از وقوع حوادث، رعايت شده باشد. به طور مثال در بازي کريکت، اگر بر سر تماشاگران کلاه محافظ پوشانده نشود به احتمال يک در ميليون، امکان اصابت توپ کريکت به سر تماشاچي وجود دارد اما بار مسئوليت در صورتي که اين توپ بر سر يک تماشاچي اصابت کند برعهده‌ي خود اوست و به همين سان، فردي که بليطي براي تماشاي مسابقه اسب سواري مي‌خرد و بر اثر تهاجم اسبي که افسار گسيخته است و افسار آن از دست سوارکار رها شده، مصدوم شود، مسئوليت بر عهده‌ي خود تماشاچي مي‌باشد به شرطي که پيش‌بيني‌هاي لازم براي جلوگيري از وقوع حادثه شده باشد به عقيده من به همين سان در مسابقات اتومبيل‌راني نيز امکان وقوع حادثه‌هاي خطرناک مانند واژگون شدن اتومبيل در ميان تماشاگران وجود دارد که باز هم بار مسئوليت برعهده‌ي خود تماشاچي است.
جالب است به اين نکته اشاره شود دليل اقامه دعوي در پرونده نمونه، نقض قرارداد از طرف باشگاه بود که باشگاه متعهد بود به شرطي که در قرارداد گنجانده شده بود عمل نکرده است و آن شرط حفظ امنيت و سلامتي تماشاگران بود اما پس از بررسي عملکرد باشگاه در رعايت استانداردها تعيين شده در حفظ سلامتي تماشاگران، باشگاه از طرف دادگاه استيناف تبرئه گرديد366.
در آمريکا هم همان طور که برخي بيان نموده‌اند، تماشاگران خطر ضرر و زيان‌هاي عمدي و يا خطاي عمدي ورزشکاران را نخواهند پذيرفت، مثال متداول در اين مورد همان حمله بازيکن بيسبال به تماشاگر هتاک367 در جايگاه است. هم‌چنين تماشاگران پذيراي خطرات ناشي از قصور مسئولين سالن‌هاي ورزشي در انجام وظايف خود نخواهند بود اما چون حرفه‌ي مالکين و مسئولين اداره اماکن ورزشي دعوت اشخاص جهت تماشاي بازي مي‌باشد بديهي است در قبال شرايطي که سبب آسيب آنان شود مسئوليت خواهند داشت، مشروط بر اين که از وجود شرايطي که باعث خطر نامتعارف براي تماشاگران باشد آگاه بوده و يا آگاهي آن‌ها مفروض باشد و تماشاگران نيز نتوانند به وجود چنين خطرهايي پي ببرند و خود را در مقابل آن‌ها محافظت کنند و يا اين که در اعمال مراقبت متعارف براي حفاظت از آن‌ها کوتاهي کنند. مسئولين اماکن ورزشي موظفند اين اماکن را در شرايط ايمني متعارف نگه دارند و نيز بر رفتار کساني که از اين اماکن استفاده مي‌کنند نظارت نمايند تا از ورود صدمه به آن‌ها جلوگيري شود در چنين صورتي است که تماشاگران مي‌توانند قبول کنند که آن‌ها مراقبت‌هاي متعارف را در تأمين ايمني اماکن ورزشي اعمال نمودند. با وجود اين مسئولين اجرايي، بيمه‌کننده ايمني تماشاگر نيستند و به همين جهت، تماشاگر براي تأمين خسارات وارده به خود ملزم خواهد بود که ثابت کند اقدامات مسئول اجرايي ناقض وظيفه مراقبتي بوده و اين نقض سبب اصلي صدمه به او بوده است.368

گفتار چهارم:
شرط عدم مسئوليت در قراردادهاي استخدام باشگاههاي ورزشي
در قراردادهاي ورزشي که بين باشگاههاي ورزشي و ورزشکاران و مربيان منعقد ميشود گاهي شروطي به عنوان شروط ضمن عقد و يا به موجب قرارداد مستقل در جهت افزايش يا کاهش مسئوليت مدني آورده ميشود که در ذيل به بررسي اين شروط مي پردازيم.
1ـ قراردادهاي تعيين‌کننده‌ مسئوليت مدني در قراردادهاي ورزشي
در قراردادهاي تعيين‌کننده‌ي مسئوليت مدني، توافق‌هايي هستند که پيش از وقوع خسارت به منظور تعيين جبران خسارت و يا تغيير شرايط مطالبه‌ي آن، اغلب به سود مديون منعقد مي‌شوند که البته اين قراردادها عموماً به دو شيوه منعقد مي‌گردند.
1. قراردادهايي که پس از ورود ضرر بين مسئول جبران آن و زيان‌ديده بسته مي‌شود و ميزان خسارت و چگونگي جبران آن را معين مي‌سازد.
