منبع پایان نامه ارشد درمورد سند رسمی، دادرسی مدنی، اندام تحتانی، رادیو و تلویزیون

دانلود پایان نامه ارشد

ه پرداخت پنج میلیون تا پنجاه میلیون ریال جریمه و سلب شش امتیاز محکوم خواهد شد. در صورت احراز تقصیر مدیر فنی یا سرپرست تیم، هرکدام به پرداخت جریمه نقدی از پنج میلیون تا پنجاه میلیون ریال و محرومیت از فعالیت‌های رسمی مرتبط با فوتبال از یک تا دو سال محکوم می‌شوند. نتیجه اینکه کمیته انضباطی و یا اشخاص مربوطه به محض اطلاع از جعل و استفاده از سند مجعول می بایستی مراتب را به اطلاع مقامات قضایی برسانند.
1-3-2- صدمات ناشی از فوتبال و مرجع رسیدگی به آن
1-3-2-1- صدمات ناشی از ورزش فوتبال
حدود نیمی از آسیب ها در فوتبال آسیب اندام تحتانی است . ( زانو به تنهایی ۳۶% موارد را تشکیل می دهد ). اندام فوقانی ۳۰% آسیب ها و ستون فقرات و احشاء باقی موارد را تشکیل می دهند. اگر بخواهیم اختصاصی تر و بر حسب نوع آسیب این طبقه بندی را انجام دهیم به شرح زیر خواهد بود . کشیدگی ۴۰%- کوفتگی ها ۲۵%- در رفتگی ها ۱۵%- شکستگی ها ۱۰%- ضربه های خفیف ۵%- سایر موارد ۵% . مهمترین صدمات ورزش فوتبال عبارتند از؛
الف: صدمات مغزی
ب:صدمات گردن
ج:صدمات پشت
د:اندام فوقانی: 1-کمربند شانه ای. 2-آرنج. 3-دست و مچ
ی: اندام تحتانی: 1-لگن. 2-ران.  3-زانو. 4-قوزک پا.
1-3-2-2-مرجع رسیدگی به صدمات ناشی از ورزش فوتبال
سوال مهمی که در اینجا قابل طرح است اینکه صلاحیت رسیدگی به خسارات فوق به عهده چه مرجعی می باشد. آیا کمیته انضباطی و یا کمیته استیناف فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران صلاحیت رسیدگی به اختلافات ناشی از صدمات فوق الذکر را دارد؟ در جواب باید گفت که با عنایت به بند ج ماده 39 آیین نامه انضباطی فدراسیون فوتبال، در خصوص صدمات و جراحات بدنی و دیه جانی، کمیته انضباطی صلاحیت اتخاذ تصمیم ندارد و صلاحیت رسیدگی به آنها بر عهده مراجع قضایی است. در اصطلاح حقوقی و واژه شناسی حقوقی ، صلاحیت «اختیار قانونی یک مأمور رسمی برای انجام پاره ای از امور مانند صلاحیت دادگاهها و صلاحیت مأمور دولت در تنظیم سند رسمی است.» 20 در اصطلاح حقوقی و واژه شناسی حقوقی ، صلاحیت «اختیار قانونی یک مأمور رسمی برای انجام پاره ای از امور مانند صلاحیت دادگاهها و صلاحیت مأمور دولت در تنظیم سند رسمی است.» 21
