منبع پایان نامه ارشد درباره ورزشکاران، فعالیت بدنی، عوامل موفقیت، آمادگی مهارتی

دانلود پایان نامه ارشد

تمرين نيازهاي انرژي عضله به طور فاحشي افزايش مي يابد. اين نيازها بايستي به طريقي برآورده شوند تا عضله بتواند به فعاليت خود ادامه دهد. از طرفي در اثر تمرينات منظم و طولاني سازگاري هايي در بدن رخ مي دهند كه بسياري از جنبه هاي آن ناشناخته است.
مطالعه مكانيسم ها و ساز و كارهاي اين پاسخ ها و سازگاري ها به تمرين همواره از موضوعات مورد علاقه محققين بويژه در حوزه فيزيولوژي ورزش بوده است. ولي مطالعه اين مباحث بويژه در سطح سلولي و زير سلولي در آزمودني هاي انساني با محدوديت ها و مشكلات زيادي روبروست. به همين دليل بسياري از محققين حيوانات آزمايشگاهي را براي اين منظور انتخاب مي كنند. ولی با این حال انجام تحقیقات روی مدلهای حیوانی در برخی از اذهان نمی تواند کاربرد صد درصدی برای انسان داشته باشد و از آنجایی که بررسی روی نمونه های انسانی و و در واقع خون و متابولیتهای موجود در آن که می توانند به تمرین پاسخ مناسبی دهند برای انجام مطالعه انتخاب شدند.
تنظیم انرژی سلولی و تعادل انرژی بدن به نظر امری ساده بوده که برخی فکر می کنند، تغییر در نسبت کالری دریافتی و مصرف آن ،که به تغییرات در وزن(کاهش یا افزایش) می انجامد را می توان به عنوان شاخصی مهم در نظر گرفت،در حالیکه مطالعات جدید نشانگر این است که این تغییرات دارای فرایند پیچیده تری است که مستلزم درگیری سازو کارهای مختلفی می باشد.در مقوله چاقی و اشتها تنها اکتفا کردن به پدیده ساده تغییر وزن جایگاهی ندارد و امروزه متخصصین به دنبال عواملی فراتر از ایننگاه ظاهری هستند. از زمان كشف نروپيتايدها، و بويژه كشف AGRP در سال 1997 دانش بشری از تنظيم وزن، اشتها و تعادل انرژي افزايش زیادی يافته است. بسياري از متخصصيني كه در زمينه سلامت، بهداشت و به خصوص تنظیم وزن مطالعه مي‌كنند اميدوارند با شناسايي جنبه‌هاي مبهم و ناشناخته اين نروپپتايدها و عوامل موثر بر آنها به روش‌هاي درماني كارآمد و كشف داروهاي جديد مبارزه با امراضي چون چاقي دست يابند (11).
همان‌گونه كه گفته شد يكي از مهمترين نروپپتايدهاي اشتهاآور و البته شايد مهمترين آنها پروتئين وابسته به آگوتي يا AGRP مي‌باشد.
AGRP اولين بار در سال 1997 توسط شاتر18 كشف گرديد. AGRP انساني يك ژن نسبتاً كوتاه19 به طول 1.1 kb بوده كه بر روي كروموزوم 16 q 22 و در موش بر روي كروموزوم 8D1 -D2(36) قرار دارد. شامل چهار اگزون20 بوده و يك پروتئين 132 اسيد آمينه‌اي را رمزدهي21 مي‌كند كه اورتولوگ آن در جوندگان پروتئيني 131 اسيد آمينه‌اي است. AGRP علاوه بر انسان ورت در گونه‌هاي ديگر جانداران از قبيل خوك، گوسفند، ماهي، بلدرچين ژاپني22 و كبوتر هم شناسايي شده است. در بسياري از اين گونه‌‌ها نقش AGRP در هموستاز انرژي مشخص گرديده است (12). AGRP هم در انسان و هم دررت در هيپوتالاموس و به طور اختصاصي در هسته‌هاي كماني آن (Arc) بيان23 مي‌شود. در انسان وجوندگان پس از هيپوتالاموس به نظر مي‌رسد كه غده آدرنال (بخش مركزي و قشري) بالاترين تظاهر mRNA اين مولكول را داشته باشد. علاوه برآن در انسان AGRP mRNA در هسته‌هاي زير تالاموسي، ريه‌ها، بيضه‌ها و در جوندگان در ريه، بيضه، تخمدان و عضلات اسكلتي مشاهده شده است. نقش AGRP در اين بافت‌هاي محيطي ( واز جمله عضله اسكلتي) هنوز مشخص نگرديده است (13).
