منبع پایان نامه ارشد درباره پردازش اطلاعات

دانلود پایان نامه ارشد

ل و فصل منازعات بين المللي مي باشد. (Benett, 1995,2 ).
نويسنده ديگري به نام “کليوآرچر” معتقد است که سازمان هاي بين المللي سه نقش عمده قاب شناسائي ايفا مي کنند:
1- نقش ابزاري
شايد مهم ترين نمود نقش سازمان هاي بين المللي اين است که به عنوان ابزاري توسط اعضايش براي اهداف ويژه اي به کار برده مي شوند. مخصوصاً اين مطلب درباره سازمان هاي بين الدولي خاصي صدق مي کند که قدرت محدود کردن و اقدام مستقيم بر کشورهاي مستقل داراي حاکميت در آنها وجود دارد.
2- محل تشکيل اجلاس
دومين تصوير از نقش سازمان هاي بين المللي بيانگر اين است که اين نهادها محل تشکيل جلسات و يا صحنه اي هستند که اقداماتي در آنجا صورت مي گيرد. لذا سازمان ها مکان ملاقات و تجمع را براي اعضا جهت مذاکره، مجادله، همکاري و يا مخالفت با آراء يکديگر فراهم مي کنند.
3- بازيگر
سومين نقش منسوب به سازمان هاي بين المللي مربوط به بازيگر است. لغت مهم در اينجا واژه “مستقل” است. اگر اين کلمه به اين معني است که سازمان هاي بين المللي يا حداقل بعضي از آنها مي توانند در صحنه جهاني بدون تاثير پذيرفتن از نيروهاي خارجي فعال باشند، سخت است که کشوري را يافت که اين معيار را اجرا کند زيرا بسياري از کشورهاي داراي حاکميت مستقل نيز به اين صورت عمل نمي کنند. (آرچر، پيشين ،108).
2-3-2- عملکردهاي سازمان هاي بين المللي
براي بررسي عملکردهاي سازمان هاي بين المللي بايد به اين مسئله پرداخت که چگونه يک سيستم بين المللي مي تواند کار کند. هر سيستمي براي فعاليت نيازمند به منابعي جهت تبديل داده هايي وارده به ستانده ها مي باشد. عملکرد نظام سياسي بين المللي به نوعي شبيه بازار مي باشد. شرکت کنندگان در سيستم يعني دولتها، شرکت هاي چند مليتي، سازمان هاي بين الدولي و سازمان هاي بين المللي غيردولتي و افراد تقاضاي مستمري از اين سيستم دارند. به طوري که اين تشکيلات بايد صلح را به ارمغان آورد، ثروت را مجدداً تقسيم کند و آن را افزايش دهد و نيازهاي فرهنگي و مذهبي را برآورده سازد. اين تقاضاها توسط دولت ها، گروه ها و افراد گردآوري مي شود و با اقدام هماهنگ به صورت دوجانبه و چندجانبه در کميته هاي امور خاص، کنفرانس ها و سازمان ها مطرح مي گردند. سيستم سياسي بين المللي بايد تصميمات آمرانه اي را اتخاذ کند که قابل اجرا باشد، گرچه اين امر هميشه عملي نشده است. تصميمات ممکن است توسط گردهم آيي گروه هاي کوچکي از بازيگران مختلف و يا در يک اجلاس عمومي بزرگ و يا ممکن است توسط گروه هاي کوچکي از بازيگران مختلف و يا در يک اجلاس عمومي بزرگ و به شکل رسمي تر اتخاذ گردند. سيستم همچنين داراي شبکه اي از ارتباطات سياسي است که توانايي ارائه خدمات ديگري را هم دارد. برخي از فعاليت هاي سازمان هاي بين المللي در داخل سيستم سياسي بين المللي عبارتند از:
1- گردهمايي و مذاکره
سازمان هاي بين المللي مي توانند وظيفه گردهم آيي و مذاکره در امور بين المللي، همچون مجامع افراد همفکر در داخل يک سيستم سياسي ملي انجام دهند. در يک سيستم سياسي ملي، تخصيص آمرانه ارزش ها يعني چگونگي تصميم گيري و زمان آنها توسط قدرت مرکزي ترتيب مي يابد. اما سيستم بين المللي به آن صورت سازمان نيافته است يعني فاقد ارگاني مرکزي براي تخصيص ارزشها مي باشد. کاملاً واضح است که اين شرايط تخصيص منابع و ارزش ها چه اقتصادي، سياسي و يا حتي مذهبي و فرهنگي متوقف نمي شود. بيشتر اين تخصيص ها هنوز توسط موافق نامه هاي مختلف عليرغم بي ميلي هايي و با روند مذاکرات و بحث هاي زمينه سازي شده انجام مي گيرند. سازمان هاي بين المللي براي شرکت کنندگان فعال در سيستم هاي بين المللي، محلي نهادينه شده جهت برگزاري براي چنان مباحثات و مذاکراتي است. بسياري از سازمان هاي بين المللي غيردولتي محل بحث و گفتگو و تجمع بر سر منافع بين المللي هستند. سازمان بين الدولي نيز تمايل دارند که صحنه گفتگو و گردهم آيي بر سر منافع براي بخش هاي رقيب گوناگون در بلوک ها يا گروه ها باشند. به عنوان مثال، سازمان بين المللي کار منافع گروهي خود را نه تنها کنفرانس عمومي بلکه به سه بخش خودمختار طبق اساسنامه خود تقسيم کرده است، دو عضو آن شامل نماينده دولت ها و نماينده کارفرمايان هست. سومي نماينده کارگران مي باشند.
