منبع پایان نامه ارشد درباره ابراز وجود، آموزش مهارت، گروه کنترل، فرسودگی شغلی

دانلود پایان نامه ارشد

نفر به طور تصادفی انتخاب و در 2 گروه 13 نفری آزمايش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمايش به مدت 9 جلسه 2 ساعته و 2 روز در هفته تحت آموزش مهارتهای زندگی قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده در اين تحقيق زير مقياس روابط بينفردی از پرسشنامه هوش هيجانی برادبری و گريوز(1384)، پرسشنامه عزتنفس روزنبرگ(1965) و پرسشنامه ابراز وجود آلبرتی و آمونز بود. نتايج اين پژوهش استفاده از تحليل کواريانس چند متغيری نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی بر عزتنفس و ابراز وجود دختران گروه آزمايش تأثير مثبت معنادار داشته است، ولی بر روابط بين فردی آنها تأثير معناداری نداشته است.
رنجبر کهن و همکاران(1389)، در پژوهشی به بررسی تأثیر آموزش ابراز وجود بر افسردگی و عزتنفس در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي اصفهان پرداخته است. اين مطالعه تجربي، که به صورت پيشآزمون – پسآزمون همراه با گروه شاهد، در سال تحصيلي 89 -1388 انجام شده است. تعداد 40 دانشجو به شيوه خوشهاي تصادفي در دو گروه مورد و شاهد(هرگروه متشكل از 10 زن و 10 مرد) انتخاب شدهاند. افرادگروه مورد به مدت 8 جلسه تحت آموزش گروهي ابراز وجود قرار گرفته و به منظور ارزيابي متغيرها قبل و بعد از آموزش از آزمون عزّتنفس(Ellis Pop) و پرسشنامه افسردگي بك استفاده شده است. دادهها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS(ویرایش 16) و تحلیل آماری و تي تجزیه تحلیل شدند. يافتهها نشان میدهد آموزش ابراز وجود در گروه مورد، موجب افزايش ميزان عزّتنفس و كاهش ميزان افسردگي دانشجويان به صورت معنيداري شده است؛ اما اين تأثير در گروه شاهد مشاهده نشده است.
در تحقیقی که توسط ابوالقاسمی(1389)، به مقایسه اثربخشی آموزش مصون سازی در برابر استرس154(SIT) و آموزش ابراز وجود بر میزان رضایت و فرسودگی شغلی کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن پرداخته است. روش از نوع آزمایشی دو گروهیِ پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بوده و در سه مرحلۀ پیشآزمون، مداخله آموزشی و پسآزمون اجرا شده است. پرسشنامه20 گویهایِ رضایت شغلی ویس و همچنین پرسشنامه 40 گویهای فرسودگی شغلی در اختیار200 نفر از کارکنان قرار گرفته و از میان آنها 60 نفر که دارای رضایت شغلی پایین و فرسودگی شغلی بالا بودند انتخاب شدهاند و بصورت تصادفی درسه گروه 20 نفری جای گرفتند. یک گروه تحت آموزش ابراز وجود، گروه دوم تحتSIT قرار گرفته و گروه سوم(به عنوان گروه کنترل) هیچگونه آموزشی دریافت نکردند. یافتهها نشان داده است SIT و آموزش ابراز وجود باعث افزایش رضایت شغلی و کاهش فرسودگی شغلی زنان و مردان شده است. همچنین، تأثیر SIT بر افزایش رضایت شغلی و کاهش فرسودگی شغلی، بیشتر از آموزش ابراز وجود بوده و تفاوتی در میزان افزایش رضایت شغلی وکاهش فرسودگی شغلی در زنان و مردان مشاهده نشده است.
شریفیراد و همکاران(1390)، در پژوهشی به بررسی تأثیر آموزش قاطعیت بر میزان اضطراب تحصیلی دانشآموزان پرداختهاند. در این پژوهش، کلیه دانشآموزان مضطرب مقطع پیش دانشگاهی شهر گناباد به این طرح دعوت شدند و در مجموع 89 نفر به طور تصادفی در دو گروه آزمون(44 نفر) و کنترل(45 نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه سه قسمتی مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه اضطراب تحصیلی و پرسشنامه قاطعیت راتوس بود که روایی و پایایی(83/0) آن محاسبه و مورد تأیید قرار گرفته است. مداخله طراحی شده برای گروه آزمون شامل برگزاری 5 جلسه آموزش قاطعیت بر اساس مدل پرسید و برگزاری یک جلسه انجمن اولیاء و مربیان جهت تقویت و حمایت این گروه از برنامه مداخلاتی بوده است. هشت هفته بعد از آخرین جلسه آموزشی، از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد و دادهها توسط نرم افزار SPSS 16 با استفاده از آزمونهای تی مستقل و زوج، مجذور کای و ضریب همبستگی تجزیه و تحلیل شده است. یافتهها نشان داده است که میزان اضطراب تحصیلی و قاطعیت در گروه هدف در حد متوسط رو به بالا بوده(به ترتیب 14/ 18 و 108) و ارتباط معکوس و معناداری بین این دو فاکتور دیده شده است. همچنین اضطراب تحصیلی گروه آزمون بعد از مداخله کاهش معناداری نشان داده است به طوری که از 87/18 به 12/8 نمره نزول داشت. از سویی نیز در همین گروه میزان قاطعیت افزایش معناداری پیدا کرده بود، به طوری که نمره قاطعیت از 107 به 159 ارتقاء پیدا کرده بود. اما بین میزان اضطراب تحصیلی و قاطعیت گروه کنترل قبل و بعد از مداخله تفاوت معناداری مشاهده نشده است.
