منبع پایان نامه ارشد درباره متصدی حمل، بیمه گذار، اشخاص ثالث، صنعت بیمه

دانلود پایان نامه ارشد

5/4/1375 لزوم جبران خسارات مازاد بر دیه را پذیرفت: نظر به اينكه از احكام مربوط به ديات و فحواي مواد قانون راجع به ديات، نفي جبران ساير خسارات وارده به مجني عليه استنباط نمی‌شود و با عنايت به اينكه منظور از خسارت و ضرر و زيان وارده همان خسارت و ضرر و زيان متداول عرفي ميباشد، لذا مستفاد از مواد 1 و 2 و 3 قانون مسئوليت مدني و با التفات به قاعده كلي لاضرر و همچنين قاعده تسبيب و اتلاف لزوم جبران اين گونه خسارات بلااشكال است.
در حال حاضر در مواردی که خسارات بدنی وارده و هزینه درمان مجنی علیه، افزون بر میزان دیه مقدر باشد، هر چند با خلأ قانونی در این رابطه مواجه هستيم و رای وحدت رویه‌ای هم صادر نگردیده؛ لیکن رویه محاکم قضایی با استناد به رای اصراری دیوان عالی کشور، پذیرش خسارات زائد بر دیه، و الزام جانی به پرداخت آن می‌باشند.

ج- بیمه‌هاي هواپیمایی
بیمه هواپیمایی (هوانوردی – هوایی) یكی از حوزه ‌های تخصصی بیمه و دارای شاخه‌‌ های متعددی است. به‌طوركلی در این نوع بیمه‌ها‏، اصول كلی قوانین بیمه قابل اعمال هستند؛ ضمن اینكه با توجه به ریسك‌های بسیار بزرگ بر خسارت ‌های هوایی‏، پوشش ‌های بیمه‌ای هوایی از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند.
البته این اهمیت در بازار بیمه‌‌های هوایی ایران چندین برابر است؛ زیرا اولا صنعت بیمه‌‌های هوایی به‌ عنوان یك صنعت واحد در تمام دنیا شناخته شده و خسارات وارده در هر نقطه‌ای از جهان بر روی این صنعت در سایر بازارهای بیمه‌ای هوایی دنیا تاثیر منفی خواهد گذاشت؛ ثانیا، ناوگان حمل ‌و نقل هوایی ایران پس از انقلاب و آغاز تحریم‌‌های تجاری علیه ایران، كمتر موفق به نوسازی گشته و در حال‌ حاضر یك ناوگان قدیمی بوده كه حتی جایگزین كردن هواپیماهای ساخت كشورهای شرقی و یا هواپیماهای دست دوم غربی‏‏، نه تنها مشكلی از دوش این صنعت برنداشته، بلكه مشكلات دیگری بر آن افزوده است و ثالثا تحریم‌ های تجاری ذكر شده، گریبان‌گیر صنعت بیمه نیز هست؛ زیرا در اخذ پوشش اتكایی ریسك‌های بزرگ هوایی، بیمه‌گران ایرانی باید ریسك‌های خود را در بازارهای معتبر غیرآمریكایی تقسیم كنند،‌ از این‌ رو تنها ظرفیت محدودی از بیمه‌گران معتبر اتكایی هوایی غیرآمریكایی باقی می‌ماند كه شركت‌های بیمه را ناچار می‌سازد همواره ریسك ‌های خود را در این بازارها تقسیم نمایند. بدیهی است در چنین شرایطی، شركت‌‌های هواپیمایی برای تهیه بیمه‌‌های اتكایی هوایی از بازارهای معتبر، مجبور به پرداخت هزینه‌ های بیشتری باشند و این در حالی است كه با توجه به وضعیت نامناسب مالی اكثر شركت‌‌هایی هواپیمایی، رجوع به بازارهای نامطمئن برای دریافت پوشش‌های ارزان‌تر، خطری است كه همواره امنیت مالی شركت‌های هواپیمایی را تهدید مي‌كند.
چیزی كه برای یك شركت هواپیمایی در هنگام بروز سانحه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است‏، تصفیه خسارات وارد به مسافران در اسرع وقت، به منظور جلوگیری از ایجاد حساسیت‌های اجتماعی، تصفیه خسارت با اشخاص ثالث و جوابگویی به افراد ثالث و زیان‌دیده و در نهایت جبران خسارت وارد به هواپیما به‌منظور عملیاتی ساختن هرچه سریع‌تر هواپیما و یا تامین هواپیمای جدید برای پاسخگویی به نیازهای شركت هواپیمایی است. البته انجام این امور به عوامل زیادی وابسته است و طبعا افراد زیادی را(حتی سال‌ها) درگیر خواهد كرد؛ زیرا شواهد و قراین باید با دقت بسیار جمع‌آوری شده، مورد بررسی قرار گیرد و علل محتمل در وقوع خسارت بررسی گردد؛ مسئولیت قانونی و خسارات وارده ارزیابی شده و با طرف‌های درگیر تصفیه شود و درصورت ارجاع موضوع به دادگاه، پرونده تا صدور رای نهایی دادگاه، پیگیری شود.
عمده‌ترین اقسام بیمه‌‌های هواپیمایی كه در كشورمان نیز ارائه می‌شوند عبارتند از:
1- بیمه اموال: كه خود شامل بیمه بدنه هواپیما، بیمه فرانشیز بدنه، بیمه عدم‌المنفع و… می‌شود؛
2- بیمه مسئولیت: كه دربرگیرنده بیمه مسئولیت قانونی در قبال مسافران،‌ بار آنها،‌ اشخاص ثالث، كالا، محمولات پستی و… است؛
3- بیمه از دست دادن گواهی‌نامه پرواز؛
از آنجا كه بیمه مسئولیت هواپیما از جهت موسسات هوایی‏، موسسات بیمه و به‌ خصوص از جهت مسافران، از اهمیت بسیاری برخوردار است و رژیم مسئولیت در این مورد با رژیم مسئولیت در سایر موارد متفاوت است، در ادامه، موضوع مسئولیت هواپیما (موسسات هواپیمایی) در قبال مسافران را مورد بحث قرار مي‌گيرد.

