منبع پایان نامه ارشد درباره موسسات مالی، دارایی ها، پولشویی

دانلود پایان نامه ارشد

ملزم می کنند برای اطمینان از این که هیچ گونه وجه یا دارایی دیگری، به طور مستقیم یا غیر مستقیم، در اختیار شخص یا نهادی قرار نگیرد که توسط یا به موجب اختیارات شورای امنیت سازمان ملل متحد تحت فصل هفتم منشور ملل متحد معین شده اند و یا اشخاص مزبور از آن وجوه یا دارایی ها بهره مند نشوند، بدون تاخیر، وجوه و دارایی های آن ها را مسدود کنند.
توصیه شماره 8 : سازمان های غیر انتفاعی
کشورها بايد قوانين و مقررات مربوط به نهادهایی که ممکن است براي تامين مالي تروريسم مورد سوء استفاده قرار گيرندرا به لحاظ اطمينان از كفايت آن ها، مورد بازنگري قرار دهند. سازمان هاي غير انتفاعي به طور اخص آسيب پذير هستند و کشورها بايد اطمینان حاصل كنند که امکان سوء استفاده از این گونه سازمان ها به طرق زير وجود ندارد:
الف. سوء استفاده از آن ها توسط سازمان هاي تروريستي که در پوشش مؤسسات قانونی ظاهر مي شوند؛
ب. بهره برداري از مؤسسات قانونی به عنوان مجاري تأمين مالي تروريسم، از جمله برای گريز از اقدامات ناظر بر مسدود کردن دارايي ها؛ و
پ. پنهان کردن و يا مبهم ساختن انحراف پنهانی وجوه تخصيص داده شده به مقاصد مشروع به سوی سازمان هاي تروريستي.

3-3-4- اقدامات پیشگیرانه62
توصیه شماره 9 : قوانین ناظر بر رازداری63
در موسسات مالی کشورها بايد اطمينان ايجاد كنند که قوانين داخلی آن ها در زمینه رازداري در موسسات مالي، مانع از اجراي توصيه هاي گروه ویژه نمی شوند.

