منبع پایان نامه ارشد درباره نوآوری سازمان، مزیت رقابتی، نوآوری سازمانی، یادگیری سازمانی

دانلود پایان نامه ارشد

کند کدام دانش مهم است، همچنین ایجاد فرآیندهایی است که آن دانش را پیاده ساز ی می کند، چرا که مديريت دانش در پي ا يجاد ارزش براي مشتريان از طريق اكتساب ، ايجاد ، تسهيم و استفاده مجدد از جنبه هاي متعدد دانش مرتبط براي سازمان و محيط دروني و بيروني آن مي باشد . سازمانها نيازمند فكر كردن ، وراي كارهايي كه امروز انجام مي دهند ، مي باشند.
2-2-22رابطه بین مدیریت دانش، یادگیری و نوآوری سازمان
در اقتصاد دانش محور، مدیران همواره نیاز به تعدیل و به روز رسانی دانش سازمان خود برای افزایش توانایی نواوریشان دارند، بنابراین ارتباط بین مدیریت دانش و نوآوری سازمانی به یک موضوع مهم در محیط کسب و کار تبدیل شده است. هر چند بدون توانایی یادگیری سازمانی یک سازمان نمی تواند فعالیت های مهم مدیریت دانش خود را حفظ کند (لیائو و وو، 2010).
یادگیری سازمانی عامل تعیین کننده ای در در عملکرد بلند مدت و بقای سازمان و عاملی موثر برای موفقیت سازمانی و منبعی برای کسب مزیت رقابتی است ( بهات ناگار44، 2006). با توجه به اینکه دراکر (1985) دانش را تنها منبع مزیت رقابتی سازمانها در نظر گرفته است و همچنین موانع در برابر کارایی و اثربخشی دانش در سازمانها زیاد است، از این رو، سازمان ها برای پاسخگویی به چالش های کنونی، باید به دنبال تقویت تحقیق و توسعه دانش باشند، تا به طور موثر آن را مدیریت و از آن استفاده نمایند (لیائو، 2008).
یادگیری وقتی روی می دهد که کارکنان سازمانی، مسائل را تجزیه تحلیل کنند، روشهای انجام کار را مورد بازبینی قرار دهند، شیوه های نو و خلاق و راه حل های مناسب را برای مشکلات پیش روی خود بیایند و در مورد آنچه که انجام می دهند، فکر کنند ( رافرتی و گریتین45، 2004).
توانایی یادگیری می تواند ظرفیت نوآوری سازمانی و حفظ مزیت رقابتی در محیط متلاطم را برانگیزد (هانگ و همکاران46، 2010). سابان47 (2002) بر این باورند که یادگیری جزء مهم نوآوری و شامل نیاز به درونی سازی و منتشر کردن اطلاعات است و از طریق آن محصول جدید توسعه می یابد. او پیشنهاد می کند قبل از اینکه سازمان بتواند رفتار نوآورانه اش را بهبود بخشد، مدیریت باید یادگیری رایج در سازمان را تحلیل کند.
یادگیری سازمانی از خلاقیت، ایده ها و دانش جدید سازمان حمایت می کند و توانایی درک و استفاده از آنها را افزایش می دهد.
نقش یادگیری در نوآوری، می تواند به صورت حفظ دانش درباره فعالیتها و تجربیات قبلی تعریف شود، از این رو یادگیری نظام منداز تجربیات گذشته، زیر بنای اساسی مدیریت موثر فرآیندهای بهبود و توسعه جدید و نوآوری است.
محیطهای خارجی و داخلی سازمانها، منابع الهام بخشی برای نوآوری هستند، سازمانها با الهام گرفتن از عناصر موجود در محیط خود، می توانند قوت نوآوری خود را تقویت کنند. نواوری با کسب دانش از منابع مختلف و بکارگیری آن در سازمان امکان پذیر است. از این رو، سازمانها تلاش می کنند تا عملکرد نوآوری را از طریق بهبود پایه های دانش خود، توسط سازگاری با نیازهای مشتریان و یادگیری جهشی ارتقاء دهند (گیلبرت و همکاران، 2007، ص102). در واقع دیدگاههای ارائه شده در بیان و توصیف نوآوری، دلالت بر آن دارند که نوآوری بر پایه و بستر دانش و یادگیری سازمانی به منصه ظهور می رسد.

