منبع پایان نامه ارشد با موضوع مشارکت مردم

دانلود پایان نامه ارشد

استقلال بين آن ها را بيان مي کند. ارتباط سببي ( علي) بين گره ها هم مي تواند توسط شبکه بيزين نمايش داده شود.
هم چنين خطوط46 شبکه لزوماً ارتباط يا تاثيرهاي مستقيم بين متغيرها را نشان نمي دهد. در صورتي که مقادير گم شده47 در داده ها زياد باشد، اين نوع شبکه بسيار بزرگ و گسترده شده و بهترين پيش بني ممکن را با استفاده از اطلاعات موجود ارائه مي دهد(Wu, Kumar 2006).
در اين مدل ابتدا فرض مي شود که هر شي به يکي از کلاس هاي مشخص متعلق است. سپس احتمال درست بودن اين فرضيه محاسبه مي شود. براي اين کار تمامي اشيا يک بار پويش شده و با توجه به داده هاي آموزشي صحت احتمال منظور شده به طور قابل توجهي افزايش يا کاهش مي يابد. هدف استخراج قواعدي است که بر اساس ن ها بتوان با دادن خصيصه هاي يک شي کلاس آن را تعيين نمود.
الگوريتم بيزين با توجه به سادگي پياده سازي وعدم نياز به روش هاي پيچيده براي تخمين پارامترهاي تکراري مورد توجه مي باشد. اين ويژگي ها بدين معني است که به راحتي بر روي داده هاي بسيار بزرگ اعمال مي شود و به دليل امکان تفسير و تحليل ساده، کاربران غير متخصص نيز مي توانند دلايل طبقه بندي انجام شده توسط اين کاربر را درک نمايد.
در اين الگوريتم Ci کلاس هاي تعريف شده و X شي مورد نظر است که تعدادي خصيصه دارد.
احتمال هاي زير براي اجراي مدل محاسبه مي گردد:
P(ci|x): احتمال اين که شي x متعلق به کلاس ci باشد.
P(x|ci): احتمال اين که در صورتي که شي x متعلق به کلاس ci باشد، مقادير خصيصه هاي آن براي ساخت قواعدي انتخاب شود.
P(ci ): احتمال اين که هر شي متعلق به کلاس ci باشد.
P(x): احتمال اين که مقادير خصيصه هاي شي x بدون توجه به کلاس آن براي ساخت قواعد انتخاب شود.
فرضيه الگوريتم بيزين بر اساس فرمول زير مي باشد:
P(ci|x)=P(x|ci) P(ci) / P(x)