3-3-5- شناسایی کافی مشتریان64 و نگهداری سوابق
توصیه شماره 10 : شناسایی کافی مشتریان
موسسات مالی باید از نگهداری حساب های بی نام و حساب هایی که جعلی بودن نام صاحب آن ها محرز است، منع شوند.
مؤسسات مالی باید ملزم شوند که در موارد زیر نسبت به شناسایی کافی مشتریان اقدام کنند:
1) برقراری روابط کاري؛
2) انجام معاملات موردی:
الف. بیش از سقف مقرر ( 15000 دلار یا یورو)، يا
ب. نقل و انتقالات الکترونيکي65 مشمول شرایط مندرج در يادداشت تفسيري توصيه شماره 16 ؛
3) در مواردی که ظن به پولشويي و يا تأمين مالي تروريسم وجود داشته باشد؛
4) زمانی که موسسه مالي نسبت به صحت و يا کفايت اطلاعات اخذ شده قبلی درباره هويت مشتري، ترديد داشته باشد.
اصل «لزوم شناسایی کافی مشتریان توسط موسسات مالی » باید در قوانین کشورها درج شود. هر کشوری می تواند چگونگی ایجاد الزامات خاص مربوط به شناسایی کافی مشتریان را در قالب قانون یا ابزارهای اجرایی  مشخص کند.
اقداماتي که بايد به منظور شناسايي کافی مشتریان انجام شوند، به شرح زیر هستند:
الف. شناسايي مشتري و احراز هويت وی با استفاده از اطلاعات، مستندات و منابع مستقل و معتبر؛
ب. شناسايي مالک ذينفع66 و اتخاذ تدابير معقول براي احراز هويت مالک ذي نفع، به نحوی که موسسه مالي اطمینان یابد مالک ذينفع را می شناسد. درمورد اشخاص و ترتیبات حقوقی، شناسایی باید به صورتی باشد که موسسات مالي نسبت به مالکيت و ساختار کنترلی مشتری) شخص حقوقی(آگاهی پیدا کنند؛
پ. شناخت و حسب مورد، کسب اطلاعات درباره هدف و ماهیت روابط کاری مورد نظر؛
ت. اجرای مستمر فرایند شناسایی کافی مشتریان در مورد روابط کاری و بررسی دقیق و موشکافانه معاملات انجام شده در طول دوره روابط کاری، تا به این وسیله اطمینان حاصل شود که معاملات مزبور بر اساس شناخت موسسه نسبت به مشتري، کسب و کار و وضعیت ريسک وي از جمله در صورت لزوم  نسبت به منشأ وجوه مربوط ، انجام می شوند.
موسسات مالي بايد ملزم شوند تا يکايک تدابير مربوط به شناسايي کافی مشتريان به شرح مندرج در بندهاي (الف) تا (ت) فوق را اعمال کنند. لیکن، دامنه چنين تدابيري را باید بر مبناي رویکرد مبتنی بر ريسک، طبق یادداشت های تفسیری مربوط به این توصیه و توصیه شماره یک، تعيين کنند.
موسسات مالي بايد ملزم شوند پیش از برقراری روابط کاری يا در طول دوره روابط کاری و يا در حين انجام معاملات برای مشتریان غیر دایمی، هویت مشتري و مالک ذينفع را احراز کنند. در صورتي که ريسک هاي پولشويي و تأمین مالی تروریسم، به طور موثري کنترل شده باشند و در مواردي که عدم ایجاد وقفه در انجام روال عادي یک فعالیت کاری، ضرورت داشته باشد، کشورها مي توانند به موسسات مالي اجازه دهند که فرایند تا ييد هويت مشتري را پس از ايجاد رابطه کاري و به محض این که از نظر منطقی انجام آن امکان پذیر باشد، تکميل کنند.
در مواردی که موسسات مالي قادر به رعايت الزامات مندرج در بندهاي ( الف) تا (ت) فوق مبنی بر اصلاح متناسب دامنه اقدامات بر اساس یک رویکرد ریسک محور( نباشند، بايد از افتتاح حساب و آغاز رابطه کاري و انجام معامله خودداري کنند یا رابطه کاري خود را با مشتريان فعلی خاتمه دهند و فرایند گزارش دهی معاملات مشکوک را در رابطه با مشتری مورد نظر اجرا کنند.
این گونه الزامات باید در رابطه با همه مشتريان جديد اعمال شوند هر چند که موسسات مالی باید مفاد این توصیه را در مورد مشتریان فعلی خود بر اساس شرایط و ریسک های مترتب  اجرا کنند و اعمال فرایند شناسايي دقيق را نسبت به روابط کاری جاری در مقاطع زمانی مقتضي مد نظر قرار دهند.

