منبع پایان نامه ارشد درباره موشک بالستیک، حقوق بین الملل، تعهدات بین المللی، محدودیت ها

دانلود پایان نامه ارشد

بینی شده در استارت 1 کاهش می یابد. همچنین این دو دولت باید کلیه موشک های بالستیک قاره پیمای خود را که دارای کلاهک های قابل تنظیم برای هدف گیری اهداف مستقل و جداگانه هستند، از بین ببرند. بر اساس توافق بین دو دولت، روسیه می تواند 105 موشک اس- اس- 19 از مجموع 170 موشک موجود خود را حفظ کند، مشروط بر اینکه 5 کلاهک هسته ای از مجموع 6 کلاهک هسته ای هر موشک را خارج نماید. به علاوه، هر دولت موظف است در بمب افکن های پرقدرتی که از این پس حامل سلاح های متعارف خواهند بود، تغییرات قابل مشاهده ای ایجاد نماید که قابل باز شناختن از همین مدل هواپیماها شوند که حامل سلاح های هسته ای می باشند.
مبحث دوم : نقایص و انتقادات وارد بر معاهده
معاهده استارت 2 در 26 ژانويه 1996 با 87 رای موافق در برابر 4 رای مخالف به تصویب سنای آمریکا رسید. خلاف استقبالی که آمریکایی ها از این معاهده به عمل آوردند، این معاهده در داخل روسیه مورد انتقاد شدید واقع شد. به عقیده مخالفان، روسیه باید به موجب این معاهده موشک های بالستیک قاره پیمای دارای کلاهک های قابل تنظیم برای هدف گیری اهداف مستقل و جداگانه را که ستون نظام راهبردی هسته ای روسیه محسوب می شود، به طور کامل از بین ببرد در حالی که مهمترین ابزار راهبردی آمریکا یعنی موشک های بالستیک زیر دریایی کاملا از بین نمی رود.
فصل ششم : بررسی معاهده کاهش سلاح های راهبردی جدید293
معاهده کاهش تسلیحات راهبردی موسوم به استارت، یکی از مهمترین معاهدات دو جانبه بین روسیه و آمریکا محسوب می شود. با سرکار آمدن اوباما تحرکات جدیدی در زمینه خلع سلاح دو جانبه میان این کشور و آمریکا صورت گرفته که امضای معاهده جدید استارت توسط رییس جمهور دو کشور، برجسته ترین این تحرکات است. این تحول به نوبه خود اهمیت ویژه ای دارد و می تواند به منزله ورود به دوران دیگری از حرکت دوجانبه آمریکا و روسیه به سمت خلع سلاح تلقی شود.
در اول آوریل 2009، رؤسای جمهور آمریکا و روسیه، اوباما و مدودف، در لندن با یکدیگر ملاقات کردند و یک بیانیه مشترک پیرامون اهداف خود در ارتباط با اینکه یک معاهده جدید جایگزین معاهده کاهش سلاح های راهبردی شود، صادر کردند. این معاهده جدید که جایگزین معاهده قبلی می شد، بایستی یک موافقت نامه جامع و الزام آور می بود و محدودیت های بیشتری نسبت به آن در زمینه زرادخانه های هسته ای راهبردی که در معاهده مسکو درباره کاهش سلاح های پدافندی راهبردی، شرح داده شده بود، مقرر می داشت. مذاکرات رسمی در 24 آوریل 2009 در رم آغاز شد و در مسکو تا می 2009 ادامه یافت. در 6 جولای 2009، طرفین یک تفاهم نامه مشترک امضا کردند بدین مضمون که موافقت می کنند که معاهده جدید، شامل دو محدودیت محوری، یکی برای وسایل پرتابی راهبردی به مقدار 500 تا 1100 عدد و دیگری برای کلاهک های اختصاص یافته به آن ها به مقدار 1500 تا 1675 عدد. همانطور که مذاکرات پیش می رفت، طرفین در باره یک محدودیت محوری سومی نیز برای کاهش تعداد زیادی از پرتاب کننده های پیشرفته و سنتی موشک های بالستیک قاره پیما و موشک های بالستیک زیر دریایی و نیز برای کاهش بمب افکن های پیشرفته و سنتی مجهز به سلاح های هسته ای، به توافق رسیدند. مذاکرات در ژنو از سپتامبر 2009 تا مارس 2010 ادامه یافت و با امضای معاهده کاهش سلاح های راهبردی جدید موسوم به استارت جدید در 8 آوریل 2010 توسط اوباما و مدودف در پراگ، به نقطه اوج خود رسید. پس از بحث های بسیار در سنای آمریکا و مجمع فدرال روسیه، معاهده استارت جدید با مبادله اسناد تصویب بین کلینتون و لاواروف در مونیخ در 5 فوریه 2011، لازم الاجرا شد. از آنجایی که در سوم ژانویه 1993 معاهده ای موسوم به استارت 2 بین دو کشور امضا شده است، معاهده جدید امضا شده، بیشتر به عنوان استارت 3 شناخته می شود.
