منبع پایان نامه ارشد درباره متصدی حمل، حمل و نقل، پروتکل الحاقی، حمل و نقل هوایی

دانلود پایان نامه ارشد

صورت فقدان یا معیوب شدن یا تأخیر در ارسال قسمتی از لوازم شخصی ثبت شده یا کالا یا هریک از اشیاء محتوی آنها، برای تعیین میزان مسئولیت متصدی حمل، تنها وزن محموله یا محموله‌های مربوط در نظر گرفته خواهد شد. البته در صورتی که مفقود شدن یا معیوب شدن یا تأخیر در ارسال قسمتی از کالا یا لوازم شخصی ثبت شده یا هر یک از اشیاء محتوی آنها در ارزش سایر بسته‌های ارسالی مؤثر باشد، برای تعیین مسئولیت متصدی حمل، وزن کل بسته ها لحاظ خواهد شد.(بند 4 ماده 2 پروتکل لاهه)

3- پروتکل گواتمالا
میزان مسئولیت متصدی حمل مقرر در کنوانسیون ورشو و پروتکل لاهه پاسخگوی اهداف کشورهای پیشرفته نبود. آنها که قصد جذب مسافر بیشتر توسط متصدیان حمل و نقل هوایی را داشتند، درصدد افزایش میزان مسئولیت متصدی حمل برآمدند. خواست این کشورها در پروتکل گواتمالا تحقق یافت. مطابق این پروتکل، مسئولیت متصدی حمل در مورد حمل مسافر محدود به مبلغ یک میلیون و پانصد هزار فرانک، برای مجموع دعاوی مربوط به جبران خسارت حاصله از فوت یا آسیب بدنی برای هر مسافر می‌باشد. مطابق این پروتکل در صورت تأخیر در حمل و نقل اشخاص، مسئولیت متصدی حمل در قبال هر مسافر محدود به مبلغ شصت و دو هزار و پانصد فرانک خواهد بود. پروتکل گواتمالا مسئولیت متصدی حمل را در مورد معیوب شدن لوازم شخصی مسافر نیز افزایش داده است. بر این اساس در مورد حمل لوازم شخصی، مسئولیت متصدی حمل در صورت اتلاف، فقدان یا معیوب شدن و یا تأخیر در حمل آنها مبلغ پانزده هزار فرانک برای هر مسافر خواهد بود.(بند الف ماده 8) پروتکل گواتمالا میزان مسئولیت متصدی حمل را در خصوص حمل کالا تغییر نداده و عبارات کنوانسیون ورشو و پروتکل لاهه را تکرار کرده است.

