منبع پایان نامه ارشد درمورد منازل السائرین، فصوص الحکم، شیخ اشراق، الاشارات و التنبیهات

دانلود پایان نامه ارشد

اشراق، ج 2، حکمۀالإشراق، ص 245.
136 . ر.ک: شهرزوری، شمس الدین، 1372، شرح حکمۀ الاشراق، چاپ اول، تهران: موسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگیف ص 579.
137 . «عجّل رحمك اللّه بسير حثيث لتلحق سعادۀ». سهروری، مجموعه مصنفات شیخاشراق، ج 1، التلویحات، ص 93.
138 . «جعل اللّه في البسيطة سبعا من المسالك». همان، ج 2، حکمۀ الاشراق، ص 249.
139 . «کلّ سالک سیار» . همان.
140 . همان.
141 . ر.ک: شهرزوری، شرح حکمۀ الاشراق، صص 584-585.
142. «كلّ لذّة فانّما هى بادراك ما هو كمال واصل الى الشي‏ء حتى ان كان وصول دون ادراك فلا يلتذّ، و ينبغى ان لا يكون مانع عن كون الواصل كمالا فى حالة الوصول، او عن ادراك ذلك و ان كان كمالا». شیخ اشراق، مجموعه مصنفاتف ج 1، المشارع و المطارحات، ص 500 .
143 . ر.ک: سهروردی، مجموعه مصنفات شیخ اشراق، ج 1، صص 500-501.
144 . ر.ک: غفاری، سید محمد خالد، 1380، فرهنگ اصطلاحات آثار شیخ اشراق، چاپ اول، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، صص 364-365.
145 . «و الاتّحاد الذى بين الانوار المجرّدة انّما هو الاتّحاد العقلىّ لا الجرمىّ. و كما انّ النور الاسفهبدىّ لمّا كان له تعلّق بالبرزخ و كانت الصيصية مظهره، فتوهّم أنّه فيها و ان لم يكن فيها؛ فالانوار المدبّرة اذا فارقت، من شدّة قربها من الانوار القاهرة العالية و نور الانوار و كثرة علاقتها العشقيّة معها، تتوهّم انّها هى…»، «اتحادی که بین انوار مجرده وجود دارد، اتّحاد عقلی است نه اتّحاد جرمی. ترجمه ». سهروردی، مجموعه مصنفات شیخ الاشراق، ج 2، حکمۀ الاشراق، ص 228.
146 . ر.ک: سهروردی، مجموعه مصنفات شیخ الاشراق، ج 1، صص 501- 502.
147 . ر.ک: همان، ج 2، ص 10.
148 . هجویری، کشف المحجوب، ص 15.
149 . انصاری، 1386، طبقات الصوفیۀ، تهران: انتشارات توس، چاپ دوم، تصحیح محمد سرور مولایی، ص 170.
150 . انصاری، خواجه عبدالله.، 1387، منازل السائرین، همراه شرح کتاب از آثار پیر هرات از عبدالغفور روان فرهادی، چاپ دوم، تهران: انتشارات مولی، به کوشش محمدعمار مفید، ص 4.
151 . انصاری، مجموعه رسائل فارسی، ج 2، ص 445.
152 . همان، ج 1، ص 415.
153 . انصاری، منازل السائرین، ص 159.
154 . ابوالفیض المنوخی الحسینی، محمود، بیتا، التمکین شرح منازل السائرین، قاهره: دار نهضۀ مصر للطبع و النشر، ص 196
155 . غزالی، بیتا، احیاء علوم الدین ، بیروت : دار الکتاب العربی، ج 1، ص 38.
156 . غزالی، بیتا، احیاء علوم الدین ، بیروت : دار الکتاب العربی، ج 1، ص 38.
157 . ابنسینا، الاشارات و التنبیهات، ص 143.
158 . ابنسینا، الاشارات و التنبیهات، ص 143.
159 . ر.ک: همان، ص 144.
160 . طوسی، خواجه نصیر الدین، 1373، اوصاف الاشراف، چاپ سوم، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص 65.
161 . ابن سینا، الاشارات و التنبیهات، ص 137.
162 . ر.ک: سهروردی، مجموعه مصنفات شیخ اشراق، ج 3 ، ص 326.
163. ««و يعتقدون أنّ نفس الآدمىّ تبقى ان كانت عارفة باللّه و بملائكته منقّشة بالحقايق، و لها درجة انتقاش الحقائق، فانّه غاية كمال النفس…». همان، ج 2، ص 270.
164 . همان، ج 3، صفیر سیمرغ، ص 327.
165 . ر.ک: الهروی، محمد شریف نظام الدین احمد، 1363، انواریه، چاپ دوم، تهران: امیر کبیر، ص 241.
166 . شهرزوری، شرح حکمۀ الاشراق، ص 47.
167 . سهروردی، مجموعه مصنفات شيخ اشراق، ج ‏1، ص 361.
168 . هجویری، کشف المحجوب، ص 558.
169 . طارمی، صفی الدین محمد، 1377، انیس العارفین، تحریر فارسی شرح عبدالرزاق کاشانی بر شرح منازل السائرین، تهران: روزنه، تصحیح و تعلیق علی اوجبی، ص 180.
170 . ابن عربی, محیی الدین، 1388، رسالۀ وجودیۀ، تهران: طراوت، ترجمه و تصحیح مرتضی شجاری، ص 145.
171 . انصاری، طبقات الصوفیه، ص 242.
172 . همان.
173 . ابن عربی، محییالدین، بیتا ، الفتوحات المکیۀ، بیروت: دار صادر، ج 1، ص 271.
174 . آملی، سید حیدر، 1367، المقدمات من کتاب نص النصوص فی شرح فصوص الحکم، تهران: توس، ص 472.
175 . اليزدى، مولى عبداللهبنشهابالدين الحسين، 1412، الحاشية على تهذيب المنطق، چاپ دوم، قم: موسسة النشر الاسلام، ص 14.
176 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 2، ص 421.
177 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 1، ص 119.
178 . همان، ج 1، ص 45.
179 . همان، ج 3، ص 277.