1-بیمه مسئولیت قانونی شركت هواپیمایی در قبال مسافر
«بیمه مسئولیت مدنی در قبال مسافران» به وسیله مالكان، مدیران و اجاره‌كنندگان یا متصدیان هواپیماها و شركت‌ های حمل‌ و نقل هوایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. بر پایه این پوشش بیمه‌ای، بیمه‌گران متعهد می‌شوند غرامت حاصل از صدمه جانی وارده به مسافرینی كه دارای بلیت هستند، مانند نقص عضو موقت، نقص عضو دایم و هزینه‌های درمانی ناشی از حادثه (سانحه) منجر به فوت یا غیر آن را جبران كنند.
حال باید دید كه در كنوانسیون‌های بین‌المللی، «مسافر» به چه كسی اطلاق می‌شود؟ منظور از مسافر كسی است كه برای سفر او با هواپیما، بلیت صادر شده است. به موجب بند 3 ماده 19 كنوانسیون ورشو، متصدی حمل ملزم است كه پیش از پرواز،‌ بلیتی به مسافر تحویل دهد كه حاوی این نكات باشد: مكان و تاریخ صدور بلیت؛ مبدا و مقصد؛ محل توقف؛ نام و نشانی متصدی حمل و یادآوری این مهم كه قرارداد حمل مسافر با متصدی حمل، مبتنی بر شرایط كدام كنوانسیون است.
دادگاه‌ های كشورهای كامن لو(حقوق عرفی) مانند آمریكا و انگلستان، معتقدند مقصود از تسلیم بلیت آن است كه مسافر در شرایطی بلیت دریافت كند كه او را از محدودیت‌های مسئولیت مطلع كنند تا فرصت به دست آوردن بیمه اضافی داشته باشد. در ضمن، بلیت باید به‌گونه‌ای باشد كه خواندن و فهم آن با مشكلی مواجه نباشد. بنابراین صدور بلیت فاقد این شرایط را بی‌ارزش دانسته‌اند. اما دادگاه‌های فرانسه معتقدند كه نیازی به ابلاغ دقیق شرایط محدودیت به مسافر نیست؛ زیرا مفاد كنوانسیون مقرر می‌دارد كه حدود مسئولیت‏، بدون رضایت دو طرف نسبت به آنها اعمال ‌شود.
در ضمن،‌ بلیت باید حاوی «اخطار» در خصوص اعمال كنوانسیون باشد و صرفا «شرح»‌ حدود مسئولیت كفایت نمی‌كند و هرگاه بلیت مسافر فاقد این اخطار باشد‏‏، متصدی حمل ‌و نقل،‌ حق استفاده از مقررات ماده 22 كنوانسیون ورشو كه مسئولیت متصدی حمل ‌و نقل را محدود می‌كند،‌ ندارد.

