منبع پایان نامه ارشد درمورد الاشارات و التنبیهات، کشف الاسرار، خواجه نصیر، نصیر الدین طوسی

دانلود پایان نامه ارشد

سیف الدین. 1423، ابکار الافکار فی اصول الدین، قاهره: دارالکتب. به تصحیح محمد احمد مهدی، ج 1، ص 74.
21 . فخررازي، تفسیر مفاتيح الغيب، ج 1، ص 280؛ ملاصدرا، مفاتيح الغيب، صص 100-99؛ قاضي عبدالجبار، المغني فی ابواب التوحید و العدل، ج 2، ص 18.
22 . همان.
1. باقلانی، القاضی ابوبکر محمد بن الطیب محمد، 1957، التمهید فی الرد علی المعطلۀ و الرافضۀ و الخوارج و المعتزلۀ. بغداد : جامعۀ الحکمۀ، به کوشش محمود خضیری و محمد عدالهادی ابوریده، ص 9.
24 . بغدادي، اصول ایمان (اصول الدين)، ص 5.
25 . جرجانی، التعریفات، صص141- 142.
26 . ر.ک: طوسی، خواجه نصیر الدین، 1374، آغاز و انجام، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مقدمه و شرح و تعلیق حسن زاده آملی، ص 82.
27 . طوسی، آغاز و انجام، ص 86.
28 . همان، ص 82.
29 . همان، ص 85.
30 . ر.ک: خفری، شمس الدین، 1382، تعلیقه بر الهیات شرح تجرید، تهران: میراث مکتوب، مقدمه و تصحیح فیروزه ساعتچیان، ص 47.
31 . ر.ک: طالقانی، نظر علی، 1373، کاشف الاسرار، تهران: موسسۀ خدمات فرهنگی رسا، به کوشش مهدی طیب، ج 1، ص 475.
32 . همان، ج 2، ص 180.
33 . همان، ج 2، ص 419.
34 . لاهیجی، 1383، گوهر مراد، تهران: نشر سایه، ص 53.
35 . ر.ک: همان، ص 55.
36 . ر.ک: هجویری، 1387، کشف المحجوب، چاپ چهارم، تهران: سروش، به کوشش محمود عابدی، ص 28.
37 . نسفی، عزیر بن محمد، 1359، الانسان الکامل، تهران: انجمن ایران و فرانسه، به کوشش ماریژان موله، ص 33.
38 . ر.ک: میبدی، ابوالفضل رشید الدین، 1361، کشف الاسرار و عدۀ الابرار، تهران: امیر کبیر، به کوشش علی اصغر حکمت، ج 1، صص 550-551.
39 . مکی، ابوطالب، بیتا ، قوت القلوب فی معاملۀ المحبوب، مصر: المطبعۀ المیمنمۀ، ج 1، ص 193.
40 . فیض کاشانی، ملا محسن، 1415، تفسیر الصافی، چاپ دوم، تهران: انتشارات الصدر، تحقیق حسین اعلمی، ج 3، ص 322.
41 . هجويری میگوید: «علم، محل کمال است و جهد، محل طلب و علم اندر پیشگاه بهتر از آن که جهد بر درگاه؛ که علم مرد را به درجۀ کمال رساند و جهد از درگاه اندر نگذراند و بحقیقت علم بزرگ‌تر از عمل بود؛ از آن که خداوند تعالی را به علم توان شناخت و به عمل اندر نتوان یافت و اگر به عمل بی علم بدو راه باشدی، نصاری و رهبانان اندر شدت اجتهادشان اندر مشاهده‌اندی و مؤمنان عاصی اندر مغایبه. پس عمل صفت بنده است و علم صفت خداوند، تعالی» (هجویری، کشف المحجوب، ص 165).
42 . غزالی، ابوحامد محمد بن محمد، 1386، احیاء علوم الدین، ترجمه مؤید الدین محمد خوارزمی، چاپ ششم، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، به کوشش حسین خدیو جم، ج 1، ص 32.