2. قراردادهايي که پيش از ورود خسارت بسته مي‌شوند و طرفين درباره‌ي زيان‌هاي احتمالي آينده تصميم مي‌گيرند.369
قسم اول بيشتر زماني مورد استفاده قرار مي‌گيرد که طرفين – اعم از عامل زيان و زيان‌ديده قصد صلح دعواي مزبور را دارند. ماده 752 قانون مدني جمهوري اسلامي ايران مقرر مي‌دارد:
“صلح ممکن است يا در مورد رفع تنازع موجود و يا جلوگيري از تنازع احتمالي در مورد معامله و غير آن واقع شود”.
همان طور که قسمت اخير ماده مذکور مقرر داشته، صلح در خصوص موردي غير از معامله از قبيل مسئوليت مدني مصداقيت دارد. بنابراين ملاحظه مي‌شود چنين قراردادي مشکلي ايجاد نمي‌نمايد. همان طور که برخي گفته‌اند حتي در موردي که ايجاد ضرر جرم است هيچ کس چنين قرارداد صلحي را با نظم عمومي مخالف نمي‌داند و در اين راه در نفوذ آن ترديدي نمي‌کند. زيرا موضوع صلح حق زيان‌ديده است و مفاد آن به نظم کيفري جامعه خلل نمي‌رساند.370 بنابراين به ويژه در جرائمي که به کلي واجد جنبه حق‌الناس مي‌باشد به طور کامل و در جرائمي که واجد جنبه عمومي است مي‌توان نسبت به جنبه حق‌الناسي آن، صلح نمود371 بنابراين، باشگاه‌ها و مؤسسات ورزشي چه در زماني که خود واقعاً عامل ورود زيان هستند و چه در مواردي که به عنوان کارفرما مسئول جبران زيان‌هاي وارده بر مستخدمان باشگاه – اعم از بازيکنان – مربيان و کارمندان اجرايي باشگاه هستند مي‌توانند پس از وقوع خسارات، با زيان‌ديده قرارداد صلح منعقد نمايند.
اما دسته دوم يعني قراردادهايي که باشگاه‌هاي ورزشي با مستخدمان خود منعقد مي‌نمايند و در ضمن آن نسبت به زيان‌هاي احتمالي آينده تصميم‌گيري مي‌کنند ممکن است به يکي از صور زير منعقد شود:
1.قراردادهايي که بسته مي‌شود تا مسئوليت خود را در برابر پرداختن مبلغ معين برعهده‌ي آنان بگذارد و در اين حيث تضمين پيدا کند.
2. قراردادهايي که به منظور تغيير شرايط ايجاد مسئوليت و مباني آن بسته مي‌شود و تعهدات متعارف يا قانوني طرفين را کم مي‌کند.
3. قراردادها و شروطي که منظور از توافق درباره‌ي آن‌ها از بين بردن يا محدود ساختن يا افزودن بر مسئوليتي است که شرايط تحقق آن به وجود مي‌آيد372.
2ـ محدوده و شروط تغييردهنده محدوده و قلمرو و مسئوليت مدني
شروط و قراردادهاي تغييردهنده محدوده و قلمرو مسئوليت مدني، شروط و قراردادهاي هستند که آثار مسئوليت ناشي از تخلفات غير قراردادي را تعديل مي‌کنند373 و منظور از آن‌ها افزودن يا از بين بردن و يا کاستن از مسئوليتي است که شرايط تحقق آن به وجود آمده است. بنابراين چارچوب تغيير محدوده قلمرو مسئوليتي به يکي از صور ذيل متصور است.
1. رفع مسئوليت: براي مثال باشگاه‌ها و مؤسسات ورزشي به صورت شرط ضمني قرارداد و يا قرارداد جداگانه مستقل با مستخدمان خود توافق کنند که در صورت ورود ضرر به ايشان حتي بر فرض تقصير باشگاه ورزشي، باشگاه مربوطه به طور کلي معاف از مسئوليت باشد. البته اين امر در جايي است که باشگاه اصولاً مسئوليتي داشته باشد. البته مستخدمان باشگاه هم مي‌توانند نسبت به زيان‌هاي وارده بر باشگاه، با توجه به اساسنامه و حدود اختيارات باشگاه، توافق بر عدم مسئوليت خود نمايند.
2.کاهش مسئوليت: آن به اين صورت است که باشگاه‌ها و مؤسسات ورزشي و حتي اماکن ورزشي با بازيکنان و مربيان و کارکنان خود توافق کنند که مسئوليت قانوني‌شان محدود به مبلغ معيني باشد.