ویا عبارتست از «اقتداری که قانون به طور عام یا خاص به مراجع رسیدگی داده است، اگر اختیار به طور عام باشد ، دادگاه را دادگاه عمومی و اگر به صورت خاص باشد آن را اختصاصی می گویند»22 عده ای معتقدند که صلاحیت عبارتست از :«شایستگی قانونی یک دادگاه در رسیدگی به امر یا موضوع یا دعوائی است که به او ارجاع شده است.»23 بنابراین، عبارت از اختیاری است كه به دادگاه ها واگذار شده تا مطابق آن به دعاوی رسیدگی كرده، آن را فیصله دهند. اصل 159قانون اساسی صلاحیت رسیدگی به دعاوی را به طور كلی در اختیار دادگاههای دادگستری قرار داده، اما تقسیم آن را میان دادگاهها به عهده قوانین عادی گذاشته تا با توجه به موقعیت و مقتضیات كار بدان عمل نمایند. هرگاه قانون چنین اختیاری را در مورد دعوایی به دادگاه نداده باشد،آن دادگاه صلاحیت رسیدگی به دعوا را نداشته و در صورت رسیدگی، در حقیقت قانون را نقض كرده و حكم صادره اصولاً باطل و بی اثر خواهد بود. دو نوع صلاحیت وجود دارد؛1-صلاحیت ذاتی : منظور از صلاحیت ذاتی صلاحیتی است كه قابل جابه.جایی نبوده و با نظم عمومی گره خورده و قواعد آن از جملۀ. قوانین آمره بوده و در اجرا تغییر ناپذیر باشد. تخلف از صلاحیت ذاتی موجب بطلان مطلق عملی است، كه از آن حاصل می.شود. صلاحیت ذاتی دادگاه آن است كه دادگاه با توجه به عناصر سه گانۀ «صنف»،«درجه» و «نوع» تشكیل شود. صنف دادگاه: دسته.ای از دادگاه ها هستند كه دعاوی همانند وهم.خانواده را رسیدگی می.نمایند و به این اعتبار دادگاه ها به كیفری یا جزایی، حقوقی یا مدنی و دادگاه های اداری تقسیم می شوند. درجه دادگاه: در هر صنف از محاكم درجاتی وجود دارد، مثلاً محاكم حقوقی به محاكم بدوی و تجدید نظر تقسیم می شوند. همین طور است محاكم كیفری واداری. بنابراین درجات دادگاه ها را نیز موقع تشخیص صلاحیت ذاتی دادگاه، باید در نظر گرفت. نوع دادگاه: منظور از آن،تقسیم بندی دادگاه ها از جهت «عمومی» یا «اختصاصی» است. بنابراین بر فرض این كه موضوع دعوا مطالبۀ اجاره بهای به تأخیر افتاده باشد، از جهت صنف دادگاه این دعوا راجع به محاكم حقوقی یا مدنی و از جهت درجه دادگاه دعوا مربوط به محكمۀ حقوقی ابتدایی و بالاخره از جهت نوع دادگاه دعوا برگشت به محكمه عمومی خواهد داشت. 2-صلاحیت نسبی: این نوع از صلاحیت برای كلیه دادگاه ها جز دیوان عالی كشور مطرح می شود، علت بر این كه یگانه مرجع تجدید نظر در سرتاسر مملكت، دیوان عالی كشور است و قواعد صلاحیت نسبی به طور كلی دربارۀ آن موردی ندارد. قواعد صلاحیت نسبی شامل كلیه دادگاه های عمومی واختصاصی می شود ولی در مواردی استثنائاتی دارد چنان.كه ماده 10 آئین دادرسی مدنی به آن پرداخته است. مطابق ماده 11 قانون آئین دادرسی مدنی اصل كلی در صلاحیت نسبی دادگاه ها محل اقامت خواندۀ دعوا می باشد.