43 . مولوی، جلالالدینمحمد، 1363، مثنوی معنوی، تهران: امیر کبیر، به تصحیح نیکلسون، به اهتمام نصر اله پورجوادی: 3/3781.
44 . میبدی، کشف الاسرار و عدۀ الابرار، ج 3، ص 214.
45 . عطار نیشابوری، 1370، تذکرۀ الاولیاء، چاپ ششم، تهران: زوار، به کوشش محمد استعلامی، ج 1، ص 260.
46 . نسفی، الانسان کامل، ص 38.
47 . همان، ص 47.
48 . انصاری هروی (پیر هرات)، 1386، طبقات الصوفیۀ، چاپ دوم، تهران: انتشارات توس، تصحیح محمد سرور مولایی، ص 170.
49 . هجویری، کشف المحجوب، ص 19.
50 . انصاری، 1377، مجموعه رسائل فارسی، چاپ دوم، تهران: انتشارات توس، به تصحیح محمد سرور مولایی، ج 1، ص 109.
51 . همان، ج 1، ص 140.
52 . انصاری، مجموعه رسائل فارسی، ج 1، ص 140.
53 . انصاری، طبقات الصوفیۀ، ص 551.
54 . انصاری، مجموعه رسائل فارسی، ج 2، ص 432.
55 . همان، ج 2، ص 140.
56 . «از ميان بندگان خدا، تنها دانشمندان از او مى‏ترسند» فاطر/ 28.
57 . ميبدی، کشف الاسرار و عدۀ الابرار، ج 1، ص 104.
58 . انصاری، طبقات الصوفیۀ، ص 220.
59 . انصاری، طبقات الصوفیۀ، ص 218.
60 . فاطر/ 28.
61 . ميبدی، کشف الاسرار، ج 2، ص 775.
62 . «إن الصورة المعقولة، و بالجملة العلم، تقتضي محلا من ذات الانسان» (ابن سينا، 1952، رسائل فی احوال نفس، قاهره: مؤلف نامعلوم، به کوشش فؤاد الاهوانی، ص 173).
63 . ابنسینا، 1403، الاشارات و التنبیهات، همراه با شرح الاشارات و التنبیهات خواجه نصیر الدین طوسی، تهران: دفتر نشر کتاب، ج 2، ص 308.
64 . همان.
65 . فارابی، ابونصر، 1408، المنطقیات للفارابی، چاپ اول، قم: مکتبۀ آیۀ الله المرعشی، تصحیح و مقدمۀ محمدتقی دانشپژوه، ج 1، صص 50-51.
66 . فارابی، ابونصر، 1405 ، الجمع بین رأیی الحکیمین، چاپ دوم، تهران: انتشارات الزهراء، مقدمه و تعلیق دکتر البیر نصری نادر، صص 98-99.
67 . فارابی، ابونصر، 1987، التنبیه علی سبیل السعادۀ، عمان: الجامعۀ الاردنیۀ، دراسۀ و تحقیق سحبان خلیفات، صص 52-53.
68 . فارابی، المنطقیات للفارابی، ج 1، صص 271- 272؛ فارابی، ابونصر، 1405، فصول منتزعه، تهران: انتشارات الزهراء، تصحیح و تحقیق و تعلیق دکتر فوزی نجار، صص 51- 52.
69 . . ر.ک: ابن سینا، 1379، النجاۀ، چاپ دوم، تهران: انتشارات دانشگاه تهران، مقدمه و تصحیح محمدتقی دانشپژوه، ص 344؛ ابن سینا، 1371، المباحثات، قم: انتشارات بیدار، مقادمه و تحقیق محسن بیدارفر، ص 246؛ ابن سینا، رسائل فی احوال نفس، ص 69.

70 . ابن سینا، الاشارات و التنبیهات، ص 82.
71 . ابن سینا، 1404، الشفاء (الهیات)، قم: مکتبۀ آیۀ الله المرعشی، تصحیح سعید زائد، ص 140.