نمودارشماره(2-6) رابطه بین مدیریت دانش، یادگیری و نوآوری سازمانی(لیائو و وو، 2010)

گردآوری دانش: گردآوری دانش، همان فرآیند خلق دانش در درون سازمان و کسب دانش بیرون از سازمان می باشد.خلق دانش فرآیندی است که طی آن، دانش مورد نیاز، خلق می شود و اکتساب دانش فرآیندی است که طی آن دانش مورد نظر، در اختیار سازمان قرار می گیرد (گلد و همکاران48، 2001؛ لین و لی، 2005).
ذخیره سازی: فرآیندی است شامل این که چه دانشی در کجا و تا کی باقی بماند و این نگهداری چگونه باشد که قابلیت بازیابی حداکثری فراهم شود (گلد و همکاران، 2001؛ لین و لی، 2005).
توزیع و تسهیم دانش: انتشار، تبادل و به اشتراک گذاری دانشهای خلق شده و کسب شده در سازمان از طریق جلسات بحث گروهی، سوال و جواب با نخبگان و یا حتی ارسال یک ایمیل به اعضای سازمان تعریف می شود. (گلد و همکاران، 2001؛ لین و لی، 2005).
بکارگیری دانش: فرآیند بکارگیری دانش در حوزههای مختلف کاری به منظور افزایش اثربخشی و بهره وری در سازمان است (گلد و همکاران، 2001؛ لین و لی، 2005).
2-2-23 نوآوری سازمانی
امروزه نوآوری، از مهمترین عوامل رشد اقتصادی به شمار می رود. نوآوری به عنوان یک ابزار حیاتی توانمندسازی برای خلق ارزش و پایداری مزیت رقابتی سازمانها در محیط بسیار متغیر با پیچیدگی های روز افزون شناخته می شود. سازمان های دارای قدرت نوآوری بیشتر، در پاسخ به محیط های متغیر و ایجاد قابلیت های جدیدی که به آن ها اجازه نیل به نواوری بهتر را می دهد، موفق هستند (مرادی، 1391، ص1)
برای نوآوری از دیدگاه های مختلف، تعاریف متفاوتی ارائه شده است که در این جا به برخی از آنها اشاره می شود (گلابچیان، 1391، ص6-7) :
1. کانتر49 (1989) در تعریف نوآوری، بر فرآیند آن تاکید دارد و نوآوری را فرآیند گردآوری هر نوع ایده جدید و مقید برای حل مساله می خواند و معتقد است که نواوری شامل شکل گرفتن ایده، پذیرش و اجرای آن است.
2. کوئین50 (1985) نواوری را اولین تحویل و تبدیل یک ایده به عمل در یک فرهنگ تعریف می کند.
3. شومپیتر51 (1947) در آثارش نقش پر تحرک و حائز قدرت نوآوری را در صحنه تولید برجسته ساخته و نوآوری را به منطله استقرار کارکردهای نو در تولید می داند. او نواوری را ترکیب جدید عوامل تولیدی می داند و نواوری را محدود به توسعه فناوری نکرده و حتی تغییر چیدمان ماشین آلات در کارگاه را نیز نوآوری تلقی می نماید.
4. نوآوری عبارت است از به کار بردن ایده سودآور جدید در بازار کسب و کار، به منظور تولید ثروت و خلق ارزش ( خمسه و علیمردان، 1387، ص 11)
5. دراکر (1381) معتقد است نوآوری همانند هر فعالیت عینی در کنار نبوغ و استعداد، نیازمند دانش، توجه و سختکوشی همه دست اندرکاران است. آنچه در میان کارآفرینان مشترک است نه گونه خاصی از شخصیت بلکه تعهد سیستماتیک به نوآوری است.