1-3-3-نقض هنجارهای ورزشی و مرجع رسیدگی به آن
1-3-3-1-نقض هنجارهای ورزشی
پاره ای از اختلافات و تخلفات در ورزش فوتبال به خاطر نقض هنجارهای ورزشی رخ می دهد. بنابراین در آیین نامه انضباطی طیف وسیعی از این تخلفات بررسی و پیش بینی شده است. ماده 22 آیین نامه در خصوص تخلفات اشخاص حقیقی و حقوقی مقرر می دارد؛ « ارتکاب هر یک از اعمال زیر علاوه بر جریمه توسط داور مسابقه (کارت زرد و قرمز)، از یک میلیون تا یکصد میلیون ریال جریمه و از یک تا هشت جلسه یا یک تا شش ماه محرومیت در بر خواهد داشت:
• الف) رفتار غیر ورزشی و برخورد زننده
• خطای شدید
• اعتراض به تصمیم داور با گفتار
• اعتراض به تصمیم داور با رفتار فیزیکی (لمس داور، دست زدن به داور، اشاره به داور و…)
• انداختن آب دهان بر روی افراد
• بی احترامی و توهین و فحاشی
• نقض مکرر قوانین بازی منجر به تحریک تماشاگران تیم خودی یا رقیب
• بی احترامی به مقامات رسمی مسابقه
بازیکنان، مربیان، سرپرستان و کلیه دست اندرکاران فوتبال که به زبان، فرهنگ، نژاد یا مذهب افراد اهانت نمایند به یک تا پنج جلسه محرومیت از همراهی تیم و از بیست میلیون ریال تا پنجاه میلیون ریال، جریمه نقدی محکوم خواهند شد. استفاده از پلاکارد و تابلو برای تحقیر حریفان و مقامات رسمی تیم‌ها، از یک تا شش جلسه بازی بدون تماشاگر را در پی خواهد داشت و هر تماشاگری که عامل و مباشر اصلی یا مسبب این موارد بوده و مورد شناسایی قرار گرفته باشد، تا دو سال از ورود به ورزشگاه‌ها منع خواهد شد. سردادن شعارهای غیراخلاقی و خلاف شئونات، توسط تماشاگران یا عوامل هر تیم، موجب محکومیت باشگاه به پرداخت جریمه نقدی از ده میلیون تا دویست میلیون ریال خواهد بود و در صورت عدم توجه باشگاه به تذکرات ابلاغ شده، محرومیت از انجام مسابقه درزمین خودی و خاص یا الزام به برگزاری مسابقه در زمین بی طرف، الزام به برگزاری مسابقه بدون حضور تماشاگر و یا کسر امتیاز اکتسابی در همان مسابقه اعمال خواهد شد. پرتاب اشیای متفرقه یا وسایل آتش زا و انفجاری در هنگام انجام مسابقه یا بین دو نیمه توسط تماشاگران یا عوامل هر تیم، موجب محکومیت باشگاه به پرداخت جریمه نقدی از پنج میلیون ریال تا هفتاد میلیون ریال خواهد بود. پرتاب اشیاء توسط تماشاگران یا عوامل هر تیم که منجر به آسیب داور و سایر مقامات رسمی یا بازیکنان شود، به گونه‌ای که دخالت مستقیم آنها در بازی تلقی شود، به پرداخت جریمه نقدی از ده میلیون ریال تا دویست میلیون ریال خواهد بود و در صورت تکرار و عدم توجه به تذکرات ابلاغی مستوجب اعمال محرومیت مندرج در بند 4 همین ماده خواهد گردید. هجوم هواداران منتسب به هر تیم به داخل ورزشگاه در زمان فعال مسابقه که موجب قطع کامل مسابقه توسط داور دیدار شود، علاوه بر بازنده کردن تیم مذکور(با نتیجه سه بر صفر و در صورتی که هنگام قطع مسابقه نتیجه برای تیم مقابل بهتر از این بوده باشد با همان نتیجه) محکومیت تیم یا باشگاه را به پرداخت جریمه نقدی از ده میلیون تا یکصد میلیون ریال در پی خواهد داشت. ترک زمین از طرف تیم، با انگیزه اعتراض به تصمیم داوران و سایر مقامات رسمی علاوه بر بازنده کردن تیم با نتیجه سه بر صفر، از سی میلیون تا هفتاد میلیون ریال جریمه نقدی نیز در برخواهد داشت. حمله ور شدن به حریفان و مقامات رسمی تیم ها و مقامات رسمی مسابقه و کتک کاری نسبت به هر یک از آنها یا انداختن آب دهان به هر یک از ایشان از شش ماه تا یکسال محرومیت و پرداخت جریمه نقدی از بیست میلیون تا یکصد میلیون ریال نیز در بر خواهد داشت. مسؤولیت جبران خسارات مالی که در جریان برگزاری یک مسابقه، به ورزشگاه و تأسیسات جانبی محل مسابقه وارد آید، بر عهده تیم میزبان است، مگر اینکه مسؤولین تیم میزبان، انتساب آن را به دیگران ثابت نمایند و در مسابقه ه ایی مانند تک مسابقه و هر مسابقه دیگری که بدون تعیین تیم میزبان (play off) حذفی و میهمان برگزار می شود، تشخیص تقصیر و انتساب آن به تیم ها بر مبنای محل استقرار تماشاگران هر تیم، بر عهده مرجع رسیدگی کننده خواهد بود که در صورت نیاز برای تشخیص خسارات وارده به اموال و تأسیسات، پرونده به هیئت سه نفره کارشناسان رسمی ارجاع خواهد شد و نظریه کارشناسان ملاک خواهد بود.