4- پروتکل الحاقی مونترال 1975
4-1-پروتکل الحاقی شماره یک مونترال 1975
این پروتکل برای تغییر واحد پولی محدوده مسئولیت متصدیان حمل و نقل از فرانک به SDR (، که میزان آن را صندوق بین المللی پول تعیین خواهد کرد، به تصویب رسیده است. مطابق این پروتکل مسئولیت متصدی حمل و نقل در قبال هر مسافر به مبلغ هشت هزار و سیصد SDR محدود می‌گردد.
4-2-پروتکل الحاقی شماره دو مونترال 1975
پروتکل شماره دو نیز به منظور اصلاح پروتکل لاهه که خود اصلاحیه کنوانسیون ورشو، تدوین گردیده است مهمترین موردی که مطابق این پروتکل اصلاح گردیده است محدوده‌های مقرر در ماده 22 کنوانسیون ورشو می‌باشد. بر این اساس مسئولیت متصدی حمل و نقل در قبال هر مسافر شانزده هزار و ششصد SDR می‌باشد. در خصوص حمل لوازم شخصی ثبت شده میزان مسئولیت متصدی حمل هفده هزارSDR می‌باشد. برخلاف پروتکل اول، پروتکل دوم معیوب یا مفقود شدن یا تأخیر پیش آمده برای قسمتی از محموله را نیز مدنظر قرار می‌دهد.
4-3-پروتکل الحاقی شماره سه مونترال 1975
این پروتکل ناظر به اصلاح کنوانسیون 1929 ورشو است که در گواتمالا در سال 1971 اصلاح گردیده است. براساس این پروتکل، مسئولیت متصدی حمل و نقل در قبال مرگ یا صدمه اشخاص به یکصد هزار SDR محدود شده است. درحال حاضر، با توجه به وضعیت اقتصادی و ارزش SDR، میزان خسارت پذیرفته شده در این پروتکل در مورد فوت یا صدمه اشخاص کافی و عادلانه به نظر نمی‌آید. از همین رو، این پروتکل با استقبال دولتها مواجه نشده است. میزان مسئولیت متصدی حمل در قبال تأخیر پیش آمده برای مسافر به چهار هزار و صد و پنجاه SDR و در مورد فقدان، خسارت یا تأخیر لوازم شخصی مسافر یک هزار SDR اعلام گردیده است.
4-4-پروتکل الحاقی شماره 4 مونترال 1975
این پروتکل به اصلاح مجدد کنوانسیون ورشو که پیش از این در سال 1955 در لاهه اصلاح شده بود، همت گماشته است. ماده2 این پروتکل در مورد حمل و نقل مراسلات پستی است. در مورد حمل کالا بایستی بارنامه هوایی صادر شود، لیکن با رضایت فرستنده کالا می‌توان هر وسیله دیگری را که امکان نگهداری اسناد حمل و نقل را دارد جایگزین بارنامه هوایی نمود. چنانچه در جریان حمل و نقل هوایی بواسطه تلف یا مفقود شدن و یا صدمه به لوازم شخصی ثبت شده یا کالا، خسارتی بوجود آید، متصدی حمل مسئول خواهد بود. البته پروتکل استثنائاتی را دراین خصوص در نظر گرفته است؛ در صورتی که متصدی حمل ثابت کند که حادثه منجر به تلف، مفقود شدن یا صدمه به محموله در نتیجه یکی از عوامل ذیل بوده است از مسئولیت معاف خواهد شد:
1- نقض ذاتی، کیفی یا حجم محموله
2- بسته بندی نامناسب محموله که توسط شخص دیگری به غیر از متصدی یا کارکنان یا عاملان او صورت گرفته است.
3- به دلیل وقوع جنگ یا مخاصمات مسلحانه
4- به دلیل اقدامات مسئولین دولتی در رابطه با ورود و خروج یا حمل و نقل محموله.( ماده 4)
5- کنوانسیون 1999 مونترال
این کنوانسیون ترکیبی از کنوانسیون ها و پروتکل های پیشین است. مطابق بند 1 ماده 21 این کنوانسیون متصدیان حمل و نقل از درج شرط عدم مسئولیت یا محدود کردن مسئولیت خویش در قبال خسارات ناشی از فوت یا صدمه بدنی که تا مبلغ یکصد هزار SDR تعیین شده است، منع گردیده‌اند. اگر بار همراه مسافر در حمل و نقل هوایی تلف یا ناقص گردد و یا با تأخیر به مقصد برسد، مسئولیت متصدی حمل در برابر هر مسافر به یکصد هزار SDR محدود می‌گردد.(بند 2 ماده22)
ج- مسئولیت نامحدود متصدی حمل و نقل
همچنان که پیش از این بيان گرديد، کنوانسیون ورشو و دیگر اسناد مربوط به متصدیان حمل و نقل، برای جبران خسارات وارده در حمل و نقل هوایی سقفی تعیین نکرده اند.
در دو مورد مسئولیت متصدی حمل و نقل نامحدود می‌باشد. مورد اول وقتی است که بعضی از مقررات مربوط به اسناد حمل و نقل رعایت نمی‌شوند؛ برای مثال چنانچه مسافری بدون اینکه بلیتی برای وی صادر شده باشد با رضایت متصدی حمل سوار هواپیما شود و یا بدون صدور بارنامه یا رسید لوازم شخصی، متصدی حمل کالا یا لوازم شخصی مسافر را حمل کند، مسئولیت وی در این باره نامحدود خواهد بود. حالت دوم وقتی است که ثابت شود خسارات وارده ناشی از فعل یا ترک فعل متصدی حمل یا کارکنان و عاملان وی بوده است. در این صورت متصدی حمل نمی‌تواند از محدودیت های مقرر در کنوانسیون ورشو یا مونترال استفاده کند. در واقع مسئولیت نامحدود متصدی حمل در این دو مورد تضمینی است برای مسافر و فرستنده کالا تا با خیالی آسوده از خدمات حمل ونقل استفاده کند.

