منبع پایان نامه ارشد درباره مخاصمات مسلحانه، منشور ملل متحد

دانلود پایان نامه ارشد

نموده؛ و وظيفه ناتو را علاوه بر دفاع جمعي، صيانت از آزادي، ميراث و تمدن مشترک اعضا بر پايه اصول دموکراسي، آزادي هاي فردي و حاکميت قانون در دوران جديد اعلام داشتند. متعاقب اين امر سند مفهوم راهبردي براي نخستين بار در سال 1991 با هدف دفاع از امنيت کشورهاي عضو به عنوان هدف اصلي و نيز تلاش در جهت گسترش امنيت اروپا از طريق مشارکت و همکاري با دشمنان گذشته اين منطقه تدوين شد؛ که نسخه تکميلي آن در نشست سران ناتو در واشنگتن در سال 1991 به تصويب اعضا رسيد (ريتبرگر و زنگل، 1389، 201).
نکته شايان توجه در سند مفهوم راهبردي، ارائه تعريف جديدي از تهديد است؛ چرا که در اين سند پديده اشاعه سلاح هاي کشتار جمعي و تروريسم در منار موضوعاتي همچون مهاجرت، منازعات قومي و نژادي و افراط گرايي مذهبي به عنوان تهديدات جديد پيش روي ناتو در دوران پس از جنگ سرد تعريف شده است. حادثه 11 سپتامبر 2001 (20 شهريور 1380) و طرح دو موضوع مبارزه با تروريسم و اشاعه سلاح هاي کشتار جمعي به عنوان دو مفهوم مهم و کليدي در تعريف مشروعيت نوين و ترسيم مسير آتي ناتو، نقطه عطفي در فرايند خروج اين سازمان از بحران محسوب مي شود. متعاقب اين حادثه، ناتو مفهوم اقدام خارج از قلمرو را با هدف حمله به خاستگاه تروريسم در هر نقطه از جهان به عنوان عامل تهديد کننده امنيت شهروندان در اروپا مطرح کرد؛ تا عمليات ناتو پس از نشست مورخ 2002 ريکاويک (ايسلند) از حيطه مسئوليت تعريف شده سنتي سازمان فراتر رفته ؛ و زمينه براي مداخله ناتو در افغانستان، عراق، سودان و پاکستان فراهم گردد.
کارکردها و ماموريت هاي جديد ناتو جهت تامين ثبات و امنيت در منطقه اورپا – آتلانتيک و پيرامون آن در دوران پس از جنگ سرد شامل اتخاذ سياست درهاي باز و پذيرش اعضاي جديد، تعميق و گسترش همکاري با روسيه، اوکراين و ساير شرکاء، تاسيس برنامه گفتگوي مديترانه، اصلاحات در ساختار نظامي و غير نظامي ناتو، تشکيل نيرو واکنش سريع و اتخاذ تدابير جديد در مورد مبارزه با تروريسم و اساعه سلاح هاي کشتار جمعي مي گردد. به علاوه، ايفاي نقش به عنوان بازوي اجرايي شوراي امنيت در عمليات استقرار صلح و صلح سازي در اروپا همچون نيروي بين المللي در بوسنتي و نيروي کوزوو و حتي در خارج از اروپا از طريق نيروي کمک به استقرار امنيت در افغانستان از حوزه هاي جديد و چالش برانگيز فعاليت ناتو در دوران جديد به شمار مي آيد. اين اقدامات حکايت از تغييرات و دگرگوني هاي بسياري دارد؛ که در ناتو به عنوان سازماني با محوريت امنيت دسته جمعي شکل گرفته است. ناتو طي چند سال اخير عمليات و ماموريت هايي را در نقاط مختلف جهان انجام داد، و شمار زيادي از نيروهاي خود را براي پاسخگويي به چالش ها و تهديدات قرن 21 در نقاط مختلف جهان مستقر ساخته است. عمليات ناتو در ليبي – با عملياتي کردن مفهوم جديد مسئوليت حمايت – اين سازمان را وارد عرصه مداخلات نظامي تحت لواي اهداف انسان دوستانه از يک سو و همکاري بي سابقه با اتحاديه عرب از ديگر سو کرده است. (ظريف و سجادپور، پيشين، 496).
