منبع پایان نامه ارشد درباره موشک بالستیک، بازدارندگی، امنیت بین المللی، نیروی دریایی

دانلود پایان نامه ارشد

در اسپانیا و گوام به آمریکا اجازه می دهد که نیمی از زیر دریایی هایش را دائما در مناطق گشت و ایستایی مستقر سازد. در حقیقت، اینک آمریکا حضور کمتری را در منطقه گشت نمی پذیرد.219
مبحث سوم : نتایج معاهده محدودیت سلاح های راهبردی 1
این معاهده دارای نتایج با اهمیتی از جمله تاثیر بر روی سیستم تسلیحات آمریکا و شوروی بوده ورقابت بین آن دو را ممنوع ساخته و محدودیتی را جهت برتری جویی آنان بر سیستم بین المللی ایجاد نموده است. نتایج حاصله از این معاهده با توجه به بسیاری از نارسایی ها وکمبودها و موانع، به طور کلی نشان دهنده اقدامی بزرگ و مثبت در جهت جلوگیری از تخاصم و درگیری هسته ای بین آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی بوده است و توازن نظامی و بازدارندگی دو جانبه را بین آن دو به وجود آورد. بدون تردید این معاهده را دو ابرقدرت به منظور برقراری یک نظم بین المللی جدید انجام دادند و بر اساس آن وضعیتی به وجود آوردند که در آن شرایط تفاهم مشترک و معاهده های دیگر را امکان پذیر می ساخت. به تعبیری دیگر، این معاهده یکی از راه های ایجاد ثبات راهبردی بود که منافع مشترک هر دو ابر قدرت را تامین می نمود. این معاهده راهگشای مذاکرات آتی بین ابرقدرت ها شد و زمینه های مناسب برای جلو گیری از گسترش سلاح های هسته ای را فراهم آورد. امضای این معاهده نشان داد که کنترل تسلیحات می تواند امنیت آن دو را تضمین کند، چرا که هیچ قدرتی اجازه نمی دهد که با عدم امضای یک قرار داد، امنیت کشورش به خطر بیافتد.220 قطع نظر از انتقادات بسیار، معاهده محدودیت سلاح های راهبردی به جلوگیری از گسترش رقابت هسته ای بین شوروی و آمریکا وکاهش تشنجات بین المللی از راه برقراری بازدارندگی دوجانبه کمک کرد. در عین حال فشار سیاسی بین ابر قدرت ها به کاهش مسابقه تسلیحاتی بدانگونه که انتظار می رفت، منجر نشد. برعکس، این معاهده به رقابت تسلیحاتی در بسیاری از سیستم های نظامی شتاب بیشتری بخشید. مخصوصا، چون در معاهده محدودیت سلاح های راهبردی 1 مساله رقابت در مورد کیفیت جنگ افزارهای هسته ای معین نشده بود، راه عملا جهت مسابقه تسلیحاتی پایان ناپذیر بازگذاشته شده بود. نیکسون، طرح تحریم تولید جنگ افزارهای هسته ای چند منظوره با هدف های مستقل یعنی میرف را خلاف انتظار شوروی ها امضا نکرد و بدین ترتیب تصمیم خود را به حفظ برتری نسبی نظامی آمریکا به نمایش گذارد و همزمان با عقد این معاهده، اولین برنامه استقرار موشک های کروز و پرشینگ 1 در اروپا را طراحی نمود. دو دلیل برای اجرای برنامه استقرار موشک های کروز و پرشینگ وجود داشت.