مبحث اول : تعهدات عمده طرفین در معاهده
الف- هریک از طرفین تعهد نموده اند که سلاح های تهاجمی راهبردی خود را مطابق با مفاد این معاهده کاهش دهند و دیگر تعهدات ذکر شده در این معاهده و پروتکل های آن را اجرا نمایند.294ب- هر یک از طرفین تعهد نموده اند که موشک های قاره پیمای بالستیک و پرتاب کننده های آن ها، موشک های زیردریایی بالستیک و پرتاب کننده های آن ها، بمب افکن های سنگین، کلاهک های موشک های قاره پیمای بالستیک و زیردریایی های بالستیک و سلاح های هسته ای بمب افکن های سنگین خود را به طوری که پس از گذشت 7 سال از لازم الاجرا شدن این معاهده و پس از آن، تعداد آن ها همانگونه که در ماده 3 این معاهده آمده محاسبه شده است، از ارقام زیر تجاوز نکند:
1- 700 عدد برای موشک های بالستیک قاره پیمای مستقر، موشک های زیردریایی بالستیک مستقر و بمب افکن های سنگین مستقر؛
2- 1550 عدد برای کلاهک های موشک های بالستیک قاره پیمای مستقر، موشک های بالستیک زیردریایی مستقر و کلاهک های هسته ای بمب افکن های سنگین؛
3- 800 عدد برای پرتاب کننده های مستقر و غیر مستقر موشک های بالستیک قاره پیما، پرتاب کننده های مستقر و غیر مستقر موشک های زیردریایی بالستیک و بمب افکن های سنگین مستقر و غیر مستقر .
پ- هریک از طرفین حق خواهد داشت که ترکیب و ساختار سلاح های تهاجمی راهبردی خود را، خودش تعیین کند.295ت- هریک از طرفین تعهد نموده است، پرتاب کننده های مستقر موشک های قاره پیمای بالستیک تنها در پایگاه های موشک قاره پیمای بالستیک و بمب افکن های سنگین مستقر را تنها در پایگاه های هوایی، قرار دهد. ث- هریک از طرفین تعهد نموده است که پرتاب کننده های مستقر موشک های زیردریایی بالستیک را تنها در زیردریایی ها نصب نماید. ج- هریک از طرفین تعهد نموده است که :
1- پرتاب کننده های غیر مستقر موشک های بالستیک قاره پیما را تنها در پایگاه های این موشک ها، تاسیسات تولید، تاسیسات عملیات موشک های قاره پیمای بالستیک، تاسیسات تعمیر، انبار، تاسیسات تبدیل یا نابود سازی، تاسیسات آموزش، مناطق آزمایش، تاسیسات پرتاب جوی، پرتاب کننده های متحرک قرار دهد.
2– موشک های بالستیک قاره پیما و موشک های زیردریایی بالستیک غیر مستقر را تا آنجا که مقتضی است تنها در پایگاه های زیر دریایی، تاسیسات آماده سازی آن ها، تاسیسات حفاظت و تعمیر آن ها، تاسیسات انبار، تاسیسات تبدیل یا نابود سازی، مناطق آزمایش، تاسیسات پرتاب جوی و تاسیسات تولید قرار دهد.
3- موشک بالستیک قاره پیما و موشک های زیردریایی بالستیک غیر مستقر، همانند پرتاب کننده های متحرک غیر مستقر موشک بالستیک قاره پیما می توانند در انتقال یا جا به جایی باشند. هریک از طرفین طول دوره هر انتقال بین تاسیسات را باید به کمتر از 30 روز کاهش دهد.
4- پرتاب کننده های آزمایشی موشک بالستیک قاره پیما و زیردریایی های بالستیک می توانند تنها در مناطق آزمایش قرار گیرند.
5- پرتاب کننده های آموزشی می توانند تنها در پایگاه های موشک بالستیک قاره پیما، تاسیسات آموزشی و مناطق آزمایشی قرار گیرند. تعداد پرتاب کننده های آموزشی انباری واقع شده در هر پایگاه موشک قاره پیمای بالستیک انباری نباید از 1 عدد برای هر نوع از موشک های قاره پیمای بالستیک مشخص شده برای آن پایگاه قاره پیمای بالستیک تجاوز کند.
چ- هریک از طرفین تعهد نموده است که تعداد بمب افکن های سنگین آزمایشی را به کمتر از 10 عدد کاهش دهد. ح- هریک از طرفین تعهد نموده است که بمب افکن های سنگین آزمایشی را تنها در مراکز آزمایشی این بمب افکن ها نصب کند. بمب افکن های سنگین غیر مستقر به جز بمب افکن های سنگین آزمایشی تنها باید در تاسیسات تعمیر یا تولید اختصاص داده شده برای این بمب افکن ها قرار دهد.
خ- هیچ یک از طرفین نباید بمب افکن های سنگین مجهز به سلاح های هسته ای و بمب افکن های سنگین مجهز به سلاح های غیر هسته ای را در یک پایگاه هوایی قرار دهد مگر این که طرفین به صورت دیگری توافق کرده باشند. د- سلاح های راهبردی تهاجمی نباید در تاسیسات نابود سازی قرار گیرند به جز در طول انتقال یا جا به جایی آن ها در سراسر چنان تاسیساتی و در طول بازدید از بمب افکن های سنگین در چنان تاسیساتی.
