منبع پایان نامه ارشد درمورد سرمایه فرهنگی، پایگاه اجتماعی، دارایی ها، آموزش و پرورش

دانلود پایان نامه ارشد

کاربرد زبان را یاد می گیرند کمتر به زمینه های خاص محدود می شود، کودک آسان تر می تواند اندیشه های انتزاعی را تعمیم دهد و آن را بیان کند. بدین سان مادران طبقه متوسط، هنگامی که کودکان خود را کنترل می کنند، اغلب دلایل و اصولی را که مبنای واکنش های شان نسبت به رفتار کودک است، توضیح می دهند. به گفته برنشتاین، کودکانی که زبان گفتاری بسط یافته را فرا گرفته اند، بیشتر از کودکانی که از قالب زبان محدود فراتر نرفته ند می توانند تقاضای آموزش و پرورش رسمی را برآورده سازند(گیدنز،457:1373)
بنابراین، کدهای زبانی به عنوان بخشی از سرمایه فرهنگی طبقات می تواند به نابرابری های تحصیلی و سرانجام به نابرابری های اجتماعی –اقتصادی منجر شود. کدهای زبانی طبقات مسلط و هنجار زبانی آنان، مطلوب و معیار مورد توجه مدارس و نظام آموزش و پرورش قرار می گیرد(ترادگیل،1376: 147).
روی هم رفته، نظریه پردازان دیدگاه بازتولید فرهنگی با تاکید بر شیوه های جامعه پذیری و انتقال ارزش ها، هنجارها و الگوهای رفتاری و گفتاری به کودکان و به عبارتی انتقال سرمایه فرهنگی از والدین به فرزندان، انتقال نابرابر سرمایه ی فرهنگی در بین طبقات مختلف اجتماعی و حفظ و بازتولید این فرایند از طریق نظام آموزش و پرورش را به عنوان جایگزین تحلیل های مارکسیستی (بازتولید اجتماعی)، وارد حوزه ی جامعه شناسی کرده اند.
2-4-6- سرمایه فرهنگی از منظر پل دیماجیو
دیماجیو نخستین کسی بود که نظریه سرمایه فرهنگی را در قالب مدل تحرک فرهنگی مطرح نمود. او معتقد بود که در جوامع مدرن غربی که متکی به اقتصاد بازار هستند نظم پایگاهی سنتی از بین رفته است و حریم هایی که در جوامع قبل برای تمایز گروه های پایگاهی مورد استفاده قرار می گرفتند متغیر و سیال شده اند. به همین دلیل تاکید بر مشارکت در فرهنگ پایگاهی اهمیت بیشتری نسبت به عضویت در این پایگاه ها پیدا کرده است. و این مشارکت صرفاً در خانواده صورت نمی گیرد و در هر جایی ممکن است نماد های فرهنگ پایگاهی آموخته شود. در چنین دنیای سیالی تجارب دوران کودکی و پیشینه خانوادگی تنها ممکن است تعیین کننده ضعیفی برای سرمایه فرهنگی فرد باشد. از آنجا که عضویتگروهی منجر به تغییراتی در تجارب افراد و پیشینه آنها می گردد، و استراتژی منطقی و مفیدی برای مشارکت در فعالیت های فرهنگی طبقه متوسط است، می تواند باعث افزایش سرمایه فرهنگی و تحرک عمودی طبقات و گروه های پایین تر شود. بنابراین نکته اساسی این است که سرمایه فرهنگی تنها نقش بازتولید را نداشته باشد، بلکه در تعدیل پایگاه اجتماعی هم موثر باشد(DiMaggio,1982).