مديريت شهري و شهرداري
چالش شهري در هيچ جاي دنيا به اندازه ي آسيا مشهود نمي‌باشد. امروزه 38 درصد از جمعيت اين ناحيه در شهرها زندگي مي‌کنند، اين نسبت اکنون در ايران حدود 70 درصد مي‌باشد و پيش‌بيني مي‌شود تا سال 2020 اين مقدار از 80 درصد فراتر رود. متخصصان شهري اکنون پديده ي جديدي را در بين اين کلان‌شهرها شناسايي کرده‌اند؛ انباشت و تراکم انبوهي از شهرها با اندازه‌هاي مختلف که قبلاً به صورت مجزا بوده‌اند ولي هم چنان هويت فيزيکي خود را حفظ نموده‌اند، روي‌هم انبوهي از جمعيت 20 و حتي 30 ميليون نفري را به صورت شبکه‌اي به‌وجود مي‌آورند؛ به عنوان مثال منطقه ي شهري تهران که شامل شهرهاي تهران، ري، اسلام‌شهر، شميرانات، شهريار، رباط‌کريم و کرج مي‌باشد، همگي با وجود حفظ بافت کهن خود به هم‌ديگر چسبيده‌اند. در تعدادي از اين شهرها، پيش‌بيني مي‌شود که مسائلي از قبيل عرضه ي خدمات پايه، طي مسافت از خانه تا محل کار و دفع ضايعات و زباله‌ها که تا کنون بسيار معضل‌آفرين بوده‌اند در دهه‌هاي آتي چندين برابر افزايش يابند(وست فال و دويلا،1386، صص1و2).
گستردگي و پيچيدگي مسائل شهري و رشد و توسعه ي روزافزون شهرها، مديريت امور شهر را به وظيفهاي دشوار تبديل نمودهاست. علاوه بر موضوعاتي هم چون محيط زيست، حمل و نقل، ايمني و برنامه ريزي شهري، يکي از عوامل مهمي که تأثير فزاينده و تعيين کنندهاي بر عوامل سازنده ي شهري دارد، مديريت شهري است. اگر شهر هم چون سازماني در نظر گرفته شود، لازم است که در رأس آن عنصري براي برنامهريزي آينده و اداره ي امور کنوني قرار گيرد. اين عنصر را ميتوان مديريت شهر ناميد. مسائل بسياري در شهرها وجود دارد که براي حل آن ها و پاسخ به درخواستهاي موجود در عرصههاي زندگي جمعي، وجود مديريت شهري را ضروري مينمايد. اين موضوع به خصوص در مسائل خدماتي و عمراني عمومي، جنبه ي ويژه پيدا ميکند. لذا اموري مانند تأمين بهداشت و نظافت محيط شهر، ايجاد و حفظ فضاي سبز، تأمين ايمني شهر و شهروندان، نيازمند وجود سازماني با تشکيلات مشخص است تا مديريت شهر به نحو مطلوب صورت گيرد. بدينسان مديريت شهري به معناي سازماندهي عوامل و منابع براي پاسخگوئي به نيازهاي ساکنان شهر است و شامل کارکردهاي برنامهريزي، اجرا، نظارت، کنترل و هدايت است که براي اعمال قدرت بايد برآمده از اراده ي شهروندان و قراردادهاي اجتماعي باشد (نظريان آزاد، 1388، ص4).
همان طور که بيان شد، امروزه شهرنشيني و توسعه ي شهري يکي از پديدههاي ويژه است. رشد سريع شهرها و پيشي گرفتن آن از توانائيها و منابع مديران شهري، ارائه ي خدمات شهري مناسب را براي مديران شهري به يک چالش عظيم تبديل نموده است. تراکم جمعيت، دشواري رفت و آمد در محيطهاي شهري، آلودگيهاي هوا و ناامنيهاي اجتماعي، برخي از مشکلاتي است که ذهن کارشناسان و صاحبنظران در حوزههاي مختلف را به خود مشغول نموده است. در اين خصوص، به منظور کاهش و برطرف نمودن مشکلات ياد شده، توسعه ي فن آوري اطلاعات و ارتباطات مدنظر قرار گرفته است. (نظريان آزاد، 1388، ص1).
ترادف مفهوم مديريت شهري به رغم ماهيت آن با مفهوم شهرداري به عنوان سازمان مديريت شهري، ناگزير ميسازد تا به مفهوم شهرداري نيز پرداخته شود.
برابر ماده 5 قانون محاسبات عمومي کشور نيز «شهرداري سازماني است عمومي و غيردولتي که داراي شخصيت و استقلال حقوقي بوده و تحت نظارت شوراي شهر که منتخب مردم است و نظارت دولت از طريق وزارت کشور براي انجام وظايفي که در قانون شهرداريها آمده است، تأسيس شده است. » با توجه به تعاريف ذکر شده ميتوان گفت تعريف مديريت شهري( با توجه به ديدگاهي که آن را مساوي با شهرداري ميگيرد) عبارت است از اداره سازماني غيردولتي که براي برآورده کردن نيازهاي مشترک شهروندان در سطح شهر از طرف آن ها و مطابق با قانون تأسيس ميگردد و در محدوده فعاليت خود استقلال سازماني دارد(خانزاده، 1386، ص 76).
نقش فن آوري اطلاعات در توسعه ي مديريت شهري
در دو دهه اخير، واژه فن آوري اطلاعات يا فن آوري اطلاعات و ارتباطات به عنوان يک پديده ي نوظهور و قدرتمند، جايگاه جهاني خود را پيدا کرده است و به نظر ميرسد به زودي کاربردهاي مختلف آن، تمام امور روزمره جوامع را- به صورت مستقيم و يا غير مستقيم _ تحت تأثير خود قرار دهد. سرعت تأثيرگذاري و گسترش اين پديده بسيار زياد است به طوري که از هم اکنون انتظار ميرود در ساختارهاي فرهنگي، اقتصادي، اجتماعي و سياسي و هم چنين در بنيانهاي سنتي اداره جوامع، تحولات اساسي رخ دهد و سيستم جديدي از مديريت معرفي گردد..
بيشتر کشورهاي توسعه يافته منافع و خطرهاي احتمالي فن آوري اطلاعات و ارتباطات و کاربردهاي آن را پذيرفتهاند و از آن استفاده ميکنند. بعضي از کشورهاي در حال توسعه و يا فقير نيز که در خصوص مزايا و فرصتهاي اين فن آوري اطلاعات کافي ندارند و يا از امکانات اقتصادي لازم براي بهکارگيري اين پديده بيبهره هستند، در اين زمينه دچار عقبماندگي شدهاند. کشورهائي نيز وجود دارند که از نظر مالي مشکل خاصي ندارند، اما با رويکردي ايدوئولوژيک به اين پديده ي نوظهور نگاه ميکنند و باعث تأخير و يا مانع استفاده مردم کشور خود ميشوند. متأسفانه اين رويکرد موجب ميشود خسارات جبرانناپذيري به جامعه تحميل گردد. از آنجا که تمام ابعاد اين پديده ( و به خصوص بعضي از کاربردهاي آن مانند شهر الکترونيکي) حتي در بعضي از کشورهاي توسعه يافته نيز شناخته شده نيست. بنابراين، فرهنگسازي و آسيب شناسي در زمينه معرفي فن آوري اطلاعات و ارتباطات و کاربردهاي آن اقدام موثّري محسوب ميشود(جلالي، 1384).
به کارگيري فن آوري اطلاعات و ارتباطات در اداره ي امور شهر هم از ديدگاه شهروندان و هم از ديدگاه مديران شهري داراي مزاياي فراواني است که برخي از آن ها عبارتند از(محکي، 1386، ص 77):
از ديدگاه مديران شهري