1-الزام به صدور اسناد حمل و نقل
اگر متصدی حمل مقررات مربوط به اسناد حمل و نقل را رعایت ننماید، مسئولیت وی نامحدود خواهد بود. در کنوانسیون ورشو، موارد متعددی برای درج در اسناد حمل و نقل مقرر گردیده که رعایت آنها مشکلات زیادی را برای متصدیان حمل ایجاد کرده است.
ماده 9 کنوانسیون ورشو مقرر می‌دارد چنانچه متصدی حمل، کالایی را بدون اینکه برای آن بارنامه هوایی تنظیم شده باشد قبول کند، دیگر نمی‌تواند به محدودیت مسئولیت خود استناد کند. همچنین اگر مسافری با موافقت متصدی حمل بدون اخذ بلیت سوار هواپیما شود، مسئولیت متصدی حمل در قبال صدمه یا فوت چنین مسافری مسئولیت نامحدود خواهد بود. البته اگر شخصی بدون رضایت متصدی حمل وارد هواپیما شود در صورت صدمه یا فوت وی مسئولیت متوجه متصدی نخواهد بود؛ زیرا هیچ قراردادی بین این شخص و متصدی وجود ندارد. مورد دیگری که متصدی حمل و نقل را با مسئولیت نامحدود مواجه می نماید قبول لوازم شخصی مسافر بدون تسلیم رسید می‌باشد.(بند 3 ماده 4)

2- خطای متصدی حمل در سیستم ورشو
در صورتی که خسارت وارده ناشی از تخلف عمدی و یا خطای متصدی حمل و نقل باشد به نحوی که خطای مزبور طبق قوانین متبوع دادگاه رسیدگی کننده در حکم تخلف عمدی تلقی شود، متصدی حمل حق خواهد داشت به مفاد کنوانسیون ورشو که مسئولیت او را سلب یا نامحدود می‌کند استناد نماید. همچنین در صورتی که خسارت توسط عاملین متصدی حمل که در حدود وظایف خود عمل می‌کنند وارد گردد، متصدی از حق استناد به مفاد کنوانسیون ورشو محروم خواهد شد.
به عنوان نمونه پرونده سقوط هواپيماي شركت آسمان بيان مي‌شود؛ دادگاه عمومی ویژه اصفهان در پرونده فوکر 28 متعلق به شرکت هواپیمایی آسمان به محکومیت 5 نفر از مسئولان پرواز به دلیل بی احتیاطی و بی مبالاتی و عدم رعایت نظامات دولتی رأی داد. آنان محکوم شدند بالسویه 60 فقره دیه (مطابق مواد 297 ، 300 و 302 قانون مجازات اسلامی) در حق اولیای دم پرداخت کنند. دادگاه همچنین چهار نفر از متهمان را به تحمل دو سال حبس تعریزی و یکی از متهمان را به 6 ماه حبس محکوم کرد. دادگاه از جهت رعایت مقررات معاهده ورشو شرکت خدمات هوایی کشوری آسمان را در قبال هر مسافر و وسایل شخصی به تادیه 255 هزار فرانک به پول رایج ایران محکوم نمود. پرونده به علت اعتراض متهمان و دو تن از شاکیان به شعبه 31 دیوان عالی کشور ارجاع شد. دیوان رأی دادگاه بدوی را نقض و آن را به دادگاه هم عرض یعنی شعبه 4 دادگاه عمومی اصفهان ارسال کرد. پرونده در شعبه 4 دادگاه عمومی اصفهان مطرح گردید. دادگاه مزبور بعضی از متهمان را به یک سال و بعضی دیگر را به چهار ماه حبس و پرداخت 63 فقره دیه بالسویه در حق اولیای دم درگذشتگان حادثه محکوم نمود. دادگاه همچنین با استناد به معاهده 1929 ورشو و پروتکل 1955 لاهه، شرکت خدمات هوایی آسمان را در قبال هر یک از مسافران مقتول، به پرداخت 255 هزار فرانک (برای مسافر و اشیایی که همراه داشته) به پول رایج ایران محکوم کرد. نهایتاً پرونده به دادگاه تجدید نظر استان اصفهان فرستاده شد. دادگاه تجدید نظر، در تاریخ سوم آذرماه 1377 رأی دادگاه دوم را در مورد حبس و دیه و همچنین غرامت سه نفر از مسافران و رأی دادگاه اول را در مورد غرامت سایر مسافران تایید نمود.