اول: گرایش به پیاده کردن یک دکترین راهبردی تازه یا به اصطلاح سیاست ضد حمله که اکنون با به کارگرفتن وسایل تازه الکترونیکی که دقت موشک ها را افزون می کرد، ممکن شده بود. دوم : جبران برتری جغرافیایی و تسلیحاتی سنتی معاهده ورشو از راه افزایش توان هسته ای ناتو.221 با توجه به اینکه آمریکا بر اساس مفاد این معاهده، مجاز بود موشک های خود را به سیستم های هسته ای میرف مجهز نماید و بر قدرت پرتابی موشک های زیردریایی خود بیافزاید، بنابراین می توانست به راحتی توازن راهبردی موجود را حفظ نماید. مهمترین امتیازی که اتحاد شوروی از عقد این معاهده با آمریکا به دست آورد این بود که آمریکا برای نخستین بار، برای شوروی حق قدرت بزرگ اتمی شدن و همپایه بودن این کشور با خود را به رسمیت می شناسد. به این ترتیب واشنگتن از اصل برتری راهبردی که سنگ بنای هرگونه سیاست نظامی آمریکا را از سال های دهه 50 تشکیل می دهد، صرف نظر می کند.222 در دهه 1970 میلادی برتری قاطع آمریکا بر اتحاد شوروی و چیرگی و نفوذ غیر قابل انکار این کشور بر کشورهای جهان سوم و هم معاهدهان اروپایی اش به طور ملموسی کاهش یافت. بالاخص بر هم خوردن توازن کمی نیروهای هسته ای- راهبردی به سود اتحاد شوروی، فضای سیاسی بین المللی را تحت الشعاع قرار داد. اتحاد شوروی در این دهه توانست در بسیاری از بخش های نظامی به برتری نسبی دست یابد. گسترش توان هوایی شوروی با طرح و تولید بمب افکن های توپولف 22 ام معروف به بک فایر به عنوان هواپیماهای بازدارنده، این برتری را به خوبی نشان می دهد. به ویژه آنکه توسعه قدرت نظامی شوروی با گسترش امکانات فنی و ترابری برای پروازهای طولانی همراه بود. اتحاد شوروی با استقرار موشک های اس-اس 20 قادر شد تعادلی که با طرح و تولید سیستم های هسته ای مجهز به میرف و استفاده از آن ها در زیردریایی های پوسیده به وجود آمده بود، به کلی برهم زند. شوروی ها در حوزه دریایی نیز توانستند به توانمندی نسبتا بیشتری در مقایسه با آمریکا دست یابند. نیروی دریایی اتحاد شوروی در مدت زمانی حدود 10 سال به عنصر تعیین کننده برنامه های نظامی این کشور درآمد و از لحاظ کشتی های جنگی و زیردریایی تا اواخر دهه 1970 میلادی گوی سبقت از آمریکا را ربود. کشورهای غربی نیز از کار ننشستند و از سال 1978 میلادی در صدد افزایش قدرت نظامی خود بر آمدند و آمریکا از سه راه سعی کرد به توانمندی های نظامی لازم توفیق یابد، با افزایش هزینه های نظامی، با تبلیغ مشروع بودن قهر در روابط بین الملل و با اعمال فشار بر کشورهای متحد خود در اروپا به منظور تقبل مسئولیت های بیشتر نظامی و موافقت نهایی به استقرار موشک های کروز و پرشینگ2 در اروپا. دولت کارتر، به موازات افزایش توانایی هسته ای آمریکا و تدوین یک راهبرد ضد تهاجمی تازه، به گسترش نیروهای سنتی آمریکا برای دخالت در جهان سوم نیز همت گماشت. وزارت دفاع از اوت 1977 به آماده سازی نیروهای واکنش سریع پرداخت تا در صورت لزوم در خاورمیانه وارد عمل شود. انقلاب ایران هم به جهت آنکه شاه را به عنوان یک قدرت منطقه ای سرنگون کرده و هم به جهت بحران تسخیر لانه جاسوسی، به روند آماده سازی نیروهای واکنش سریع سرعت بخشید.223 با این اوصاف و با افزایش مداوم سلاح های هسته ای آن هم بعد از انعقاد معاهدهی درباره محدودیت این سلاح ها، بر همگان روشن است که آمریکا و شوروی تا چه حد به معاهده محدودیت سلاح های راهبردی پایبند بوده اند. آمریکا و شوروی، چنان که شرح آن رفت، به بهانه های مختلف، مفاد این معاهده را که خود پر از تناقضات آشکار بود، زیر پا گذاردند.