3-4-4- اتحاديه اروپا78
اتحاديه اروپا براساس سازمان هاي منطقه اي بنا شده است که درد هه پنجاه قرن بيستم تحت عنوان “جوامع اروپايي” ايجاد شده اند79. اولين جامعه در 18 آوريل سال 1951 تحت عنوان “جامعه اروپايي ذغال و سنگ”80 ايجاد گرديد، سپس “جامعه اروپاي انرژي اتمي” و سرانجام “بازار مشترک اروپايي يا جامعه اقتصادي اروپا” در سال 1957 شکل گرفتند اين سه جامعه در سال 1992 با انعقاد معاهده ماستريخت (هلند) در يکديگر ادغام و اتحاديه اروپا را ايجاد نمودند. معاهده ماستريخت از اول نوامبر 1993 لازم الاجرا شده است.
اهداف معاهده موسس اتحاديه اروپا ايجاد يک اتحاد و وحدت منسجم فيمابين مردمان اروپا از طريق گسترش مسئوليت هاي جوامع اروپايي و اجراي يک سياست امنيتي خارجي مشترک و توسعه همکاري در قلمروهاي عدالت و امور داخلي مي باشد. اهداف بنيادين و مبنايي اتحاديه را مي توان در محورهاي زير مشاهده نمود:
تشويق و ترويج پيشرفت هاي اقتصادي و اجتماعي و ايجاد توسعه پايدار از طريق ايجاد يک منطقه عاري از مرزهاي داخلي و تقويت انسجام اقتصادي و اجتماعي و ايجاد يک اتحاديه پولي و پول واحد.
دفاع از هويت اروپايي در جامعه بين المللي از طريق اجراي سياست خارجي و دفاعي و امنيتي مشترک.
تقويت حمايت از حقوق و منافع ملي اتباع کشورهاي عضو از طريق شناخت حق شهروندي اتحاديه.
حفظ و توسعه اتحاديه به عنوان يک منطقه آزاد و امن و مبتني بر عدالت
حفظ کامل “دست اوردهاي جوامع اروپايي” و ايجاد ساختار اتحاديه براساس آنها (نقيب زاده، 1389، 65).
همکاري سياسي فيمابين کشورهاي اروپايي ازطريق مشورت و هماهنگي اقدامها در مهمترين روابط خارجي فيمابين وزراي خارجه کشورهاي عضو که از ابتداي دهه هفتاد قرن گذشته آغاز شده بود، با سند واحد اروپايي مورد شناسايي کامل قرار گرفت. معاهده ماستريخت با قصد ايجاد وحدت سياسي، يک سياست امنيتي و خارجي مشترک را با اهدافي تدوين نمود. اين اهداف شامل
حفظ ارزش هاي مشترک و منافع بنيادين و استقلال اتحاديه
تقويت امنيت اتحاديه و کشورهاي عضو
حفظ صلح و امنيت بين المللي براساس اصول منشور ملل متحد و اصول و اهداف “سازمان امنيت و همکاري اروپا”
پيشبرد همکاري بين المللي
توسعه و تحکيم دموکراسي و حکومت قانون و اطمينان از اجراي حقوق بشر و آزادي هاي اساسي.
مي باشند.
شوراي اروپايي شيوه اتخاذ تصميم در مورد اهداف فوق را از اتفاق آرا به اکثريت کيفي تغيير داد. معاهده آمستردام براي تقويب سياست مشترک خارجي و امنيتي مبادرت به ايجاد يک نهادي تحت عنوان “نماينده عالي رتبه سياست خارجي” براي اتحاديه نمود. اين فرد از سال 1999 انتخاب شده است. اتحاديه اروپا در حال حاضر با کشورها به طور فعال و پويا به گفتگو و مذاکره سياسي به ويژه در مورد دفاع از حقوق بشر و آزاديهاي اساسي مي پردازد. اتحاديه همچنين طرفين مخاصمات را به گفتگو ترغيب مي کند و براي مردم غير نظامي کمک هاي بشر دوستانه ارسال مي نمايد.
