منبع پایان نامه ارشد درباره محیط یادگیری، تربیت بدنی، فعالیت بدنی، حمایت اجتماعی

دانلود پایان نامه ارشد

(گالاهو، اوزمون و گودوی، 2012).
در این تحقیق دو رویکرو کودک- محور و معلم- محور مورد توجه قرار خواهند گرفت که هر یک توضیح داده میشود.
1-رویکرد معلم- محور:
یک روش سنتی آموزش و تمرین میباشد که نحوه ارائه مداخله، قوانین و زمان آن بر اساس نظر معلم بوده و شاگرد در جریان مداخله منفعل بوده و تابع دستور معلم میباشد. معلم یا مربی تکلیف را نمایش و توضیح داده و کودک مطابق با آن پاسخ میدهد. در این محیط کودک گزینه یا ترجیحی برای انتخاب فعالیت ندارد (گالاهو واوزمون،2012). روش تدریس از نوع چهره به چهره بوده و رابطه یکنواختی در آن شکل میگیرد. و هیچگونه فعالیتی در جهت ایجاد سبکهای یادگیری جدید صورت نمیگیرد. و فراگیر مجبور است سبک یادگیری خود را با الزامات از پیش تعیین شده تطبیق دهد. تفکری که در پشت این روش تدریس پنهان است این است انسان ذاتآ راحت طلب بوده و چنانچه بدون کنترل رها شود، تمایل به کسالت و سهل گرفتن امور دارد. بر همین اساس باید همیشه فرد یا افرادی بعنوان ناظر و حاکم وجود داشته باشد تا از این تمایل انسان جلوگیری کند. در روش تدریس معلم- محور، شخص یا اشخاصی بعنوان معلم یا مربی وجود دارد که با طراحی اصول وقوانین هیچگونه انعطافی در برابر شاگرد نشان نمیدهد و شاگرد مجبور به اجرای دستورات او میباشد. این رویکرد مزایایی دارد که عبارتند از: استفاده بهینه از زمان و امکانات موجود، آموزش تعداد زیادی فراگیر در یک کلاس، طراحی یک رشته موقعیتهای یادگیری متناسب با ماده درسی، سطح و آگاهی فراگیران بمنظور افزایش یادگیری، ارائه مناسبترین روش متناسب با کلاس بویژه برای مبتدیان.
رویکرد معلم- محور معایبی هم دارد که عبارتند از: با تمام ماهیتش کاملآ به مهارت و توانایی معلم وابسته است. اگر معلم با استعداد و با تجربه نباشد، مشکلات عمدهای برای فراگیر ایجاد خواهد شد. طراحی محتوا وساختار برنامه بر اساس نقاط ضعف فراگیر انجام نمیشود و فرد در نظر گرفته نمیشود بلکه بر کل کلاس متمرکز است که در چنین حالتی پیشرفت فراگیران یکسان نخواهد بود. فراگیران ضعیفتر نمیتوانند خود را با سرعت پیشرفت کلاس منطبق کنند. مربی معمولآ روشی را انتخاب میکند که به آن عادت کرده و اجرای آن آسان است. همین امر موجب پیشرفت کم فراگیر میشود. بدلیل اینکه در این رویکرد تنوعی وجود ندارد، در حین آموزش توجه فراگیران کاهش مییابد. این رویکرد نمیتواند حس کنجکاوی و مسولیت پذیری فراگیران را برای سازماندهی و برنامهریزی یادگیریشان تقویت کند. همچنین در رویکرد معلم- محور به انگیزش فراگیران توجه نمیشود (احدیان، 1390).