72 . ابن سینا، الشفاء (الهیات)، 140.
73 . . ابنسینا، الاشارات و التنبیهات، ج 2، ص 308.
74 . سهروردی، ابوالحفض عمر شهاب الدین، 1375، مجموعه مصنفات شیخ اشراق، چاپ دوم، تهران: مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی، مقدمه و تصحیح هانری کربن و …، ج ‏3، صص 3-2.
75 . همان، ج 1، ص 70.

76 . سهروردی، مجموعه مصنفات شیخ اشراق، ج 1، صص 71-72.
77 . همان، ج 1، ص 485.
78 . سهروردی، مجموعه مصنفات، ج 2، صص 115- 116.
79 . «فثبت انّ الّذى يدرك ذاته هو نور لنفسه و بالعكس، فانّ الهوهو» ينعكس رأسا برأس …». همان، ج 2، ص 116.
80 . ر.ک: دادبه، اصغر، 1377، «اشاعره»، در دائرۀ المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دائرۀ المعارف بزرگ اسلامی، ج 8، ص 736.
81 . میبدی، کشف الاسرار، ج 2، ص 197.
82 . همان، ج 2، ص 197.
83 . همان.
84 . «ای کسانی که ایمان آوردهاید، ایمان (واقعی) بیاورید» نساء/ 136.
85 . ميبدی، کشف الاسرار، ج 2، ص 741.
86 . همان، ج 10، ص 645.
87 .«نیکبخت کسی است که ظاهری موافقِ شریعت و باطنی متابعِ حقیقیت داشته باشد» همان.
88 . «شریعت گفتارهای من است و طریقت افعال من و حقیقت احوال من است». نوری، حسین محمد تقی، 1408، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، چاپ اول، قم: مؤسسه آن البیت علیهم السلام، ج 11، ص 173.
89 . چیتیک، ویلیام، 1382، راه عرفانی عش،. ترجمۀ شهاب الدین عباسی، تهران: نشر پیکان، ص 11.
90 . نسفی، الانسان الکامل، ص 10.
91 . ميبدی، کشف الاسرار، ج 2، ص 774.
92 . «ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا»، «تفسير آنها را، جز خدا و راسخان در علم، نمى‏دانند. (آنها كه به دنبال فهم و دركِ اسرارِ همه آيات قرآن در پرتو علم و دانش الهى) مى‏گويند ما به همه آن ايمان آورديم؛ همه از طرف پروردگارِ ماست». آل عمران/ 7.
93 . ميبدی، کشف الاسرار، ج 2، ص 774.
94 . همان، ج 2، ص 775.
95 . ميبدی، کشف الاسرار، ج 2، ص 197.
96 . «إِنَّ الْمُتَّقينَ في‏ جَنَّاتٍ وَ نَهَر»، «يقيناً پرهيزگاران در باغها و نهرهاى بهشتى جاى دارند». قمر/ 54.
97 . «في‏ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَليكٍ مُقْتَدِر»، «در جايگاه صدق نزد خداوند مالك مقتدر». قمر/ 55
98 . «في‏ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَليكٍ مُقْتَدِر»، «در جايگاه صدق نزد خداوند مالك مقتدر». قمر/ 55.
99 . ميبدی، کشف الاسرار، ج 10، ص 62.
100 . «أن السلوک هو تهذبب الأخلاق و الأعمال و المعارف» غزالی، أبوحامد محمد بن محمد، 2006، مجموعۀ رسائل الإمام الغزالی، چاپ چهارم، بیروت: دارالکتب العلمیۀ، رسالۀ روضۀ الطالبین و عمدۀ السالکین، ص 13.
101 . ر.ک: همان.
102 . غزالی، مجموعۀ رسائل الإمام الغزالی، صص 13- 14.
103 . ر.ک: غزالی، مجموعۀ رسائل الإمام الغزالی، ص 14.