تفاوت اساسی بین دو مدل بازتولید اجتماعی بوردیو – که در ادامه بدان خواهیم پرداخت- و تحرک فرهنگی دیماجیو، در توافق پایگاه اجتماعی است. بوردیو در نظریه خود پایگاه اجتماعی را دارای ابعاد گوناگون دانسته که با یک دیگر سازگاری و هماهنگی زیادی دارند. اعضای طبقات بالاتر بخشی از دارایی اقتصادی خود را به سرمایه فرهنگی تبدیل می کنند که فرزندان آنها، به ارث می برند. به همین نحو، افرادی که در طبقات پایین هستند و تحصیلات پایینی دارند، سرمایه اقتصادی کافی در اختیار ندارند تا آن را به سرمایه فرهنگی تبدیل نمایند، بنابراین فرزندان آنها در قلمرو دارایی های فرهنگی هم فقیر باقی می مانند. در مقابل این رویکرد، دیمجیو سخن از گروه های پایگاهی پراکنده می نماید. او و همفکرانش مستقیما با همخوانی پایگاهی مخالفت می کنند و برآنند که سرمایه فرهنگی به وسیله پایگاه اجتماعی تعیین نمی گردد. آنها نظریه خود را به شکل ساده بر پایه وجود پایگاه های ناسازگار بنا می کنند. گرچه همبستگی بالای بین برتری ها و مزایا از یک سو و شرایط نامساعد از سوی دیگر را در جوامع مدرن انکار نمی کنند ولی معتقدند که این همبستگی ها کامل نیست و برتری در یک بعد، لزوما منجر به برتری در ابعاد دیگر نمی گردد.(جانعلیزاده؛خوش فر؛سپهر،221:1389-223)
2-4-7- سنجش سرمایه فرهنگی
همانطور که گفته شد، تعریف واحدی از مفهوم سرمایه فرهنگی نمی توان ارائه داد. با این وجود، می توان وجه مشترکی را در این تعاریف یافت. در نظریه سرمایه فرهنگی ابعاد و عناصر فرهنگی می توان به عنوان منابع تسهیل کننده برای دسترسی به موقعیت ها، امتیاز ها و پاداش های کمیاب و ارزشمند تلقی شود. مفهوم سرمایه فرهنگی بر چنین منابعی(ذهنی و عینی) اشاره دارد. به عبارتی روشن تر و در نگاهی تلفیقی می توان اشاره نمود که سرمایه فرهنگی شامل دارایی ها، فعالیت ها و اطلاعات فرهنگی، مدارج تحصیلی، منش، انتظارات، تعاملات فرهنگی در عرصه ی اجتماعی، و نیز گرایش و نگرش عامل اجتماعی به ارزش ها و عناصر فرهنگی می باشد.
به طور کلی شاخص های بکار گرفته شده برای سنجش سرمایه فرهنگی عبارتند از:
1- مدارک تحصیلی، که در تقسیم بندی بوردیو از انواع سرمایه فرهنگی شکل خاصی از این سرمایه یعنی سرمایه نهادینه شده محسوب می شود. این شاخص برای تمایز قائل شدن بین آموخته های خود شخص که هر لحظه ممکن است زیر سوال برود و سرمایه فرهنگی کسب شده از طریق مراحل آموزشی که دارای اعتبار ضمانت قانونی است یه کار می رود.
2- دارایی های فرهنگی که در قالب اشیا مادی و کالاهای متعلق به فرهنگ متعالی مثل نوشته ها، نقاشی ها، مجسمه ها، ابزارها و کار ها هنری، آلات موسیقی، مثل کتاب، امکانات لازم برای مطالعه، ابزار و وسایل دقیق و غیره عینیت یافته اند. این نوع از دارایی ها به دلیل ارتباط تنگاتنگ استفاده از آنها با دانش و بیینش خاص آنها متمایز از کالاهای اقتصادی یا مادی مثل اتوموبیل یا منزل مسکونی است.
3- مصرف و استفاده از کالاهای فرهنگی خاص مثل تماشای توع خاصی از برنامه های تلویزیون و مصرف موسیقی خاص، عادت های مطالعه که شامل نوع و میزان خواندن کتاب، استفاده از اینترنت و همچنین فعالیت های فرهنگی مثل خلق هنرهای بصری و فعالیت های علنی از قبیل رفتن به موزه ها، تئاترهای زنده، سینما و مشارکت در هنرهای زیبا، پیگری حوادث هنری، مسافرت های فرهنگی، شرکت در کلاس های فرهنگی و هنری را شامل می شود.