2- بیمه مسئولیت هواپیما و روش‌های اتخاذی بیمه‌گران در تنظیم بیمه‌نامه‌های مسئولیت
در بیمه مسئولیت متصدی حمل در برابر مسافر،‌ مسئولیت بیمه‌گر، در مورد پرداخت خسارات، محدود به مبالغ مندرج در بیمه‌‌نامه برای یك فرد و یا یك حادثه است. اصولا در مورد بیمه مسئولیت در قبال مسافرین و اشخاص ثالث، اعمال محدودیت می‌شود و بیمه‌گر براساس آن، خسارت وارده را جبران می‌كند. در این شیوه، بیمه‌گر یك ظرفیت محدود را برای انواع ‌ مسئولیت هایی كه ممكن است براساس بیمه‌نامه در قبال آنها مسئولیت داشته باشد می‌پذیرد كه در عرف بیمه مسئولیت هواپیما، آن را «سقف خسارت در یك حادثه» می‌نامند. در این شیوه خسارت زیان‌دیدگان اعم از مسافر و سایر اشخاص، تا یك سقف واحد پرداخت می‌گردد.
لازم به ذكر است در بعضی از انواع بازارهای تخصصی، بیمه‌‌نامه مسئولیت قانونی در دو قسمت صادر می‌شود:‌ الف- بیمه‌ نامه اول كه تا میزان معینی از خسارت را كه سقف خسارتی بیمه‌ نامه است، پرداخت می‌نماید. ب- بیمه ‌نامه مازاد كه مبالغ مازاد بر سقف بیمه ‌نامه اول را تا میزان معینی جبران می‌كند.
به منظور اخذ و تنظیم یك بیمه ‌نامه كامل، با سقف مسئولیت مناسب، ‌بیمه‌گذار باید به دقت اطلاعات مورد نیاز را در اختیار بیمه‌گر قرار دهد.
پوشش بیمه‌ای مسئولیت در قبال مسافر،‌ معمولا براساس قسمت دو و سه فرم هواپیمایی شماره 1A، لویدز و یا فرم اتحادیه ادارات بیمه هواپیمایی ارائه می‌شود. در این دو فرم پوشش، بیمه‌گران، علاوه بر پرداخت خسارت وارده براساس میزان مندرج در بیمه ‌نامه، تمام هزینه‌های حقوقی را نیز برای دفاع از بیمه‌گذار در دادگاه (در مقابل دعاوی كه علیه او در مراجع قانونی مطرح می‌شود) می‌پردازند و معمولا در این گونه بیمه‌‌ها شرطی وجود دارد كه بیمه‌‌گر، كنترل كامل را در مورد مذاكره برای پرداخت خسارت بر عهده می‌گیرد و به همین دلیل است كه باید در صورت ارجاع مورد به دادگاه،‌ از بیمه‌گذار دفاع كند. همانند بیمه نامه بدنه هواپیما، بیمه گر؛ بیمه گذار را از نظر مالی در وضعیت قبل از حادثه قرار می‌دهد و زیان مالی را که ناشی از مسئولیت او مبنی بر جبران زیان مالی طرف حادثه دیده است بر عهده می‌گیرد. برعکس بیمه بدنه که حداکثر خسارت قابل پرداخت از قبل قابل پیش‌بینی است، در بیمه مسئولیت حداکثر خسارت وارده به طرف حادثه دیده قابل برآورد نبوده و فقط سقف تعهد بیمه گر در بیمه نامه منعکس می شود. علاوه بر این بیمه گر به هزینه خود وظیفه بیمه گذار را در مقابل دعاوی که بر علیه او در مراجع قانونی مطرح می شود متقبل می‌گردد.
مسئولیت بیمه گذار بر اساس موارد زیر است : مسئولیت در مقابل مسافران؛ غرامت ناشی از جرح بدنی و فوت، خسارت وارد به چمدان و وسایل همراه مسافر و تاخیر در تحویل آن.
در مقابل اشخاص دیگر: خسارت وارد به اموال اشخاص ثالث، جرح بدنی وفوت.
در مقابل موسسه حمل و نقل و صاحبان کالا: خسارت وزیان وارده، تاخیر. ظرفیت بیمه مسئولیت هواپیما یعنی تعهد بیمه گر باید برابر با مبلغی باشد که اگر هواپیما با ظرفیت کامل دچار حادثه شود پرداخت می گردد. تصور نمائید که دو هواپیمای بوئینگ 747با هم روی مانهاتان نیویورک تصادف کرده وسقوط نمایند، براین اساس بیمه‌گذار باید در تعیین سقف، بدترین شرایط ممکن را در نظر بگیرد که در آن شرایط، مسئولیت او حداکثر ممکنه خواهد بود.