توصیه شماره 11 : نگهداری سوابق
موسسات مالي بايد ملزم شوند تمام سوابق مورد نیاز مربوط به معاملات اعم از داخلي و بين المللي را حداقل به مدت 5 سال نگهداري کنند تا بتوانند اطلاعات مورد درخواست مقامات ذيصلاح را به فوریت ارائه دهند. اين گونه سوابق بايد حاوی اطلاعات کافی ) از جمله مبالغ و حسب مورد، نوع ارزهاي مورد استفاده در هر معامله( باشد تا امکان بازسازي هر یک از معاملات فراهم شود به گونه ای که در صورت لزوم، مدارک و شواهد لازم براي تعقيب قضایی فعالیت های مجرمانه قابل ارائه باشد.
موسسات مالي بايد ملزم شوند تمام سوابق و مدارک دریافت شده در فرايند شناسايي کافی مشتریان ( به عنوان مثال، روگرفت ها و يا سوابق اسناد رسمي هويتی از قبيل گذرنامه، کارت شناسايي ،گواهينامه رانندگي و يا ساير اسناد مشابه)، پرونده هاي مربوط به حساب ها و روابط کاري از جمله نتایج هر گونه تحلیل انجام شده (مانند استعلام های به عمل آمده برای احراز پیشینه و هدف معاملات غیر عادی پیچیده و بزرگ) را براي حداقل 5 سال پس از پايان رابطه کاري یا پس از تاریخ انجام یک معامله موردی، نگهداري کنند.
قانون باید موسسات مالی را ملزم کند سوابق مربوط به معاملات و اطلاعات اخذ شده در فرایند شناسایی کافی مشتریان را نگهداری کنند.
اطلاعات اخذ شده در فرایند شناسایی کافی مشتریان و سوابق معاملات، بايد در چارچوب اختیارات متناسب، در اختيار مقامات ذيصلاح داخلي قرار گيرند.
3-3-6- اقدامات و تدابیر تکمیلی در مورد مشتریان و فعالیت های خاص
توصیه شماره 12 : اشخاص داراي ريسک سياسي67
موسسات مالي بايد ملزم شوند در رابطه با « اشخاص خارجی داراي ريسک سياسي ») اعم از مشتری و مالک ذينفع)   افزون بر تدابير معمول شناسايي کافی مشتریان ‌ اقدامات زیر را انجام دهند:
الف. اعمال نظام هاي مديريت ريسک مناسب برای احراز این امر که آيا مشتري یا مالک ذی نفع مورد نظر، يک «شخص داراي ريسک سياسي» است يا خير؛
توصیه شماره 13 : کارگزاری بانکی
موسسات مالي باید ملزم شوند در روابط کارگزاري بانکی برون مرزي و ساير روابط مشابه، افزون بر اجرای تدابير معمول شناسايي کافی مشتریان ، اقدامات زیر را انجام دهند:
الف. جمع آوري اطلاعات کافي درباره موسسه «درخواست کننده خدمات کارگزاری68 » با هدف شناخت کامل ماهيت کسب و کار و شهرت مؤسسه و نیز کیفیت نظارت بر مؤسسه مذکور بر مبنای اطلاعات موجود در دسترس عموم، از جمله اين که آيا آن مؤسسه تاکنون مشمول تحقیقات قضایی يا سایر اقدامات نظارتي در ارتباط با پولشويي و تأمين مالي تروريسم شده است يا خير؛
ب. ارزیابی اقدامات کنترلی که توسط موسسه درخواست کننده خدمات کارگزاری، در زمینه مبارزه با پولشويي و تأمين مالي تروريسم انجام می شود؛
پ . اخذ تاییدیه مديريت ارشد قبل از برقراری روابط کارگزاري جديد؛
ت. شناخت دقیق مسئولیت های مربوط به هر موسسه؛
ث. در ارتباط با «حساب های کارگزاری مورد استفاده مستقیم اشخاص ثالث69 » ، موسسه مالی باید اطمینان یابد ، بانک درخواست کننده خدمات کارگزاری، تدابیر مربوط به شناسایی کافی مشتريان در مورد آن مشتریانی که دسترسي مستقيم به حساب هاي بانک کارگزار، دارند را اعمال کرده و قادر است در صورت درخواست بانک کارگزار، اطلاعات مربوط اخذ شده در فرآیند شناسایی کافی مشتریان را در اختیار آن بانک قرار دهد.
موسسات مالی باید از ورود به- یا تداوم- یک رابطه کارگزاری بانکی با بانک های پوسته ای70 منع شوند. موسسات مالی باید ملزم به کسب اطمینان از این موضوع شوند که احراز کنند موسسات درخواست کننده خدمات کارگزاری، اجازه نمی دهند حساب هایشان مورد استفاده بانک های پوسته ای قرار گیرد.71