3-ترکیب و ادغام کنوانسیون ها و پروتکل های پیشین در کنوانسیون مونترال
بند 1مادة 21 کنوانسیون مونترال متصدی را از درج شرط عدم مسئولیت یا محدود کردن مسئولیت در قبال خسارات تا مبلغ 100000 حق برداشت ویژه که برای وی تعیین شده، ممنوع کرده است. برای خسارات متجاوز از 100000 حق برداشت ویژه، به موجب بند2 مادة 21 کنوانسیون مونترال متصدی حمل مسئول نخواهد بود مشروط به اینکه وی بتواند ثابت نماید که:
الف) این خسارت ناشی از تقصیر یا فعل یا ترک فعل سهل انگارانه دیگر متصدی حمل یا خدمه یا نمایندگان وی نبوده؛ یا
ب) این خسارت منحصراً ناشی از تقصیر یا فعل یا ترک فعل سهلانگارانة شخص ثالث بوده است.
بنابراین، کنوانسیون مونترال برای ردیف اول خسارت که میزان آن 100000 حق برداشت ویژه می‌باشد، مسئولیتی مطلق وضع نموده که در مورد آن دفاع مذکور در بند 2 مادة 21 کنوانسیون مونترال در دسترس متصدی نمی‌باشد.
افزون بر این، محدوده مسئولیت مذکور در بند1مادة 22 کنوانسیون ورشو وارد کنوانسیون مونترال نشده و بنابراین کنوانسیون مونترال یک سیستم نامحدود مسئولیت در دعاوی راجع به خسارت وارد به مسافر تعیین کرده است( که این سیستم مسئولیت به وسیله دفاعی که در بند2مادة 21 کنوانسیون مونترال برای خسارات متجاوز از 100000 حق برداشت ویژه مقرر شده، تعدیل می‌شود). مسئولیت متصدی حمل برای ردیف دوم از خسارات که متجاوز از 100000 حق برداشت ویژه است مفروض تلقی می‌شود.
هم برای ردیف اول مسئولیت که میزان آن 100000 حق برداشت ویژه است و هم مورد دوم که امکان تجاوز مسئولیت از سقف 100000 وجود دارد، دفاع تقصیر مشترک مقرر در مادة 21 کنوانسیون ورشو، در مادة 20 کنوانسیون مونترال بازنویسی شده است. متن مفصل تر مادة 20 کنوانسیون مونترال نیاز به تفسیر اصطلاح مبهم «زیان دیده » را که در مادة 21 کنوانسیون ورشو آمده برطرف می‌سازد. اصطلاح «زیان دیده» در مادة 21 کنوانسیون ورشو باید به گونه ای تفسیر شود که دعاوی مربوط به مسافر و بار همراه مسافر و نیز دعاوی مربوط به کالا و تاخیر را دربرگیرد.
حذف دفاع«انجام کلیة اقدامات لازم» ( که در بند2مادة 21 کنوانسیون مونترال پذیرفته شده) برای مسئولیت متصدی در موردی که خسارت از 100000 حق برداشت ویژه تجاوز نمی‌کند، قبلاً به طور قراردادی در موافقتنامه های IIA ، MIA و به موجب بند2 مادة 3 مقررات شماره 97/2027 کمیسیون

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره حمل و نقل، رابطه سببیت، متصدی حمل، زیان دیده Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره حمل و نقل، متصدی حمل، حمل و نقل هوایی، قانون مجازات