فصل دوم : بررسی معاهده محدودیت سلاح های راهبردی 2224
از اواسط دهه225 1970 میلادی به بعد توجه افکار عمومی جهان پیرامون بحران های سیاسی و مذاکراتی که ابرقدرت ها در راستای کاهش این بحران ها انجام می دادند، تمرکز یافته بود و همین مساله باعث گردید توجه از حقایقی که در زمینه سلاح های هسته ای مطرح می شد، منحرف گردد، به ویژه آنکه برنامه های گسترده ای در مورد بهبود بخشیدن سلاح های راهبردی و طرح و تولید نیروهای تهاجمی راهبردی در دست اجرا بود.
به رغم اینکه به خاطر اصرار جیمی کارتر بر مراعات حقوق بشر توسط اتحاد شوروی در دومین کنفرانس امنیت و همکاری اروپا، که در بلگراد پایتخت یوگسلاوی برگزار شد، نتایجی که انتظار می رفت، حاصل نشد و می رفت که همین امر باعث گسترش اختلاف شود، ولی اهمیت خطر هسته ای در صورت یک درگیری احتمالی و نیز عدم تعیین کلاهک های جنگی هر موشک در معاهده اول، اتحاد شوروی و آمریکا را به سوی انعقاد دومین معاهده محدودیت سلاح های راهبردی226 سوق داد. زمینه های عقد معاهده محدودیت سلاح های تهاجمی راهبردی 2 با توجه به موافقت نامه موقت محدودیت سلاح های راهبردی 1 درباره برخی اقدامات مربوط به محدودیت سلاح های تعرضی راهبردی، در دیدار لئونید برژنف و جرالد فورد رهبران دوکشور، که در نوامبر 1974 در ولادی وستوک انجام پذیرفت، فراهم آمد.227 موافقت نامه ولادی وستوک مقرراتی را برای رسیدن به توافق نهایی در زمینه سلاح های پرتابی مشخص می کرد. این موافقت نامه تاکید داشت که پیش از سرآمدن مدت اعتبار محدودیت سلاح های راهبردی یک، موافقت نامه دیگری جایگزین آن شود.
در بعد کارکردی نیز باید گفت که بسیاری از تحولات دهه 1970 به عقد موافقت نامه دیگری در باب خلع سلاح هسته ای بین قدرت های دارنده سلاح هسته ای کمک کرد. برقراری توازن هسته ای بین شوروی و آمریکا که خود ناشی از عقد معاهده محدودیت سلاح های راهبردی 1 و عقب نشینی آمریکا از مواضع مداخله جویانه خود بود، موجب شد که آمریکا به نحوی اعتبار بین المللی از دست رفته را بازیابد و به اقتصاد ورشکسته و بحرانی خود سروسامانی دهد و از توسعه تکنولوژی تسلیحاتی شوروی جلوگیری کند.228 سرفصل های مذاکرات محدودیت سلاح های راهبردی2، در نشست سران میان نیکسون و برژنف در 1973 در واشنگتن معین شد. سرفصل های مذکور، طرفین را به حصول توافق درخصوص 1- تعیین یک سقف دائمی برای نیروهای تهاجمی راهبردی؛ 2- کنترل عوامل کیفی در زرادخانه های تسلیحات تهاجمی آنان و 3- پایه گذاری یک فرایند کاهش متقابل در نیروهای راهبردی، فرا می خواند.229
اسناد معاهده محدودیت سلاح های تهاجمی راهبردی 2 شامل موارد ذیل می شود. یک معاهده 19 ماده ای که شامل محدودیت های مورد توافق درباره سلاح های تهاجمی راهبردی است. یک پروتکل که بخشی از کل معاهده را تشکیل می دهد و مدت 3 سال اعتبار دارد . این پروتکل مربوط است به آزمایش و استقرار موشک های کروز دوربرد، مستقر بر سکوی زمینی یا دریایی، آزمایش و استقرار سکوهای پرتاب موشک و آزمایش و استقرار موشک های بالستیکی هوا به زمین. یک بیانیه مشترک درباره اصول و خطوط اساسی مذاکرات آتی. یک یادداشت تفاهم که در ارتباط با تهیه لیست اطلاعاتی در مورد سلاح های تهاجمی راهبردی است.