3. افزايش مسئوليت: بدين صورت که باشگاه در مواردي مسئول جبران خسارات وارده گردد ولو بر طبق قواعد عمومي ضماني بر دوش او نباشد. بديهي است که در اين خصوص بحثي وجود ندارد و باشگاه‌ها و مؤسسات ورزشي بايستي پايبند به شرط و تعهد خود باشند.374

3ـ مفهوم و ماهيت شروط تغييردهنده محدوده و قلمرو مسئوليت مدني
شرط رفع مسئوليت و شرط کاهش از جهت ماهيت، يکي بوده و فقط در ميزان کاهش مسئوليت با هم تفاوت دارند و لذا اين دو شرط را يکجا تحت عنوان شرط عدم مسئوليت، بحث مي‌نماييم.
به دليل اين که هر بحثي که در رابطه با شرط رفع مسئوليت مطرح مي‌شود، در مورد کاهش مسئوليت نيز مصداق پيدا مي‌کند.
شرط عدم مسئوليت، شرط يا قراردادي است که به مقتضاي آن يکي از طرفين در مقابل ديگري، در قبال ضرر ناشي از نقض تعهد (اعم از قراردادي يا غير قراردادي) مسئول نباشد؛ به طوري که اگر اين شرط وجود نداشت، مسئوليت بر عهده‌ي متعهد مي‌بود و ملزم به جبران خسارت بود. پس موضوع اين قرارداد يا شرط، معافيت مديون از نتايج مالي که مترتب برخطاي اوست مي‌باشد375. براي مثال باشگاه ورزشي، در ضمن قرارداد يا قرارداد مستقل، مسئوليت خود رادر مقابل کارکنان باشگاه، زائل نمايد.
در حقوق انگليس، از شروط عدم مسئوليت، تحت عنوان شروط معاف‌کننده مسئوليت ياد مي‌شود و شروطي هستند که به موجب آن، يک طرف درصدد است براساس قرارداد مسئوليتش را از خود سلب کند يا کاهش دهد.
به عنوان مثال، عباراتي از قبيل “براي هرگونه خسارت مسئول نخواهد بود اگر چه سبب آن باشد”، “در هيچ اوضاع و احوالي مسئول نخواهد بود” و “ناشي از هر سببي باشد به هيچ وجه مسئول نخواهد بود” معمولاً مسئوليت را پوشش مي‌دهند.376
به نظر مي‌رسد شرط افزايش مسئوليت از نظر ماهوي تفاوت چنداني با شرط عدم مسئوليت ندارد و تفاوت اساسي آن‌ها در تغييري است که در مسئوليت ايجاد مي‌نمايند. شرط عدم مسئوليت از محدوده‌ي مسئوليت مي‌کاهد اما شرط افزايش مسئوليت بر محدوده و قلمرو مسئوليت مي‌افزايد.
در حقوق انگليس سلب مسئوليت يا کاهش مسئوليت، در قالب شرط انجام مي‌پذيرد که اين شرط ممکن است ضمن قرارداد باشد و يا در اعلاميه‌هاي هشداردهنده درج شود و دادگاه‌ها نيز همواره بر همين اساس، رأي داده و مشروط له را از مسئوليت مبرا ساخته‌اند.377
4ـ اعتبار شروط عدم مسئوليت (رفع و کاهش مسئوليت) در قراردادهاي ورزشي
در خصوص اين مسأله که قراردادها و شروط عدم مسئوليتي که در قراردادهاي ورزشي منعقده بين باشگاه‌هاي ورزشي با ورزشکاران و مربيان و به طور کلي کارکنان آن باشگاه درج مي‌گردد آيا از نظر اصول و مباني حقوقي صحيح مي‌باشد يا خير؟ دلايلي هم براي بطلان و هم صحت آن بيان گرديده است:
4ـ 1. مباني مخالفين شرط رفع و کاهش (عدم) مسئوليت
4ـ1ـ1. اسقاط مالم يجب بودن
واژه اسقاط عبارت است از ازاله اثر حقوقي، و اثر “مالم يجب” هم به معناي چيزي است که به وجود نيامده و به عبارت روشن‌تر “معدوم” است378.
بنابراين “اسقاط مالم يجب” يعني ازاله و از بين بردن چيزي که معدوم است.
اين گروه در استدلال به قاعده‌ي فوق معتقدند که اثر توافق درباره‌ي رفع و کاهش مسئوليت طرف قرارداد به منزله بري ساختن او از ديني است که در اينده احتمال ايجاد آن مي‌رود. بنابراين همان گونه که ابراء تنها در مورد دين موجود امکان دارد و نسبت به تعهد احتمالي در آينده معقول به نظر نمي‌رسد. شرط رفع و کاهش مسئوليت نيز به دليل موجود نبودن دين در هنگام اسقاط، اثر حقوقي ندارد.379
دکتر سيدحسن امامي نيز در اين مورد مي‌نويسد: “امين را نمي‌توان از ضمان ناشي از تعدي

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد جبران خسارات، جبران خسارت، ورزشکاران Next Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد جبران خسارت، قواعد آمره، ورزشکاران