شناسايي بهتر مشکلات و نقاط ضعف شهر.
افزايش قدرت کنترل و نظارت بر شهر.
تقويت رقابت تجاري شهر و ايجاد فرصتهاي تجاري بيشتر توسط تجارت الکترونيک.
ارتباط بهتر سازمانها و ارگانهاي مختلف شهري.
افزايش مشارکت مردم در اداره شهر.
کاهش آلودگي هوا با کاهش ترافيک شهري.
تسريع در برطرف شدن مشکلات ايجاد شده در شهر با ارتباط مستقيم مديران شهري با شهروندان.
ايجاد زيرساختار لازم براي توسعه آتي شهر.
کاهش فساد اداري از طريق شفافسازي فرايندها.
افزايش نظم در فعاليتهاي شهر با استفاده از سيستم اطلاعات جامع.
مديريت و نظارت واحد شهري.

از ديدگاه شهروندان

پيگيري بهتر امور.
دسترسي به پايگاه اطلاعاتي شهري مورد نياز.
شناسايي بهتر مشکلات و نقاط ضعف شهر به منظور بهبود در تصميمگيري در بعضي از فرآيندهاي زندگي.
صرفهجويي در زمان و هزينه.
ارتباط بهتر با سازمانها و ارگانهاي مختلف شهري.
دسترسي 24 ساعته به خدمات شهري.
افزايش سطح آگاهي.
بهرهگيري از خدمات اينترنتي با کيفيت و سرعت بالا.