تبصره 1 : اگر تخلفی قبل و یا بعد از مسابقه در محل انجام مسابقه صورت گیرد که مشابه آن عمل در حین مسابقه مستوجب تنبیهات مصوب باشد، همان تنبیه در مورد خاطی اعمال خواهد شد.
تبصره 2 : در تخلفات مربوط به تماشاگران ،کمیته انضباطی می‌تواند حسب تشخیص، علاوه بر تعیین جریمه برای باشگاهی که هواداران منتسب به آن باشگاه، مرتکب تخلف شده اند به محرومیت هواداران از حضور در ورزشگاه یا محرومیت از انجام مسابقه در زمین خودی و خاص و یا الزام به برگزاری مسابقه در زمین ب یطرف و یا رأی به کسر امتیاز اکتسابی در مسابقه‌ای که تخلفات تماشاگران در آن اتفاق افتاده است، حکم صادر نماید.
همچنین ماده 23  آیین نامه در خصوص تخلفات مرتبط با رسانه‌های گروهی مقرر داشته است؛« حمله ور شدن و برخوردهای زننده و شدید و توهین علیه اهالی رسانه از جمله فیلمبرداران، خبرنگاران و عکاسان و سایر عوامل مطبوعات و رادیو و تلویزیون از بیست میلیون ریال تا پنجاه میلیون ریال جریمه و نیز از دو ماه تا چهار ماه محرومیت در بر خواهد داشت. اظهار نظرها و مصاحبه‌های خلاف مقررات و آیین نامه‌های ابلاغی(فدراسیون و باشگاه‌ها) و خلاف واقع و توهین و تحر یک آمیز، علیه هر یک از مقامات رسمی فدراسیون، مقامات رسمی مسابقات، مقامات رسمی تیم ها، بازیکنان و سایر دست اندرکاران از طریق مطبوعات و رسانه های گروهی و پست الکترونیک، تخلف از مقررات محسوب می شود و مرتکب بنا به مسئولیت فردی و شخصی حسب مورد، به پرداخت و جریمه نقدی از سه میلیون تا پنجاه میلیون ریال و با رعایت حقوق باشگاه به یک تا هشت مسابقه محرومیت از همراهی تیم محکوم خواهد شد . کمیته انضباطی، حسب تشخیص می تواند متخلفان را از انجام هرگونه مصاحبه(با رعایت حقوق تبلیغی باشگاه) از یک ماه تا یک سال منع کند.
تذکر: در صورتی که مصاحبه، اظهار نظر فردی بوده و منجر به محرومیت فرد مصاحبه کننده از همراهی تیم مربوطه شود، مصاحبه کننده علاوه بر جریمه مندرج در بند فوق باید خسارت وارده به باشگاه را تأدیه و مکلف به جبران آن خواهد گردید. ضمناً باشگاه م یتواند از محل دریافتی و قرارداد بازیکن یا مربی یا سایر مقامات رسمی تیم نسبت به درخواست تبدیل جریمه محرومیت همراهی تیم به جریمه نقدی از کمیته انضباطی فدراسیون اقدام نماید. هزینه تبدیل باید الزاماً از حقوق بازیکن و مربی، کسر و پرداخت گردد و کمیته انضباطی در تبدیل یا عدم آن، مختار خواهد بود.
تبصره : هرگاه محرز شود که اهالی

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد ترک فعل، قانون مجازات، قانون مجازات اسلامی، مجازات اسلامی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد حقوق مدنی، حقوق اسلامی، جبران خسارت، روابط حقوقی