منبع پایان نامه ارشد درباره آفريقا، اتحاديه، شوراي، کنوانسيون

دانلود پایان نامه ارشد

باشد. اين کنوانسيون در چارچوب شوراي اروپا تهيه و در 4 نوامبر 1950 در رم امضا و از 3 سپتامبر 1953 لازم الاجرا شده است. تا به حال دوازده پروتکل به اين کنوانسيون منضم شده اند، که از آن جمله پروتکل شماره يازده مورخ اکتبر 1997 مي باشد. که طبق آن اشخاص مجازند مستقيماً بايد از طريق کميسيون اين شکايات را مطرح مي کردند. يک ديوان واحد حقوق بشر نيز از سال 1998 عملياتي شده است. اين ديوان مرکب از قضاتي به تعداد اعضاي شوراي اروپاست. احکام اين ديوان قطعي است، اما پذيرش صلاحيت آن براي دولت هاي امضاء کننده اختياري مي باشد.
شوراي اروپايک کميته حقوق بشر هم ايجاد کرده است که وظيفه اش تشويق و ارتقاء همکاري
بين الدولي در قلمرو و حقوق بشر و آزاديهاي اساسي است.
شوراي اروپا يک “برنامه اقدام” را در کنفرانس 1993 وين در مورد مبارزه با نژادپرستي و بيگانه ستيزي و يهودي ستيزي و نابردباري به تصويب رسانده است. همچنين کنوانسيون حمايت از اقليت هاي ملي مصوب شوراي اروپا در 1995 از 1 فوريه 1998 لازم لاجرا شده است. کنوانسيون ها و موافقتنامه هاي منعقده در چارچوب شوراي اروپا قلمروهاي متعددي را پوشش مي دهند که براي مثال مي توان به مواردي همچون تامين اجتماعي، استرداد مجرمين، حق اختراع، پزشکي، آموزش پرستاران، هتلداران، بيمه، فرزند خواندگي، جابجايي حيوانات، جابجايي افراد و ميراث معماري اشاره کرد.
منشور اروپايي حقوق اجتماعي مصوب 1996 شوراي اروپا نيز از 1999 لازم الاجرا شده است.
تصويب کنوانسيون اروپايي مبارزه با تروريسم مورخ 27 ژانويه 1997، کنوانسيون جرائم سايبري، اصول راهبردي حقوق بشر در مبارزه با تروريسم مورخ 2002، کنوانسيون اروپايي مربوط به وضعيت کارگران مهاجر، کنوانسيون حقوق بشر و اخلاق پزشکي مورخ 1997 و پروتکل ممنوعيت شبيه سازي انسان مورخ 1998، کنوانسيون مبارزه با تطهير درآمدهاي نامشروع (پولشويي) مورخ 1990، کنوانسيون اروپايي تلويزيون فرامرزي مورخ 1993، ايجاد بنياد اروپايي جوانان، ايجاد شوراي فرهنگي، تاسيس کميته توسعه ورزشي، تشکيل کميته حفظ و مديريت محيط زيست و بوم زيست طبيعي، مرکز اروپايي وابشتگي متقابل و همبستگي اروپايي دموکراسي از ديگر فعاليت هاي شوراي اروپا مي باشد.
3-4-6- اتحاديه آفريقا82
تلاش هاي بسياري از دهه 50 ميلادي براي همگرايي در قاره سياه از طريق تاسيس سازماني در آفريقا صورت گرفت. نتيجه اين تلاش ها تهيه پيش نويس منشوري درغنا و گينه در 1958 (1337) بود؛ که بعدها مبناي تشکيل اتحاديه کشورهاي آفريقايي83شد. متعاقب برگزاري کنفرانسي در آديس آبابا در سال 1963 (1342) که با شرکت وزراي خارجه 32 کشور آفريقايي در جلسه مقدماتي صورت گرفت، سرانجام سران دولت ها در 23 مه 1963 (2 خرداد 1342) با منشور سازمان وحدت آفريقا84موافقت نموده ؛ و در 25 مه همان سال سران 30 دولت آفريقايي ان را به امضا رساندند. هدف از تشکيل اين سازمان همگرايي سياسي در حوزه هايي همچون استعمارزدايي، استقلال طلبي، دفاع از حاکميت هاي ملي و تماميت ارضي کشورهاي قاره و تقويت يکپارچگي و وحدت قاره آفريقا و تقويت همگرايي اقتصادي با برنامه هايي مثل راهبرد مونروويا85در 1979 (1358)، طرح لاگوس در سال 1980 (1359) و ابتکار مشارکت جديد براي توسعه آفريقا86در سال 2001 (1380) بوده است.
برخي کاستي ها در جريان تحقق اهداف همگرايانه سازمان در قاره آفريقا موجب شد؛ تا سران کشورهاي آفريقايي در اجلاس فوق العاده سران سازمان وحدت آفريقا در توگو در ژوئيه 2000 (1379) اقدام به بازنگري در سياست هاي سازمان نمايند؛ و با تصويب مقدمات طرح اتحاديه قاره آفريقا در قالب اتحاديه آفريقا توسط معمر قذافي، رهبر سابق ليبي پيگيري شد، اما طرح وي مبني بر تشکيل ايالات متحده آفريقا به دليل مخالفت هاي بسيار در اجلاس توگو در سال 2000 تعديل و راي به تشکيل اتحاديه آفريقا داده د. سند تاسيسي اتحاديه آفريقا در مه 2001 (1380) به