180 . قونوی، صدرالدین ابوالمعالی محمد بن اسحاق، 1375، النفخات الالهیۀ، تهران: مولی، به کوشش محمد خواجوی، صص 46-47.
181 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 1، صص 91- 92.
182 . همان، ج 1، ص 92.
183 . همان، ج 4، ص 315.
184 . باقلانی، التمهید فی الرد علی المعطلۀ و الرافضۀ و الخوارج و المعتزلۀ، ص 9.
185 . عین القضات همدانی، ابو المعالی عبدالله بن محمد، 1386، تمهیدات، چاپ هفتم، تهران: منوچهری، به کوشش عفیف عسیران، ص 65.
186 . فخر رازی، تفسیر مفاتیح الغیب، ج 1، ص 280.
187 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 1، ص 91.
188 . همان، ج 2، ص 686.
189 . همان، ج 3، ص 420
190 . همان، ج 3، ص 465.
191 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 3، ص 465.
192 . «هر کس نفس خود را شناخت، خدای خود را شناخت». ملاصدرا، شرح الأصول الکافی، ج1، ص 292.
193 . ابنعربی، رسالۀ وجودیه، ص 173.
194 . ابنعربی، بیتا، الفتوحات المکیۀ، ج 1، ص 165.
195 . همان، ج 1، ص 166.
196 . غزالي، بیتا، احیاء علوم الدین، ج 8، ص 22.
197 . ابنعربی، بیتا، فتوحات میکه، ج 1، ص 91.
198 . همان، ج 3، ص 242.
199 . همان.
200 . همان، ج 1، ص 317.
201 . قیصری, داوود، 1375، شرح فصوص الحکم، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، به کوشش جلال الدین آشتیانی، ص 545.
202 . ابنعربی، محیی الدین، 1370، فصوص الحکم ، تهران: انتشارات الزهراء، ص 75.
203 . خوارزمی, تاج الدین حسین بن حسن، 1368، شرح فصوص الحکم، تهران: انتشارات مولی، مقدمه نجیب مایل، ج 1، ص 296.
204 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 2، ص 479.
205 . «و هر زمان آياتى را كه بر پيامبر(اسلام) نازل شده بشنوند، چشمهاى آنها را مى‏بينى كه(از شوق،) اشك مى‏ريزد، بخاطر حقيقتى كه دريافته‏اند؛ آنها مى‏گويند: «پروردگارا! ايمان آورديم؛ پس ما را با گواهان(و شاهدان حق، در زمره ياران محمد) بنويس چرا ما به خدا و آنچه از حق به ما رسيده است، ايمان نياوريم، در حالى كه آرزو داريم پروردگارمان ما را در زمره صالحان قرار دهد؟خداوند بخاطر اين سخن، به آنها باغهايى از بهشت پاداش داد كه از زير درختانش، نهرها جارى است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و اين است جزاى نيكوكاران». مائده/ 83-85.
206 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 2، ص 318.
207 . همان، ج 2، ص 319.
208 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 2، ص 129.
209 . همان، ج 2، ص 671.
210 . «بهشتهايى است كه از زير درختانش، نهرها جارى است»‏
211 . «در آن روز صورتهايى شاداب و مسرور است»
212 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 4، ص 55.
213 . همان، ج 2، ص 316.
214 . همان.
215 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 2، صص 298-297.
216 . همان، ج 1، ص 636.
217 . مولوی، جلال الدین محمد، 1353، کلیات شمس یا دیوان کبیر، چاپ دوم، تهران: امیر کبیر، تصحیح بدیع الزمان فروزانفر، غزل 132.
218 . ابنعربی، فصوص الحکم، ص 71.
219 . خوارزمی، شرح فصوص، ج 1، ص 183.
220 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 1، ص 166.
221 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 1، ص 89.
222 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 1، ص 582.
223 . همان، ج 1، صص 332-333 .