توصیه شماره 14 : خدمات مربوط به انتقال وجوه یا ارزش
کشورها بايد با اتخاذ تدابيري اطمينان حاصل کنند اشخاص حقیقی یا حقوقي که خدمات مربوط به انتقال پول یا ارزش72 را ارایه می دهند، دارای مجوز بوده و یا به ثبت رسیده اند و نیز مشمول نظام های موثر برای پایش و اطمینان بخشی به لحاظ رعایت تدابیر مقرر در توصیه های گروه ویژه اقدام مالی هستند. کشورها بايد برای شناسایی آن دسته از اشخاص حقیقی و حقوقی که بدون داشتن مجوز یا ثبت، اقدام به ارائه خدمات مربوط به انتقال پول یا ارزش می کنند، تدابیری را اتخاذ کرده و مجازات های مناسبی را نسبت به آن ها اعمال کنند.
همچنین، هر شخص حقیقی یا حقوقی که به عنوان نماینده (یا کارگزار) فعالیت می کند، باید دارای مجوز از یک مرجع ذيصلاح بوده و یا نزد چنین مرجعی به ثبت رسیده باشد. ارائه کنندگان خدمات مربوط به انتقال پول یا ارزش، باید فهرستی از نمایندگان (یا کارگزاران) خود را در اختیار داشته باشند که برای مراجع ذيصلاح کشورهای محل فعالیت آن ها، قابل دسترسی باشد. کشورها باید تدابیری را اتخاذ کنند تا مطمئن شوند ارایه کنندگان خدمات مربوط به انتقال پول یا ارزش که از نماینده استفاده می کنند، نمایندگان خود را مشمول برنامه های مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم خود کرده و آن ها را از منظر رعایت این برنامه ها، مورد پایش قرار می دهند.

توصیه شماره 15 : فناوری های جدید
کشورها و موسسات مالي بايد ریسک های پولشویی و تأمین مالی تروریسم که در ارتباط با:
الف. عرضه محصولات جدید و نیز رویه های جدید مورد استفاده در مشاغل از جمله سازِکارهای جدید برای تحویل کالا73 ؛
ب. استفاده از فناوري های جدید یا در حال توسعه برای محصولات جدید و محصولات قبلی، بروز پیدا می کنند را مورد شناسایی و ارزیابی قرار دهند. در مورد موسسات مالی، این نوع ارزیابی ریسک باید پیش از عرضه محصولات جدید، اعمال رویه های جدید کسب و کار و یا استفاده از فناوری های جدید یا در حال توسعه، انجام شود. موسسات مالی باید برای مدیریت و کاهش این گونه ریسک ها، تدابیر مناسبی را اتخاذ کنند.

توصیه شماره 16 : نقل و انتقالات الکترونیکی وجوه 74
کشورها بايد اطمینان دهند که موسسات مالي، اطلاعات ضروری و دقيق در مورد فرستنده وجوه و اطلاعات ضروری مربوط به ذينفع(دریافت کننده وجوه) را در فرآیند نقل و انتقالات الکترونیکی و پیام های مربوط، درج کرده و این اطلاعات در سراسر زنجیره پرداخت و در فرایند نقل و انتقال و پیام های مرتبط  باقی می مانند.
کشورها باید اطمینان حاصل کنند موسسات مالی به منظور کشف آن دسته از نقل و انتقالات الکترونیکی که فاقد اطلاعات ضروری مربوط به فرستنده و ذينفع وجوه هستند، تمامی نقل و انتقالات را مورد پایش قرار داده و اقدامات مناسبی به عمل می آورند.
کشورها باید اطمینان حاصل کنند که موسسات مالی در حین انجام فرآیند نقل و انتقالات الکترونیکی، طبق تعهدات مقرر در قطعنامه های مربوط شورای

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره پولشویی، شورای امنیت، تامین مالی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره پولشویی، موسسات مالی، اشخاص ثالث