AGRP يك ژن كانديد براي چاقي انسان و يك پپتايد اشتهاآور و تحريك كننده قوي اشتها24 مي‌باشد كه در رفتار دريافت غذا، انتخاب غذا، تنظيم وزن و هموستاز انرژي نقش دارد به طوري كه سطح پلاسمايي آن در افراد چاق بيشتر از افراد معمولي است. AGRP نقش بسيار مشابهي در هر دو گونه انسان ورت ايفا مي‌كند و در گردش خون سيستمي و پلاسماي انسان ورت قابل تشخيص است.
مكانيسم دقيق عمل AGRP همچنان ناشناخته مانده است ولی تحقيقاتي برای شناخت آن انجام شده است. يكي از مكانيسم ها ارتباط ژن آگوتي با يون كلسيم (Ca2+) است . جدیدا جنبه ديگري از عمل يون كلسيم مورد توجه قرار گرفته است، در صورتی كه هر وقت صحبت از يون كلسيم به ميان مي‌آيد ناخودآگاه مكانيسم انقباض عضله و يا اثر آن بر تراكم استخواني درذهن تصور مي‌شود. به طوري كه گفته مي‌شود ذخاير چربي بدن توسط كلسيم داخل سلولي تحت تأثير قرار مي‌گيرد. باني اين نظريه را بايستي زمل25 دانست. مطالعات همه‌گير شناسي26 وي و سپس آزمايشات باليني وي بر روي افراد چاق و همچنين ادامه مطالعات تجربي وي و محققين ديگر بر روي حيوانات آزمايشگاهي همگي از ارتباط معكوس بين كلسيم دريافتي و وزن بدن حكايت دارند. وي معتقد است كلسيم داخل سلولي فرايندهاي ليپوليز و ليپوژنز را در سلول تنظيم مي‌كنند به طوري كه افزايش غلظت كلسيم داخل سلولي در بافت آديپوز باعث تحريك همزمان ليپوژنز و مهار ليپوليز مي‌شود (14). بنابراين غلظت كلسيم داخل سلولي نقش مهمي در اختلالات متابوليكي همراه با چاقي از قبيل پرفشار خوني، مقاومت انسوليني و ديابت نوع II ايفا مي‌كند. به طوري كه افراد چاق نسبت به افراد غير چاق داراي غلظت كلسيم داخل سلولي بيشتري مي‌باشند. همچنين عنوان شده كه بين كلسيم دريافتي روزانه انسان (كه يكي ازتعيين كننده هاي اصلي غلظت كلسيم داخل سلولي مي‌باشد) و LDL و مجموع كلسترول پلاسما ارتباط معكوسي وجود دارد (15). در ادامه مطالعات زمل و همكاران عنوان کردند كه دو عامل اصلي بر غلظت كلسيم داخل سلولي اثر مي‌گذارند: پروتئين آگوتي و انسولين، به طوري كه اين دو باعث افزايش غلظت كلسيم داخل سلولي و در نتيجه فعال شدن روند ليپوژنز در سلول مي‌شوند. مطالعاتی که بر روي موش‌هاي تراريخته كه داراي تظاهر بالاي ژن آگوتي بودند نیز نشان داد كه اين گونه‌‌ها دچار چاقي و عوارض آن مي‌شوند و آگوتي اين عمل را در انسان و موش(رت) از طريق سيگنالينگ كلسيم انجام مي‌دهد. انسولين داخل سلولي توسط كلسيم تنظيم مي‌شود و كلسيم نيز توسط سيگنالينگ انسولين تنظيم مي‌شود ( 16).
با تحقیقاتی که در حدود بیست سال گذشته انجام شده است، مشخص شده که تمرینات ورزشی تغییرات فیزیولوژیک قابل ملاحظه ای در سیستم ایمنی ایجاد می کند.در حالیکه تعاملهای سیستم ایمنی – عصبی – اندوکرینی با استفاده از روشهای گوناگون روانی مورد بررسی قرار گرفته است ولی تمرینات ورزشی فرصت بیشتر و بهتری را برای برقراری این ارتباط با استفاده از روشهای ایجاد استرس بدنی فراهم کرده است.(17).
پاسخهای سلولهای خونی نسبت به یک جلسه تمرینی شدید ورزشی در تحقیقات زیادی مورد بررسی قرار گرفته است و مشخص شده که تعداد نوتروفیلها در طی و پس از تمرینات ورزشی افزایش یافته ولی غلظت لنفوسیتها طی تمرین ورزشی افزایش یافته ولی پس از دوره طولانی مدت کار و فعالیت بدنی دچار کاهش (کمتر سطوح پایه) می گردد.