ذ- سلاح های تهاجمی راهبردی مشمول این معاهده نباید در خارج از قلمرو سرزمینی هر یک از طرفین قرار گیرند. تعهدات مقرر شده در این بند نباید بر حق طرفین برابر اصول کلی و قواعد شناخته شده حقوق بین الملل در ارتباط با عبور زیردریایی ها یا پرواز هواپیماها یا در ارتباط با بازدید زیردریایی ها به بنادر کشور سوم تاثیر گذارد. بمب افکن های سنگین به طور موقت می توانند خارج از قلمرو سرزمینی قرار گیرند.296
ر- براساس مقررات این معاهده، امروزی کردن و تبدیل و جایگزینی سلاح های تهاجمی راهبردی مجاز است. اما زمانی که یکی از طرفین در یابد که نوع جدیدی از سلاح های تهاجمی راهبردی در حال تولید است، آن طرف حق خواهد داشت که مساله ای را درباره چنان سلاحی برای بررسی در کمیسیون مشورتی دوجانبه طرح کند.
ز- هیچ یک از طرفین نباید پرتاب کننده های موشک بالستیک قاره پیما و موشک زیردریایی بالستیک را به منظور قرار دادن موشک رهگیر دفاعی در آن، استفاده یا تبدیل کند. مضافا هیچ یک از طرفین نباید پرتاب کننده های موشک رهگیر دفاعی را به منظور قرار دادن موشک بالستیک قاره پیما یا موشک بالستیک زیردریایی، استفاده یا تبدیل کند. این مقررات درباره پرتاب کننده های موشک بالستیک قاره پیما که قبل از امضای این معاهده بدان منظور تبدیل شده اند، اعمال نخواهد شد.297
س- به منظور تضمین کارایی و تاثیر این معاهده، طرفین تعهد نموده اند که هیچ گونه تعهدات بین المللی مخالف با مقررات این معاهده را تقبل ننمایند. طرفین نباید سلاح های تهاجمی راهبردی خود را که مشمول این معاهده هستند، به کشور سومی منتقل نمایند. طرفین به منظور رفع هرگونه ابهامی که ممکن است در ارتباط با اجرای مفاد این معاهده بروز کند، در چهارچوب کمیسیون مشورتی دوجانبه، به مشورت خواهند نشست.298
مبحث دوم : اجرای معاهده
الف- برای پیشبرد اهداف و اجرای مقررات این معاهده، طرفین بدین وسیله یک کمیسیون مشورتی دوجانبه ایجاد می نمایند.299 طرفین باید در چهارچوب این کمیسیون به منظور انتشار اطلاعات عمومی به دست آمده در طول اجرای این معاهده، جلسات مشاوره ای را ترتیب دهند. طرفین حق خواهند داشت که چنان اطلاعاتی را پیرو توافق بدست آمده در چهارچوب کمیسیون مشورتی دوجانبه منتشر نمایند. نیز هریک از طرفین حق خواهند داشت که اطلاعات عمومی مرتبط با سلاح های تهاجمی راهبردی خود را منتشر نمایند. ب- تعداد موشک های قاره پیما و زیردریایی بالستیک و بمب افکن های سنگین مستقر شده ؛ تعداد کلاهک های هریک از آن ها و تعداد پرتاب کننده های این موشک ها و بمب افکن ها می توانند توسط طرفین به صورت عمومی منتشر شوند. پ- در آن مواردی که در آن یکی از طرفین، تعیین می کند که اقدامات او می تواند وضعیت های مبهم ناشی از سلاح های تهاجمی راهبردی را روشن کند، آن طرف باید اقداماتی را در راستای افزایش اطمینان از برنامه های کاهش سلاح های خود به منظور تضمین کارایی و تاثیر این معاهده انجام دهد. چنان اقداماتی می تواند شامل تهیه اطلاعاتی از قبل درباره فعالیت های آن طرف همراه با استقرار و آمادگی افزایش یافته سلاح های تهاجمی راهبردی، برای بازداشتن تفسیر شخصی اقدامات خودش توسط دیگر باشد. این اطلاعات باید از طریق دیپلماتیک یا کانال های ارتباطی دیگر تهیه شود.300
مبحث سوم : کنترل و نظارت بر اجرای معاهده
الف- به منظور ایجاد اطمینان و رسیدگی از لحاظ رعایت مفاد این معاهده، هریک از طرفین تعهد نموده است که از وسایل تکنیکی ملی جهت کنترل طرف دیگر به طوری که موافق با اصول به رسمیت شناخته شده حقوق بین الملل باشد، استفاده نماید و در این راستا، هریک ازطرفین تعهد نموده است که درکاربرد وسایل تکنیکی ملی جهت کنترل طرف دیگر مطابق مفاد این معاهده، دخالت ننماید و اقدامات پنهان کارانه عمدی ای انجام ندهد تا درراه

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره موشک بالستیک، محدودیت ها، حقوق بین الملل، انتقال اطلاعات Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره انتقال فناوری، سازمان ملل، فورس ماژور، اعتماد متقابل