2- هنجارها
سازمان هاي بين المللي به عنوان ابزار، محل اجلاس و بازيگر در فعاليت هاي هنجارسازي سيستم سياسي بين المللي سهم قابل توجهي دارند. به عنوان مثال، منشور سازمان ملل مجموعه اي از ارزش ها را براي نظام بين المللي تامين مي نمايد. مثلاٌ در فصل اول منشور، مهار اعمال تجاوزکارانه، حمايت از اصول حقوق بين الملل، حل و فصل مسالمت آميز مخاصمات و همکاري بين المللي مورد تاکيد قرار گرفته است. يا اعلاميه جهاني حقوق بشر به عنوان استاندارد مشترک جهت رجوع همه مردم و ملل به حقوق به حقوق بشر فردي، حقوق اجتماعي و اقتصادي و توسعه روابط دوستانه بين کشورها قلمداد مي شود. سازمان هاي بين المللي از جهت اقتصادي نيز به تدوين هنجارهاي رفتاري کمک کرده اند. در اين جا نيز سازمان ملل و آژانس هاي وابسته نقشي پيشتاز در تشويق و انعکاس مجموعه اي از استانداردها و معيارها براي عملکرد اقتصاد جهاني ايفا کرده اند.
در زمينه امنيت بين المللي، پذيرش در استانداردهاي جاري سازمان ملل و ساير سازمان هاي بين المللي وجود داشته است. نويسنده اي به نام “هارولد جکوبسون”17، فعاليت هاي قانوني سازمان هاي بين المللي در اين زمينه هايي را به 5 مقوله پالايش اصول منع استفاده از زور، اعلام غيرقانوني بودن استعمار غرب، اعلام رسمي شرايط ويژه، تاکيد بر خلع سلاح و کنترل تسليحات و هشدار به کشورها راجع به تسليحات تقسيم مي نمايد. به طور خلاصه، سازمان هاي بين المللي نقش مهمي در کمک به ايجاد قوانين مورد نياز روابط بين المللي ايفا نموده اند. (همان، 142 ).
3- عضوگيري در سازمان هاي بين المللي
سازمان هاي بين المللي مي توانند نقش مهمي در عضويت بازيگران سيستم سياسي بين المللي ايفا کنند. اين حقيقت که سازمان هاي بين الدولي فقط متشکل از نمايندگان کشورهاي داراي حاکميت مي باشد انگيزه بيشتري را براي سرزمين هاي غير خود مختار جهت نيل به استقلال مي دهد. اين امر به آنها فرصت مي دهد که منافع خود را با عضويت در تعدادي از سازمان هاي بين الدولي جهان مشمول پي گيري نمايند. عضويت در يک سازمان بين الدولي از نظر تئوريک بلافاصله پس از تحقق حاکميت يک کشور امکان پذير است.
4- جامعه پذيري18
هدف از جامعه پذيري در داخل يک کشور تزريق تدريجي وفاداري فرد به فرد به جامعه اي که در آن زندگي مي کند براي کسب مقبوليت ارزشهاي حاکم بر آن سيستم و نهادهايش است. اين کار از طريق نهادهاي متعددي انجام مي شود. از آن جائي که حکومت جهاني وجود ندارد انتظار مي رود که نيروهاي جامعه پذيري در سطح بين المللي ضعيف تر از داخل کشورها باشند. فرايند جهاني شدن در دو سطح بين المللي فعال است. کارگزاران جامعه پذيري ممکن است افراد و گروه ها را در فراسوي مرزها به طور مستقيم در کشورهاي متعددي تحت تاثير قرار دهند. شرکت هاي چند مليتي در اين کار نقش مهمي داشته اند. سازمان هاي غير دولتي هرجند ممکن است که ثروت، تخصص و نيروي کار نهادهاي بين المللي را نداشته باشند اما انها هم در جستجوي تاثير گذاري بر سيستم هاي زندگي مردم و اعتقادات آنها و رفتارشان در فرايند جامعه پذيري هستند. دومين سطح فرايند جامعه پذيري بين کشورها در سطح بين المللي و در ميان نمايندگان انها مي باشد. به عبارتي، دربرهه اي از زمان دولت ها مي توانند براي اهداف مشخصي که قابل قبول براي بقيه باشد و يا قبول يک مجموعه ارزش مشترک معين به اجتماعي ملحق شوند.