104 . «التصوف طرح النفس فی العبودیۀ و تعلق القلب بالربوبیۀ». همان، ص 16.
105 . همان، ص 17.
106 . ر.ک: همان.
107 . ر.ک: همان، ص 20.
108 . ر.ک: غزالی، مجموعه رسائل الامام الغزالی، رسالۀ کیمیای سعادت، صص 139- 140.
109 . غزالی، 1333، مکاتیب فارسی غزالی به نام فضائل الأنام من رسائل حجۀ الاسلام ، تهران: کتابفروشی ابنسینا، به تصحیح و اهتمام عباس اقبال، ص 88.
110 . ابن سینا، الاشارات و التنبیهات، ص 143.
111 . همان.
112 . ر.ک: فخررازی، 1384، شرح الاشارات و التنبیهات، چاپ اول، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ج 2، ص 592.
113 . ر.ک: ابنسینا، رسائل ابن سینا، ص 134.
114 . ابنسینا، الاشارات و التنبیهات، ص 143.
115 . همان، ص 144.
116 . ر.ک: فخر رازی، شرح الاشارات و التنبیهات، ص 622.
117 . ابن سینا، الاشارات و التنبیهات، ص 143.
118 . ر.ک: ابنسینا، الاشارات و التنبیهات، ص 145.
119 . ر.ک: ابنسینا، الاشارات و التنبیهات، صصص 145- 146- 147.
120 . فخررازی، شرح الاشارات و التنبیهات، ص 619.
121 . ر.ک: ابنسینا، الاشارات و التنبهات، ص 147.
122 . تخلیه «عبارت از اعراض باشد از اشتغال مانعه که بنده را از خداوند محجوب گرداند که از جمله دنیا و توجه به امور دنیوی است و بنده هر گاه دست از دنیا خالی کند و ارادت عقبی از دل قطع گرداند و متابعت هوا از سر خالی کند و از صحبت خلق اعراض کند و دل از اندیشۀ ایشان بپردازد، خود را تخلیه کرده باشد». سجادی، سید جعفر، 1362، فرهنگ لغات و اصطلاحات و تعبیرات عرفانی، تهران: کتابخانه ی طهوری، ص 122.
123 . تحلیه «عبارت از متلبّس شدنِ عبد است به لباس صدیقین و صلحاء به اقوال و اعمال و افعال و متشبّه شدن به روحانیات در کسب محامد و فضایل». همان.
124 . ر.ک: خواجه نصیر الدین طوسی، شرح الاشارات و التنبيهات مع المحاكمات، ج ‏3، ص 389.
125 . فخررازی، شرح الاشارات و التنبیهات، ص 622.
126 . همان.
127 . ر.ک: طوسی، خواجه نصیر الدین، 1375، شرح الاشارات و التنبيهات للمحقق الطوسى، قم: نشر البلاغه، ج ‏3، صص 389-390.
128 . ر.ک: فخر رازی، شرح الاشارات و التنبیهات، ص 622.
129 . ر.ک: ابن سینا، الاشارات و التنبیهات، ص .147
130 . ر.ک: خواجه نصیر الدین طوسی، شرح الاشارات و التنبيهات مع المحاكمات، ج ‏3، ص 390.
131 . فخررازی، شرح الاشارات و التنبیهات، صص 623-624.
132 . ر.ک: خواجه نصیر الدین طوسی، شرح الاشارات و التنبيهات مع المحاكمات، ج ‏3، ص 390.
133 . ر.ک: ابن سینا، الاشارات و التنبیهات، ص 147.
134 . . ر.ک: خواجه نصیر الدین طوسی، شرح الاشارات و التنبيهات مع المحاكمات، ج ‏3، ص 391.
135 . سهروردی، مجموعه مصنفات شيخ

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد الاشارات و التنبیهات، کشف المحجوب، عطار نیشابوری، صدرالمتألهین Next Entries منبع پایان نامه درمورد قانون جدید، مجازات اسلامی، جرایم اقتصادی، قانون مجازات