2-رویکرد جو انگیزه تبحر(کودک- محور):
یکی از اصول پذیرفته شده در آموزش افراد این است که یادگیرنده بطور مستقیم در در فرایند تمرین وآموزش درگیر شود وانگیزه او برای یادگیری افزایش یابد. بر همین اساس باید تمرکز فرایند یادگیری، بر یادگیرنده باشد. برای ایجاد وحفظ انگیزه، مربی یا معلم میتواند یک جو حمایتی انگیزشی را ایجاد کند. جو انگیزشی، شامل دستورات آموزشی وعواملی است که برای انگیختگی رفتارهای شرکت کنندگان در تمرین یا زمینه اجرا، ترکیب شده و انگیزه را با روشهای مناسب، افزایش میدهد (هارتر، 1998). تحقیقات آدامز ( 1999) به توسعة روشهايي منجر شد كه در آن، معلمان تربيت بدني و مربيان ورزشي میتوانند به طور عملي بر اهداف مورد نظر تمرکز کنند (والنتینی، 2004). در این راستا، رویکرد آموزشی کودک- محور مطرح شده است. این رویکرد که توسط رادیسیل وهمکارانش ارائه شده است، دارای خودکاری بالای کودک در تکمیل تکالیف و فعالیتها بر اساس ترجیح خود کودک است (گالاهو، اوزمون و گودوی، 2012). جو انگیزه تبحر 32(MMC)، در اصل ریشه در مکتب انسانگرایی دارد و یک رویکرد آموزشی شاگرد- محور است که بر اساس تئوری موفقیت انگیزشی طراحی شده است (سالمون، 1996). این روش بر محوریت کودک در جریان آموزش و بازی تمرکز دارد. در این روش اختیار بصورت تدریجی از معلم یا مربی به کودک منتقل میشود ومعلم فقط نقش یک ناظر را در جریان آموزش دارد. جو انگیزه تبحر بر اساس تئوری جو انگیزشی طراحی شده ودر قالب ساختار 6 بعدی TARGET ارائه شده است (گالاهو واوزمون، 2012؛ ادواردز، 2010). منطق این رویکرد این است که چنین جو آموزشی انگیزش کودک را برای شرکت در تکلیف و تنظیم سرعت یادگیری خود بالا میبرد (گالاهو واوزمون، 2012؛ هارتر، 1998).
یک نکته مهم این است که افراد برای نشان دادن شایستگی خود وتوانایی خود در ورزش، تربیت بدنی وسایر فعالیتها شرکت میکنند (سالمون، 1996؛ نیکولز،1984). نیکولز ثابت کرد که دو حالت دستیابی به هدف وجود دارد که عبارتند از: 1- تکلیف محوری 2- خود محوری (نیکولز، 1984)، که در زمینه دسترسی اجرا میشوند و ناظر بر این است که افراد چگونه توانایی خود را تعریف میکنند. در حالت خود محوری، اجرای فرد بر اساس مقایسات هنجاری یا اجتماعی قضاوت میشود. در این حالت موفقیت بطور مستقیم به توانایی مرتبط است و فرد تمایل به نشان دادن توانایی خود به دیگران دارد و بر اساس اجرای دیگران مقایسه میشود و باور فرد این است که با تلاش هر چه کمتر به موفقیت برسد. در مقابل، تکلیف محوری با تمایل فرد به تبحر در آموزش مشخص میشود. موفقیت بر پایه تلاش وجستوجوی افراد برای تبحر در یک مهارت به اجرای فرد نسبت داده میشود ویادگیرنده تمایل به تلاش برای رسیدن به تبحر در مهارت دارد. در این حالت انتخابهای افراد تمایزی بین تواناییها، شانس وتلاشی که منجر به موفقیت میشود، قائل نمیشود و موفقیت بر پایه تلاش وجستوجوی افراد برای تبحر در یک مهارت، به اجرای فرد نسبت داده میشود و یادگیرنده تمایل به تلاش برای رسیدن به تبحر در مهارت دارد. در این حالت استراتژیهای تشخیص ویژگیهای کلیدی محیطی رشد کرده و منجر به ایجاد یک محیط یادگیری تبحر- محور میشود (نیکولز، 1984). بر اساس حالت خودمحوری، جو درگیری در اجرا مطرح شده است که اجرای فرد با هنجارهای موجود مقایسه شده و یادگیرنده در رابطه با موفقیت خود در مقایسه با دیگران دچار استرس و نگرانی میشود (ایموس، 1992). در مقابل، برای حالت تکلیف محوری، جو تبحر مطرح شده که بر مشارکت یادگیرنده و تمرکز بر پیشرفت در مقایسه با اجراهای قبلی فرد مشخص میشود (ایموس، 1988).
