منبع پایان نامه ارشد درمورد استان کرمانشاه، استان کرمان، زمین لرزه، محصولات زراعی

دانلود پایان نامه ارشد

0 بخش تقسیم شده و دارای 29 شهر و 85 روستا می باشد (مرکز آمارایران ) . نقشه (3-1) این تقسیمات را نشان میدهد.

نقشه ( 3-1 ): تقسیمات سیاسی استان کرمانشاه منبع : تارنمای جهاد کشاورزی استان کرمانشاه
استان کرمانشاه از نظر جغرافيايي منطقه اي است کوهستاني و بوسيله رشتهکوههاي زاگرس که داراي امتداد شمال غربي جنوب غربي مي باشد پوشيده شده است ارتفاعنواحي کوهستاني استان بين 2000 تا 3000 متر از سطح متغیر بوده و قله هاي بيش از3000متر نيز مشاهده ميگردد، ارتفاع دشتها عموما بيش از 1000 متر از سطح دريا ميباشد که گاه تا 2000 متر نيز مي رسد با توجه به پیشینه استان به دوران های زمین شناسی و برخورداری از رشته کوههای زاگرس میانی، رخنمون استان با سازندهای کوهستانی با ویژگیهای طبیعی خاص، وجود قلل مرتفع با حداکثر 3390 متر، دره های ژرف، دشت ها و جلگه های پست با حداکثر بلندای 180 متر ( اختلاف ارتفاع 2310 متر ) را سبب گردیده است (سازمان جهاد كشاورزي استان كرمانشاه).
 3-1-2- ناهمواری ها

 ناهمواریهای استان کرمانشاه از لحاظ ساختـاری وشکل ظاهری زمین (توپوگرافی) به سه دستهی کوه ، دشت و تپه ماهور تقسیم می شود.

3-1-2-1-تقسیم بندی ناهمواریها

– کوه ها
کوه های استان کرمانشاه جزء رشته کوه طولانی زاگرساند و با همان جهت ، یعنی شمال باختری – جنوب خاوری ، قرار گرفتهاند.
 کوههای استان کرمانشاه را با توجه به ارتفاع و موقعیت ، به سه دسته تقسیم می کنند:
الف) شاهو ، پرآو ، بیستون ، دالاخانی و امروله ؛ این کوه ها بلنــدترین ارتفــاعات استـان هستند و غالباًقلههایی به ارتفاع بیش از 3000 متر دارند ، لذا کوه های این قسمت زاگرس را زاگرس مرتفع می نامند.
ب) کوه سفید ، دالاهو ، قلعه قاضی ، آتشگاه و …؛ که غالبا دارای قله های با ارتفاع میان 2000 تا 3000 متر هستند. این ارتفاعات به نسبت زاگرس مرتفع ارتفاع کمتری دارند و عمدتاً در نواحی مرکزی استان و با همان جهت شمال باختری – جنوب خاوری امتداد یافتهاند. این قسمت به زاگرس چین خورده معروف است.
پ) بازی دراز ، آق داغ ، دانه خشک و …؛ که غالباً قلههایی با کمتر از 2000 متر ارتفاع دارند. این ارتفاعات در قسمت جنوب باختری استان ، در منطقه ی قصرشیرین و سومار ، با کاهش بیشتر ارتفاعشان به جلگهی میاندورود در کشور عراق متصل میشوند. این قسمت نیز جزء زاگرس چین خورده است.نقشه (3-2) ناهمواريهاي استان كرمانشاه را نشان ميدهد.
-دشت ها
چاله های میان ارتفاعات غالبا همان ناودیس ها هستند که با انتقال مواد آبرفتی از کوه ها و ارتفاعات به چاله ها ، در نتیجه ی عمل فرسایش ، تحت تاثیر عواملی چون آب و هوا ، جنس سنگ ها و … به دشت تبدیل شده اند.(سالنامه آماري استان كرمانشاه)

نقشه (3-2): نقشه ناهمواری های استان كرمانشاه منبع : اداره كل هواشناسي استان كرمانشاه