5- هنجارسازي – تدوين و اجراي قانون
يکي ديگر از فعاليت هايي که سازمان هاي بين المللي در داخل سيستم سياسي بين المللي انجام مي دهد، هنجارسازي و قانونگذاري مي باشد. هرچند در سيستم بين المللي يک نهاد مرکزي رسمي مانند دولت يا پارلمان براي قانونگذاري وجود ندارد ولي با اين وجود منافع قوانين در صحنه بين المللي از تنوع بيشتري برخوردار هستند. اين قوانين ممکن است مبتني بر پذيرش روش گذشته و يا بر بنيان ترتيبات موضوعي خاص و يا براساس موافقت نامه هاي قانوني دو جانبه بين کشورها بوده و سرانجام امکان دارد که اين قوانين در سازمان هاي بين المللي تدوين گرديده باشند.
در سيستم سياسي داخلي اجراي قانون عمدتاً توسط نهادهاي دولتي و در آخرين مرحله توسط پليس و يا نيروهاي مسلح و دفاعي غير نظامي انجام مي شود اما در سيستم سياسي بين المللي، اجراي قانون عمدتاً به کشورهاي داراي حاکميت به دليل عدم وجود مقام اجرايي مرکزي جهاني با کارگزاراني براي انجام وظيفه سپرده شده است. تعهد به اجراي قوانين توسط سازمان هاي بين المللي در شرايط معيني به نوعي پذيرش همگاني يافته است. آنچه که به نظر مي رسد در اجراي قانون بين الملل مفقود شده است ابزارهاي اجراي به هنگام شکست در درخواست، تشويق و فشار مي باشند. در نهايت آخرين مطلب مربوط به قانونگذاري، قضاوت در مورد قانون مي باشد که توسط نهادهايي مثل ديوان بين المللي دادگستري صورت مي گيرد.
6- اطلاعات
سازمان هاي بين المللي فعاليت هاي مفيد معين ديگري را نيز در داخل سيستم سياسي بين المللي انجام مي دهند که مستقيماً در عملکرد سيستم يا در نگهداري و تطبيق آن موثر مي باشند. يکي از اين موارد پردازش اطلاعات مي باشد. رشد سازمان هاي بين المللي به همراه استفاده آسان تر و فزاينده تر از وسايل ارتباط جمعي به اين معنا است که کشورهاي داراي حاکميت ديگر نمي توانند تظاهر به تسلط در تبادل اطلاعات بين المللي نمايند. سازمان هايي نظير سازمان ملل و آژانس هاي مربوطه به تريبوني براي دولت ها تبديل شده اند که در ان کشورهاي عضو مي توانند اطلاعات را دريافت و ارسال دارند. آنها به عنوان تامين کنندگان اطلاعات به توليد مواد چاپي مخصوصاً اطلاعات آماري مي پردازند. ظهور تکنولوژي اطلاعاتي به سازمان هاي بين المللي اجازه آموزش افراد را با اطلاعات وسيع و در فرصت سانسور کمتري مي دهد. پايگاه شبکه اي سازمان هاي بين المللي منابع اطلاعاتي گسترده اي براي دانشجويان و شهروندان تامين مي نمايند.

2-4- ويژگي هاي سازمان هاي بين المللي
2-4-1- تشريفات راي گيري
اين تشريفات مشخص مي کند که دولت هاي عضو چه ميزان راي دارد، اين آراء به چه ترتيبي بايد اخذ شوند. در ضمن، راي دولتها هميشه ييکسان نيست؛ مثلاً در سازمان هاي بين المللي کار، هم کارفرمايان، هم کارگران و هم دولت هاي عضو راي دارند ولي راي آنها يکسان نيست. به طور کلي، در اکثر سازمان ها هر دولت يک راي مساوي دارد. اخذ آراء هم در بسياري از موارد براساس اکثريت بوده و در مواردي هم از اتفاق آراء استفاده مي شود.
2-4-2- عضويت دولت هاي امضاء کنند
دولت هايي که اساسنامه يا منشور سازماني را به وجود آورند به خودي خود عضويت ان سازمان را کسب مي کنند. در منشور اصلي طراحي شده است که ساير دولتها هم بتوانند عضو شوند. بنابراين عضويت محدود به کشورهاي امضاء کننده نيست، ولي آنها به طور طبيعي در اثرامضاي اساسنامه، عضو مي شوند. ميثاق تشکيل دهنده يک سازمان بين المللي، اساس تاسيس آن است و حدود فعاليت سازمان را مشخص مي کند و همين نظام نامه است که ارگان اصلي سازمان و ميزان قدرت آن را تشخيص مي دهد.
2-4-3- منابع مادي و انساني سازمانها
هر سازمان بين المللي بنابر اساسنامه خود، بايد منابع مادي در اختيار داشته باشد. زيرا بدون آن، اجراي وظايف و خدمات سازمان ممکن نمي باشد. از آنجا که استقلال مالي سازمان موجب امداد رساني بيشتري در صحنه بين المللي شده و از طرفي عامل تحقق اهداف جهاني سازمان خواهد شد، لذا توان اقتصادي سازمانها باعث مي شود تا حدود امکانات آنها در به اجرا درآوردن طرحها، عمليات اجرايي و ديگر تصميمات مشخص شود. نظام نامه هاي مالي هر

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره المللي، ديدگاه، بندي، هايي Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره منشور ملل متحد