6. از دیدگاه هولت52 (1987) اصطلاح نوآوری در یک مفهوم وسیع به عنوان فرآیند استفاده از دانس یا اطلاعات مربوط به منظور ایجاد یا معرفی چیزهای تازه و مفید بکار برده می شود. نواوری هر چیز تجدید نظر شده ای است که طراحی و به حقیقت درآمده باشد و موقعیت سازمان را در مقابل رقبا مستحکم کند و نیز یک برتری رقابتی بلند مدت را میسر سازد. به عبارتی دیگر نوآوری خلق چیز جدیدی است که یک هدف معین را دنبال و به اجرا رساند.
7. اوراب53 ( 1988) عنوان می کند که نوآوری توسعه و کاربرد ایده جدید به صورت محصول، فرآیند یا خدمت جدیدی است که منجر به رشد پویای اقتصاد ملی و افزایش استخدام برای تولید سود در شرکت نوآور می باشد. نوآوری پدیده ای نیست که فقط یک بار رخ دهد بلکه فرآیندی مستمر و متشکل از فرآیند تصمیم گیری سازمانی در تمام مراحل، از توسعه ایده جدید تا کاربردی شدن آن می باشد. ایده جدید اشاره به درک نیاز جدید مشتری یا روش جدید تولید دارد و از طریق جمع اوری اطلاعات با دیدگاه کارآفرینانه توسعه می یابد. در فرآیند کاربردی شدن ایده جدید، به صورت محصول، فرآیند یا خدمت، به کاهش هزینه و افزایش بهره وری باید توجه شود.
2-2-24 اهمیت نوآوری سازمانی
نوآوری به مفهوم توانمندی ایجاد تغییرات در محصولات، خدمات، فرآیندها و روشهای موجود به عنوان یک الزام و ضرورت، باید در فرآیندهای سازمانی، برنامه ریزی، تجزیه و تحلیل، تولید و ارائه کالاها و خدمات، در همه سطوح مورد توجه قرار گیرد تا بقاء و ادامه حیات این سازمانها، در جوامع دانش محور تضمین گردد. افزایش خلاقیت و ظرفیت نوآوری در سازمانها می تواند، به ارتقاء کمیت و کیفیت خدمات، کاهش هزینه ها، جلوگیری از اتلاف منابع، ایجاد محصولات و خدمات جدید و مزیت رقابتی و در نتیجه افزایش کارایی و بهره وری و ایجاد انگیزش در کارکنان منجر گردد.
دانش و نوآوری در توسعه و پیشرفت کشورها، بخصوص کشورهای در حال توسعه نقش عمده ای دارد. دانش و نوآوری ابزارهای لازم برای مقابله با مشکلات خاص کشورهای درحال توسعه- منجمله مشکلاتی همچون نبود زیرساختهای لازم را در اختیار آنها قرار می دهد. علاوه بر این، دانش و فناوری به نوبه خود، اساسی ترین جزء جریان اقتصادی محسوب می شود، چرا که در جهان کنونی، کشورهای موفق آنهایی هستند که بتوانند نوآوری فنی را به تولید اقتصادی تبدیل کنند.
تجربه موفقیت آمیز کشورهایی همچون ژاپن، کره و تایوان، بیشتر از هر چیز متاثر از سیاستهای دراز مدت آنها در جذب و پراکنده کردن دانش خارجی و مهمتر از آن حمایت از ظرفیت های داخلی نوآوری می باشد. لذا توسعه اقتصادی موفق رابطه بسیار نزدیکی با ظرفیت یک کشور در بدست آوردن، جذب، پراکنده کردن، استفاده از فناوری های مدرن و مهمتر از آن در به وجود امدن ظرفیت بومی نوآوری دارد (تجویدی، 90، ص3).