اتحاديه در چارچوب سياست مشترک خارجي خود، توانسته اقدام هاي مشترکي را در برخي از مناطق جهان مانند يوگسلاوي سابق، خاور ميانه، روسيه و آفريقاي جنوبي انجام دهد. اتحاديه همچنين موفق به ايجاد پيمان ثبات در اروپاي شرقي، جلوگيري از اشاعه تسليحات هسته اي، کنترل صادرات کالاهاي کشورهاي غير عضو با کاربري مضاعف (نظامي و غير نظامي) شده است.
در امور دفاعي هم شوراي اتحاديه تمايل خود را نسبت به ايجاد يک اتحاديه نظامي نيز ابراز کرده است تا بتواند در صحنه بين المللي به ويژه در پيشگيري از مخاصمات مسلحانه، مديريت بحران ها و عمليات حفظ صلح تاثير گذارباشد. نهادهاي سياسي و نظامي لازم در درون شورا شکل گرفته اند.
هدف سياست دفاعي مشترک هم بايد با تعهدات دولت هاي عضو در چارچوب سازمان پيمان آتلانتيک شمالي (ناتو) همسويي داشته باشد. به همين دليل هم هست که يک ترتيبات مشورتي فيمابين ناتو و اتحاديه برقرار شده است، که طبق آن هر سه ماه سه ماد ديدار در سطح سفرا و هر سال دو ملاقات در سطح وزراي خارجه انجام مي شوند.
اعلاميه مشترک ناتو – اتحاديه در مورد سياست دفاعي و امنيتي اروپا در 16 دسامبر 2002 راه را براي همکاري بيشتر در مناطق بحراني و مديريت و پيش گيري مخاصمات گشوده است. اين اعلاميه همچنين به اتحاديه امکان مي دهد که از طرح ها و ظرفيت هاي لجستيکي ناتو براي انجام عمليات نظامي خود بهره گيرد. در ژانويه سال 2003 ماموريت هاي انتظامي (پليس) اتحاديه در اولين مرحله عمليات حفظ صلح در بوسني و هرزه گوين به کار گرفته شد. اتحاديه همچنين در شرق بالکان به ويژه در مقدونيه و جمهوري دموکراتيک کنگو اقدام هاي نظامي و انتظامي به منظور ايجاد امنيت و بهبود وضعيت افراد غير نظامي انجام داده است. راهبرد امنيتي اتحاديه اروپا که در سال 2003 تصويب شده است، شامل چهار اولويت
– همکاري چند جانبه موثر با سازمان ملل متحد
– مبارزه بر ضد تروريسم
– سياست جامع در مورد بوسني و هرزه گوين
– يک راهبرد براي منطقه خاورميانه
مي باشد. (بيگ زاده، 1389، 843 و 844).
3-4-5- شوراي اروپا
شوراي اروپا در سال 1949 به منظور تداوم مذاکرات فيمابين نمايندگان چند دولت اروپاي غربي ايجاد شد. اين نهاد به ابتکار وزراي خارجه کشورهاي بلژيک، فرانسه، لوگزامبورگ، هلند، هلند و انگلستان به وجود آمد که حاوي يک کميته وزيران و يک مجمع مشورتي بود.
اساسنامه شوراي اروپا در 5 مي 1949 توسط ده کشور در لندن امضا و به طور رسمي از دو ماه بعد لازم الاجرا شد. اين اساسنامه چندين بار اصلاح شده است. اولين اجلاس شوراي اروپا در استراسبورگ برگزار شد، و مقرّ شورا هم در آنجا قرار گرفت.
در حال حاضر چهل و چهار کشور عضو شوراي اروپا مي باشند. هيچ کشوري نمي تواند به اتحاديه اروپا بپيوندد مگر آنکه قبلاً به شوراي اروپا پيوسته باشد.