در مقدمه این معاهده می خوانیم :
از این پس آمریکا و اتحاد شوروی به عنوان طرفین ذکر خواهند شد. بر طبق اصول اساسی روابط بین آمریکا و اتحاد شوروی که در 26 می 1972 تعیین شد، طرفین توجه دارند که جنگ هسته ای نتایج نابود کننده ای برای کلیه ابنای بشر به همراه خواهد داشت. در ارتباط با اهمیت خاص محدودیت سلاح های راهبردی، طرفین تمایل دارند که به مساعی خود که با عقد معاهده محدودیت سیستم های موشکی ضد بالستیکی و موافقت نامه موقت درباره برخی اقدامات مربوط به محدود کردن سلاح های تهاجمی راهبردی که از تاریخ 26 می 1972 شروع شده است، ادامه دهند. طرفین متقاعد شده اند که اقدامات گسترده تر محدود نمودن سلاح های تهاجمی راهبردی که در این معاهده آمده است، به کاهش خطر بروز جنگ هسته ای و تقویت صلح و امنیت بین المللی یاری نموده و به پیشرفت روابط بین دو طرف کمک خواهد نمود. طرفین به تعهدات خود که در ماده 6 معاهده عدم گسترش سلاح های هسته ای آمده است، توجه دارند. دوکشوراز طریق اصل برابری و امنیت یکسان، روابط بین خود را تنظیم می نمایند. طرفین توجه دارند که تقویت ثبات راهبردی، منافع طرفین و امنیت بین المللی را به همراه دارد. طرفین امیدوارند که اقداماتی را جهت محدودیت وکاهش بیشتر سلاح های راهبردی برای دستیابی به اهداف خلع سلاح کامل و عمومی انجام دهند. نیز طرفین تمایل خود را به تعهد در مذاکرات آینده نزدیک برای محدودیت وکاهش بیشتر سلاح های تهاجمی راهبردی ابراز می دارند.
مبحث اول : تعریف موضوع معاهده
جهت مقاصد این معاهده : سکوهای پرتاب موشک بالستیکی قاره پیما، سکوهای پرتاب موشک بالستیکی مستقر بر زمین هستند که دارای بردی بیش ازکوتاهترین فاصله بین مرز شمالی آمریکا و مرز شمال غربی اتحاد شوروی، یعنی بردی بیش از 5500 کیلومتر می باشند؛
سکوهای پرتاب موشک بالستیکی مستقر بر زیردریایی، سکوهای پرتاب موشکی نصب شده بر روی هر نوع از زیردریایی هسته ای یا سکوهای پرتاب موشک بالستیکی مدرنی که بر روی هر نوع از زیردریایی بدون توجه به نوع آن نصب می شوند، می باشند؛
بمب افکن سنگین به این موارد اطلاق می شود: در حال حاضر برای آمریکا، انواع بمب افکن های ب-52 و ب-1 و برای اتحاد شوروی انواع بمب افکن های توپولف-95 و مایا سیشچف می باشند. در آینده، انواع بمب افکن هایی که بتوانند ماموریت یک بمب افکن سنگین را به شکلی شبیه یا برتر از بمب افکنی که در بند بالا ذکر شده است، انجام دهند. انواع بمب افکن های

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره موشک بالستیک، حل و فصل اختلافات، حقوق بین الملل، استحکام بخشی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره موشک بالستیک، موشک کروز، محدودیت ها، تعهدات بین المللی