عوامل مختلفی می تواند تعادل انرژی در سلول را بهم بزند که یک نمونه بارز آن تمرینهای ورزشی و فعالیت بدنی می باشد.تمرین تغییرات متابولیکی خاصی را در سلول ایجاد نموده ،شارژ انرژی سلولی را بهم زده و متابولیسم انرژی را در سلول افزایش می دهد.
در تحقیقاتی محدودی که تا کنون انجام شده تغییرات سطوح پلاسمایی AGRP مورد بررسی قرار گرفته است، به علاوه تا کنون تحقیقات بسیار محدودی در مورد بیان ژن AGRP در لنفوسیت و ترشح این پپتایید توسط لنفوسیتها انجام شده است و همچنین پاسخ این هورمونها در ورزشکاران و در تمرینات شدید و طولانی مورد بررسی قرار نگرفته است مخصوصا تحقیقاتی در این زمینه بر روی ورزشکاران رشته های وزنی مانندجودو (که کنترل وزن دراین رشته ها را می توان به عنوان یکی از عوامل موفقیت نام برد)وجود ندارد.همچنین با توجه به مناسب نبودن تمرینات تعداد و شدت جلسات تمرینی جودو که به صورت سنتی در کشور ما رواج دارد و با توجه به مطالعات اولیه انجام شده دراین زمینه(در مورد میزان شدت تمرینات مختلف از طریق اندازه گیری ضربان قلب) به این نتیجه رسیدیم که پروتکلهای سنتی (3جلسه در هفته)و پروتکل تمرین جودو+ تمرین دایره ای مبتنی بر فنون جودو(به عنوان تمرینی ترکیبی جهت افزایش آمادگی مهارتی برای اجرای فنون و آمادگی بیشتر برای مسابقه) را در مورد تاثیر آنها بر متغیرهای مختلف مورد بررسی قرار دهیم وما در این تحقیق در صدد پاسخ گویی به این پرسش اساسی هستیم که آیا بر اثر یک دوره تمرینات شدید و طولانی مدت جودو و تمرین دایره ای مبتنی بر فنون جودو ، مقادیر ژنی این پپتایید تغییر می کند؟
بنابراين از مجموع مباحث ذكر شده در فوق چنين برمي آيد كه ما در اين تحقيق در صدد پاسخگويي به يك سوال اساسي ميباشيم: آياتمرين جودو و تمرین مبتنی بر فنون جودو بر مقادیر AGRP اثر ميگذارد؟
1-3 اهميت و ضرورت انجام تحقيق:
از آنجایی که بررسی روی بافتهای انسانی (عضله و…) و متابولیتهای موجود در آن از دشواری زیادی برخوردار است و از طرفی انجام تحقیقات روی مدلهای حیوانی در برخی از اذهان نمی تواند کاربرد صد درصدی برای انسان داشته باشد،مطالعه روی سلولهای خونی برای انجام تحقیق انتخاب شد ، که حاوی هسته لازم هستند و می توانند به تمرین پاسخ مناسبی دهند. مطالعات بر روی بیان ژنهای متفاوت بر روی لنفوسیت ها و زیر گروههای آن انجام شده است و انجام تحقیق در این خصوص می تواند از سهولت بیشتری برخوردار باشد.از آنجایی که AGRP هورمون اشتها آور است و در تحقیقات اخیر نشان داده شده است که این هورمون می تواند در تعادل انرژی مشارکت کند و به تغییرات انرژی به ویژه در شرایط تعادل انرژی منفی پاسخ می دهد و در این شرایط دچار افزایش می گردد، ما را بر این داشت تا در جودوکاران به عنوان یک مدل انسانی که غالبا با کاهش وزن مکرر و تحلیل انرژی مواجه هستند ، این مطالعه را انجام دهیم و تغییرات مربوط به AGRP را در راستای سازگاری متابولیتی لنفوسیت ها مورد ارزیابی قرار دهیم واز آنجایی که AGRP ، پپتایید جدیدی است و به تازگی کشف شده و معرفی آن از یک دهه نیز کمتر است، تحقیقات زیادی در زمینه اثر ورزش بر این پپتایید صورت نگرفته است.هیچ تحقیقی در مورد بیان ژن AGRP در لنفوسیت انسان در ورزشکاران رشته جودو انجام نشده است ،بعلاوه در مطالعاتی که انجام شده این پپتایید طی یک دوره تمرینات طولانی مدت مقاومتی مورد مطالعه قرار نگرفته است.