كيخاي فرزانه(1390)، در پژوهشی به بررسی تأثير آموزش گروهي ابراز وجود بر اضطراب اجتماعي، پيشرفت تحصيلي و مهارتهاي اجتماعي دانشآموزان پسر پايهي دوم دورهي متوسطهي شهر ايرانشهر پرداخته است. پژوهش حاضر شبه تجربي و از نوع پيشآزمون- پسآزمون با گروه كنترل بوده است. جامعهي آماري اين پژوهش دانشآموزان پسر پايهي دوم متوسطه مشغول به تحصیل در سال90 -1389 بوده كه تعداد آنها 943 نفر و نمونهي آن شامل70 دانش آموز است كه به روش نمونهگيري خوشهاي چند مرحلهاي انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل مقياس درجهبندي مهارتهاي اجتماعي ايسلر و ميلر و مقياس اضطراب اجتماعي واتسون و فرند بوده است. دادههاي به دست آمده با روش تحليل واريانس چند متغيره(مانوا) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. نتايج حاصل نشان داد كه بين دو گروه از لحاظ هر سه متغير وابسته تفاوت معناداري وجود دارد. يافتههاي اين پژوهش نشانگر آن است كه آموزش گروهي ابراز وجود باعث كاهش اضطراب اجتماعي و افزايش مهارتهاي اجتماعي و پيشرفت تحصيلي دانشآموزان ميشود.
قربان شیرودی و همکاران(1390)، در پژوهشی، به بررسی اثربخشی دو روش آموزش مهارت جرأتورزی و حل مسأله بر میزان سازگاری و پرخاشگری دانشآموزان پرداختند. نمونه آماری شامل 45 نفر از دانش آموزان دختر سال اول شهر رامسر که با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای، انتخاب شدند. برای اندازهگیری متغیرها از پرسشنامه شخصیتی آیزنگ و پرسشنامه سازگاری AISS ویژه دانشآموزان دبیرستانی استفاده شده است. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل واریانس استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهند که اثربخشی آموزش جرأتورزی و حل مسأله که بر سازگاری و پرخاشگری دانشآموزان مؤثر بودهاند.
مؤمنی مهموئی و همکاران(1390)، به بررسی آموزش مهارتهای زندگی بر سلامت روان
و عزتنفس دانشآموزان دختر پایه پنجم مقطع ابتدایی پرداختند. جامعه آماری در این پژوهش کلیه دانشآموزان دختر پایه پنجم مقطع ابتدایی شهرستان رشتخوار بودند. تعداد60 نفر به شیوه تصادفی ساده انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل(هر گروه30 نفر) قرار گرفتند. ابزارهای استفاده شده در این پژوهش آزمون سلامت روان گلدبرگ، عزتنفس کوپر اسمیت و راهنمای عملی آموزش مهارتهای زندگی بوده است. روش تجزیه و تحلیل دادهها، آزمون آماری تی گروههای مستقل استفاده شده است. نتایج نشان داده است که آموزش مهارتهای زندگی بر نشانههای جسمانی، اضطراب و بی خوابی معنادار بوده ، اما بر نارسا کنش وری اجتماعی و افسردگی معنادار نبوده است. تأثیر آموزش مهارتهای زندگی بر عزتنفس کلی، عزتنفس اجتماعی و عزتنفس تحصیلی معنادار بوده اما بر عزت نفس خانوادگی معنادار نبوده است.
رشيد زاده و همکاران(1390)، در تحقیقی به بررسي تأثير آموزش ابراز وجود بر مؤلفههاي مهارتهاي اجتماعي دانشآموزان دختر مقطع پيش دانشگاهي پرداختند. در اين تحقيق كه از نوع نيمه آزمايشي بود، تعداد 50 دانش آموز به صورت نمونه در دسترس از يكي از مدارس شهرستان ورزقان انتخاب و در دو گروه آزمايشي و كنترل(هرگروه 25 نفر) گمارده شدند. برای اندازهگيري مهارتهاي اجتماعي از پرسشنامه مهارتهاي اجتماعي ماتسون استفاده شده است. براي تحليل دادهها از روش تحليل كوواريانس يك راهه استفاده شده است. تحليل نتايج نشان میدهد كه آموزش ابراز وجود، تأثير مثبت و معنيدار بر مؤلفههاي مهارتهاي اجتماعي دانشآموزان دارد. اين يافتهها، به طور تلويحي حاكي از آن است كه كاربرد آموزش ابراز وجود در محيطهاي آموزشگاهي تأثير بسزايي در ارتقاء مهارتهاي اجتماعي و زندگي دانشآموزان دارد.