امتداد دشتها در استان بیشتر شمال باختری – جنوب خاوری است. دشتها غالباً در فواصل میان تاقدیسها و شکستها ایجاد شدهاند.
حدود یک سوم از پهنه استان کرمانشاه را مناطق دشتی و پست در بر گرفته که با وسعتهای مختلفی در میان ارتفاعات محصور هستند، کم ارتفاع ترین این دشتها در سومار و نفت شهر با 180 متر و بلندترین آنها دشت سنقر با 1750 متر از سطح دریا ( اختلاف ارتفاع 1570 متر ) قرار گرفته و ویژگیهای متفاوتی را به لحاظ اقلیم به وجود آورده است وسیعترین دشتها در صحنه و کرمانشاه میباشند که از غنای زیستی برخوردار است .
 بنابراین با توجه به موقعیت ناهمواریها و نیز ارتفاع ، دشتهای استان کرمانشاه به دو دستهی مرتفع و کم ارتفاع تقسیم می شوند.
الف)دشت های مرتفع ؛ مانند ماهیدشت ، سنجابی ، کلیایی ،کرمانشاه ، بیونیژ ، حسن آباد ، دینور و…. 
این دشتها در میان ارتفاعات با خاک حاصلخیز، آب و هوایی مناسب و منابع آب غنی، استعداد فراوانی برای فعالیتهای کشاورزی و دامپروری دارند ؛ به همین دلیل ، از گذشته تا به امروز جمعیت زیادی در این دشتها زندگی کردهاند.
ب)دشتهای کم ارتفاع ؛ مانند دشت ذهاب ، سومار ، گیلانغرب ، دیره و… که از یک طرف با ارتفاعات و از طرف دیگر با سرزمین کم ارتفاع و جلگهی میاندورود عراق همجوار است.ارتفاع کم از سطح دریا (300 متر)، آب و هوای گرم و وجود منابع آب مانند رود الوند که از کوهستان دالاهو سرچشمه میگیرد، شرایط مناسبی را برای فعالیتهای کشاورزی (به استثنای قسمتهایی که دارای خاکهای شور و نامناسباند) در این منطقـه ایجاد کرده است. محصـولاتی چون خرما ، مرکبـات ، صیـفی جات و… در این منطقه کشت میشود.
-تپه ماهورها
معمولاً به نواحیای که دامنـهی ارتـفاع آنها میان 0 تا 600 متر از سطـح دریا باشد، تپـه ماهور میگویند.بخشی از ناهمواریهای استان که در قسمت جنوب باختری واقع شدهاند از نوع تپه ماهور هستند ؛ مانند : تپه ماهورهای اطراف قصرشیرین و سومار. نقشه(3-3) توپوگرافی استان کرمانشاه را نشان می دهد.

نقشه(3-3) توپوگرافی استان کرمانشاه

3-1-3- زمین شناسی

استان کرمانشاه بر روی یکی از کمربندهای لرزه خیز کشور ایران واقع شده است. وقوع زمین لرزه در سالهای گذشته در مناطقی چون فارسینج در سنقر و علیآباد ، کارخانه در کنگاور و کرگسار در صحنه ، نشان میدهد که در پارهای از مناطق استان احتمال وقوع زمین لرزه وجود دارد. این مناطق در مجاورت گسلهای فعال قرار گرفتهاند.
استان کرمانشاه در برگیرنده بخشی از زونهای زمین ساختی زاگرس ، سنندج – سیرجان و خرد شده می باشد که تمامی این زونها هم روند با کوههای زاگرس میباشد .
بخش عمدهی استان شامل ارتفاعات و چین خوردگیهای زون زاگرس میباشد که از نظر تکتونیکی و ساختاری از این زون تبعیت مینماید که بنابر فعالیت گسل اصلی زاگرس شاهد بروز زمین لرزههایی در محدوده اطراف آن میباشیم ، آ‌نچه مشخص است کانون اصلی زلزله های زاگرس منطبق با گسل اصلی زاگرس بوده که با افزایش شعاع از کانون زلزله اثرات آن نیز کاهش می یابد .
در استان کرمانشاه و در حاشیه خاوری آن (حوالی کنگاور ) کانون اصلی زلزله های استان واقع گردیدهکه هر چه از آن به سمت غرب حرکت کنیم انرژی زلزله ها کاهش یافته بطوریکه در حاشیه باختری (سرپل ذهاب – قصرشیرین – گیلانغرب )‌هیچ گونه اثر مخربی از زلزله دیده نمیشود ( سازمان جهاد كشاورزي استان كرمانشاه).