2-1-مسئولیت در مقابل مسافران
در بیمه مسئولیت مسافران، موارد زیر دارای اهمیت است:
1- ظرفیت مسافر هر هواپیما كه معمولا با تعداد صندلی‌ها برابر است. البته گاهی تعداد مسافران بیش از تعداد صندلی‌هاست و آن زمانی است كه نوزدان نیز كه برایشان بلیت صادر شده و مسافر محسوب می‌شوند، در پرواز حضور داشته باشند. برای حل این مشكل،‌ رویه از این قرار است كه بیمه‌گر به طور‌كلی میزان 10 درصد از كل صندلی‌ها را بیمه نوزاد در نظر می‌گیرد، یعنی به میزان كل صندلی‌ها، 10 درصد نیز اضافه و بر آن اساس تعهدات خود را پیش‌بینی می‌كند.
2- نوع مسافران هواپیما و اینكه آیا مسافران هواپیما را افراد یك تور مسافرتی تشكیل می‌دهند یا تجار، سیاست‌مداران و افراد سرشناس دیگر.
3- مسیر حركت هواپیما نیز دارای اهمیت ویژه‌ای است. اهمیت مسیر پروازی از این رو است كه مشخص می‌كند مسئولیت هواپیما تابع كدام یك از كنوانسیون‌های ورشو، لاهه و مونترال است و یا از قوانین و مقررات داخلی تابعیت می‌كند؟ نحوه پرداخت خسارت توسط بیمه‌گر به بیمه‌گذار بر پایه قوانین بین‌المللی است یا بر مبنای قوانین و مقررات محلی و كشوری؟ همچنین بیمه‌گر هواپیما باید بداند كه متصدی حمل تحت كدام یك از كنوانسیون‌ها یا پروتكل‌های ورشو، لاهه،‌ مونترال و یا قوانین و مقررات حمل،‌ دارای مسئولیت است؛ زیرا در صورت عدم وجود اطلاعات كافی در این زمینه،‌ ممكن است پوشش مكفی و مناسب از طرف بیمه‌گر برای بیمه‌گذار ارائه نشود.
4- آگاهی از كاركرد و مسافت طی شده توسط هواپیما در طول یك سال،‌ دارای اهمیت است. در مورد نرخ‌گذاری بیمه مسئولیت مسافران هواپیما، با توجه به پدیدار شدن هواپیماهای جت، عرف بر این است كه نرخ حق بیمه براساس هر هزار كیلومتر و یا مایل پرواز مسافر تعیین و اخذ می‌شود. هدف از كاربرد این شیوه در این است كه نرخ ریسك و خطر، مناسب و هماهنگ با افزایش كاركرد ظرفیت این گونه هواپیماها باشد تا بتوان حق بیمه بیشتری را براساس كاركرد و استفاده بیشتر از هواپیما اخذ كرد.

2-2-مسئولیت در مقابل اشخاص دیگر
مسئولیت بیمه گذار تنها شامل زیان و خسارت فیزیکی بر خورد هواپیما با اشیاء و اشخاص در روی زمین نبوده بلکه شامل موارد زیر نیز می

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره جبران خسارات، جبران خسارت، خسارات مازاد بر دیه، مجنی علیه Next Entries پایان نامه رایگان درباره جبران خسارت، شیوه های جبران خسارت، مجنی علیه، مسئولیت مدنی