فصل سوم
روش پژوهش

این فصل به بررسی فرایند روش پژوهش حاضر میپردازد و در این قسمت به طرح پژوهش، جامعهی آماری، نمونه و روش نمونهگیری، ابزار اندازهگیری، روش جمعآوری دادهها و روشهای آماری پرداخته میشود.
3-1- روش تحقیق
اين تحقيق، از لحاظ هدف تحقيق يک تحقيق کاربردی است. هدف تحقيقات کاربردی توسعه دانش کاربردی در يک زمينه خاص است. پژوهش حاضر از نوع طرحهای نیمه آزمایشی سه گروهی پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل و پلاسیبو میباشد. دراین گونه طرحها متغیرهای وابسته قبل و بعد از اجرای متغیر مستقل اندازهگیری شد و مراحل زیر را شامل گردید:
1). انتخاب تصادفی- گمارش تصادفی در گروهها
2). اجرای پیشآزمون
3). قرار دادن آزمودنیها در معرض متغیر مستقل اصلی
4). اجرای پسآزمون و مقایسه نتایج حاصل با استفاده از ابزار آماری مناسب.
برای تحلیل اطلاعات حاصل، دیاگرام طرح تحقیق برگرفته شده از کتاب سرمد و همکاران (1390: 107) میباشد.
جدول 3-1: دیاگرام طرح پژوهش
پس آزمون
متغیر مستقل
پیش آزمون
گروهها
T3
X1
T1
گروه آزمایش
T3

T1
گروه کنترل
T3
X2
T1
گروه پلاسیبو

3-2- جامعه آماری، نمونه و روش نمونهگیری
3-2-1- جامعه آماری
جامعهی آماری در این پژوهش، شامل کلیهی رابطان افتخاری مرکز بهداشت شهرستان یزد در سال 91-90 میباشند. که تعداد کل آنها در این پژوهش 200 نفر بوده است.

3-2-2- نمونه آماری
در این پژوهش، انتخاب براساس نمونهگیری تصادفی ساده صورت گرفته است. برای این منظور، لیست رابطان افتخاری بهداشت که 200 نفر میباشند تهیه شده سپس، از این جامعه آماری، 90 نفر به صورت تصادفی انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در سه گروه آزمایشی، کنترل و پلاسیبو جایگزین شدند. 30 نفر در گروه آزمایشی، 30 نفر در گروه کنترل و 30 نفر در گروه پلاسیبو(مداخله نما). سپس در سه مرکز بهداشتي درماني شهري که دارای وسایل کمک آموزشی بودند، جلسات آموزشي برگزار گردید.

3-2-3- روش نمونه گیری
در این پژوهش، از روش نمونهگیری تصادفی ساده استفاده شده است.

3-3- ابزارهای پژوهش
در این پژوهش برای گرد آوری اطلاعات از سه ابزار برای سنجش میزان جرأتورزی، اضطراب اجتماعی و عزتنفس استفاده گردید:
1- پرسشنامة جرأتورزی گمبریل و ریچی155(1975)
2- پرسشنامه سنجش علائم هراس اجتماعی156(1381)
3- پرسشنامه عزتنفس کوپراسمیت157(1967)

3-3-1- پرسشنامة جرأتورزی گمبریل و ریچی
در این پژوهش برای بررسی میزان جرأتورزی گروهها از پرسشنامه جرأتورزی گمبریل و ریچی که برای سنجش رفتارهای جرأتورزانه به کار میرود استفاده شده است. این پرسشنامه دارای ۴۰ ماده آزمون است که در برخی از مواد آن به دلیل عدم تطبیق با فرهنگ ایران تغییراتی در آنها داده شده است. هر ماده یک موقعیت خاص را که مستلزم رفتار جرأتورزانه است نشان میدهد. پرسشنامه جرأتورزی دارای دو قسمت است. یک قسمت به اندازهگیری درجه یا میزان ناراحتی فرد اختصاص دارد و قسمت دیگر آن، احتمال بروز رفتار جرأتورزانه را مورد سنجش قرار میدهد. در این پرسشنامه از آزمودنی خواسته میشود که میزان و شدت ناراحتی خود را در هنگام مواجه شدن با موقعیتهایی که مستلزم جرأتورزی است، بر حسب یک مقیاس درجه بندی ۵ گزینهای بیان کند(رحیمی و همکاران، 1385). این آزمون دارای چند دسته سؤال است:
– رد كردن تقاضا
– بيان كردن برخي محدوديت‌هاي خود مثل اينكه برخي چيزها را نمي‌داند
– تقاضا كردن
– پيشقدم شدن در آغاز يك برخورد اجتماعي
– كنار آمدن و قبول انتقاد
– قبول

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره آموزش مهارت، اضطراب اجتماعی، ابراز وجود، پیشرفت تحصیلی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره آموزش مهارت، هراس اجتماعی، اضطراب اجتماعی، گروه کنترل