2-2-25 مدل یادگیری یکپارچه در خلق نوآوری
چهارباغی و نیومن (1996) بروز نواوری را در سازمان به منظور برآورده ساختن نیازها و تقاضاهای سازمانی که در نتیجه بروز فرصتها و مشکلات ظهور یافته اند و سازمان از طریق نوآوری در صدد مرتفع کردن آنهاست، می دانند. آنان با مدل یکپارچه یادگیری ضمن اشاره به چهار حلقه یادگیری که به عنوان چرخ دنده های نوآوری عمل می کنند، روابط را بین فرد خلاق، مجری و تثبیت کننده را شرح می دهند.

نمودار شماره (2-7) مدل یادگیری یکپارچه در خلق نوآوری (چهارباغی و نیومن، 1966).

طبق این مدل، حلقه های چهارگانه که موجب تحرک نوآوری می شوند، عبارتند از:
حلقه یادگیری تحولی: این حلقه به تولید افکار خلاق و جدید و نگاه متفاوت به جهان اشاره دارد.
حلقه توسعه: این حلقه به کار روی بکارگیری مدل های جدید در عمل و عینیت بخشیدن به آن می پردازد. خروجی این حلقه، ایجاد اطمینان برای تثبیت کننده و شناخت ابزارهای مورد نیاز برای اجرای نوآوری است.
حلقه یادگیری رفتاری و ساخت ابزار: در این حالت، تثبیت کنندگان همراه با مجریان از طریق فراهم ساختن ابزارها، مشکلات اجرایی را حل می کنند و روشهای قدیمی اجرای کار را از طریق یادگیری رفتاری اصلاح می کنند.
حلقه یادگیری تصاعدی: این حلقه پیوند بین تجارب حرفه ای، ابزارها و مفاهیم جدید کار است. یادگیری در این حلقه ها تصاعدی است، زیرا تجارب جدید از طریق بکارگیری ابزارها و وظایف جدید حاصل می شود.
مدل یادگیری یکپارچه به صورت مفهومی، روشهایی را برای توسعه نوآوری از طریق شناخت فرصتهای محیطی در سازمان ها فراهم می سازد (شکری و خیرگو، 1388، ص47).
2-2-26 عملکرد سازمانی
همواره در اكثر سازمان هاي جهان مديران و رهبران سازماني درپي ارتقاء و بهبود عملكرد سازمان هاي خويش مي باشند. عملكرد سازمان تركيب گسترده اي از دريافتي هاي غير ملموس، همچون افزايش دانش سازماني، و دريافتي هاي عيني و ملموس، همچون نتايج اقتصادي و مالي است .مدل هاي گوناگوني تلاش
كرده اند عملكرد سازماني را معرفي و ارزيابي كنند (صفرزاده و همکاران، 1391، ص79).
عملكرد سازماني مفهوم گسترده اي است كه آنچه را شركت توليد مي كند و نيز حوزه هايي را كه با آنها در تعامل است در برمي گيرد. عملکرد در لغت یعنی حالت یا کیفیت کارکرد . بنابراین، عملکرد سازمانی یک سازه ی کلی است که بر چگونگی انجام عملیات سازمانی اشاره دارد (رهنورد، 1387، ص79). به عبارت ديگر، عملكرد سازماني به چگونگي انجام مأموريت ها، وظايف و فعاليت هاي سازماني و نتايج حاصل از انجام آنها ا طلاق مي شود (حقیقی و همکاران، 1389، ص179).
معروف ترین تعریف عملکرد توسط نیلی و همکاران (2002) ارائه شده است که عبارت است از” فرایند تبیین کیفیت اثربخشی و کارایی اقدامات گذ شته” مطابق این تعریف، عملکرد به دو جزء تقسیم می شود:
1. کارایی که توصیف کننده ی چگونگی استفاده سازمان از منابع در

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره مدیریت دانش، زیرساخت ها، کسب و کار، سلسله مراتبی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره مدیریت دانش، عملکرد سازمان، بر عملکرد سازمان، عملکرد مالی