1-4 اهداف تحقيق:
1-4-1 هدف اصلي:
تاثیر هشت هفته تمرين جودو و تمرین دایره ای مبتنی بر پایه فنون جودو بر مقادیرپروتئين وابسته به آگوتي (AGRP) پلاسمای جودوکاران مرد تمرین کرده
اهداف اختصاصي:
1-مقایسه تاثیر هشت هفته تمرینات جودو و دایره ای بر مقادیر AGRP پلاسمای مردان جودوکار تمرین کرده
2- مقایسه تاثیر هشت هفته تمرینات جودو و دایره ای بر درصد چربی مردان جودوکار تمرین کرده
3- مقایسه تاثیرهشت هفته تمرینات جودو و دایره ای بر BMI مردان جودوکار تمرین کرده

1-4-3 اهداف فرعی
1-5 فرضيه هاي تحقيق:
1- بین تاثیر هشت هفته تمرینات جودو و دایره ای بر مقادیر AGRPپلاسمای مردان جودوکار تمرین کرده تفاوت وجود دارد
2- بین تاثیر هشت هفته تمرینات جودو و دایره ای بر درصد چربی مردان جودوکار تمرین کرده تفاوت وجود دارد
3- بین تاثیر هشت هفته تمرینات جودو و دایره ای برBMI مردان جودوکار تمرین کرده تفاوت وجود دارد
1-5-1 فرضيه هاي اصلي:
1-6 محدوديت هاي تحقيق:
1-6-1 محدوديت هاي در كنترل محقق:
از آزمودنیهای تمرین کرده استفاده شد و نوع تمرینات و شدت آن در کنترل بود.

1-6-2 محدوديت هاي خارج از كنترل محقق:
متغير هاي مخل و مزاحم در حين تحقيق تحت كنترل قرار گرفتند ولی با این وجود مسایلی چون آسیب دیدگی آزمودنیها طی تمرین، مریض شدن آنها و تحت کنترل گرفتن رژیم غذایی(اندازه گیری تقریبا دقیق انرژی دریافتی و مصرفی) و فعالیتهای خارج از وقت تمرین(علی رغم توضیح و تاکید بر رعایت نکات خاص گفته شده برای آزمودنیها) را می توان به عنوان محدودیتهای غیر قابل کنترل ذکر کرد.

1-7 تعريف واژه ها و اصطلاحات:
AGRP: پروتئين وابسته به آگوتي كه از هسته هاي كماني هيپوتالاموس ترشح مي شود(18).
نروپپتايد: نروپپتايد‌ها به عنوان اجزائي از هورمون‌هاي پپتيدي بدو

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره اضافه وزن، فیزیولوژی، درون داده، تولیدات علمی Next Entries پایان نامه با موضوع سلامت روان، سلامت روانی، امید به زندگی، توزیع فراوانی