کليه کشورهاي عضو شوراي اروپا مکلف به اجراي دموکراسي کثرت گرا و حقوق بشر و آزاديهاي اساسي مي باشند. کليه دولتهاي عضو مکلف به پذيرش اصول “حکومت قانون” و “برخورداري کليه افراد واقع در صلاحيت آنها از حقوق بشر و آزادي هاي سياسي” و “همکاري صادقانه و موثر براي تحقق اهداف شورا” هستند. توانايي حمايت از اقليت هاي ملي يکي ديگر از شروط عضويت در شوراي اروپا مي باشد. بر طبق اعلاميه وين 1993 اعضاي جديد بايد کنوانسيون اروپايي حقوق بشر را امضا و ساز و کار نظارتي ان را در ظرف مدت کوتاهي در کل سرزمين خود بپذيرند.
اهداف شوراي اروپا طبق اساسنامه خود، بررسي مسائل مشترک و اقدام در مورد امور اداري، حقوقي، علمي، فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و حفظ و تحقق حقوق بشر و آزادي هاي اساسي مي باشد. همانطور که ملاحظه مي شود امور دفاعي در صلاحيت شورا قرار ندارد. از زمان فروپاشي بلوک شرق ايجاد دموکراسي محلي و توسعه تعليم و تربيت و حفظ محيط زيست هم در زمره اهداف شورا اروپا درآمده اند.
علي رغم محدود بودن صلاحيت هاي شوراي اروپا، اين رکن موفقيت هاي زيادي در ايجاد روابط همکاري منطقه اي در چندين قلمرو مهم را داشته است، که از آن جمله کاهش موانع فيمابين کشورهاي عضو، ايجاد امحا تبعيض براساس تابعيت افراد و ايجاد شرکت هاي مشترک اروپايي مي باشند.
شوراي اروپا پس از پايان جنگ سرد و ايجاد فضاي جديد، کنفرانس سران دولتها و حکومت هاي عضو را در وين برگزار نمود. در اين کنفرانس در مورد مسائل متعددي از جمله تدوين استاندادرهايي براي حمايت از اقليتها و تقويت کنترل قضايي کنوانسيون اروپايي حقوق بشر از طريق ايجاد ديوان واحد حقوق بشر اروپايي81 تصميم گيري شد. اجلاس بعدي که در سال 1997 برگزار شد به بررسي سياست هاي اساسي شورا در پرتو دموکراسي، حقوق بشر و منزلت انساني، حکومت قانون و حفظ ميراث مشترک فرهنگي اروپا پرداخت. اين اجلاس همچنين “شبيه سازي انسان” را ممنوع، مبارزه با فساد را آغاز و يک دفتر کميسيون حقوق بشر ايجاد نمود. اين نهاد به لحاظ نمودن حقوقي بشر در اسناد شوراي اروپا کمک مي کند. کميسر حقوق بشر براي مدت شش سال بدون امکان تمديد توسط مجمع پارلماني انتخاب مي شود.
از ديگر فعاليت هاي مهم شوراي اروپا تلاش براي ايجاد يک حقوق عمومي اروپايي از طريق کنوانسيون ها و موافقتنامه هاي چند جانبه مي باشد.
حدود دويست موافقتنامه يا کنوانسيون در قلمرو هاي مختلف از جمله حقوق بشر، مبارزه با جرائم سازمان يافته، پيشگيري از شکنجه و همکاري هاي فرهنگي منعقد شده اند. بيش از يک هزار توصيه هم به دولت هاي عضو در خصوص مهمترين موضوع هاي مطروح در اروپا ارائه شده اند. در ميان اين اسناد کنوانسيون اروپايي حقوق بشر از جايگاه بسيار رفيعي برخوردار است. هدف اين کنوانسيون تضمين حقوق و آزادي هاي اساسي و ايجاد سازوکار خاص براي نظارت بر اجرا و تقويت استانداردهاي مبنايي مي

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره منشور ملل متحد Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره آفريقا، اتحاديه، شوراي، کنوانسيون