4- دانش فرهنگی غیر رسمی افراد که شامل :
الف) آشنایی، درک ارزش و دانش تاریخی درباره عرصه های گوناگون فرهنگ و هنر مسلط، مثل ادبیات، موسیقی، هنر و غیره
ب) دانش زبانشناختی افراد که شامل میزان آشنایی و تکلم با زبان مسلط فرهنگی، آشنایی و تکلم به زبان های گوناگون، دامنه واژگان فعال و غیر فعال افراد و میزان گستردگی الگوهای زبانی آنها در مکالمات جاری می شود.
ج) دانش افراد از نهادها و سازمان های رسمی در تعامل و پیگیری منافع خود.
5- شاخص های رابطه ای سرمایه فرهنگی که شامل:
الف) شاخص های مربوط به روابط فرهنگی فضای درون خانواده که نشانگر کیفیت و کمیت ارتباطات فرهنگی بین اعضای خانواده با یکدیگر است، و شامل بحث ها و گفتگوهای آنها درباره مسائل فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و فعالیت های آنها می شود.
ب) شاخص های مربوط به روابط خانواده با فضای اجتماعی بیرون خانواده، که نشانگر کمیت و کیفیت مدیریت تعامل با بیرون خانواده، خصوصا تعامل نهادی برای تامین و پیگیری منافع اعضای خانواده می شود.
6- شاخص مربوط به سنجش منش که شامل شاخص های سنجش نگرش و گرایش افراد به فرهنگ و مظاهر آن، تصورات افراد از جهان اجتماعی پیرامون خود، جایگاه خود در این عرصه و انتظارات شغلی و پایگاهی می گردد (جانعلیزاده؛خوش فر؛سپهر ،237:1389-223).

فصل سوم
تجزیه و تحلیل داده ها

4-1 مقدمه
عمده گالری های شهر تهران در بخش شمالی شهر قرار دارند به طوری که هرچه از شمال شهر به سمت جنوب پیش رویم از میزان و تراکم گالری ها کاسته می شود همچنین غالب این گالری ها در مناطق خلوت و خیابان ها و کوچه های کم تردد و همچنین در طبقات ساختمان های مسکونی مستقر هستند. در مقابل فرهنگسرا تقریبا به طور متوسط در مناطق مختلف شهر پراکنده اند. اما مغازه-گالریها عمدتا در خیابان های پرتردد و نزدیک مراکز فروش هستند.
مغازه-گالریها را می توان اینگونه تعریف کرد: مکان هایی هستند که صرفاً برای فروش آثار هنری ساخته و پرداخته شده اند و در کنار آن فضایی است که قابلیت عرضه و فروش هر چیز دیگری همچون وسایل تزینی و دکوری را نیز دارند. تعدادی نیز در همان فضا به تربیت شاگرد نیز می پردازند.
گالری ها و مغازه-گالریها هر کدام مخاطبان خاص خود را دارند. در گالری ها، نمایشگاه ها به صورت انفرادی یا گروهی به طوری که سالانه میانگین 15 الی 24 نمایشگاه افتتاح می شود و آثاری که خریداری می شوند بعد از اختتامیه تحویل داده خواهند شد. اما در مغازه-گالریها نمایش آثار به صورت دائمی است و هراثری که فروخته می شود به خریدار تحویل می گردد و اثر دیگری جایگزین آن می شود.(شایگان،1390) اما آثار به نمایش درآمده در فرهنگسرا ها بیشتر از حیث ارائه اهمیت دارند به عبارت دیگر آثار برای فروش نیست.