شهرداري يکي از مهمترين نهادهاي مديريت شهري در ساختارهاي اجتماعي و سياسي محسوب ميشود که تحت تأثير انقلاب اطلاعات و ارتباطات قرار گرفته است (نظريان آزاد، 1388، ص1). سامانه ي 137 مديريت شهري، به عنوان يكي از بخش هاي مديريتي در اين حوزه ، با استفاده از شبكه ارتباطي و ايجاد امكان برقراري ارتباط تلفني بين شهروندان و مديران تا حدودي فضاي طرح نياز هاي شهروندان و بررسي رضايتمندي از پروژه هاي اجرائي و نظارت برحسن اجراي فعاليت هاي شهرداري را تحقق بخشيده است كه با توجه به مطالعات انجام شده و نظر سنجي هاي به عمل آمده از جايگاه خوبي برخوردار مي باشد.
اين سامانه تنها بخش كوچكي از تاثير فن آوري در حوزه ي خدمات شهري و نظارت شهري، آن هم در زير مجموعه ارتباطات را نشان مي دهد، در حالي كه امروزه فن آوري در بخش هاي گسترده تر كارائي خود را نشان داده است(جلالي لواساني؛ نجفي ، 1388، ص 19).
مشارکت امروزه يکي از الزامات زندگي شهري به شمار مي رود و همان طور که بيان شد هنگامي تحقق مي يابد که شهرنشينان از حالت فردي که صرفاً در مکاني  به نام شهر زندگي مي کنند درآيند و به شهروند بدل شوند. .حضور پررنگ شهروندان در سيستم اداره ي شهر هميشه مي تواند به بالا بردن بهره وري در عرصه ي خدمات شهري انجاميده و پويايي و پيشرفت هر چه سريع تر شهر و رفع عقب ماندگي هاي گذشته را به همراه داشته باشد. شهرداري تهران تلاش نموده است تا با استقرار سامانه ي 137 شهروندان را وارد عرصه مشارکت نمايد.
معرفي سامانه مديريت شهري 137 شهرداري تهران
واحد دريافت پيام هاي مردمي 137 شهرداري تهران با هدف دريافت ديدگاه ها و نقطه نظرات شهروندان در خصوص مديريت شهري و هم چنين ايجاد ارتباط بيشتر شهروندان با مديران ارشد شهرداري در سال 1379راه اندازي شد که درخواست هاي مردمي را از طريق سيستم صوتي دريافت مي نمود. ميانگين تماس در اين دوره با شماره 137، تعداد10 تماس در روز بوده است. به دنبال افزايش حجم ارتباطات و هم چنين تقاضاي شهروندان مبني بر امکان ارتباط مطلوب تر با اين مرکز، طرح بازبيني واحد 137 تدوين شد و سيستم مرکز تلفن در مهرماه سال 1381 راه اندازي و امکان ارتباط با اپراتور انساني مهيا گرديد.
در ابتداي شروع به کار سامانه در سال 1384 اين سيستم به صورتOff line راه اندازي گريد. نحوه ي عملکرد اين سيستم بدين صورت بود که بخش ثبت پيام با حضور22 اپراتور به پاسخگويي و ثبت پيام و تقاضاهاي شهروندان مي پرداخت و بعد از تفکيک پيام ها، هر دسته از پيام هاي مربوط به هر يک از مناطق 22 گانه، به بخش ابلاغ فرستاده مي شد. در اين بخش به ازاي هر منطقه، يک نماينده ي منطقه حضور داشت که پيام هاي دريافتي را توسط فاکس يا تلفن و در صورت ضرورت و فوريت توسط بي سيم به مديران اجرايي منطقه منتقل مي کرد(اميري، 1387).
در سال 1385 با اتصال مناطق 22 گانه شهرداري تهران به مرکز سامانه مديريت شهري توسط فيبر نوري، اين سامانه به صورت On line شروع به فعاليت نمود. بدين ترتيب که بخش ابلاغ از سامانه حذف گرديد و تمامي تماس ها و تقاضاهاي شهروندان به صورت هم

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد با موضوع الگوريتم، تقسيم، زير Next Entries منبع پایان نامه ارشد با موضوع مشارکت مردم، اعتماد شهروندان، بهشت زهرا