تصويب رسيد، و متعاقب آن اتحاديه آفريقا رسماً در ژوئيه 2002 (تير 1381) جايگزين سازمان وحدت آفريقا شد؛ که در سال 1963 تاسيس شده بود. اهداف اتحاديه آفريقا شامل حمايت از وحدت، انسجام و صلح ميان دولت هاي آفريقايي، ارتقا و دفاع از مواضع مشترک کشورهاي آفريقايي در مورد موضوعات مورد علاقه مردم آفريقا، تشويق حقوق بشر، اصول دموکراتيک و زمامداري بهينه، ارتقاي توسعه دولتهاي عضو از طريق تشويق به انجام مطالعه و تحقيق و ريشه کني بيماري هاي قابل پيشگيري و ارتقاي توسعه پايدار و همگرايي سياسي و اقتصادي – اجتماعي نظير همکاري و هماهنگي سياست ها ميان بنگاه هاي اقتصادي منطقه اي قاره آفريقا مي گردد.
اتحاديه آفريقا داراي 53 عضو است و از ارکان و نهادهاي متعدي همچون مجمع، شوراي اجرايي، کميته دائمي نمايندگان، کميسيون، کميته هاي فني، تخصصي، پارلمان پان آفريکن و شوراي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي تشکيل شده است. مجمع به عنوان عالي ترين رکن اتحاديه متشکل از سران کشورها و دولتها مي باشد؛ که هر سال يک بار جهت تصميم گيري و نظارت بر سياست هاي مشترک و تصويب برنامه کاري سالانه گردهم مي آيند. نظارت بر سياست هاي مشترک و تصويب برنامه کاري سالانه گردهم مي آيند. شوراي اجرايي مرکب از وزراي امور خارجه و ساير وزرا است؛ که حداقل دوبار در سال تشکيل جلسه مي دهند؛ و در خصوص ارائه موضوعات به مجمع جهت تصميم گيري، همکاري و هماهنگي سياست ها، فعاليت ها و ابتکارات اتحاديه در حوزه هاي حائز اهميت در منافع مشترک دولت هاي عضو اقدام به اتخاذ تصميم مي نمايند. کميته دائمي نمايندگان متشکل از نمايندگان تام الاختيار دولت هاي عضو در اتحاديه است؛ که يک بار در ماه جهت تهيه دستور کار شوراي اجرايي و پيش نويس تصميمات تشکيل جلسه مي دهند.
کميسيون همان دبيرخانه سازمان به شمار مي آيد؛ و متشکل از رئيس، معاون رئيس و 8 کميسر است؛ که براساس توزيع جغرافيايي براي مدت چهار سال انتخاب مي شوند؛ و مسئوليت انجام مسائل اداري و اجراي تصميمات اتحاديه را به عهده دارند. کميته هاي فني – تخصصي خود به کميته هاي مالي، صنعتي، بهداشتي و حمل و نقل تقسيم مي شوند؛ و مسئوليت هماهنگي فعاليت ها و جلسات اتحاديه را به عهده دارند. پارلمان فراگير آفريقا فعاليت خود را در مارس 2004 (اسفند 1382) آغاز کرد؛ و متشکل از 5 نماينده از هر کشور عضو است. اعضاي اين پارلمان سالي دوبار تشکيل جلسه مي دهند و وظيفه مشورتي دارند. شوراي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي که در مارس 2005 (اسفند 1383) تشکيل شد، به عنوان رکن مشورتي ديگر اتحاديه متشکل از نمايندگان گروه هاي اجتماعي، حرفه اي و فرهنگي درسطح ملي و منطقه اي است؛ که حدود وظايف و اختيارات آن توسط مجمع مشخص مي شود. علاوه بر ارکان فوق، اتحاديه آفريقا در اواسط سال 2005، ديوان حقوق بشر و ملت ها را جهت رسيدگي به دعاوي مرتبط با حقوق بشر تاسيس نمود.
وجود بحران هاي داخلي متعدد در داخل برخي کشورهاي آفريقايي و نيز منازعات مرزي ميان کشورهاي منطقه، فقر و بيماري، فقدان بهداشت، بي ثباتي و ناامني، سطح پايين توليد ناخالص ملي و بيکاري گسترده و تجربه ناموفق سازمان وحدت آفريقا در برخورد با بحران ها و منازعات منطقه، اتحاديه آفريقا را با موانع و دشواري هايي در مسير تحقق هدف همگرايي بيشتر در اين قاره مواجه ساخته است. همزمان، حرکت حکومت هاي آفريقايي به سمت مردم سالاري، افزايش مبادلات و تعاملات کشورهاي منطقه براي گسترش روابط با ساير کشورها، اتخاذ مواضع هماهنگ در قبال تحولات منطقه اي و جهاني و اتخاذ گام هاي عملي در جهت انجام اصلاحات اقتصادي و سياسي مي تواند به همگرايي بيشتر و توسعه و تحکيم همکاري ها کمک کند. (ظريف و سجادپور، پيشين، 517).

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره مخاصمات مسلحانه، منشور ملل متحد Next Entries پایان نامه ارشد درمورد سیستمهای اطلاعاتی، اهداف استراتژیک، مدیریت اطلاعات، قابلیت اطمینان