3-1-4– خاكهای استان
شکل ظاهری و خاک های استان كرمانشاه به طور مختصر به قرار زیر می باشند:
اراضی دامنه کوهها که اکثراً دارای شیب نسبتاً تند ودارای پستی و بلندی میباشد دارای خاک های کم عمق،درشت دانه وجوان است که اصطلاحاً خاکهای آبرفتی و واریزهای نامیده میشوند. هرچه شیب دامنهها ملایمتر میشود از درشتی بافت خاک کم شده و خاک های عمیقو ریز دانه با کمی دانههای سنگ آهک دیده میشوند که به خاکهای قهوهای معروفند.در مناطقی که دارای دشت های پست و گود افتاده هستند،به علت تجمع آبهای زیر زیرزمینی،خاکهای هیدرومورف یا اصطلاحاً خاکهای چمنی مرطوب مشاهده می شود.
در مناطق گرمسیری مانند منطقه قصرشیرین و گیلانغرب و سومار،به علت تبخیر زیاد و بارندگی کم و وجود تشکیلات گچی و مارنی،گاهی به خاکهای شور برخورد میکنیم.
در کناره بعضی از رودخانهها و مسیلها خاکهای جوان مطبق رسوبی به چشم میخورد.در قسمتهای دیگر خاکهای بسیارسنگین رسی را که در فصول خشک دارای شکافهای عریض و عمیق میباشند، مشاهده میشود.
3-1-5 – پوشش گياهی
پوشش گياهی و جنگلها‏‎‎به سبب موقعيت خاص اقليمي و بارندگي به موقع و كافي از مناطق شمال غربي تاجنوب شرقي استان كرمانشاه يعني از ارتفاعات اورامانات تا منطقه زردلان و هليلاندره‌هاي پوشيده از جنگل و مراتع پر بركتي وجود دارد . اين دره ها چون داراي آب وهواي معتدل با مناظر زيباي طبيعي است براي اطراق و تفريح و وجود ايلات در حال كوچاز بهترين نقاط تفريحي ايران است و هميشه يكي از شكارگاههاي تراز اول ايران محسوبميشده است .

3-1-6-جنگل ها‏‎ و مراتع استان
جنگلهای طبیعی استان حدود 528 هزار و 900 هكتار است یعنی حدود 5/21 درصد مساحت كل استان و چهار درصد كل جنگل های كشور را به خود اختصاص داده است . براساس نرم جهانی، باید 25 درصد از كل مساحت هر كشوری پوشیده از جنگل باشد.
سرانه جنگل طبیعی در استان 26 صدم هكتار، در كشور دو دهم هكتار و جهانی آن شش تا هشت دهم هكتار است كه بدین ترتیب از نرم كشوری بالاتر و از نرم جهانی پایین تریم.
بطور كلي مي توان نواحي جنگلي استان را چنين تقسيم نمود :
1 ـ جنگلهاي منطقه اسدآباد ـ كرمانشاه
2 ـ جنگلهاي منطقه كرمانشاه ـ ايلام
3 ـ جنگلهايي منطقه گيلان غرب ـ قصرشيرين
4 ـ جنگلهاي منطقه اسلام آباد ـ قصرشيرين