از ویژگیهای فراگیران بر اساس جو تبحر، عبارت است از: تعریف موفیقت بر اساس پیشرفت فردی،، سختکوشی در جریان آموزش، یادگیری مهارتهای جدید، داشتن برنامه برای فعال بودن در آینده، افزایش انگیزه خودتنظیمی، انتخاب فعالیتهای چالش برانگیز و مطابق با تواناییهای خود، افزایش لذت از یادگیری و آموزش و تلاش برای داشتن شایستگی درک شده بالا (والنتینی، 2004). ماهیت چند بعدی جو انگیزه تبحر، ابتدا توسط اپستین1989 ارائه شد که جنبههای مختلف محیط یادگیری را شامل میشود و انگیزه را تحت تاثیر قرار میدهد. بعدها ایموس 1992، این استراتژی را در قالب مدل TARGET ارائه داد. در چنین محیطی فراگیران در سطوح متغییری از دشواری تکلیف تلاش میکنند، در تصمیم گیری وکار در گروههای کوچک با تواناییهای مختلف درگیر میشوند. تلاش، دانش ورشد مهارتها بصورت محرمانه شناسایی شده و در ارتباط با معیارهای خود مرجع ارزیابی میشود (رابینسون، 2009).
نتایج تحقیقات نشان میدهد که کلاسهای تریبت بدنی در مدارس میتوانند شرکت در فعالیتهای جسمانی در خارج از مدرسه را افزایش دهند. با این وجود مشاهده میکنیم انگیزش و میزان شرکت در فعالیت بدنی و ورزش از اواخر کودکی کاهش مییابد و سبک زندگی کم تحرک شایع میشود. بنابر این ضروری است مدارس در کلاسهای تربیت بدنی محیطی را فراهم کنند که انگیزه و میل به شرکت در فعالیت بدنی افزایش یابد. یکی از عناصر کلیدی در تربیت بدنی در مدارس، ارتباط بین معلم و شاگرد است. آنان بشدت با هم در تعاملاند و زمینه این ارتباط را بیشتر معلم فراهم میکند. خلق جو انگیزشی مناسب توسط معلم، میتواند بر ادراک، رفتار، انگیزش و در نهایت بر یادگیری شاگرد تاثیر مستقیم داشته باشد (هاگر، 2003). جو انگيزشي یکی از عوامل محيطي – اجتماعي است و به عنوان ميزان تأکید بر عوامل برد و باخت در مكانهاي آموزشي گروهی تعریف میشود. جو انگيزشي خلق شده به وسيلة معلمان ورزش یک سازة هدفي – موقعيتي است كه به واسطة آن، موفقيت و شكست در محيط اجتماعي مورد داوري قرار میگیرد (ایموس، 1992).

پيامدهاي مرتبط با جو انگيزشي ادراكشده
نتايج مطالعاتي كه متغيرهاي مرتبط با جو انگيزشي ادراك شده را مورد بررسي قرار دادهاند، همسو با تئوري دستيابي به هدف هستند. نتايج بيانگر ارتباط سازگارانه و مثبت ادراك از جو تبحر محور با پيامدهاي زير است:
احساس لذت بيشتر، رضايت، و خلق و خوي مثبت، اعتقاد به اينکه تلاش علت مهم موفقيت ورزشي است، خود ارزیابی عملکرد و پیشرفت، استفاده از رویکردهای مقابلهای سازگارانه (مانند میل کمتر به تحلیل رفتگی ورزشی)، داشتن اين باور كه بازخورد، تمرين، دستورالعمل و حمایت اجتماعی مثبتی توسط مربي انجام میشود، احساس تعلق و پیوستگی اجتماعی، احساس شايستگي ورزشي، داشتن ارتباط مثبت با دوستان، اعتقاد به اینکه اهداف ورزشی شامل ترفيع اخلاق و ارزشهاي اجتماعي هستند، عملكرد اخلاقي مثبت و جوانمردی در ورزش با احترام به عملكرد اخلاقي مثبت و بازي، داور، قوانين و پرخاشگري كمتر ( هاگر، 2003).