224 . کهف/ 65
225 . ابنعربی، بیتا، الفتوحات المکية، ج 2، ص 41.
226 . همان، ج 1، ص 278.
227 . تلمسانی، عفیف الدین سلیمان، 1371، شرح منازل السائرین، قم: بیدار، صص 430 و 504.
228 . انصاری، خواجه عبدالله، 1388، صد میدان، چاپ سوم، تهران: زوّار، به کوشش سهیلا موسوی سیرجانی، ص 287.
229 . همان، ص 299.
230 . انصاری، صد میدان، ص 299.
231 . انصاري، منازل السایرین، ص 238.
232 . ر.ک: تلمساني، شرح منازل السایرین، ص 513.
233 . سهروردی، عوارف المعارف، ص 102.
234 . ابنعربی، بیتا، الفتوحات المکية، ج 2، ص 495.
235 . همان.
236 . همان، ج 2، ص 132.
237 . همان، ج 2، ص 567.
238 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 2، ص 567.
239 . ابنعربي، 1997، کتاب التراجم، در رسائل ابن عربی، بیروت: دار صادر، به کوشش محمد شهاب الدین العربی: 16؛ به نقل از الحکيم. ص 663.
240 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 2، ص 132.
241 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 2، ص 497.
242 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 2، صص 497-498.
243 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 2، ص 498.
244 . همان، ج 2، ص 497.
245 . همان، ج 2، ص 496.
246 . همان.
247 . همان.
248 . همان، ج 1، ص 258.
249 . «روزه بر شما نوشته شده، همان‏گونه كه بر كسانى كه قبل از شما بودند نوشته شد ». بقره / 183
250 . ابنعربی، بیتا، فتوحات مکیه، ج 1، ص 258.
251 . ر.ک: همان، ج 2، ص 382.
252 . ر.ک: همان، ج 2، ص 134.
253 . ر.ک: همان، ج 1، ص 13.
254 . همان، ج 1، ص 289.
255 . «در اين تذكّرى است براى آن كس كه عقل دارد، يا گوش دل فرادهد در حالى كه حاضر باشد». الفتح/ 37.
256 . مجلسی، بحار الأنوار، ج 55، ص 39.
257 : ابنعربی، بیتا، فتوحات، ج 1، ص 476.
258 . : ابنعربی، بیتا، فتوحات، ج 2، صص 381-380.
259 . ر.ک: همان، ج 1، ص 279.
260 . همان، ج 1، ص 289.
261 . همان، ج 2، ص 316.
262 . ر.ک: همان، ج 2، ص 316.
263 . ر.ک: همان، ج 2، ص 318.
264 . ر.ک: همان، ج 2، ص 85.
265 . ر.ک: همان، ج 2، ص 318.
266 . همان، ج 3، ص 13.
267 . ر.ک: همان، ج 2، ص 197.
268 . «السفر هو سیر القلب فی توجهه الی الحق بالذکر». الحکیم، سعاد، 1981، المعجم الصوفی، بیروت: دار ندرۀ للطباعۀ و النشر، ص 581.
269. «اعلم أيدك الله أن السفر حال المسافر و الطريق هو ما يمشي فيه و يقطعه بالمعاملات و المقامات و الأحوال و المعارف لأن في المعارف و الأحوال الأسفار عن أخلاق المسافرين و مراتب العالم و منازل الأسماء و الحقائق و لهذا استحقت هذا اللقب». ابنعربی، بیتا، فتوحات، ج 2، ص 383.

270 . همان، ج2، ص 382.
271 . ر.ک: همان، ج 2، ص 383.
272 . ر.ک: همان، ج 1، ص 471؛ همان، ج 2، ص 317.
273 . ر.ک: همان، ج 2، ص 383.
274 . همان، ج 1، ص 192.
275 . همان، ج 1، ص 371.
276 . «و السفر عملٌ: قلبا و بدنا، معنی و حسّا». ابنعربی، بیتا، ج 1، ص 202.
277 . ر.ک: همان، ج 2، صص 316-317.
278 . همان، ج 2، ص 661.
279 . ر.ک: همان، ج 2، ص 660.
280 . ر.ک: همان، ج 2، ص 654.
281 . ر.ک: : ابنعربی، بیتا، فتوحات، ج 2، ص 660.
282 .

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد الاشارات و التنبیهات، کشف الاسرار، خواجه نصیر، نصیر الدین طوسی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد امام خمینی، جوادی آملی، منازل السائرین، حکمت و فلسفه