اما كل مراتع كشور90 میلیون هكتار است،مراتع استان كرمانشاه 1/4 دهم كل مراتع كشور را به خود اختصاص داده است. سرانه مرتع در استان را شش دهم هكتار ميباشد. سـه نوع مراتع در استـان ديده ميشود:
مراتع ييلاقي:مراتع ييلاقي در محدودهي شهرستانهاي كنگاور، صحنه، سنقر، كرمانشاه، پاوه ، اسلامآبادغرب و بخشهايي از گيلان غرب واقع شدهاند و در ارتفاعات بالاي 1800 متر شاهو پرآو دالاهو امروله نخودچال قرار گرفته اند از ويژگيهاي اين نواحي داشتن بارش كافي و ذخيرهي برف مناسب است در فصل گرما هم زمان با ذوب شدن برفها و جاري شدن جويبارها پوشش مرتعي مناسبي به وجود ميآيد كه از اول ارديبهشت تا اواخر شهريور مورد استفاده قرارميگيرد.
مراتع قشلاقي:اين مراتع در مناطق كم ارتفاع و پست و نواحي مرزي در جنوب غربي استان شامل دشت ذهاب، قصر شيرين خسروي، نفت شهر، سوار و گيلان غرب قرار دارند مراتع اين نواحي كه در فصل سرد سال محل استقرار ايلات است از اول آذر تا اواسط فروردين مورد استفاده قرار ميگيرد.
مراتع ميان بند : در مسير كوچ عشاير از ييلاق به قشلاق مراتعي وجود دارند كه عشاير ضمن اتراق در آنها دامهاي خود را تعليف ميكنند. اين مراتع در ارتفاعات 1200 الي 1800 متر در گيلان غرب، سرپل ذهاب، جوانرود و قسمتهاي از پاوه واقع شدهاند.
3-1-7- کشاورزی استان
استان کرمانشاه با آب و هواي متنوع و منابعآب و خاک از امکانات بالقوه بسيار بالايي براي توسعه کشاورزي برخوردار است دشتهايوسيع اين استان در نواحي سرد و معتدل و گرم گسترده شده است. توليد محصولات سرد سيريو نيمه گرمسير(مثل خرما و مرکبات ) از ويژگيهاي خاص استان ميباشد، که در کمتراستاني ديده مي شود. خاک در هيچ يک از دشتهاي استان بغير از مقدار بسيار جزئي درمناطق گرمسيري نفت شهر و سومار عامل محدود کننده توسعه کشاورزي نيست و همچنين منابعآب استان از ظرفيت و قابل توجهي برخوردار است که در حال حاضر بنا به دلايل مختلف ازروش سنتي استفاده ميشود، بنابر اين استفاده از اين منابع مستلزم سرمايهگذاري وبکارگيري تکنيکهاي پيش رفته است. جدول (3-1 ) سطح زیر کشت محصولات زراعی به صورت دیم و آبی در استان کرمانشاه در سال 1385 را نشان می دهد

جدول(3-1): سطح زیر کشت محصولات زراعی استان كرمانشاه بر اساس سال زراعی 1385
( واحد : هکتار )
نام‌ محصول‌
جمع‌
ديم‌
آبي‌

460440
365690
94750
گندم‌
غـلات‌
144000
130000
14000
جــو

43850
0
43850
ذرت‌دانه‌اي‌

194287
194000
287
نخـود
حبوبات‌
881
0
0
لوبيا

4674
4674
0
عـدس‌

160
0
160
پنبه‌
محصولات‌صنعتي‌
0
0
0
توتون‌وتنباكو

15500
0
15500
چغندرقند

0
0
0
نيشكر

3
0
3
سويا

دانه های روغنی
3305
0
3305
كلزا

120
120
_
گلرنگ

60
0
60
کنجد

2700
0
2700
آفتابگردان

1263
0
1268
سيب‌زميني‌
سبزيجات‌
994
0
944
پياز

2442
0
2442
گوجه‌فرنگي‌

66
0
66
خربزه‌
محصولات‌جاليزي‌
879
0
879
هندوانه‌

1626
0
1626
خيار

7600
0
7600
يونجه‌(واسپرس)براي سال زراعي‘نه هدف سال

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد استان کرمان، استان کرمانشاه، ژئومورفولوژی، فراوانی تجمعی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد استان کرمانشاه، استان کرمان، محصولات زراعی، بخش کشاورزی