رویکرد جو انگیزه تبحر، بر مولفههای تکلیف، خودکاری، پاداش، گروه بندی، ارزشیابی و زمان استوار است (گالاهو واوزمون، 2012). در اینجا هر ساختار این برنامه توضیح داده خواهد شد (ادواردز، 2010):
1-تکلیف(TASK): این حیطه اشاره به طراحی فعالیتها، محیط یادگیری وساختار تکلیف دارد و بطور ویژهای به چگونگی ارائه تکلیف به یادگیرنده مربوط است. تکلیف باید چالش برانگیز بوده وسطوح مختلفی از دشواری مطابق با نیازها و علایق فرد ارائه شود در جو انگیزه تبحر فراگیر تکلیف را در سطوح متفاوتی از دشواری، بر اساس توانایی خود تمرین میکند که لازم است هر تکلیف در سه سطح دشواری پایین، متوسط و بالا طراحی شود (مارتین و رادیسیل، 2009).
2-اختیار(AUTHORITY): اختیار با تعامل کودک ومعلم در تصمیمگیری در محیط یادگیری مرتبط است (مارتین، 2009). در جو تبحر، به کودکان اجازه داده میشود تا بطور فعالانه در انتخاب و تصمیمگیری درگیر شود. اختیار دادن به کودک منجر به افزایش درگیری در فعالیت شده و یادگیری آنها را افزایش میدهد. همچنین آنها را مسئول یادگیری خودشان کرده و تمرکز را از کنترل معلم به دانش آموز منتقل میکند (رابینسون، 2013). کودک در تصمیم گیری برای در گیر شدن در هر تکلیف و طراحی قوانین تمرین، مختار است.
3-پاداش(REWARD): این ساختار بر پاداش رسمی و غیر رسمی تاکید دارد. همچنین به مشوقها و تحسین اشاره دارد که معلم برای تسهیل انگیختگی، استفاده میکند. معلم باید کلاس را بعنوان یک کل در نظر نگیرد واز ارائه محرکهای فردی غافل نشود. معلم باید از مقایسه اجتماعی پرهیز کند. شناخت پیشرفتها باید در یک چهارچوب شخصی، بین معلم وکودک اتفاق بیافتد و بر اساس مقایسه با اجراهای قبلی پاداش داده شود. زمانیکه شناخت، خصوصی است کودک احساس غرور و خرسندی کرده و منجر به بهترین اجرا میشود (ایموس، 1988؛ رابینسون، 2009). برای افزایش انگیزه کودک باید از پاداش کلامی وغیر کلامی استفاده شود.
4-گروه بندی(GROPING): هدف جو تبحر، ایجاد محیطی است که تفاوتهای فردی پذیرفته شده باشد و همه کودکان یک حس تعلق داشته باشند. گروهبندی باید بصورت گروههای دو نفره یا کوچک باشد وکودکان در انتخاب همگروه، آزاد باشند. گروهبندی نباید بر اساس تواناییهای مشترک باشد وگروه باید شامل افرادی با تواناییهای مختلف تشکیل شود. همچنین در گروهبندی نباید تجربه و جنسیت مورد توجه قرار گیرد. این شکل گیری ناهمگن، تعامل افراد را تسهیل کرده و افراد بطور فعالانهای برای کار موثر با دیگران تشویق میشوند. در جو تبحر، تشکیل و انحلال گروه ها بر اساس خواستههای فردی است (مارتین، 2009).
5- ارزیابی(EVALUATION): اشاره به ارزیابی، نظارت، قضاوت و اندازهگیری رفتارها و

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره آمادگی جسمانی، فعالیت بدنی، تعلیم و تربیت، تربیت بدنی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره فعالیت بدنی، پیش دبستانی، کودکان پیش دبستانی، گروه کنترل