تعداد آثاری که در گالریها و فرهنگسراها به نمایش گذاشته می شوند بسته به ابعاد آثار بین 10 الی 15 اثر است. این تعداد آثار در مغازه-گالریها بسته مساحت مغازه و ابعاد آثار بین 50 الی 600 اثر است. مدت زمانی که مخاطبان در گالری ها و فرهنگسراها صرف دیدن این تعداد آثار می کنند بین 25 الی 30 دقیقه است این زمان در مغازه-گالریها با توجه به حجم بالای آثار به 15 دقیقه کاهش می یابد. میانگین تعداد مخاطبانی که در طول یک هفته از یک گالری و فرهنگسرا بازدید می کند برابر با 160 نفر است و تنها 10 درصد از این مخاطبان اقدام به خرید آثار می کنند. البته این تعداد بازدید مخاطب و خرید آثار به عواملی چون نام هنرمند، نوع سبک آثار، نام گالری و مدیر آن و زمان برگزاری نمایشگاه بستگی دارد. تعداد مخاطبان مغازه-گالریها درطول یک هفته در یک مغازه-گالری بنام تا 1500 نفر می رسد. اما از میان این تعداد تنها 2 الی 3 درصد مخاطبان اقدام به خرید آثار می کنند.(همان:1390) می توان گفت میزان قیمت در گالری ها بیشتر تحت تأثیر نام هنرمند و در مغازه-گالریها متاثر از ابعاد، دقت در ساخت و ساز عکس گونه و کیفیت قاب اثر است. میانگین قیمت در گالری ها بین 600 هزار تومان تا 3 میلیون تومان است و در مغازه-گالریها این میزان قیمت به 35 هزار تومان تا 1 میلیون تومان کاهش میابد.
از میان گالری ها به بررسی ذائقه مخاطبان گالری های شیرین، الهه و گلستان پرداخته ایم. در بازه زمانی انجام این تحقیق گالری شیرین آثاری از آتوسا جان نثاری و آرشین آگشته، از نقاشان نوگرای ایرانی را ارائه کرده بود. این نمایشگاه در فاصله زمانی بین 9 الی 20 خرداد برگزار شده است. در گالری الهه آثار ی از محسن حسین مردی و سیما نجفی در فاصله زمانی 9 تا 2 تیر ماه به نمایش درآمده بود و در گالری گلستان آثاری از زوبین امیری و فرزاد هدایت به نمایش گذاشته شده بود فاصله زمانی برگزاری این نمایشگاه ها نیز از 23 خرداد ماه الی 4 تیرماه بوده است. می توان گفت تمامی آثار به نمایش درآمده در این گالری ها پیرو آثار مدرن و نوگرای غربی بوده است.
در میان مغازه-گالریها که بیشتر آثار عامه پسند را ارائه میدهند به مغازه-گالری های واقع در میدان تجریش و پاساژ شیری در میدان صادقیه مراجعه شده است. در میان فرهنگسرا ها نیز به فرهنگسرای هنگام واقع در منطقه 4 تهران که نقاشی های الهام محمد دینی را به نمایش گذاشته بود و همچنین فرهنگسرای خاوران واقع در منطقه 15که آثار آبرنگ مهدی مرادی را ارائه داده بود، مراجعه شد.
در ادامه به بررسی داده های استخراج شده از پرسشنامه هایی که مخاطبان در گالری ها، مغازه-گالریها و فرهنگسرا ها تکمیل کرده اند خواهیم پرداخت. این داده ها پس از استخراج از نرم افزار spss 16 به صورت توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و با استفاده از جداول توزیع فراوانی و درصد ها به نمایش در آمده است. همچنین در این بخش فرضیه های مختلف تحقیق سنجیده خواهد شد.
4-2- توصیف و تحلیل آمارهای عمومی
در این بخش پرسش های عمومی همچون سن، جنسیت، وضعیت تاهل، میزان تحصیلات و غیره در غالب جدول

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد سرمایه فرهنگی، آموزش و پرورش، نابرابری ها، سرمایه اقتصادی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد علوم انسانی، علوم تجربی، سطح معنادار، رشته تحصیلی